Het koopcontract is in de basis bindend. Zodra het contract door het aanbod en de aanvaarding tussen de verkoper en de koper is voltooid, en de verkoopovereenkomst is afgerond, wordt het koopcontract bindend en moeten beide partijen het uitvoeren. Maar omdat het transactiecontract op een wijze moet worden voltooid die geschillen onder de mensen elimineert, heeft de Shar’a het voor de mensen verboden om te bedriegen in de handel, en heeft Hij degene die bedriegt als zondig bestempeld, of hij nu de verkoper of de koper was, en of de misleiding in de handelswaar of in het geld zat; dit alles is verboden (Haram), aangezien misleiding zowel vanuit de verkoper als vanuit de koper kan plaatsvinden.

The sale contract is originally binding. So once the contract by the offer and acceptance between the seller and the purchaser was completed, and the meetings of sale finished, then the sale contract becomes binding and the two sides have to execute it. But because the contract of transaction must be completed in a manner which eliminates disputes amongst the people, Shar’a made it prohibited for the people to deceive in trading, and it made the one who deceives sinful whether He was the seller or the purchaser, and whether deception was in the commodity or the currency; all of this is prohibited (Haram), since deceit could occur from the seller or from the purchaser.

De misleiding van de verkoper met betrekking tot de handelswaar geschiedt door het gebrek voor de koper te verbergen, terwijl hij ervan weet; of door het gebrek voor de koper te maskeren op een manier die de koper doet geloven dat er geen gebrek is, of door de handelswaar zo te bedekken dat het lijkt alsof deze goed is. Misleiding door de koper met betrekking tot de prijs geschiedt door het vervalsen van het geld of door een vervalsing te verbergen terwijl hij ervan op de hoogte was. De prijs (van de handelswaar) kan variëren afhankelijk van de verkochte (handelswaar) vanwege de misleiding daarin; en de koper kan worden aangemoedigd om een handelswaar te kopen vanwege de misleiding daarin. Dergelijke misleiding, in al haar vormen, is verboden (Haram) volgens wat Abu Hurairah overleverde (Hadith) van de Boodschapper van Allah ﷺ, die zei: “Bind niet de uiers van de kamelen en schapen, en wie het koopt na het doen daarvan, heeft de keuze nadat hij het heeft gemolken, om het te houden als hij het wenst, of om het terug te geven samen met een sa’a aan dadels.” En ook vanwege wat Ibn Majah overleverde (Hadith) van Abu Hurairah, die zei dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Wie een kameel of een schaap koopt met een dichtgebonden uier, heeft de keuze om het binnen drie dagen terug te geven samen met een sa’a aan dadels of tarwe” (wat de prijs vertegenwoordigt van de melk die hij heeft verkregen). Al-Bazzar overleverde (Hadith) van Anas van de Boodschapper van Allah ﷺ dat Hij het verkopen van dieren verbood die niet gemolken zijn gelaten. Deze overleveringen (Hadith) zijn dus duidelijk in het verbieden van het dichtbinden van de uiers van kamelen en schapen, en het verbieden van het verkopen van een dier nadat het niet gemolken is gelaten totdat de uier groot werd om te veronderstellen dat het een melkvee is, omdat dit misleiding is en verboden (Haram) is. In hetzelfde opzicht wordt elke handeling die het gebrek maskeert of verbergt beschouwd als bedrog en is het verboden, of het nu in de handelswaar of in het geld is, omdat het fraude is. Een moslim is het niet toegestaan om te misleiden in de handelswaar of in het geld. Hij moet eerder het gebrek in de handelswaar tonen, en de vervalsing in de valuta uitleggen. Het is hem niet toegestaan om te bedriegen in de handelswaar om deze in omloop te brengen of om deze tegen een hogere prijs te verkopen. Ook is het hem niet toegestaan om te bedriegen in de valuta, zodat deze geaccepteerd zou worden als de prijs van een handelswaar. Dit komt doordat het verbod van de Profeet ﷺ met betrekking tot dat beslissend was. Ibn Majah overleverde van `Uqbah ibn `Amir van de Profeet ﷺ dat hij zei: “De moslim is de broeder van de moslim, en het is een moslim niet toegestaan om een gebrekkig ding van zijn broeder te kopen zonder dat hem dat gebrek getoond is.” Bukhari overleverde ook van Hakeem ibn Hizam van de Profeet ﷺ, dat hij ﷺ zei: “De twee handelaren (de verkoper en de koper) hebben de keuze (om de transactie te voltooien of te annuleren) voordat zij (van elkaar) vertrokken. Als zij eerlijk waren en (de handelswaar en de valuta) uitlegden, zal hun verkoop gezegend zijn. Maar als zij (het gebrek) verborgen en (tegen elkaar) gelogen hebben, zal de zegening van hun verkoop worden weggenomen.” De Profeet ﷺ zei ook: “Niemand van ons is toegestaan te bedriegen”, zoals overgeleverd door Ibn Majah en Abu Dawud van Abu Hurairah. En wie iets heeft verdiend door bedrog en valsspel, zal het niet (wettelijk) bezitten, omdat bedrog niet een van de middelen van eigendom is, maar eerder een van de verboden (Haram) middelen, en dus is het (het door bedrog verkregen ding) een verboden en onrechtmatig (Suht) bezit. De Profeet ﷺ zei: “Elk (menselijk) vlees dat groeit uit onrechtmatig (suht) bezit zal het paradijs niet betreden, dan verdient het Hellevuur het meer”, overgeleverd door Ahmad van Jabir ibn Abdullah. Indien er fraude plaatsvindt, hetzij in de handelswaar of in de valuta, dan heeft de bedrogen persoon de keuze om ofwel het contract te ontbinden of om het uit te voeren, zonder verdere opties. Dus als de koper de gebrekkige handelswaar wilde behouden en de schadevergoeding wilde nemen, oftewel het verschil in de prijzen van de niet-defecte en defecte goederen, hij heeft niet het recht om dit te doen, omdat de Profeet ﷺ het nemen van de schadevergoeding niet toestond; in plaats daarvan gaf Hij de keuze tussen twee zaken: “Als hij wilde, kon hij (het goed) houden of het teruggeven”, zoals overgeleverd door Bukhari van Abu Hurairah.

Het is geen voorwaarde dat de verkoper op de hoogte was van de fraude of het gebrek (in de handelswaar) voor het uitoefenen van het recht op keuze. In plaats daarvan wordt de keuze gegeven aan de benadeelde persoon zodra de fraude is bewezen, of de verkoper er nu van wist of niet. Dit komt doordat de overleveringen (Hadith) algemeen zijn (in hun betekenis) en omdat de realiteit van de verkoop is dat deze heeft plaatsgevonden met datgene wat verboden was. Dit staat in contrast met misleiding (Ghubn), die wordt vastgesteld zodra deze bekend is. Dit komt doordat als hij zich niet bewust was (van de misleiding), dan zou hij niet werkelijk een bedrieger zijn, tenzij het recht van de benadeelde is bewezen. Bijvoorbeeld, wanneer de marktprijs daalt terwijl de verkoper zich daar niet van bewust is wanneer hij (een handelswaar) verkoopt, maar dan beseft dat hij het heeft verkocht voor een prijs die hoger is dan de werkelijke waarde. Dit voorbeeld wordt niet als misleiding beschouwd, en de koper krijgt niet de keuze, omdat de verkoper niet als een bedrieger wordt beschouwd wanneer hij zich niet bewust was van de prijsdaling.

It is not a condition that the salesman knew about the fraud or the defect (in the commodity) for the choice to be made. Rather, the choice is given to the cheated person once the fraud was proved, whether the salesman knew about it or not. This is because the Ahadith are general (in their sense) and because the reality of the sale is that it happened with that which was forbidden. This is in contrast with deceit (Ghubn), which is proven once it is known. This is because if He was not aware (of the deceit) then He would not really be deceiver unless the right of the deceived is proven. For example, when the market price decreases while the salesman is unaware of that when He sells (a commodity) but then realises that He has sold it for a price which is more than it is worth. This example is not considered deceit, and the purchaser is not given the choice, because the salesman is not considered as a deceiver when He was not aware of the fall in price.