De kalief is de leider van het leger en hij is degene die de stafchef en een leider (Ameer) voor elke brigade aanstelt, en een commandant voor elke divisie. Wat betreft de andere functies in het leger, worden deze aangesteld door de commandanten van de brigades. Het aanstellen van een persoon voor de staf moet gebeuren op basis van zijn militaire achtergrond en de stafchef stelt hem aan.

The Khaleefah is the leader of the army and he is the one who appoints the Chief of Staff and an Ameer to every brigade, and a commander to every division. With regards to the other posts in the army the commanders of the brigades appoint them. Appointing a person to the staff has to be according to his military culture and the Chief of Staff appoints him.

Dit komt doordat het kalifaat het algemene leiderschap is voor alle moslims in de wereld. Het is verantwoordelijk voor het vestigen van de Shar’a-regels en voor het overbrengen van de Boodschap aan de wereld. De wijze waarop de Boodschap aan de wereld wordt overgebracht, is jihad. Daarom dient de kalief de leiding te nemen over de jihad, omdat het contract van het kalifaat uitsluitend op hem is gevestigd,

This is because the Khilafah is the general leadership for all the Muslims in the world. It is responsible for establishing the Shar’a rules and for conveying the Message to the world. The way of conveying the Message to the world is Jihad. Therefore the Khaleefah should take charge of the Jihad because the Khilafah contract has been convened upon him alone,

dus het is voor niemand anders toegestaan om het uit te voeren behalve hem.

so it is not allowed for any other person to carry it out other than him.

Zo draagt de kalief zelf de verantwoordelijkheid voor jihad. Het is aan niemand anders dan hem toegestaan om deze te ondernemen, hoewel elke moslim jihad uitvoert. Het uitvoeren van jihad is dus één zaak en het dragen van de verantwoordelijkheid ervan is een andere. Jihad is een plicht voor elke moslim, maar het dragen van de verantwoordelijkheid ervan is enkel voor de kalief. Wat betreft het feit dat de kalief namens hem een ander persoon kan aanstellen om zijn plicht uit te voeren, dit is toegestaan onder zijn eigen observatie en supervisie, en het is deze persoon niet toegestaan onafhankelijk te zijn, maar eerder onder de observatie en supervisie van de kalief. Dit type delegatie is niet hetzelfde als het werk van een assistent van de kalief. Rapporteren aan de kalief betekent in deze context dat degene die namens hem jihad uitvoert, onder zijn supervisie moet staan. Het leiderschap over het leger met deze beperking, d.w.z. onder de observatie en supervisie van de kalief, mag worden gegeven aan wie hij wenst. Echter, de leiding over het leger over te nemen zonder zijn observatie en supervisie, waarbij de kalief slechts als een figuur blijft, is niet toegestaan. Dit komt doordat het contract van het kalifaat op hem is gevestigd, dus moet hij de verantwoordelijkheid dragen voor de zaken van jihad. Daarom is wat gewoonlijk wordt gezegd in de niet-islamitische systemen, namelijk dat het staatshoofd de opperbevelhebber van het leger is,

Thus the Khaleefah takes responsibility for Jihad himself. It is not allowed for anyone other than him to undertake it, although every Muslim carries out Jihad. Hence carrying out Jihad is one matter and holding of its responsibility is another. Jihad is a duty upon every Muslim, but holding of its responsibility is only for the Khaleefah. Regarding the fact that the Khaleefah may appoint another person on his behalf to carry out his duty, this is allowed under his own observation and supervision and it is not allowed for this person to be independent, rather under the Khaleefah’s observation and supervision. This type of delegation is not the same as the work of an assistant to the Khaleefah. Reporting to the Khaleefah in this context means that the one who carries out Jihad on his behalf should be under his supervision. Leadership of the army with this restriction i.e. under the Khaleefah’s observation and supervision, is allowed to be given to whomever he wishes. However, to take charge of the army without his observation and supervision, leaving the Khaleefah only as a figurehead, is not allowed. This is because the Khilafah contract has been convened upon him, so he has to take the responsibility for the matters of Jihad. Therefore, what is usually said in the non-Islamic systems that the Head of State is the supreme leader of the army,

Dit betekent dat hij slechts een formeel leider is, terwijl een andere leider het leger onafhankelijk aanstuurt; dit wordt in de visie van de Islam als ongeldig beschouwd. Het is een zaak die niet overeenkomt met de Shar’a. Echter, voor andere soorten leiderschapskwesties, zoals administratieve en technische zaken, is het de kalief toegestaan om iemand namens hem aan te stellen om deze onafhankelijk uit te voeren, zoals hij de gouverneurs aanstelt die niet noodzakelijkerwijs onder zijn toezicht of observatie hoeven te staan. De Boodschapper ﷺ nam ook zelf het leiderschap van het leger op zich, nam de leiding van de veldslagen op zich en hij stelde ook leiders aan van de divisies van het leger die uitgingen om te vechten zonder hem, namelijk de expedities. Voor elke expeditie stelde hij een commandant aan en in sommige gevallen nam hij de voorzorgsmaatregel om te benoemen wie de commandant zou moeten opvolgen voor het geval hij zou worden gedood, zoals gebeurde in de expeditie van Mu’ta.

meaning he is a formal leader only, while another leader runs the army independently, this is considered invalid in the view of Islam. It is a matter which does not agree with the Shar’a. However, for other types of leadership issues like the administrative and technical matters, the Khaleefah is allowed to appoint someone on his behalf to carry them out independently as he appoints the Governors who do not necessarily have to be under his supervision or observation. The Messenger (pbuh) also used to undertake the leadership of the army himself, undertake the leadership of the battles and he also appointed leaders of the divisions of the army which went out for fighting without him, namely the expeditions. For every expedition he used to appoint a commander and in some cases he used to take the precaution of naming who should succeed the commander in case he was killed as happened in the expedition of Mu’ta.

Al-Bukhari overleverde op gezag van ‘Abdullah bin ‘Umar, die zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ stelde Zaid bin Harith aan als leider (Ameer) in de slag bij Mu’ta. De Boodschapper van Allah ﷺ zei: ‘Als Zaid wordt gedood, dan wordt het Ja’afar (als de leider (Ameer)), en als Ja’afar wordt gedood, dan wordt het ‘Abdullah bin Rawaha (als de leider (Ameer)).’” Dus de kalief is degene die de leiders van de legers aanstelt, hun bevelhebbers, die voor hen de vaandels vastbindt en de leiders van de divisies aanstelt. Het leger dat naar Syrië werd gestuurd, zoals het leger van Mu’ta en het leger van Usama, was één brigade, omdat het bewijs hiervoor is dat de Profeet ﷺ het vaandel aan Usama had vastgebonden. De expedities die vochten op het Arabisch Schiereiland en terugkeerden naar Madinah, zoals de expeditie van Sa’d bin Waqqas die hij (moge Allah tevreden met hem zijn) naar Makkah stuurde, waren allemaal in de vorm van divisies. Dit geeft aan dat de leiders (Ameers) van de brigades en de bevelhebbers van de divisies worden aangesteld door de kalief.

Al-Bukhari narrated on the authority of ‘Abdullah bin ‘Umar who said; “The Messenger of Allah (pbuh) appointed Zaid bin Harith as an A meer in the battle of Mu’ta. The Messenger of Allah (pbuh) said; ‘If Zaid is killed, then it will be Ja’afar (as the A meer) and if Ja’afar is killed then it will be ‘Abdullah bin Rawaha (as the A meer).”’ So the Khaleefah is the one who appoints the leaders of the armies, its commanders, and ties for them the flags and appoints the leaders of the divisions. The army that was sent to Syria like the Army of Mu’ta and the army of Usama was one brigade because the evidence for this is that the Prophet (pbuh) had tied the flag to Usama. The expeditions that fought in the Arabian Peninsula and returned back to Madinah, such as the expedition of Sa’d bin Waqqas that he (raw) sent towards Makkah, were all in the form of divisions. This indicates that the Ameers of the brigades and the commanders of the divisions are appointed by the Khaleefah.

Dit werd aangegeven door het feit dat de Profeet ﷺ in nauw contact bleef met de sergeant-majoors en commandanten tijdens zijn expedities, en dat hij de omstandigheden van het leger, oftewel de soldaten, kende via hun sergeant-majoors en kapiteins. Er is niet bewezen dat de Profeet ﷺ iemand anders aanstelde dan leiders van de legers en commandanten van de expedities.

This was indicated by the fact that the Prophet (pbuh) used to remain in close contact with the sergeants and commanders in his expeditions and he used to know the conditions of the army i.e. the soldiers through their sergeants and captains. The Prophet (pbuh) was not proved to have appointed other than leaders of the armies and the commanders of the expeditions.

Dit geeft aan dat hun aanstelling in de Ghazawat werd overgelaten aan hun leiders. Wat betreft de stafchef die verantwoordelijk is voor de technische zaken, hij is als de legerleider wat betreft de aanstelling door de kalief, en hij kan onafhankelijk worden gemaakt en zijn taken uitvoeren zonder direct toezicht van de kalief, hoewel hij onder zijn bevel moet staan.

This indicates that their appointment in the Ghazawat was left to their leaders. As regards the Chief of Staff who is responsible for the technical matters, he is like the army leader in terms of being appointed by the Khaleefah and he can be made independent and carry out his duties without being directly supervised by the Khaleefah, although he has to be under his command.