ماده ۱۲۵
Article 125
دا واجب دی چې د هرچا اساسي اړتیاوې تضمین شي، او په انفرادي توګه بشپړې پوره شي، او هر شخص ته داسې اسانتیا ورکړل شي چې اضافي اړتیاوې (غیر اساسي اړتیاوې) تر ممکنه لوړې کچې پورې پوره کړي.
It is obligatory to guarantee that all the basic needs are met for everyone, and are completely met on an individual basis, and to guarantee that every individual is facilitated to satisfy the extra needs (non-essential needs) to the highest level possible.
دا مقاله دوه برخې لري: لومړی، د بنسټیزو اړتیاو د پوره کېدو تضمین، او دوهم، د تجملي اړتیاو د پوره کېدو اسانتیا.
This article has two halves: firstly, guaranteeing that the basis needs are satisfied and secondly, facilitation of the satisfaction of the luxurious needs.
لومړی برخه د دې لپاره ډیر دلیلونه لري، ځکه شریعت ساز (ج) د کسب، رزق لټولو او هڅې ته هڅولی دی، او د رزق د لاسته راوړلو هڅه یې د فرض په توګه ګرځولې ده؛ الله (ج) فرمایلي دي:
The first half has several evidences for it, since the Legislator (swt) encouraged earning, seeking provision and effort, and made the effort to earn provisions a duty; Allah (swt) said:
«پس د هغې په لمنو کې وګرځئ او د هغه د رزق څخه وخورئ.» () او: