De theorie van de nationale economie is verbonden met het concept van "culturele bescherming", afgeleid van de theorie van de zware industrie. De voorstanders van de theorie van de nationale economie achten dat de economische groei van een natie moet streven naar het verschaffen van zowel politieke als economische macht aan haar. Zij achten dat de groei van elk land drie stadia zal doorlopen: de pastorale/agrarische fase, de agrarische/industriële fase, en vervolgens de agrarische/industriële handelsfase. Een land zou geen werkelijke macht bereiken, tenzij zij een marine, koloniën en populaties met diverse vaardigheden verwerft. Bovendien zou het essentieel zijn dat de productieve krachten en de economische groei in harmonie zijn, en dit zou dienen als een fundamentele voorwaarde voor politieke macht. Zij achten ook dat hoewel internationale economische banden zouden profiteren van vrije concurrentie, dit zou afhangen van het feit dat alle concurrerende landen perfectie bereiken in het ontwikkelen van hun krachten; en om deze ontwikkeling te stimuleren, moet de industrie beschermd worden. Wat de landbouw betreft, deze zou geen enkele bescherming genieten en het zou haar toegestaan zijn om alle soorten producten zonder beperkingen of voorwaarden te exporteren, waarbij de prijzen worden vastgesteld volgens de vrije markt. Daarom zou de theorie van de nationale economie in essentie op industrie gericht zijn. Het stelt dat de naties die streven naar machtig zijn, er naar moeten streven om de agrarische fase naar industrie te passeren, omdat in een agrarisch land een groot deel van de productieve krachten, d.w.z. de beroepsbevolking, evenals een aanzienlijk deel van de natuurlijke hulpbronnen, d.w.z. de grondstoffen, werkloos en onbenut zouden blijven. Daarom zou er, om te investeren in de beroepsbevolking en de natuurlijke hulpbronnen, een industrieel programma naast de landbouw geïnitieerd moeten worden. Een land dat haar economie uitsluitend op basis van landbouw opbouwt, zou niet over de economische capaciteit en de levensstandaard beschikken die een op landbouw/industrie gebaseerd land zou hebben. De theorie van de nationale economie vereist de aanwezigheid van industrie naast landbouw, zodat het land economisch op eigen benen kan staan. Daarom past het concept van de nationale economie in feite de protectionistische theorie toe op de industrie, waardoor er uitsluitend passende beperkingen en tarieven worden opgelegd op industriële import en export, terwijl het tegelijkertijd de vrijhandelstheorie toepast op de landbouw, waardoor deze vrijgesteld wordt van alle handelsbeperkingen.

The theory of national economy is linked to the concept of “cultural protection” derived from the theory of heavy industry. The champions of the theory of national economy deem that the economic growth of a nation must aim at providing her with political power as well as economic power. They deem that the growth of any country would undergo three stages: The pastoral/agricultural stage, the agricultural/industrial stage, then the agricultural/industrial trading stage. A country would not achieve real power unless she acquired a navy, colonies and populations with various skills. Furthermore it would be essential for the productive forces and economic growth to be in harmony, and this would serve as a fundamental condition of political power. They also deem that although international economic ties would benefit from free competition, this would depend on all competing countries reaching perfection in developing their powers; and in order to stimulate this development, industry must be protected. As for agriculture, it would not enjoy any protection and it would be permitted to export all kinds of produce without restriction or conditions, and their prices would be set according to the free market. Therefore, the theory of national economy would be in essence industry orientated. It states that the nations who aim towards being powerful should be eager to pass the agricultural stage to industry, because in the agricultural country, a large size of the productive forces i.e. the workforce, as well as a considerable size of the natural resources i.e. the raw materials, would remain unemployed and unexploited. Therefore, in order to invest in the workforce and the natural resources, an industrial programme should be initiated alongside agriculture. A country who establishes her economy solely based on agriculture would not possess the economic capability and the standard of living which an agricultural/industrial based country would have. The theory of national economy necessitates the presence of industry alongside agriculture in order for the country to be able to stand on its own feet economically. Therefore, the concept of national economy in fact applies protectionist theory on industry, thus imposing the appropriate restrictions and tariffs exclusively on industrial imports and exports, whilst at the same time, it applies free trade theory on agriculture making it free of any trade restrictions.

De islam is tegen dergelijke een theorie, omdat het vrijlaten van de buitenlandse landbouwhandel zonder controle betekent dat de Staat de buitenlandse handel in landbouwproducten niet zou controleren. Dit is verboden, aangezien de Staat alle landbouw-, industriële of andere goederen organiseert die het land binnenkomen of het land verlaten; zij zou de export van sommige goederen kunnen verbieden, terwijl zij de export van andere toestaat. Zij zou direct handelen met de kwestie van oorlogvoerende partijen en handelaren onder een verdrag, terwijl zij ervoor kiest om slechts haar eigen burgers te superviseren. Wat betreft de inmenging van de Staat in industriële zaken in overeenstemming met het belang van het land en om de economie te stimuleren, dit zou deel uitmaken van haar plicht om de zaken van de moslimgemeenschap (Ummah) te beheren, en dit is geboden door de islam. Echter, dit alles zou beperkt worden door het belang van de oproep tot de islam (Da’wah), samen met de industriële ontwikkeling, oftewel: niet enkel voor industriële ontwikkeling. Dit demonstreert dat, hoewel de theorie van de nationale economie in delen van haar industriële visie identieke aspecten heeft aan die welke deel uitmaken van het beheer van de zaken van de moslimgemeenschap (Ummah) waar de islam goedkeuring aan geeft, dergelijke aspecten de islam tegenspreken omdat ze niet verbonden zijn aan de belangen van de oproep tot de islam (Da’wah) voor de islam. Over het algemeen spreekt de gehele theorie de islam tegen vanwege de totale vrijheid die aan de landbouw wordt gegeven, daarom zouden moslims een dergelijke theorie niet overnemen.

Islam is averse to such a theory, because leaving the foreign agricultural trade free of control means that the State would not control the foreign trade of agricultural products. This is forbidden, for the State organises all agricultural, industrial, or any other commodity which enters or leaves the country; she could ban the export of some commodities, while permitting the export of others. She would deal directly with the issue of belligerent and traders under treaty, while opting to merely supervise her own citizens. As for the State’s interference in industrial matters in accordance with the country’s interest and in order to boost the economy, this would form part of her duty to manage the Ummah’s affairs and this is commanded by Islam. However, all this would be restricted with the interest of the Da’wah (campaigning for Islam), together with the industrial development, i.e. not just for industrial development. This demonstrates that, although the theory of national economy has, in parts of its industrial vision, identical aspects to those which are part of the management of the Ummah’s affairs that Islam approves of, such aspects contradict Islam because they are not linked to the interests of the Da’awa for Islam. Overall, the whole theory contradicts Islam due to the total freedom given to agriculture, therefore Muslims would not adopt such a theory.