۱۱.۴ ضرورت جنبشهای سیاسی
11.4 The Need for Political Movements
الله (سبحانه وتعالی) در سورۀ آل عمران میفرماید:
Allah (swt) commands in surah al-Imran:
«و باید از میان شما گروهی باشند که به خیر دعوت کنند و به کار شایسته فرمان دهند و از کار ناشایست بازدارند. و آنان همان رستگارانند.» [قرآن کریم ۳:۱۰۴]
“There should be from among you an Ummah (band(s) of people) inviting to the good (khayr), commanding what is right (ma‘ruf) and forbidding what is wrong (munkar). Those are they who are the successful.” [TMQ 3:104].
اصطلاحِ «أمّت» در این آیه به معنای جامعهٔ جهانیِ مسلمانان، که بیشتر به کار میرود، نیست، بلکه به معنای یک جنبش سیاسی است۔ امام قرطبی در کتاب خود، «تفسیر أحکام القرآن»، واژهٔ «أمّت» را در این آیه بهمعنای گروه، دسته یا حزب تعریف کرده است، چنانکه عبارت «مِنکُم» (از میان شما) بر آن دلالت دارد، و آن گروه از میان کل امت است۔ این الزام، فرضِ کفایه است، زیرا همواره باید چنین گروهی، یا گروههایی، وجود داشته باشد، چنانکه آیه میفرماید: «و آنان همان رستگارانند»، و این عبارت به گروهِ مفرد اشاره ندارد۔ کارکرد این گروه باید همان هدفی باشد که یاران محمد ﷺ داشتند، با همان نیت و همان روش، یعنی دعوت به اسلام بهصورت جامع (دعوت به خیر)، و هدفشان رسیدگی به امور مردم باشد، که همان معنای سیاست است۔ امام فیروزآبادی گفته است که رسیدگی به امور شهروندان، به معنای امر به معروف و نهی از منکر است۔ بنابراین، این گروه یا گروهها باید ماهیتی سیاسی داشته باشند۔