De hoofdelijke belasting (Jizyah) is een recht dat Allah (SWT) de moslims heeft toegestaan te innen van de ongelovigen (Kuffar) als een teken van hun onderwerping aan de heerschappij van de Islam. Het is een algemeen fonds dat besteed kan worden aan het welzijn van de onderdanen als geheel. Het wordt elk jaar verschuldigd en kan niet vooraf worden geïnd. De hoofdelijke belasting (Jizyah) is vastgesteld door de tekst van de Qur'an. Allah (SWT) zegt:

The Jizya is a right that Allah (swt) enabled the Muslims to take from the Kuffar as a submission from their part to the rule of Islam. It is a general fund that can be spent on the welfare of the subjects as a whole. It becomes due every year and cannot be collected beforehand. The Jizya is established through the text of the Qur’an. Allah (swt) says:

“Totdat zij de hoofdelijke belasting (Jizyah) met onderdanigheid (uit hun eigen handen) betalen en zij zich onderworpen voelen” [At-Tauba: 29]

“Until they pay the Jizya with willing submission (from their hands) and feel themselves subdued” [At-Tauba: 29]

Abu ‘Ubayd heeft gerapporteerd in Al-Amwal (d.w.z. De Fondsen) op gezag van Al-Hassan ibn Mohammed, die zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ schreef aan de Magiërs van Hajar om hen tot de Islam op te roepen: ‘Wie de Islam aanvaardt, het zal van hem worden aanvaard, en wie dat niet doet, de hoofdelijke belasting (Jizyah) zal op hem worden opgelegd, mits er geen geslacht vlees van hem wordt gegeten en geen vrouw van hem wordt getrouwd.’” De hoofdelijke belasting (Jizyah) wordt van de ongelovigen (Kuffar) genomen zolang zij in ongeloof (Kufr) blijven; als zij de Islam aanvaarden, zal deze van hen worden kwijtgescholden. De hoofdelijke belasting (Jizyah) wordt opgelegd op het hoofd en niet op het vermogen; daarom wordt het geïnd van elk individu van de ongelovigen (Kuffar), en niet op basis van het vermogen. Het woord Jizyah is afgeleid van “Al-jazaa” (d.w.z. vergelding). Daarom wordt het genomen als een vergelding voor het ongelovig (Kuffar) zijn, en dit betekent dat het niet kan worden kwijtgescholden tenzij zij de Islam hebben aanvaard. Ook kan de hoofdelijke belasting (Jizyah) niet worden kwijtgescholden aan de ongelovigen (Kuffar) die deelnemen aan de strijd, aangezien het niet wordt geheven als een vergelding voor hun bescherming. Het wordt alleen geheven van het individu dat in staat is het te betalen, omdat Allah (SWT) zegt:

Abu ‘Ubayd has reported in Al-Amwal (i.e. The Funds) on the authority of Al-Hassan ibn Mohammed who said: “The Messenger of Allah (pbuh) wrote to the Magi of Hajar calling them to Islam: ‘He who embraces Islam, it will be accepted from him, and He who does not, the Jizya will be imposed upon him, provided no slaughtered meat of his is to be eaten and no women of his is to be wed.’” The Jizya is taken from the Kuffar as long as they remain in Kufr; if they embrace Islam it will be waived from them. The Jizya is imposed on the head and not on the wealth; thus it is collected from every individual from the Kuffar, and not on the basis of the wealth. The word Jizya is derived from “Al-jazaa” (i.e. retribution). Hence it is taken as a retribution for being Kuffar and this means that it cannot be waived unless they embraced Islam. Also the Jizya cannot be waived from the Kuffar who take part in fighting, as it is not levied as a retribution for protecting them. It is only levied from the individual who is capable of paying it, because Allah (swt) says:

“Met bereidwillige onderwerping (uit hun handen)” [At-Tauba: 29]

“With willing submission (from their hands)” [At-Tauba: 29]

betekenis met bekwaamheid; daarom wordt het niet opgelegd aan de onbekwame. De Jizyah wordt alleen opgelegd aan mannen; daarom wordt het niet geheven van vrouwen, noch wordt het geheven van kinderen, noch wordt het geheven van krankzinnigen. Zelfs als een vrouw in het gebied van de islam (Dar al-Islam) komt wonen en aanbiedt om de Jizyah te betalen in ruil voor haar recht op verblijf, wordt zij toegelaten in het gebied van de islam (Dar al-Islam) en krijgt zij toestemming om te verblijven, en zal er geen Jizyah van haar worden geheven. Er is geen vast bedrag vastgesteld voor de Jizyah, maar het wordt overgelaten aan het oordeel van de imam en zijn eigen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), mits het bedrag dat door de kalief is vastgesteld niet hoger is dan wat de betaler kan dragen. Bukhari vermeldde dat Abu Najeeh rapporteerde: “Ik zei tegen Mujahid: ‘Wat is er met de mensen van Ash-Sham? Zij moeten vier dinars betalen, terwijl de mensen van Yemen slechts één dinar moeten betalen?’ Hij zei: ‘Dit is bepaald op basis van welvaart.’ Als de Jizyah verschuldigd wordt aan een bekwame ongelovige (Kafir) en hij kan het niet betalen, dan blijft het een schuld op zijn nek en zal hij worden behandeld als een schuldenaar die in moeilijkheid verkeert, waardoor hij tijd krijgt om het te betalen.”

meaning with capability; thus it is not levied on the invalid. The Jizya is only imposed upon men; thus it is not levied from women nor is it levied from children, nor is it levied from the insane. Even if a woman came to live in Dar al-Islam and offered to pay the Jizya in exchange for her right of abode, she is allowed in Dar al-Islam and would be given leave to reside and no Jizya will be levied from her. No fixed amount is estimated for the Jizya, rather it is left to the opinion of the Imam and his own Ijtihad, provided that the amount set by the Khalifah is no higher than the payer could bear. Bukhari extracted that Abu Najeeh reported: “I said to Mujahid: “What is with the people of Ash-Sham? They have to pay four dinars, while the people of Yemen have to pay only one dinar?” He said: “This was determined according to prosperity.” If the Jizya became due on a capable Kafir and He could not pay it, it will remain a debt on his neck and He would be treated like the indebted facing difficulty, thus He would be given time to pay it.