Bestuur en gezag in de islam betekenen het regelen van de zaken van de mensen door het toepassen van de regels van de sharia. Dit is niet hetzelfde als dit door middel van dwang doen, want dwang binnen de staat is niet ontworpen om voor de mensen te zorgen of om hun zaken te beheren. Dwang is niet het gezag, hoewel het bestaan, de vorming, het bestuur en de voorbereiding ervan niet zonder gezag tot stand komen. Dwang is een fysieke entiteit die zich manifesteert in de vorm van de strijdkrachten — inclusief de politie — waarmee het gezag de regels uitvoert, de criminelen en de rebellen verslaat, de wetovertreder onderdrukt, de agressor beteugelt en het gebruikt als een instrument om het gezag en de concepten en gedachten waarop het is gebaseerd te beschermen en deze aan de wereld over te dragen.

Ruling and authority in Islam mean running the affairs of the people by applying the Shari’ah rules. This is not the same as doing this by force, for force within the State is not designed to look after people, or to manage their affairs. Force is not the authority, although its existence, formation, administration and preparation do not come about without authority. Force is a physical entity that manifests itself in the shape of the armed forces-including the police force-with which the authority executes the rules, defeats the criminals and the rebels, oppresses the outlaws, curbs the aggressors and uses it as a tool to protect the authority and the concepts and thoughts on which it is founded and to convey them to the world.

Dit demonstreert duidelijk dat gezag niet hetzelfde is als dwang, hoewel het gezag zonder dwang niet zou kunnen voortbestaan. Het demonstreert ook dat dwang iets anders is dan gezag, hoewel het zonder gezag niet kan bestaan.

This clearly demonstrates that the authority is not the same as force, although the authority could not survive without it. It also demonstrates that the force is other than the authority, although it cannot exist without it.

Het is daarom onrechtmatig dat de autoriteit een kracht wordt, want als autoriteit in kracht verandert, zou de beheer van de zaken van de mensen er slecht door worden beïnvloed. Dit komt doordat de concepten en criteria ervan de concepten en criteria van dwang, onderdrukking en dominantie zouden worden, en niet de concepten en criteria van het zorg dragen voor de zaken van de mensen. Het bestuur zou dan veranderen in een onderdrukkend bewind dat niets kent behalve terreur, dominantie, onderdrukking, dwang en bloedvergieten.

It is therefore unlawful for the authority to become a force, for if authority turned into force, its management of people’s affairs would be badly affected. This is because its concepts and criteria would become the concepts and criteria of coercion, oppression and dominance, and not the concepts and criteria of looking after the people’s affairs. Ruling would then turn into an oppressive rule that knows nothing but terror, dominance, oppression, coercion and blood shedding.

Op dezelfde manier mag dwang niet veranderen in autoriteit, omdat het mensen zou regeren op basis van het concept van dwang, en de zaken van mensen zou besturen volgens de concepten van militair gezag en de criteria van onderdrukking en dwang. In beide gevallen zou dit ramp en verwoesting brengen en angst, terreur en gruwel veroorzaken. Het zou de moslimgemeenschap (Ummah) naar de afgrond leiden en haar grote schade toebrengen.

Similarly force should not turn into authority, because it would rule people by the concept of force, and it would run people’s affairs by the concepts of military rule and the criteria of suppression and coercion. In both cases, this would bring disaster and ruin and cause fear, terror and horror. It would lead the Ummah to the abyss, causing it great harm.

Het militaire bewind in de Arabische en Islamitische landen biedt een duidelijk voorbeeld hiervan.

The military rule in the Arab and Islamic countries offer a clear example of this.