مادہ ۸۱
Article 81
قاضی صرف عدالتی مجلس میں فیصلہ دے سکتا ہے، اور ہر قسم کے شواہد اور قسمیں صرف عدالتی مجلس میں ہی قابلِ غور ٹھہرائی جا سکتی ہیں۔
The judge can only give a verdict in a court session, and any evidence and oaths can only be considered in the court session.
دلیل هغه روایت دی چې عبدالله بن الزبیر نقل کړی دی، چې ویلي یې دي:
Its evidence is what is narrated by ‘Abd Allah Bin Al- Zubayr who said,
.» أَنَّ الْخَصْمَيْنِ يَ قْعُدَانِ بَ يْنَ يَدَيِ الْحَكَمِ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ « .
.» أَنَّ الْخَصْمَيْنِ يَ قْعُدَانِ بَ يْنَ يَدَيِ الْحَكَمِ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ « .
رسول الله ﷺ دوو اړخونو ته امر وکړ چې د قاضي په مخ کې (د هغه د لاسونو ترمنځ) کښېني. (روایت یې احمد او ابوداود کړی، د ابوداود د لفظ سره). دا روایت د هغه ډول بیانوي چې په کې قضاوت کېږي، او دا پخپله یو شرعي ډول دی. د قضایي پروسې لپاره یو ځانګړی ډول لازم دی، هغه دا چې دواړه متخاصم اړخونه د واکمن په مخ کې کښېني، او دا به د محکمې ناسته وي. له همدې امله دا د قضایي پروسې د صحت شرط دی، یعنی دا حتمي ده چې یوه ځانګړې غونډه وي چې په کې قضاوت وشي، تر څو قضاوت صحیح وي، او دا به هغه وي چې دواړه متخاصم اړخونه د یو واکمن په مخ کې کښېني. دا خبره د علي (رض) د روایت له مخې تقویه کېږي، کله چې رسول الله ﷺ ورته وفرمایل: