De Afdeling Interne Veiligheid is verantwoordelijk voor alles wat met veiligheid te maken heeft. Zij neemt de taak op zich om de veiligheid binnen het land te handhaven door het gebruik van de strijdkrachten. De politie is in feite het belangrijkste orgaan dat verantwoordelijk is voor het handhaven van de veiligheid. De Afdeling Interne Veiligheid kan de politie gebruiken wanneer zij dat passend acht en hun bevel is onmiddellijk bindend. Indien de politie de hulp van de strijdkrachten nodig heeft, dient zij een verzoek in bij de kalief. Hij kan het leger bevelen om de afdeling interne veiligheid te helpen of om het te voorzien van een militaire macht om het te helpen bij het handhaven van de veiligheid, of Hij kan elk bevel geven dat Hij passend acht. Hij is ook gerechtigd om dergelijke verzoeken te weigeren en te eisen dat de politie de taak zelf uitvoert. De Afdeling Interne Veiligheid is het orgaan dat verantwoordelijk is voor het handhaven van de veiligheid van de staat. De handelingen die kunnen leiden tot een schending van de interne veiligheid zijn afvalligheid van de Islam, rebellie tegen de staat, geuit in destructieve activiteiten en daden van sabotage zoals stakingen of de bezetting van vitale centra van de staat, evenals agressie tegen privé-, publieke- of staatseigendommen.

The Department of Internal security is responsible for anything pertaining to security. It undertakes to maintain security within the country by the use of the armed forces. The police are, in fact, the main body responsible for maintaining security. The Internal Security Department can use the police whenever they see it fit and their order is immediately binding. If the police require the help of the armed forces, submit a request to the Khaleefah. He can order the army to help the internal security department or to provide it with a military force to help it in maintaining the security, or He can issue any order He sees fit. He is also entitled to refuse such requests and demand that the police carry out the task themselves. The Internal Security Department is the body responsible for maintaining the security of the state. The actions that could lead to a breach of internal security are apostasy from Islam, rebellion against the state manifested in destructive activities and actions of sabotage like strikes or the occupation of vital centres of the state, as well as aggression against private, public, or state property.

Opstand tegen de staat kan ook de vorm aannemen van het gebruik van wapens om ertegen te vechten. Andere handelingen die de interne veiligheid ondermijnen zijn de Hirabah, zijnde de struikroverij, evenals de inmenging in de zaken van de mensen door middel van het beroven van hun eigendom en het in gevaar brengen van hun leven.

Rebellion against the state can also take the form of using arms to fight against it. Other actions that undermine the internal security are the Hirabah that is the highway robbery as well as the interference with the people by manner of robbing their property and endangering their lives.

Andere handelingen die de interne veiligheid ondermijnen, omvatten de aanvallen op het eigendom van mensen door diefstal, plundering, beroving en verduistering, evenals aanvallen op mensen door mishandeling, verwonding en doodslag, naast aanvallen op hun eer door leugens, laster en verkrachting. Dit zijn enkele van de handelingen die kunnen leiden tot een bedreiging voor de interne veiligheid.

Other actions which undermine internal security include the attack on the property of people by theft, looting, robbery, misappropriations, as well as attacks on people through assault, injuring and killing in addition to attacks on their honour through lying, slandering and raping. These are some of the actions that can lead to a threat to internal security.

De afdeling interne veiligheid beschermt de staat en het volk tegen al deze daden. Daarom wordt degene die als afvallige is verklaard en ter dood is veroordeeld indien hij niet berouw toont, behandeld door deze afdeling en geëxecuteerd. Als degenen die afvalligheid verklaren een groep vormen, dan moeten zij worden gevraagd om terug te keren naar de Islam, en de staat mag hen niet straffen. Als zij echter volharden in afvalligheid, dan moeten zij worden bestreden. Als zij in gering aantal zijn en de politiekracht alleen in staat is om tegen hen te vechten, dan moet zij dat doen. Maar als zij in grote aantallen zijn en de politiekracht niet in staat is om tegen hen te vechten, dan moeten zij de kalief verzoeken om hen te voorzien van een militaire macht om hen te helpen. Als deze militaire macht onvoldoende is, dan moeten zij de kalief verzoeken om het leger te bevelen bijstand te verlenen. Dit betreft afvalligen.

The department of internal security protects the state and the people from all these actions. Therefore, whoever is declared an apostate and sentenced to death if He did not repent is dealt with by this department and executed. If those who declare apostasy are a group, then they have to be asked to return to Islam, and the state should not punish them. If however, they insist on apostasy then they are fought against. If they are small in number and the police force alone is able to fight against them then it has to do so. But if they are large in number and the police force is unable to fight against them then they have to request the Khaleefah to provide them with a military force to help them. If this military force is insufficient, then they have to request the Khaleefah to order the army to provide assistance. This is concerning apostates.

Met betrekking tot mensen die in opstand kwamen tegen de staat; indien zij geen wapens gebruiken en zich beperken tot vernieling en sabotage door middel van stakingen, demonstraties, de bezetting van vitale centra van de staat of agressie tegen privé-, publieke en staatsgoederen door middel van sloop, dan beperkt de interne veiligheidsdienst zich tot het gebruik van de politiekracht om dergelijke destructieve daden te voorkomen. Indien zij niet in staat is de agressie te voorkomen, verzoekt zij de kalief om haar te voorzien van een militaire macht om de vernieling en sabotage te stoppen.

With regards to people who rebelled against the state; if they do not use arms and limit themselves to destruction and sabotage by strikes, demonstrations, occupation of vital centres of the state or aggression against private, public and state properties through demolition, then the internal security department restricts itself to using the police force in order to prevent such destructive actions. If it is not able to prevent the aggression it request the Khaleefah to provide it with a military force in order to stop the destruction and sabotage.

Echter, indien de mensen die in opstand kwamen tegen de staat wapens gebruikten en erin slaagden zich in een gebied te vestigen en een macht vormden die de afdeling interne veiligheid niet alleen met behulp van de politiekracht kon onderwerpen. In dat geval moeten zij de kalief verzoeken om, naar behoefte, te voorzien in een militaire macht of een legerkracht om de rebellen het hoofd te bieden. Voordat de afdeling de strijd tegen hen aanvangt, moet zij vaststellen of zij klachten hebben die zij mogelijk hebben. Zij dient hen op te roepen tot gehoorzaamheid en tot de Jama’ah, en om hun wapens te laten varen. Indien zij gunstig reageerden en terugkeerden, dan dient de staat zich te onthouden van het bevechten van hen. Indien zij weigerden en volhielden in hun opstand, dan dient zij tegen hen te strijden om hen te disciplineren en niet om hen te vernietigen en te verwoesten. Zij strijdt tegen hen zodat zij terugkeren naar gehoorzaamheid, de opstand staken en hun wapens overgeven. Een voorbeeld hiervan is de wijze waarop imam ‘Ali bin Abi Talib vocht tegen de Khawarij. Hij riep hen eerst op tot overgave, en indien zij de opstand staakten, zou hij niet tegen hen strijden, maar indien zij volhielden in hun opstand, vocht hij tegen hen om hen te disciplineren, zodat zij wellicht zouden terugkeren naar gehoorzaamheid, de opstand zouden staken en hun wapens zouden overgeven.

However, if the people who rebelled against the state used weapons and were able to establish themselves in an area and became a force which the department of internal security was unable to subdue through the use of the police force alone. In that case they must request the Khaleefah to provide it with a military force or an army force according to the need, to face the rebels. Before it initiates fighting against them, the department must determine whether they have complaints they may have. It should ask them to return to obedience and the Jama’ah and to surrender their arms. If they responded favourably and returned back, then the state should restrain itself from fighting them. If they rejected and insisted on rebelling, then it should fight against them in order to discipline them and not to annihilate and destroy them. It fights against them so that they return back to obedience and give up rebellion and surrender their arms. An example of this is the way Imam ‘Ali bin Abi Talib fought against the Khawarij. He called them to surrender first and if they left the rebellion He would not fight against them, but if they insisted on rebelling He fought against them to discipline them so that they might return to obedience, stop the rebellion and surrender their arms.

Wat betreft de strijders, zoals de struikrovers, die mensen aanvallen, de wegen met geweld blokkeren, eigendommen stelen en doden, zal de afdeling interne veiligheid een politiemacht sturen om hen te achtervolgen en de straf op hen toe te passen, welke ofwel het doden en kruisigen, het doden en het afhakken van hun tegenovergestelde ledematen, of het verbannen naar een andere plaats is, overeenkomstig het vers (Ayah):

Regarding the fighters, such as the highway robbers, who attack people, forcibly obstruct the highways, steal property and kill, the department of internal security will despatch a police force to chase them and impose the punishment on them, which is either killing and crucifying, killing, amputating their opposite limbs, or deporting them to another place, according to the Ayah:

“De straf voor hen die strijden tegen de Boodschapper van Allah ﷺ en die met corruptie over de aarde lopen, is dat zij gedood of gekruisigd worden, of dat hun handen en voeten worden afgehakt, of dat zij uit het land worden verdreven.” [TMQ Al- Ma’idah: 33]

“The punishment of those who fight against Allah’s Messenger and who walk in the land with corruption is that they should be killed or crucified, or their opposite hands and legs should be amputated, or they should be deported from the land.” [TMQ Al- Ma’idah: 33]

Het vechten tegen deze mensen is niet hetzelfde als het vechten tegen rebellen die tegen de staat strijden. Het vechten tegen rebellen is om hen te disciplineren, terwijl het vechten tegen struikrovers is om te doden en te kruisigen, dus zij worden bestreden wanneer zij strijden en wanneer zij zich terugtrekken. Zij worden behandeld zoals beschreven in het vers (Ayah). Wie doodde en eigendom meenam, hij wordt gedood en gekruisigd; en wie doodde maar geen eigendom meenam, hij wordt gedood maar niet gekruisigd; en wie eigendom meenam zonder te doden, zijn hand en voet moeten van tegenovergestelde zijden worden afgehakt zonder te doden; en wie de wapens opnam en de mensen angst aanjaagde zonder te doden of eigendom mee te nemen, hij wordt slechts verbannen uit zijn gebied naar een andere plaats.

The fighting against these people is not like fighting against rebels who fight against the state. Fighting against the rebels is to discipline them, while fighting against the highway robbers is to kill and crucify, so they are fought against when they fight and when they turn back. They are treated as outlined in the Ayah. Whoever killed and took property, He is killed and crucified; and whoever killed and did not take property, He is killed but not crucified; and whoever took property without killing, his hand and leg must be amputated from opposite sides without killing; and whoever raised arms and scared the people and did not kill or take property He is only exiled from his area to another place.

De afdeling interne veiligheid beperkt zich tot het gebruik van de politiekracht bij het handhaven van de veiligheid. Zij maakt geen gebruik van andere dan de politiekracht, behalve wanneer de politiekracht niet in staat is om de interne veiligheid te handhaven. In dat geval verzoekt zij de kalief om haar te voorzien van een militaire macht of een leger, naar wat de behoefte vereist.

The department of internal security restricts itself to using the police force in maintaining security. It does not use other than the police force except when the police force is unable to maintain internal security. In that case it requests the Khaleefah to provide it with a military force or an army, according to what the need requires.

Met betrekking tot agressie tegen eigendom door diefstal, verduistering, beroving of plundering; of agressie tegen levens door mishandeling, verwonding of doden; of agressie tegen eer door liegen, lasteren of verkrachting; voorkomt de afdeling interne veiligheid deze zaken door haar waakzaamheid, bewakers en patrouilles, evenals door het uitvoeren van de vonnissen van de rechters tegen degenen die agressie plegen tegen eigendom, levens en eer. Dit alles vereist het gebruik van de politiekracht alleen.

With regards to aggression against property by stealing, misappropriation, robbing or looting; or aggression against lives by assault, injury or killing; or aggression against honour by lying, slandering, or raping; the department of internal security prevents these things by its vigilance, guards and patrols, also by implementing the verdicts of the judges against those who perform aggression against the property, lives and honour. All of this requires the use of the police force alone.