Het systeem van het aanstellen van een kroonprins voor het bestuur wordt beschouwd als een "kwaad (Munkar)" binnen het islamitische regeringssysteem en het spreekt de islam volledig tegen. Dit komt doordat de autoriteit toebehoort aan de moslimgemeenschap (Ummah) en niet aan de kalief. Als de kalief de moslimgemeenschap (Ummah) vertegenwoordigt in autoriteit, die altijd de hare blijft, hoe zou hij deze autoriteit dan aan iemand anders kunnen geven? Wat Abu Bakr deed voor ‘Umar was niet het aanstellen van hem als kroonprins, maar louter een selectie door de moslimgemeenschap (Ummah) tijdens het leven van de kalief, waarna de eed van trouw (Bay’ah) plaatsvond na zijn dood.

The system of appointing a crown prince for ruling is considered to be a “Munkar” (evil act) in the Islamic ruling system and it contradicts Islam completely. This is because the authority belongs to the Ummah and not to the Khaleefah. If the Khaleefah represents the Ummah in authority, which remains always hers, how could He give this authority to someone else? What Abu Bakr did for ‘Umar was not to appoint him as a crown prince, but merely a selection by the Ummah during the lifetime of the Khaleefah, and then the Bay’ah took place after his death.

Ondanks dit alles nam Abu Bakr grote zorg in zijn toespraak om duidelijk te maken dat het geen opvolging was; hij maakte het dus afhankelijk van de instemming van het volk. Hij sprak het volk toe zodra hij zijn besluit had genomen over wie hij zou voordragen en hij zei: “Accepteren jullie degene die ik voor jullie aanwijs? Want bij Allah (SWT) heb ik geen enkele inspanning gespaard en ik heb geen familielid gekozen.” Op dezelfde basis nomineerde ‘Umar zijn zoon ‘Abdullah bij de “Zes”, van wie hij beschouwde dat zij het recht hadden om een kalief te kiezen, en hij bepaalde dat zijn zoon op geen enkele wijze een stem zou hebben in de zaak (van het kalifaat), maar slechts zijn mening zou geven, om zo er zeker van te zijn dat er niet de minste twijfel bestond dat het geen benoeming van een kroonprins was. Dit was in tegenstelling tot wat Mu’awiya deed door zijn zoon Yazeed te benoemen, wat in strijd is met het islamitische systeem. De redenen die Mu’awiya ertoe leidden om dit “kwaad (Munkar)” te innoveren waren:

Despite all this, Abu Bakr took a great deal of care in his speech to make it clear that it was not a succession; so He made it dependant on the people’s consent. He addressed the people once his mind was made up about who was going to nominate and He said: “Do you accept the one I designate for you? For by Allah (swt) have not spared any effort and I have not chosen a relative.” On this same basis, ‘Umar nominated his son ‘Abdullah with the “Six” whom He considered to have the right of selecting a Khaleefah, and stipulated that his son would not have a say in the matter (of Khilafah) whatsoever, but would merely voice his opinion, thus making sure that there was not the slightest doubt that it was not an appointment of a crown prince. This was contrary to what Mu’awiya did by appointing his son Yazeed that contradicts the Islamic system. The reasons that led Mu’awiya to innovate this “Munkar” were:

1. Hij begreep het staatsmanschap als een monarchie en niet als een kalifaat (Khilafah). Dit werd duidelijk aangetoond in zijn toespraak tot de mensen van Al-Kufa nadat de vrede was hersteld. Hij zei: “O mensen van Al-Kufa! Denken jullie dat ik tegen jullie heb gevochten vanwege het gebed, de armenbelasting (Zakah) en de hadj, terwijl ik de hele tijd al wist dat jullie bidden, de armenbelasting (Zakah) geven en de hadj verrichten? Nee, ik heb tegen jullie gevochten omdat ik over jullie en over jullie nekken wilde heersen; en Allah heeft mij dat gegeven, hoewel jullie het niet wensten. Wees op uw hoede, elk geld en bloed dat is vergoten in deze beproeving (Fitnah) zal onverbloemd blijven, en elke voorwaarde die ik accepteerde (voordat de vrede werd bereikt) staat onder mijn twee voeten (d.w.z. heeft geen waarde).” Ibn Aby Sheebah overleverde ook in zijn boek (Musannaf) via Said bin Suwaid, hij zei: Mu’awiyah bad de juma’ah voor ons in de nakheelah, en daarna gaf hij ons een khutbah (preek)… Al-Bukhari overleverde dit ook in de Great History.

1. He used to understand the state leadership as monarchy and not Khilafah. This was clearly demonstrated in his speech to the people of Al-Kufa once peace was established. He said: “O people of Al-Kufa! Do you think I fought you over the prayer, Zakat and Hajj, when I knew all along that you do pray, give the Zakat and perform the Hajj? No, I fought against you because I wanted to preside over you and over your necks; and Allah has given me that though you disliked it. Beware, any money and blood which has flowed in this Fitna will go unavenged, and every condition I accepted (before peace was reached) is under my two feet (i.e. have no value).” Ibn Aby Sheebah also narrated in his book (Musannaf) from the way of Said bin Suwaid, He said: Mu’awiyah prayed the juma’ah for us in the nakheelah, and then He gave us khutbah (preach)… Al-Bukhari also narrated this in the Great History.

Kijk naar hem wanneer hij toegeeft dat hij in strijd is met de Islam. Hij gaf ook toe dat hij mensen heeft bevochten om over hen en over hun nekken te heersen. Hij gaat zelfs verder dan dat naar iets wat nog beledigender en ernstiger is, door tegen de mensen te zeggen dat elke voorwaarde waar hij mee instemde, onder zijn twee voeten is gekomen. Terwijl Allah (SWT) zegt:

Look at him when He admits that He contradicts Islam. He also admitted that He fought people to preside over them and over their necks. He goes beyond this to that which is more offensive and grevious by saying to the people that every condition He agreed to had come under his two feet. Whereas Allah (swt) says:

“Kom uw eden na, want u zult daarover verantwoording afleggen.” [TMQ Al-Isra’: 34]

“Fulfill your oaths, verily you are responsible for them.” [TMQ Al-Isra’: 34]

Uit deze verklaring kun je zien dat hij verklaart dat hij zich niet aan de Islam houdt. De wijze waarop Yazid werd gekozen, demonstreert zelfs duidelijk dat hij er opzettelijk de bedoeling toe had om de Islam tegen te spreken, met het oogpunt om hem tot kroonprins te maken volgens zijn eigen begrip. Dit komt doordat hij de mening van al het volk zocht, maar niemand met hem instemde. Hij gebruikte geld, en toch reageerde niemand behalve degenen die geen plaats in de samenleving hadden en geen gewicht hadden in de ogen van de moslims. Daarna greep hij naar het zwaard. Historici zoals Ibn Kathir en Ibn al-Athir vertelden dat nadat zijn Wulah (gouverneurs) er niet in slaagden de eed van trouw (Bay’ah) aan Yazid af te leggen in Hijaz, Mu’awiya daar zelf naartoe ging, vergezeld door het leger en beladen met geld. Hij riep de vooraanstaande figuren bijeen en zei tegen hen: “Jullie kennen mijn gedrag tegenover jullie en mijn familiale banden met jullie; Yazid is jullie broeder en jullie neef. Ik wilde dat jullie Yazid zouden voorstellen voor het kalifaat, zodat jullie degenen zouden zijn die verwijderen en benoemen, die mensen in autoriteit stellen en die fondsen innen en verdelen.” ‘Abdullah ibn Al-Zubayr antwoordde hem dat hij ofwel moest kiezen wat de Boodschapper van Allah ﷺ deed, toen hij ﷺ niemand aanwees, of wat Abu Bakr deed, of wat ‘Umar deed? Mu’awiya werd boos en hij vroeg het overige volk, en hun antwoord was hetzelfde als dat van Ibnul-Zubayr. Hierop zei Mu’awiya: “Jullie zijn gewaarschuwd! Ik ga een woord spreken, en ik zweer bij Allah dat als een van jullie mij op dat moment met een woord zou antwoorden, hij geen ander woord meer zou kunnen uitspreken voordat het zwaard zijn nek had bereikt. Dus iedere man hoeft zichzelf slechts te sparen.” Daarna beval hij de aanvoerder van zijn bewakers om twee mannen achter elke vooraanstaande persoon van Hijaz en elke tegenstander te plaatsen, met de instructie dat als een van hen hem zou antwoorden met instemming of onenigheid, zij zijn nek met hun zwaarden moesten raken.

From this statement, you can see that He declares that He does not abide by Islam. The manner by which Yazid was elected even clearly demonstrates that He deliberately intended to contradict Islam, for the sake of making him the crown prince according to his own understanding. This is because He sought the opinion of all the people, but nobody agreed with him. He used money, and still nobody responded except those who had no place in society and carry no weight in the sight of the Muslims. Then He resorted to the sword. Historians like Ibn Kathir and Ibn al-Athir narrated that after his Wulah (governers) failed to take the Bay’ah to Yazid in Hijaz, Mu’awiya went there himself accompanied by the army and loaded with money. He summoned the prominent figures and said to them: “You have known my conduct towards you and my familial ties with you, Yazid is your brother and your cousin. I wanted you to propose Yazid for the Khilafah, so that you would be the ones who remove and appoint, who put people in authority and collect and distribute the funds. ‘Abdullah ibn Al-Zubayr replied to him that He should either choose what the Messenger of Allah (pbuh) did, when He (pbuh) did not designate anyone, or what Abu Bakr did, or what ‘Umar did? Mu’awiya became angry and He asked the rest of the people, and their reply was the same as Ibnul-Zubayr. Upon this Mu’awiya said: “You have been warned! I am going to speak a word, and I swear by Allah that if any of you replied to me by uttering a word on that occasion, He would not utter another word before the sword had reached his neck. So every man has only to spare himself.” Then He ordered the chief of his guards to place two men behind every prominent person of Hijaz and every opponent, with the instructions that if any of them answered him back with agreement or disagreement, to strike his neck with their swords.

Zo voerde Mu’awiya zijn plan uit door zijn zoon Yazeed aan te stellen.

Thus, Mu’awiya executed his plan in appointing his son Yazeed.

De basis waarop Mu’awiya vertrouwde bij het benoemen van zijn zoon Yazeed na hem, spreekt de islam tegen. ‘Umar omschreef dit door te zeggen: “Als een man autoriteit geeft aan iemand vanwege een verwantschap of een vriendschap tussen hen, terwijl er onder de moslims mannen zijn die beter gekwalificeerd zijn dan hij, dan zou hij Allah, Zijn Boodschapper en de gelovigen verraden.” 2. Mu’awiya manipuleerde de sharia-teksten en interpreteerde deze verkeerd. De islam heeft het recht om de kalief te kiezen in de handen van de moslims gelaten. De Boodschapper van Allah ﷺ deed dit, en Hij liet de zaak aan de moslims over om te kiezen wie het best was om hun zaken te regelen. Echter, Mu’awiya paste de uitvoering van de eed van trouw (Bay’ah) verkeerd toe door de opvolging na hem aan zijn zoon Yazeed toe te wijzen, zoals de Byzantijnen en Sassaniden dat deden, dus hij gebruikte trucs door tijdens zijn leven de eed van trouw (Bay’ah) aan Yazeed af te nemen.

The basis upon which Mu’awiya depended on in appointing his son Yazeed after him contradicts Islam. ‘Umar described it by saying: “If a man gave authority to someone because of a relationship or a friendship between them while there were among the Muslims men better qualified than him, He would betray Allah, His Messenger and the believers.” 2. Mu’awiya manipulated the Shari’ah texts and misinterpreted them. Islam has left the right of choosing the Khaleefah in the hands of the Muslims. The Messenger of Allah (pbuh), did so, and He left the matter to the Muslims to choose who was best to run their affairs. However, Mu’awiya misapplied the implementation of the Bay’ah by making the ruling after him to his son Yazeed as the Byzantians and Sasans used to do, so He used tricks by taking the Bay’ah to Yazeed during his lifetime.

3. De methode van Mu’awiya voor zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) in politieke zaken was voorheen gebaseerd op voordeel. Daarom liet hij de wetten van de sharia conform de aanwezige realiteit worden en niet andersom, zodat hij de regels interpreteerde om aan die kwestie te voldoen. Hij had de islamitische methode van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) moeten volgen door het Boek van Allah (SWT) en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ de basis voor zijn zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) te maken, en niet materieel voordeel als basis te nemen. Hij had de islamitische wetten moeten gebruiken om de problemen van zijn tijd op te lossen, en niet de problemen van zijn tijd moeten gebruiken om de islamitische wetten te behandelen door deze wetten te verdraaien, te veranderen en te schenden.

3. Mu’awiya’s method of Ijtihad in political matters used to be based on benefit. Therefore, He made the Shari’ah laws conform to the reality at hand and not to treat it, so He interpreted the rules to conform to that issuse. He should have followed the Islamic method of Ijtihad by making the Book of Allah (swt) and the Sunnah of His Messenger (pbuh) the basis for his Ijtihad and not taking the material benefit as a basis. He should have taken the Islamic laws to solve the problems of his time and not take the problems of his time to treat the Islamic laws, by twisting, changing and violating these laws.

Het is vermeldenswaard dat het aanstellen van de zoon als kroonprins de zoon niet tot kalief maakte na zijn vader. Hij werd eerder aangesteld door een nieuwe eed van trouw (Bay’ah) die van het volk werd afgenomen, als een contract en gehoorzaamheid, na de dood van de vorige kalief. De uitvoering van de eed van trouw (Bay’ah) gebeurde echter soms gebrekkig. In plaats van deze uit vrije wil af te leggen, werd deze met dwang afgedwongen. Hoe dan ook, de eed van trouw (Bay’ah) was te allen tijde de methode voor het aanstellen van de kalief tijdens het bestaan van de Islamitische Staat. Zo werd het kalifaat aan hem toegekend via de eed van trouw (Bay’ah) en niet door erfelijke overdracht of machtsovername.

It is worth mentioning that appointing the son, as a crown prince did not make the son Khaleefah after his father. He was rather appointed by a new Bay’ah that is taken from the people, as a contrac and obedience, after the death of the previous Khaleefah. However, the implementation of the Bay’ah was sometimes done badly. So, instead of taking it by free will, it was taken by force. Anyhow, the Bay’ah was, at all times, the method of appointing the Khaleefah during the life of the Islamic State. Thus, the Khilafah was convened to him by the Bay’ah and not by hereditary transmission or succession to power.