Leiderschap, presidentschap en Imarah (emiraat) hebben allemaal dezelfde betekenis. De leider, president en leider (Ameer) hebben eveneens dezelfde betekenis. Echter, het kalifaat (Khilafah), hoewel het een algemeen leiderschap is van alle moslims in de wereld, is specifieker dan een emiraat (Imarah) en de kalief (Khaleefah) is specifieker dan de leider (Ameer). Dit komt doordat het emiraat het kalifaat (Khilafah) kan zijn, maar ook iets anders dan het kalifaat (Khilafah), zoals het emiraat van een leger, het emiraat van een provincie (Wilayah) en het emiraat van een groep. Dus het emiraat is algemener dan het kalifaat (Khilafah). De leider (Ameer) zou de kalief (Khaleefah) kunnen zijn, de leider (Ameer) van een provincie (Wilayah), een leider (Ameer) van een leger, een leider (Ameer) van een groep, of een leider (Ameer) van een reis. Daarom is de leider (Ameer) algemener dan de kalief (Khaleefah). Zo is het woord kalifaat (Khilafah) specifiek voor de bekende positie, terwijl het woord emiraat algemeen is voor elke leider (Ameer).

Leadership, presidency and Imarah (emirate) are all of the same meaning. The leader, president and Ameer have the same meaning as well. However, the Khilafah, though it is a general leadership of all the Muslims in the world, is more specific than emirate (Imarah) and the Khaleefah is more specific than the Ameer. This is because the emirate can be the Khilafah and other than the Khilafah, like the emirate of an army and the emirate of the Wilayah and the emirate of the group. Thus the emirate is more general than the Khilafah. The Ameer could be the Khaleefah, the Ameer of a Wilayah, an Ameer of an army, an Ameer of a group, or an Ameer of travel. Hence, the Ameer is more general than the Khaleefah. Thus the word Khilafah is specific to the well-known post, while the word emirate is general for every Ameer.

De Islam verplicht dat de leider, de president en de Ameer (leider) één persoon zijn, over dezelfde zaak, en het staat niet toe dat er meer dan één persoon in dezelfde functie is. Daarom erkent de Islam niet wat collectief leiderschap wordt genoemd en erkent de Islam geen collectief presidentschap; integendeel, het leiderschap in de Islam is uitsluitend enkelvoudig. Dus de leider, de president en de Ameer (leider) moeten enkelvoudig zijn, en het is niet toegestaan dat het meer dan één persoon is. Het bewijs voor deze zaak zijn de tradities en handelingen van de Profeet ﷺ. Ahmad overleverde op gezag van ‘Abdullah ibn ‘Umru dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

Islam obliges that the leader, the president and the Ameer be one person, over the same matter and it does not allow that there should be more than one person in the same post. Therefore, Islam does not recognise what is called the collective leadership and does not recognise the collective presidency, rather the leadership in Islam is solely singular. So the leader, the president and the Ameer must be singular, and it is not allowed to be more than one person. The evidence on this matter is the traditions and actions of the Prophet (pbuh). Ahmad narrated on the authority of ‘Abdullah ibn ‘Umru that the Messenger of Allah (pbuh) said:

“Het is niet toegestaan voor drie personen in een open land zonder een van hen aan te stellen als een leider (Ameer) over hen.” Abu Dawood overleverde van Abi Sa’id dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:

“It is not allowed for three persons in an open land without appointing one of them as an Ameer over them.” Abu Dawood narrated from Abi Sa’id that the Messenger of Allah said:

“Als drie mensen op reis gaan, laat hen dan een van hen aanstellen als een leider (Ameer).” Al-Bazzaar overleverde vanuit de traditie van ‘Umar ibn Al-Khattab dat de Profeet ﷺ zei: “Als er drie personen op een reis zijn, laat hen dan één (Ahad) van hen aanstellen als een leider (Ameer).” Al deze tradities geven aan dat de leider (Ameer) één moet zijn, zoals begrepen uit de overleveringen (Hadith). “...Zonder een van hen (Ahad) aan te stellen als een leider (Ameer).” “Laat hen een van hen aanstellen als een leider (Ameer).” Het woord één ‘Ahad’ is gelijkwaardig aan het woord ‘wahid’, wat het getal één aangeeft en niet meer. Dit wordt begrepen uit de tegenovergestelde betekenis (Mafhoom ul-Mukhalafah). De Mafhoom ul-Mukhalafah voor getallen en beschrijving (Wasf) kan worden toegepast zonder de noodzaak van een tekst. Zoals Allah (SWT) zegt:

“If three people went out on a journey, let them appoint one of them as an Ameer.” Al-Bazzaar narrated from the tradition of ‘Umar ibn Al-Khattab that the Prophet (pbuh) said: “If there are three persons in a journey, let them appoint one (Ahad) of them as an Ameer.” All these traditions state that the Ameer should be one, as understood from the Ahadith. “...Without appointing one (Ahad) of them as an Ameer.” “Let them appoint one of them as an Ameer.” The word one ‘Ahad’ is equivalent to the word ‘wahid’ which indicates the number one and not more. This is understood from the opposite meaning (Mafhoom ul- Mukhalafah). The Mafhoom ul-Mukhalafah for numbers and description (Wasf) can be acted upon without the need of text. As Allah (swt) says:

“Zeg: Allah is Eén.” [TMQ Al-Ikhlas: 1]

“Say: Allah is One.” [TMQ Al-Ikhlas: 1]

wat betekent dat er geen tweede voor Hem is. Mafhoomul-Mukhalafah (het tegenovergestelde concept) wordt niet tenietgedaan, tenzij er een tekst is die dat doet. Zoals de uitspraak van Allah (SWT):

which means that there is not a second to him. Mafhoomul-Mukhalafah (the opposite concept) is not annulled unless there is a text that does so. Like the saying of Allah (swt):

“Dwing jullie (dienstmeisjes) niet tot prostitutie als zij (trouwen) willen.” [TMQ An-Nur: 33]

“Don’t force your (servant) girls on prostitution if they (wanted) marriage.” [TMQ An-Nur: 33]

De Mafhoom ul-Mukhalafah van dit vers (Ayah) betekent dat als zij niet wilden trouwen, zij gedwongen worden tot prostitutie. Maar de uitspraak van Allah ontkracht deze Mafhoom ul-Mukhalafah:

The Mafhoom ul-Mukhalafah of this verse (Ayah) means that if they did not want marriage then they are forced into prostitution. But the saying of Allah annuls this Mafhoom ul-Mukhalafah:

“Kom niet dicht bij overspel, het is een gruwelijke daad en een slecht pad.” [TMQ Al- Isra: 32]

“Don’t come close to adultery, it is an abomination and an evil way.” [TMQ Al- Isra: 32]

Vandaar dat, indien er geen tekst is die de Mafhoom al-Mukhalafah tenietdoet, er volgens deze moet worden gehandeld. Hetzelfde geldt voor de uitspraak van Allah (SWT):

Hence, if there is no text to nullify the Mafhoom al-Mukhalafah then it has to be acted upon. Similarly, the saying of Allah (swt):

“De overspelige man en vrouw, slaan ieder van hen met honderd zweepslagen” [TMQ An-Nur: 2]

“The adulterer, male and female, strike every one of them with one hundred lashes” [TMQ An-Nur: 2]

De geseling in dit vers is beperkt tot een bepaald aantal, namelijk honderd geseling. Het feit dat dit specifieke aantal is gegeven, betekent dat het niet is toegestaan om meer dan honderd geseling toe te passen. Daarom geeft de uitspraak van de Boodschapper ﷺ in deze overleveringen (Hadith); “Laat hen één van hen (Ahadahum) aanstellen als een leider (Ameer)”, door middel van Mafhoom ul-Mukhalafah aan, dat het niet is toegestaan om meer dan één leider (Ameer) aan te stellen. Hieruit volgt dat het emiraat (Imarah), het leiderschap en het presidentschap voor slechts één persoon is, en dat het op basis van de tekst en de betekenis van deze overleveringen (Hadith) absoluut niet is toegestaan om voor meer dan één persoon te zijn. Dit wordt ook ondersteund door de handeling van de Profeet ﷺ, aangezien Hij, in alle situaties waarin Hij een leider (Ameer) aanstelde, slechts één persoon aanstelde en niet meer. En Hij stelde absoluut nooit meer dan één persoon aan op dezelfde plaats.

The lashing in this verse is limited to a certain number, which is one hundred lashes. The fact that it has given this specific number means that it is not allowed to increase over the hundred lashes. Therefore, the saying of the Messenger (pbuh) in these Ahadith; “Let them appoint one from them (Ahadahum) as an Ameer”, indicates by use of Mafhoom ul-Mukhalafah, that it is not allowed to appoint more than one Ameer. Thereupon the emirate (Imarah), leadership and presidency is for one person only, and it is not allowed absolutely, from the text and meaning of these Ahadith, to be for more than one person. This is also supported by the action of the Prophet (pbuh), as he, in all the situations in which He appointed an Ameer; He appointed only one person and no more. And He absolutely did not appoint more than one person in the same place.

Met betrekking tot de overlevering (Hadith) die is overgeleverd van de Boodschapper ﷺ, dat Hij Mu’az en Abu Musa naar Yemen stuurde, en tot hen zei:

With regards to the Hadith narrated from the Messenger (pbuh) that He sent Mu’az and Abu Musa to Yemen, and He said to them:

“Maak het gemakkelijk en niet moeilijk, breng goed nieuws en geen slecht nieuws, en werk met elkaar samen.” In dit incident stuurde de Profeet ﷺ hen elk naar een ander deel van Yemen en niet naar dezelfde plaats. Deze overlevering (Hadith) werd overgeleverd door Al-Bukhari in twee verschillende teksten. In één daarvan stelt Hij dat zij naar twee plaatsen werden gestuurd, waarin Hij zei:

“Make it easy and not difficult, give good tidings and not bad news, and co-operate with eachother.” In this incident the Prophet (pbuh) sent each one of them to a different part of the Yemen and not to the same place. This Hadith was narrated by Al-Bukhari in two different texts. In one of them He states that they were sent to two places, where He said:

“Musa vertelde aan ons dat Abu ‘Owanah vertelde dat ‘Abdul Malik vertelde van Abi Burdah, die zei dat de Boodschapper van Allah ﷺ Abu Musa en Mu’az ibn Jabal naar Jemen stuurde en Hij stuurde elk van hen naar een provincie en zei: ‘Jemen bestaat uit twee plaatsen.’ Vervolgens zei Hij: ‘Maak het gemakkelijk en niet moeilijk. Breng goed nieuws en niet slecht nieuws.’ Elk van hen vertrok voor zijn taak…” Daarom mogen er niet twee hoofden zijn voor dezelfde zaak, noch twee presidenten voor dezelfde plaats; integendeel, de president, de voorzitter en de leider (Ameer) moeten slechts één zijn en het is verboden dat er meer dan één is.

“Musa narrated to us that Abu ‘Owanah narrated that ‘Abdul Malik narrated from Abi Burdah who said that the Messenger of Allah (pbuh) sent Abu Musa and Mu’az ibn Jabal to Yemen and He sent each of them to a province and said: ‘Yemen is of two places.’ Then He said ‘Make it easy not difficult. Give good news and not bad.’ Each one of them set out for his job…” Therefore, there must not be two chiefs for the same matter, nor two presidents for the same place, rather the president, the leader and Ameer must be only one and it is forbidden for there to be more than one.

Wat betreft wat zich heeft verspreid in de landen van de moslims met betrekking tot de vestiging van een collectief leiderschap in de vorm van een raad, of een comité, of een administratieve vereniging en dergelijke, die de functies van leiderschap vervullen, dit alles is in strijd met de goddelijke regel, indien het leiderschap aan de vereniging, de raad of het comité wordt gegeven. Dit komt doordat het leiderschap aan een groep zou worden gegeven, wat verboden (Haram) is volgens de teksten van de overleveringen (Hadith). Echter, indien het comité, de raad of de vereniging taken uitvoert, of zaken bespreekt en raadpleging pleegt, dan is dit allemaal toegestaan en is het onderdeel van de Islam, aangezien de moslims worden geprezen om het hebben van raadpleging (Shura) onder henzelf. De mening van deze comités zou worden meegewogen volgens de rechtsregel (Hukm) van raadpleging (Shura) zoals uitgelegd in dit boek.

In regards to what has spread in Muslims’ countries with regard to the establishment of a collective leadership in the form of a council, or a committee, or an administrative association and the like, that have the functions of leadership, all this disagrees with the divine rule, if leadership is given to the association, council or committee. This is because leadership would be given to a group, which is Haram according to the texts of the Ahadith. However, if the committee, the council or the association were to carry out tasks, or discuss matters and make consultation, then all this is allowed and is from Islam, because the Muslims are praised for having consultation amongst themselves. The opinion of these committees would be considered according to the Hukm of Shura explained in this book.