مادہ ۱۳۴
Article 134
مړه ځمکه د هغې د آبادولو او چاپیریال د ټاکلو (د دیوال یا نښې له لارې) په واسطه ملکیت کیږي. نور ډول ځمکې بیا د شریعت د مشروع لارو پرته ملکیت نه کیږي، لکه میراث، پېرود، او د دولت له خوا بخښنه.
Dead land is possessed through its revival and fencing. Any other type of land is not possessed except through a Shari’ah means such as inheritance, purchase, and donation by the State.
د دې مسئلې دلیل د پیغمبر ﷺ خبرې دي:
The evidence for the article are the words of the Prophet :
. » مَنْ أَحْيَا أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَه « .
. » مَنْ أَحْيَا أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَه « .
"څوک چې مړه ځمکه ژوندۍ کړي، هغه ځمکه د هغه ده" روایت یې بخاري کړی دی، په داسې حال کې چې دا د عمر (رض) موقوف ده، او د احمد او ترمذي له خوا د جابر څخه داسې روایت شوی چې د صحیح سند سره نبي ﷺ ته منسوب دی، او
“whoever revives dead land, it belongs to him” reported by Al-Bukhari Mawquf to Umar (ra), and it is narrated with an authentic chain connected to the Prophet by Ahmad and Al- Tirmidhi from Jabir, and:
.» مَنْ أَحَاطَ حَائِطًا عَلَى أَرْضٍ فَهِيَ لَه «.