ماده ۱۸۵
Article 185
از مهمترین ابزارهای سیاسی، افشای جنایات دولتهای دیگر، نشان دادن خطر سیاستهای نادرست، آشکار ساختن توطئههای زیانبار و تضعیف شخصیتهای گمراهکننده است.
Some of the most important political means are exposing the crimes of other states, demonstrating the danger of erroneous politics, exposing harmful conspiracies and undermining misleading personalities.
این مقاله بخشی از سبکها است و از مسائل مجاز شمرده میشود. پیامبر ﷺ جنایات بنی قریظه را هنگامی که در روز احزاب پیمان را شکستند برملا میکرد، و نیز زمانی که قریش به او حمله کرد، زیرا عبدالله بن جحش رضی الله عنه در ماه حرام دو مرد را به اسارت گرفت و یک نفر دیگر را کشت. از این رو قریش ادعا کردند که محمد ﷺ و یارانش ماه حرام را حلال کردهاند (و بدین ترتیب عرف را زیر پا گذاشتهاند)، و در آن خون ریختند، اموال را تصرف کردند و مردان را اسیر گرفتند. هنگامی که قریش با این بهانه به او حمله کرد، الله سبحانه و تعالی آیاتی نازل کرد که سیاستهای دروغین آنان را آشکار ساخت؛ آنان میکوشیدند مسلمانان را از دینشان بازگردانند. او سبحانه و تعالی فرمود: {از تو درباره ماه حرام میپرسند که در آن جنگیدن چگونه است. بگو: جنگیدن در آن گناهی بزرگ است، اما بازداشتن [مردم] از راه الله و کفر ورزیدن به او و بازداشتن [مردم] از مسجدالحرام و بیرون راندن اهل آن از آنجا، نزد الله گناهی بزرگتر است. و فتنه از کشتن بزرگتر است.} (قرآن ۲:۲۱۷).
This Article is part of the styles, and is part of the permitted issues, and the Messenger (pbuh) used to expose the crimes of Bani Quraythah when they broke the treaty on the day of Al-Ahzaab, and when the Quraysh attacked him because ‘Abd Allah (swt) Bin Jahsh (ra) took two men as prisoners and killed another during the sacred month and so they claimed that Muhammad and his companions had made the sacred month permitted (and so violated the custom), and spilt blood, seized wealth and captured men during it. When the Quraysh attacked him with that, Allah (swt) revealed verses which exposed their false politics trying to turn the Muslims away from their religion. He (swt) said: They ask you about the sacred month - about fighting therein. Say, "Fighting therein is great [sin], but averting [people] from the way of Allah (swt) and disbelief in Him and [preventing access to] Al-Masjid Al-Haram and the expulsion of its people therefore are a greater [evil] in the sight of Allah (swt). And Fitnah is greater than killing."” (TMQ 2:217).
و هنگامی که یهودیان بنی قریظه توطئه کردند تا پیامبر (ﷺ) را با انداختن سنگی بر او، در حالی که کنار دیواری نشسته بود، به قتل برسانند، پیامبر (ﷺ) توطئهٔ ایشان را آشکار کرد و تبعید آنان مجازاتی برای آن بود. ابن اسحاق گفت:
And when the Jews of Bani Quraythah conspired to kill the Messenger (pbuh) by throwing a rock upon him when he was sitting next to a wall, the Messenger (pbuh) exposed their conspiracy and their being exiled was punishment for it. Ibn Ishaq said:
. إلَى بَنِي النّضِيرِ يَسْتَعِينُ هُمْ فِي دِيَةِ ذَيْنِك الْقَتِيلَيْنِ مِنْ خَرَجَ رَسُولُ اللّهِ « عَقَدَ بَنِي عَامِرٍ اللّذَيْنِ قَ تَلَ عَمْرُو بْنُ أُمَيّةَ الضّمْرِيّ، لِلْجِوَارِ الّذِي كَانَ رَسُولُ اللّهِ لَهُمَا، كَمَا حَدّثَنِي يَزِيدُ بْنُ رُومَانَ، وَكَانَ بَ يْنَ بَنِي ال نّضِير وَبَ يْنَ بَنِي عَامِرٍ عَقْدٌ وَحِلْفٌ. يَسْتَعِينُ هُمْ فِي دِيَةِ ذَيْنِك الْقَتِيلَيْنِ قَالُوا: نَ عَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، فَ لَمّا أَتَاهُمْ رَسُولُ اللّهِ نُعِينُك عَلَى مَا أَحْبَبْت مِمّا اسْتَ عَنْت بِنَا عَلَيْهِ ثُمّ خَلا بَ عْضُهُمْ بِب عْضِ فَ قَالُوا: إنّكُمْ لَنْ إلَى جَنْبِ جِدَارٍ مِنْ ب يُُوتِهِمْ قَاعِدٌ - تَجِدُوا الرّجُلَ عَلَى مِثْلِ حَالِهِ هَذِهِ -وَرَسُولُ اللّهِ فَمَنْ رَجُلٌ يَ عْلُو عَلَى هَذَا الْبَ يْتِ فَ يُ لْقِي عَلَيْهِ صَخْرَةً فَ يُرِيحُنَا مِنْهُ؟ فَانْ تَدَبَ لِذَلِكَ عَ مْرُو بْنُ جَحّاشِ بْنُ كَعْبٍ، فَ قَالَ: أَنَا لِذَلِكَ، فَصَعِدَ لِيُ لْقِيَ عَلَيْهِ صَخْرَةً كَمَا قَالَ... فَأَتَى الْخَبَ رُ مِنْ السّمَاءِ بِمَا أَرَادَ الْقَوْمُ فَ قَامَ وَخَرَجَ رَاجِعًا إلَى الْمَدِينَةِ... وَأَمَرَ رَسُولَ اللّهِ »بِالتّ هَيُّؤِ لِحَرْبِهِمْ وَالسّيْرِ إلَيْهِمْ... ثم أجلاهم رَسُولُ اللّهِ .
. إلَى بَنِي النّضِيرِ يَسْتَعِينُ هُمْ فِي دِيَةِ ذَيْنِك الْقَتِيلَيْنِ مِنْ خَرَجَ رَسُولُ اللّهِ « عَقَدَ بَنِي عَامِرٍ اللّذَيْنِ قَ تَلَ عَمْرُو بْنُ أُمَيّةَ الضّمْرِيّ، لِلْجِوَارِ الّذِي كَانَ رَسُولُ اللّهِ لَهُمَا، كَمَا حَدّثَنِي يَزِيدُ بْنُ رُومَانَ، وَكَانَ بَ يْنَ بَنِي ال نّضِير وَبَ يْنَ بَنِي عَامِرٍ عَقْدٌ وَحِلْفٌ. يَسْتَعِينُ هُمْ فِي دِيَةِ ذَيْنِك الْقَتِيلَيْنِ قَالُوا: نَ عَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، فَ لَمّا أَتَاهُمْ رَسُولُ اللّهِ نُعِينُك عَلَى مَا أَحْبَبْت مِمّا اسْتَ عَنْت بِنَا عَلَيْهِ ثُمّ خَلا بَ عْضُهُمْ بِب عْضِ فَ قَالُوا: إنّكُمْ لَنْ إلَى جَنْبِ جِدَارٍ مِنْ ب يُُوتِهِمْ قَاعِدٌ - تَجِدُوا الرّجُلَ عَلَى مِثْلِ حَالِهِ هَذِهِ -وَرَسُولُ اللّهِ فَمَنْ رَجُلٌ يَ عْلُو عَلَى هَذَا الْبَ يْتِ فَ يُ لْقِي عَلَيْهِ صَخْرَةً فَ يُرِيحُنَا مِنْهُ؟ فَانْ تَدَبَ لِذَلِكَ عَ مْرُو بْنُ جَحّاشِ بْنُ كَعْبٍ، فَ قَالَ: أَنَا لِذَلِكَ، فَصَعِدَ لِيُ لْقِيَ عَلَيْهِ صَخْرَةً كَمَا قَالَ... فَأَتَى الْخَبَ رُ مِنْ السّمَاءِ بِمَا أَرَادَ الْقَوْمُ فَ قَامَ وَخَرَجَ رَاجِعًا إلَى الْمَدِينَةِ... وَأَمَرَ رَسُولَ اللّهِ »بِالتّ هَيُّؤِ لِحَرْبِهِمْ وَالسّيْرِ إلَيْهِمْ... ثم أجلاهم رَسُولُ اللّهِ .
پیامبر ﷺ برای گرفتن کمک از بنینضیر به سوی آنان رفت تا دیهی دو مردِ بنیعامر را بپردازد که به دست عمرو بن امیۀ الضمری کشته شده بودند. به گفتۀ یزید بن رومان، آن دو تحت امان پیامبر ﷺ بودند. بنینضیر و بنیعامر پیماننامهای داشتند و همپیمان بودند. هنگامی که رسول خدا ﷺ به سوی بنینضیر رفت و از آنان برای پرداخت دیهی آن دو مرد کمک خواست، گفتند: «آری، ای ابوالقاسم! ما به تو کمک خواهیم کرد، چون از ما کمک خواستهای.» اما وقتی بهطور پنهانی با یکدیگر دیدار کردند، گفتند: «فرصتی بهتر از این با این مرد پیدا نخواهید کرد.» در این هنگام، رسول خدا ﷺ کنار دیواری از خانههای آنان نشسته بود. گفتند: «چه کسی بر این دیوار بالا رود و سنگی بر این مرد بیندازد و ما را از آزار او رها سازد؟» عمرو بن جَحش بن کعب داوطلب شد و بر دیوار خانه بالا رفت تا سنگی بر رسول خدا ﷺ بیندازد... خبر این توطئه از آسمان به پیامبر ﷺ رسید، پس برخاست و به مدینه بازگشت. رسول خدا ﷺ دستور آمادهسازی جنگ را صادر کرد و به سوی آنان حرکت نمود... سپس آنان را تبعید کرد.
“The Prophet went out to Bani Nadir seeking their help pay the blood money for the two dead men of Bani ‘Amir who were killed by ‘Amru b. Umiyyah Al-Damri. They had a promise of protection from the Prophet according to Yazid b. Ruman. Bani Nadir and Bani ‘Amir had a treaty and were allies. When Allah (swt)'s Messenger (pbuh) went to Bani Nadir asking them for help to pay the blood money for the two men, they said, ‘Yes, O Abu’l-Qasim! We will help you, since you asked us for help.’ Yet, when they met each other in secret, they said, ‘You will not find a better chance with this man than this- while the Messenger of Allah (pbuh) was sitting next to a wall of one of their houses. They said: ‘who will ascend this wall and drop a stone on this man and rid us of his trouble’ ‘Amr b. Jahsh b. Ka`b volunteered and ascended the wall of the house to drop a stone on the Messenger (pbuh) …The news of this plot was conveyed to the Prophet from heaven, and he stood up and went back to Madinah. The Messenger of Allah (pbuh) ordered the preparation of war and marched forth to them…then he exiled them”.
و قرآن کریم ابولهب را با نامش مورد حمله قرار داده است: {تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ} [المسد: ۱]، و دیگران را با ویژگیهایشان. همهی این موارد، از جمله تضعیف شخصیتهای زیانبار شمرده میشود.
And the Quran attacked Abu Lahab by name: “May the hands of Abu Lahab be ruined, and ruined is he.” (TMQ 111:1) and others by their characteristics, all of which is considered undermining harmful personalities.
اینها دلایل این مقاله هستند.
These are the evidences for this Article.