De Qadhi al-Mazaalim wordt benoemd door de kalief, of door de Qadhi al-Qudhah. Zijn ontslag, verantwoording, berisping of overplaatsing wordt uitgevoerd door de kalief, of door de rechtbank van Mazaalim – indien de kalief deze verplichte macht aan de rechtbank heeft verleend. Dit komt doordat de Mazaalim een provincie (Wilayah) is die exclusief toebehoort aan de kalief. Daarom moet de benoeming van de Waali van Mazaalim door de kalief geschieden. Bovendien maken de Mazaalim deel uit van de rechtspraak, aangezien zij de uitspraak van de sharia-regel door middel van dwang zijn. De rechter moet worden benoemd door de kalief; een zaak die wordt bevestigd door de handelingen van de Boodschapper van Allah ﷺ, aangezien hij ﷺ de rechters benoemde. Dit alles dient als bewijs dat het de kalief is die de rechter van Mazaalim benoemt, hoewel de Qadhi al-Qudhah de Qadhi al-Mazaalim zou kunnen benoemen indien de kalief hier voorzieningen voor heeft getroffen in zijn benoemingsclausule.

The Qadhi al-Mazaalim is appointed by the Khaleefah, or by the Qadhi al-Qudhah. His removal, accounting, reprimanding or transfer, is carried out by the Khaleefah, or by the court of Mazaalim - if the Khaleefah gave it such mandatory power. This is because the Mazaalim is wilayah that is exclusive to the Khaleefah. Thus the appointment of the Waali of Mazaalim must be by the Khaleefah. Besides, the Mazaalim are part of the judiciary, for they are the pronouncement of the Shari’ah rule by way of compulsion. The judge must be appointed by the Khaleefah; a matter that is confirmed by the Messenger of Allah’s actions, for He (pbuh) used to appoint the judges. All this serves as evidence that it is the Khaleefah who appoints the judge of Mazaalim, yet the Qadhi al-Qudhah could appoint the Qadhi al-Mazaalim if the Khaleefah made provisions for this in his appointment clause.

Het ontslaan van de Qadhi al-Mazaalim zou in principe het recht van de kalief moeten zijn, aangezien hij degene is die het recht heeft hem te benoemen. Hij heeft echter geen recht om hem te ontslaan als hij een zaak onderzocht die tegen de kalief, de Muawin Tafweedh of de Qadhi al-Qudhah was ingediend. Dit is gebaseerd op het principe: "Het middel tot verboden (Haram) is verboden (Haram)". De Boodschapper van Allah ﷺ nam persoonlijk de leiding over de rechtspraak van de Mazaalim en het is niet gerapporteerd dat hij ooit een rechter van de Mazaalim in algemene hoedanigheid heeft benoemd, dat wil zeggen door hem een algemene provincie (Wilayah) over de Mazaalim te geven. De vier Khulafaa’ Ar-Rashidoon hebben nooit iemand over de Mazaalim aangesteld. Ali was persoonlijk verantwoordelijk voor de Mazaalim; en hij onderzocht verschillende zaken van de Mazaalim. Toen ‘Abdul-Malik Ibnu Marwan kalief werd, stelde hij een specifieke dag vast voor de Mazaalim, waarop hij hoorzittingen hield zonder in de onderzoeken te treden. Als er een probleem ontstond en hij een bindend oordeel nodig had om de Mazaalim te beslechten, verwees hij het naar zijn rechter Abu Idriss Al-Azadi. Abu Idriss was dan degene die de Mazaalim onderzocht, want hij was een rechter en hij behandelde de Mazaalim die de kalief ‘Abdul-Malik aan hem verwees. Toen de leider (Ameer) van de gelovigen ‘Umar Ibnu Abdel-Aziz (moge Allah hem genadig zijn) kwam, behandelde hij zelf de zaken van de Mazaalim en maakte hij een einde aan de Mazaalim van Banu Umayyah. Halverwege het Abbasi (Abbasid) tijdperk begon de kalief de zaken van de Mazaalim te delegeren aan een speciale rechter. Sinds die datum werd de rechtspraak van de Mazaalim gescheiden van de kalief, terwijl de kalief dat daarvoor altijd zelf uitvoerde. Daarom behoudt de kalief het recht om de Mazaalim zelf te onderzoeken, en hij is toegestaan (Mubah) om een rechter van de Mazaalim te benoemen, en hem te ontslaan en te vervangen door een andere rechter, dus het is de kalief toegestaan om dit te doen, oftewel het is een toegestane (Mubah) handeling.

The removal of the Qadhi al-Mazaalim should, in principle, be the right of the Khaleefah, as it is He who has the right to appoint him. However, He has no right to remove Him if He was investigating a case submitted against the Khaleefah, the Muawin Tafweedh or the Qadhi al-Qudhah. This is based on the principle of; The Means to Haram is Haram”. The Messenger of Allah (pbuh) used to personally take charge of the judiciary of Mazaalim and it has not been reported that He ever appointed a judge of Mazaalim on a general capacity i.e. giving Him a general Wilayah over the Mazaalim. The four of Khulafaa’ Ar-Rashidoon never appointed anyone over the Mazaalim. Ali used to personally be in charge of the Mazaalim; and He looked into several cases of Mazaalim. When ‘Abdul-Malik Ibnu Marwan became Khaleefah He fixed a particular day for the Mazaalim, where He would hold hearings without going into the investigations. If a problem arose and He needed a binding judgement to settle the Mazlema, He would refer it to his judge Abu Idriss Al-Azadi. Abu Idriss would then be the one who looked into the Mazaalim, for He was a judge and He dealt with the Mazaalim that the Khaleefah ‘Abdul-Malik would refer to him. When the Ameer of the believers ‘Umar Ibnu Abdel-Aziz (Rahim Allah) came, He himself dealt with the cases of Mazaalim, and put a halt to the Mazaalim of Banu Umayyah. Midway through the Abbasi (Abbasid) era, the Khulafaa’ used to delegate the cases of Mazaalim to a special judge. Since that date the judiciary of Mazaalim became separate from the Khaleefah, while before that the Khaleefah himself always carried it out. Therefore, the Khaleefah reserves the right to look into the Mazaalim himself, and He is allowed to appoint a judge of Mazaalim, and to remove Him and replace Him with another judge, thus it is permitted for the Khaleefah to do so i.e. it is a Mubah action.

Het is ook de kalief die de rechter van de Mazaalim verantwoordelijk houdt, waarbij Hij hem berispt en hem verwijdert. Dit is omdat Hij verantwoordelijk is voor de Mazaalim en voor de rechter die Hij namens Hem aanstelt om de Mazaalim te onderzoeken. De kalief is bevoegd om de (hoofd) Qadi al-Mazaalim of de Qadi al-Qudhah de macht te geven om de Qadi al-Mazaalim te verwijderen, te berispen, te ontslaan of over te plaatsen. Als Hij dat zou doen, zouden zij de verplichte macht hebben om de Qadi al-Mazaalim te verwijderen, ter verantwoording te roepen en te berispen.

It is also the Khaleefah who holds the judge of Mazaalim accountable, where He reprimands Him and removes him. This is because He is responsible for the Mazaalim and for the judge whom He appoints on his behalf to look into the Mazaalim. The Khaleefah is allowed to give the (head) Qadhi al-Mazaalim or to the Qadhi al-Qudhah the power to remove the Qadhi al-Mazaalim, reprimand, remove or transfer him. If He did so, they would have the mandatory power to remove, account and reprimand the Qadhi al-Mazaalim.

De positie van Qadi al-Mazaalim is niet beperkt tot één persoon. De kalief is toegestaan om een aantal rechters (Qadi's) voor de Mazaalim aan te stellen naar behoefte, ongeacht hoeveel zij zijn. Echter, wanneer het gaat om de rechtspraak, kan slechts één rechter (Qadi) het vonnis vellen. Het is echter toegestaan voor andere rechters (Qadi's) om bij Hem aanwezig te zijn tijdens de rechtszittingen, maar zij zouden slechts een adviserende rol hebben, en Hij zou niet verplicht zijn hun mening in overweging te nemen.

The position of Qadhi al-Mazaalim is not restricted to one person. The Khaleefah is allowed to appoint a number of judges for the Mazaalim according to the need, no matter how many they were. However, when it comes to the judgement, only one judge can pass the judgement. Yet it is permitted for other judges to sit with Him during the court proceedings, but they would only have a consultative role, and He would not be obliged to consider their opinion.

Dit komt doordat de kalief het is toegestaan om één of meer afgevaardigden aan te stellen om namens hem te handelen. Echter, indien er meerdere rechters van Mazaalim waren, kan hun verplichte bevoegdheid om de Mazaalim te onderzoeken niet worden verdeeld, aangezien ieder van hen het recht zou hebben om de zaken van Mazaalim te onderzoeken. De kalief is echter toegestaan om een rechter van Mazaalim te beperken tot één provincie (Wilayah), of hem te beperken tot een bepaald type zaken, aangezien hij het recht heeft om een algemene provincie (Wilayah) over de Mazaalim te verlenen, of een specifieke provincie (Wilayah) indien hij dat wenst. Hij kan ook een provincie (Wilayah) verlenen over de gehele staat of deze beperken tot een specifiek gebied of provincie (Wilayah). Wat betreft het feit dat, wanneer de rechter van Mazaalim een zaak onderzoekt, hij deze zelfstandig moet onderzoeken, dit komt door wat eerder is vermeld, namelijk dat het verboden is om meer dan één rechter te hebben die een specifieke zaak onderzoekt, terwijl het wel is toegestaan om meer dan één rechter in hetzelfde gebied te hebben. Het is echter toegestaan voor andere rechters van Mazaalim om enkel in adviserende hoedanigheid met hem in de rechtbank te zitten. Hij zou niet verplicht zijn hun mening in overweging te nemen, en het zou aan hem overgelaten zijn of hij wenst dat zij met hem zitten of niet, aangezien niemand naast de rechter zou moeten zitten en hem mag afleiden terwijl hij de zaken onderzoekt die aan hem zijn toevertrouwd. Hij zou hen echter kunnen raadplegen zodra hij de rechtbank verlaat.

This is because the Khaleefah is permitted to appoint one or more deputies to act on his behalf. However, if there were several judges of Mazaalim, their mandatory power to look into the Mazaalim cannot be apportioned, for each one of them would have the right to look into the cases of Mazaalim. The Khaleefah is, however, allowed to confine a judge of Mazaalim to one province, or to confine Him to a certain type of cases, for He has the right to give a general Wilayah over the Mazaalim, or a specific Wilayah if He wished. He can also give a Wilayah over the whole of the State or confine it to a specific area or province. As for the fact that, when the judge of Mazaalim looks into a case, He should look into it on his own, this is because of what was mentioned earlier, that it is forbidden to have more than one judge looking into a particular case, while it is permitted to have more than one judge in the same area. However, it is permitted for other judges of Mazaalim to sit with Him in court in a consultative capacity only. He would not be obliged to consider their opinion, and it would be up to Him whether He wished them to sit with Him or not, for nobody should sit with the judge and distract Him while He looks into what has been confined to him. However, He could consult them once He retires from court.