De vorm van het islamitische regeringssysteem is niet monarchaal. Het keurt de monarchale vorm van bestuur niet goed en lijkt er ook niet op. Het bestuur in een monarchaal regeringssysteem is erfelijk, waarbij zonen de autoriteit erven van hun vaders op dezelfde manier als zij hun nalatenschap erven. Waar in het regeringssysteem van de Islam geen concept van erfelijk bestuur bestaat; in plaats daarvan wordt het bestuur uitgeoefend door degene aan wie de moslimgemeenschap (Ummah) haar eed van trouw afgelegt heeft, vrijwillig en selectief.

The shape of the Islamic ruling system is not monarchical. It neither approves of the monarchical shape of government nor does it resemble it. The ruling in the monarchical system of government is hereditary where sons inherit the authority from their fathers the same way they inherit their legacy. Whereas in the ruling system of Islam, there is no concept of hereditary ruling, rather the ruling is held by whomever the Ummah gives her pledge (of allegiance) to, willingly and selectively.

Het monarchale systeem verleent de monarch speciale privileges en rechten die exclusief aan hem zijn voorbehouden, plaatst hem boven de wet en maakt hem persoonlijk aan niemand verantwoording schuldig. Hij wordt het symbool van de natie, waarbij hij bezit heeft maar niet regeert zoals de monarchen van Europa; of hij bezit en regeert, en wordt zelfs de bron van de regels, waardoor hij het land en het volk bestuurt zoals hij wenst, zoals de koningen van Saudi Arabia, Morocco en Jordan.

The monarchical system allows the monarch special privileges and rights exclusive to him, and places him above the law and makes him personally answerable to no one. He is made the symbol of the nation, where he owns but does not rule like the monarchs of Europe; or he owns and rules, and even becomes the source of the rules, thus running the country and the people as he wishes, like the kings of Saudi Arabia, Morocco and Jordan.

Het islamitische systeem kent de kalief of de imam echter geen speciale privileges of rechten toe, waardoor hij op dezelfde wijze wordt behandeld als elke burger van de moslimgemeenschap (Ummah). Hij is niet het symbool van de moslimgemeenschap (Ummah) waarbij hij bezit heeft en niet regeert, noch is hij een symbool dat regeert en de zaken van de mensen en het land naar eigen goeddunken bestuurt. Hij is een vertegenwoordiger van de moslimgemeenschap (Ummah) in bestuur en macht, waarbij de moslimgemeenschap (Ummah) hem kiest en hem vrijwillig de eed van trouw aflegt om de shar’a van Allah (SWT) op haar toe te passen. Hij wordt in al zijn handelingen, oordelen en in het zorg dragen voor de zaken en belangen van de moslimgemeenschap (Ummah) beperkt door de goddelijke regels.

The Islamic system however does not assign to the Khaleefah or the Imam any special privileges or rights, so he is treated the same as any citizen of the Ummah. He is not the symbol of the Ummah where he` owns and does not rule nor is he a symbol who rules and runs the affairs of the people and country as he pleases. He is a representative of the Ummah in ruling and power, where the Ummah selects him and gives him the pledge of allegiance willingly so as to implement on her the shar’a of Allah (swt). He is restricted in all his actions, judgements and looking after the affairs of the Ummah and her interests by the divine rules.

Er is ook geen kroonprinschap in het regeringssysteem van de Islam. De Islam veracht erfelijk bestuur en verbiedt dat het bestuur door middel van afkomst wordt overgenomen. De kalief aanvaardt het bestuur pas wanneer de moslimgemeenschap (Ummah) hem vrijwillig de eed van trouw (*bay'ah*) schenkt.

There is also no crown princeship in the ruling system of Islam. Islam abhors hereditary ruling and forbids that the ruling be taken by legacy. The Khaleefah only assumes the ruling when the Ummah willingly gives him the pledge of allegiance.