۱۹ حِمَی (حَریمِ عُمومی و مَصلَحَتِ عَمومی)
19 Seclusion (Hima) in the Public Interests
همه مردم حق دارند از امکانات عمومی برای همان هدفی که برای آن تعیین شدهاند بهره ببرند. این امکانات را نباید جز برای همان هدفی که برای آن تعیین شدهاند به کار گرفت. بنابراین، استفاده از جاده برای توقف استراحت (پارک کردن برای استراحت) جایز نیست، و همچنین پارک کردن برای تجارت، و نیز هر کاری که جاده برای آن وجود نداشته است. زیرا جاده برای این ساخته شده که بر روی آن رفتوآمد شود؛ مگر اینکه از آن به شیوهای استفاده شود که در رفتوآمد اختلالی ایجاد نکند؛ و این استفادهی حاشیهای، چنان ارزیابی میشود که برای عابران ضرر یا دشواری ایجاد نکند. رودخانهها نیز نباید برای غیر از آن کاری که برای آن وجود دارند به کار روند. پس اگر رودخانهای برای آبیاری وجود دارد، مانند رودخانهی کوچک، نباید برای کشتیرانی (حملونقل دریایی) به کار رود، در حالی که اگر برای هر دو کار وجود داشته باشد، مانند نیل و دجله، میتوان از آن برای هر دو کار استفاده کرد.
There is a right for all the people to benefit from the public utilities, for the purpose for which they are designated. They should not be used except for the purpose for which they are designated. Thus, it is not allowed to use a road for the purpose of a recess (parking for a break), nor parking to trade, nor anything that the road did not exist for. This is because the road exists for the purpose of travelling upon it; unless it were to be used in such a way that does not interfere with travelling; and this marginal use is evaluated as that which does not cause harm or difficulty for passers by. Rivers also should not be used for other than the matter, which they exist for. So if a river exists for irrigation, as would be the case for example with a small river, then it should not be used for navigation (shipping), while if it exists for both matters, like the Nile and Tigris, it may be used for both.