مادہ ۱۵۵
Article 155
د کارمند معاش باید د کار د ګټې یا د کارمند د ګټې له مخې وټاکل شي، نه د کارمند د پوهې او/یا د وړتیا له مخې. کارمندانو ته کال په کال زیاتوالی ورکول نه دي پکار. پر ځای یې، باید هغه بشپړ معاش ورکړل شي چې د هغه کار له مخې چې دوی یې کوي، مستحق دي.
The salary is to be determined according to the benefit of the work, or the benefit of the employee, and not according to the knowledge and/or qualifications of the employee. There have to be no annual increments for employees. Instead, they have to be given the full value of the salary they deserve for the work they do.
دلیلِ این مادّه، تعریفِ شرعیِ استئجار است، زیرا تعریفِ شرعی یک حکمِ شرعی است که همانندِ یک قاعدهٔ شرعی است، چون از دلیلِ شرعی یا دلایلِ شرعی از راهِ اجتهادِ صحیح استنباط شده است. بنابراین، آن تعریف برای مسئلهای که بر آن منطبق میشود، همانگونه دلیل شمرده میشود که حکمِ شرعی برای مسئلهای که بر آن منطبق میشود دلیل شمرده میشود، و نصِّ شرعی در هر دو حالت دلیلِ حکمِ شرعیِ منطبق بر مسئله، یا تعریفِ شرعیِ منطبق بر مسئله، شمرده میشود. تعریفِ شرعیِ استئجار این است: «عقدی است که بر مبادلهٔ یک خدمت در برابرِ اجرت واقع میشود.» و خدمتِ کارمند یا خدمتِ کاری است که انجام میدهد، مانندِ مهندس، یا خدمتِ شخصی است، مانندِ خادم؛ و این دو نوعِ خدمت، همان خدماتیاند که عقد میتواند بر آنها واقع شود، و درست نیست که عقد بر چیزِ دیگری واقع شود. از اینجا روشن میشود که عقد نمیتواند بر خدمتِ سطحِ علم یا میزانِ تحصیلات واقع شود، بلکه بر خدمتِ کارمند واقع میشود، یعنی یا با ارائهٔ خدمتِ شخصی یا با کارِ او. و معاش در برابرِ همین خدمتی داده میشود که عقد بر آن واقع است. به همین سبب، آنچه که به نام درجهٔ کارمندیِ دولتی یاد میشود، یعنی چگونگی تعیینِ ارزشِ معاش، بر اساسِ تحصیلات یا دانش انجام نمیشود، بلکه تنها بر اساسِ خودِ شخص تعیین میشود، اگر خودش کار را انجام میداد، مانندِ خادم، یا بر اساسِ بهرهبرداریِ از کاری که انجام میداد و تجربهٔ او، مانندِ مهندس، و هیچ چیزِ دیگری، زیرا این با تعریف همخوان است.