Inhuur is een contract over een voordeel in ruil voor een vergoeding. De eerste voorwaarde voor de geldigheid van het contract van inhuur is de juridische bekwaamheid van de twee contractanten, zodanig dat ieder van hen de meerderjarigheid heeft bereikt. Een andere voorwaarde voor de geldigheid ervan is de instemming van de twee contractanten. Bovendien moet het loon bekend zijn, vanwege de uitspraak van de Profeet ﷺ: “Als iemand van jullie een arbeider inhuurt, moet hij hem over zijn loon informeren”, overgeleverd door Ad-Daraqutni van Ibn Mas’oud. Ook vanwege de overlevering (Hadith) overgeleverd door Ahmed van Aby Sa’id dat de Profeet ﷺ het verbood een arbeider in te huren zonder hem zijn loon uit te leggen. Echter, indien het loon niet was gedefinieerd, zou de inhuur contractueel en geldig (juridisch) zijn. In het geval van een geschil over het loon, wordt verwezen naar het gelijkwaardige loon. Dus als het loon niet was gedefinieerd op het moment van het contract en als de werkgever en de werknemer vervolgens een geschil hebben over het loon, dan wordt het gelijkwaardige loon gehanteerd. Het gelijkwaardige loon wordt gehanteerd door analogie met het betwiste huwelijksschat (Dowry), dat wordt beslist door het te verwijzen naar de gelijkwaardige bruidsschat indien deze niet eerder was vermeld, of indien er een geschil over het genoemde bedrag ontstond. Dit is vanwege wat Ahmed overleverde dat ‘Abdullah ibn Mas’oud (vrede zij met hem) oordeelde in het geval van een man die overleed voordat hij met een vrouw had geslapen, met wie hij was getrouwd zonder de bruidsschat te noemen. Hij zei: “Zij verdient de bruidsschat van een gelijkwaardige vrouw, en zij moet de Iddah (wachttijd voor het volgende huwelijk) volbrengen en zij heeft recht op het erven van hem.” Ma’qal ibn Sinan Al-Ashja’i zei: “De Profeet ﷺ heeft geoordeeld ten gunste van Barwa’a, de dochter van Washiq, een van onze mensen, zoals jij hebt geoordeeld.” De betekenis van het zeggen dat zij de bruidsschat van haar gelijkwaardige vrouwen verdiende, betekent een bruidsschat identiek aan de bruidsschat van gelijkwaardige vrouwen. Dus de Shar’a verplicht het geven van de gelijkwaardige bruidsschat aan degene van wie de bruidsschat niet was genoemd. Hetzelfde oordeel wordt gegeven in het geval dat er een geschil ontstaat over de genoemde bruidsschat. Aangezien de bruidsschat een tegenprestatie is in het huwelijkscontract, kan de tegenprestatie van elk contract ermee worden gemeten. Daarom wordt er geoordeeld op basis van de gelijkwaardige tegenprestatie in het geval dat de tegenprestatie niet in een contract is vermeld, of in het geval van een geschil over de genoemde tegenprestatie. Daarom wordt er geoordeeld op basis van het gelijkwaardige loon bij de huur (dienstverlening), en op basis van de gelijkwaardige prijs bij de handel (verkoop) in het geval dat de prijs niet in het contract is genoemd, of wanneer er een geschil was over de genoemde prijs. Daarom lost het gelijkwaardige loon de zaak op in een geschil tussen de werknemer en de werkgever over het genoemde loon, en in het geval dat het loon niet is vermeld. Dus, als het loon in het contract is vermeld, dan is dat loon het genoemde loon. Maar als het niet is vermeld of als er een geschil ontstond over het genoemde loon, dan wordt het gelijkwaardige loon als loon beoordeeld. Het loon is dus van twee verschillende soorten: een genoemd loon en een gelijkwaardig loon. De voorwaarde voor het beschouwen van het genoemde loon is de aanvaarding ervan door de twee contractanten. Dus als de twee contractanten een bepaald loon hebben aanvaard, dan is dit loon het genoemde loon, en de werkgever is niet verplicht om meer dan dat te betalen, noch is de werknemer verplicht om minder dan dat te accepteren; het is in plaats daarvan het bindende wettelijke loon. Het gelijkwaardige loon is het loon voor gelijkwaardig werk, of van de gelijkwaardige werknemer indien het huurcontract was gesloten over het voordeel van het werk. Het gelijkwaardige loon zou het loon van de gelijkwaardige werknemer zijn, alleen indien het huurcontract was vastgesteld over het voordeel van de ingehuurde persoon.

Hiring is a contract over a benefit in return for a recompense. The first condition for the validity of the contract of hiring is the legal competence of the two contractors, such that each of them has reached the age of maturity. Another condition for its validity is the consent of the two contractors. Moreover the wage should be known, due to the saying of the Prophet (pbuh): “If anyone of you hires a worker, He has to inform Him of his wage”, narrated by Ad-Daraqutni from Ibn Mas’oud. Also due to the Hadith narrated by Ahmed from Aby Sa’id that the Prophet (pbuh) forbade hiring a worker without explaining to Him his wage. However, if the wage was not defined, the hiring would be contracted and valid (legal). In case of dispute over the wage, reference is made to the equivalent wage. So if the wage was not defined at the time of the contract and if the employer and the employee then dispute over the wage, then the equivalent wage is adopted. The equivalent wage is adopted by analogy with the disputed marriage money (Dowry), which is decided by referring it to the equivalent dowry if it was not mentioned before, or if a dispute over the named amount occurred. This is due to what Ahmed narrated that ‘Abdullah ibn Mas’oud (ra) judged in the case of a man who passed away before sleeping with a woman, whom He had married without naming the dowry. He said: “She deserves the dowry of her equivalent woman, and she has to do the Iddah (waiting period for the next marriage) and she deserves to inherit from him.” Ma’qal ibn Sinan Al-Ashja’i said: “The Prophet (pbuh) has judged to Barwa’a, daughter of Washiq one of our people, as you judged.” The meaning of saying that she deserved the dowry of her equivalent women means a dowry identical to the dowry of equivalent women. So Shar’a obliged giving the equivalent dowry to the one whose dowry was not named. The same judgement is given in the case where a dispute occurs over the named dowry. Since the dowry is a recompense in the marriage contract, then recompense of any contract can be measured with it. Thus it is judged by the equivalent recompense in case the recompense was not mentioned in a contract, or in the case of dispute over the named recompense. Therefore, it is judged by the equivalent wage in the hiring, and by the equivalent price in the trading (selling) in the case where the price was not named in the contract, or there was a dispute over the named price. Therefore the equivalent wage resolves the case in a dispute between the employee and the employer over the named wage, and in the case where the wage was not mentioned. So, if the wage was mentioned in the contract then the wage would be the named one. But if it was not mentioned or if a dispute occurred over the named wage, then the equivalent wage would be judged as the wage. Thus, the wage is of two different kinds: A named wage and the equivalent wage. The condition for considering the named wage is its acceptance by the two contractors. So if the two contractors accepted a certain wage, then this wage will be the named one, and the employer would not be obliged to pay more than it, nor would the employee be obliged to take less than it, rather it is the binding legal wage. The equivalent wage is the wage for equivalent work, or of the equivalent worker if the contract of the hiring had been concluded over the benefit of the work. The equivalent wage would be the wage of the equivalent worker only if the hiring contract was stated over the benefit of the hired person.

Degenen die worden beschouwd als degenen die het loon inschatten, zijn de experts in het bepalen van lonen, niet de Staat, noch de tradities van de bevolking. Het zijn eerder de experts op het gebied van het loon voor het relevante type werk, of het loon voor het type werknemers voor wie het loon bedoeld is om te worden ingeschat.

Those who are considered to estimate the wage are the experts in defining wages, not the State, nor the traditions of the population. Rather they are the experts on the wage for the relevant type of work, or the wage for the type of workers for whom the wage is intended to be estimated.

De basis waarop de experts het loon inschatten is het voordeel, of dit nu voor het werk of voor de werknemer is. Omdat het huurcontract gebaseerd is op het voordeel, wordt dit de basis waarop de loonschatting wordt gebouwd. Zo wordt het loon niet ingeschat op basis van de productie van de werknemer of op basis van de laagste levensstandaard binnen zijn gemeenschap. Er wordt bij de schatting geen rekening gehouden met de productie van de werknemer noch met een hoge levensstandaard; in plaats daarvan is de schatting gerelateerd aan het voordeel. De experts schatten het loon van de werknemer in volgens de waarde van dit voordeel in de samenleving waarin zij leven. Wanneer de experts het loon voor het werk en het loon van de werknemer inschatten, houden zij rekening met de waarde van het voordeel in de gemeenschap, dus schatten zij het in op basis van de waarde van het voordeel dat door de werknemer wordt geproduceerd, of het voordeel van het werk. Indien er een geschil ontstaat over de schatting van het voordeel in de gemeenschap, dan mag dit niet op basis van bewijs en bewijsvoering worden ingeschat. Het is in plaats daarvan voldoende om de mening van de experts aan te nemen, omdat de vraag is om de waarde van het voordeel in te schatten en niet om een bewijs over de omvang ervan vast te stellen.

The basis upon which the experts estimate the wage is the benefit, whether it was for the work or the worker. Because the hiring contract is based on the benefit, it becomes the basis upon which the wage estimation is built. Thus the wage is not estimated by the production of the worker or by the lowest standard of living among his community. There is no consideration to the production of the worker nor to the high standard of living in its estimation, rather its estimation is related to the benefit. The experts estimate the wage of the worker according to the value of this benefit in the society in which they live. When the experts estimate the wage for the work and the wage of the worker, they consider the value of the benefit in the community, so they estimate it by the value of the benefit produced by the worker, or benefit of the work. If a dispute occurred over the estimation of the benefit in the community, then it should not be estimated by evidence and proof. Rather it is enough to take the opinion of the experts, because the question is to estimate the value of the benefit and not to establish an evidence about its amount.

Zo is de basis waarop de schatting van het loon is gebouwd het voordeel volgens de schatting van de experts. Maar wanneer de experts het equivalente loon schatten, moeten zij niet alleen rekening houden met het loon van het werk of de werknemer alleen, aangezien het loon varieert met het werk, de werknemer, de tijd en de plaats. Integendeel, zij zijn verplicht te kijken naar de persoon die identiek is aan de werknemer die hetzelfde werk verricht, wat betekent dat zij naar het werk en de werknemer moeten kijken, en tegelijkertijd moeten zij kijken naar de tijd en de plaats van het werk, omdat het loon verschilt naar gelang het werk, de werknemer, de tijd en de plaats.

Thus, the basis upon which the estimation of the wage is built is the benefit according to the estimation of the experts. But when the experts estimate the equivalent wage, they have to consider not only the wage of the work or the worker alone, because the wage varies with the work, worker, time and place. Rather they are obliged to look to the person who is identical to the worker doing the same work, which is to look to the work, the worker, and at the same time, they have to look at the time and place of work, because the wage differs with the work, worker, the time and the place.

De contracterende partijen, zijnde de werkgever en de werknemer, selecteren oorspronkelijk de experts die het loon of het gelijkwaardige loon inschatten. Indien zij de experts niet hebben geselecteerd of van mening verschillen over hun selectie, dan is de rechtbank of de Staat de bevoegde autoriteit om deze experts aan te wijzen.

The contracting parties, that is the employer and employee, originally select the experts who estimate the wage or the equivalent wage. If they did not select the experts or differed over their selection, then the court or the State is the competent authority to appoint these experts.