۵.۹ کارمند کون ہے؟
5.9 Who is the Employee?
شریعت اسلامی کارمند را هر شخصی تعریف میکند که در ازای دستمزد کار میکند، چه کارفرما یک فرد باشد، چه یک گروه، یا یک دولت. بنابراین واژه کارمند بر هر کسی اطلاق میشود که در هر نوع کاری مشغول است.
The Islamic Shar’a defines the employee as every person who works for a wage, whether the employer is an individual, or a group, or a State. So the term employee applies to everyone who works in any type of work,
هیچ تفاوتی در حکم شرعی میان کارمند دولت و کارمند دیگران نیست. بنابراین، درباره کارمند دولت، کارمند گروه و کارمند فرد، هر یک از آنان کارگر است و احکام کار بر آنان جاری میشود. به بیان دیگر، هر یک از آنان کارمند است و احکام اجاره (استخدام) بر ایشان اعمال میشود. پس کشاورز کارمند است، خدمتکار کارمند است، کارگران کارخانهها کارمند هستند، کارمندان دفاتر بازرگانان کارمند هستند، کارمندان دولتی کارمند هستند، و هر یک از آنان کارگر است. این به آن دلیل است که قرارداد استخدام بر منافع داراییها، منفعت کار یا منفعت شخص واقع میشود. اگر بر منافع داراییها واقع شود، موضوع کارمند در آن داخل نیست، زیرا او هیچ ارتباطی با آن ندارد. و اگر بر منفعت کار واقع شود، مانند استخدام صنعتگران برای کارهای معین، یا اگر بر منفعت شخص واقع شود، مانند استخدام خدمتکاران و کارگران، در این صورت این موارد به کارمند مربوط میشوند، و همین است آنچه موضوع استخدام بر آن جاری میشود.