Mataki na 143
Article 143
Ana karɓar zakka daga Musulmai, kuma ana karɓarta daga dukiyar da Shari'a ta ƙayyade, kamar kuɗi, ribar kasuwanci, dabbobi da hatsi. Ba a karɓarta daga abin da Shari'a ba ta ambata ba. Ana karɓarta daga kowane mai mallakar dukiya, ko yana da cikakken hakki da alhakin aiki (Mukallaf) kamar balagaggen mutum mai hankali, ko kuma ba shi da wannan hakki kamar yaro da mahaukaci. Ana sanya zakka a wani sashe na musamman na Bayt Al-Mal, kuma ba a kashe ta sai dai a kan ɗaya ko fiye daga cikin rukunan takwas da aka ambata a cikin Alƙur'ani mai girma.
Zakah is collected from Muslims, and is taken from the wealth which the Shari’ah has specified such as money, the profits of trade, cattle and grains. It is not taken from anything which the Shari’ah did not mention. It is taken from every owner irrespective of whether they were legally responsible/accountable (Mukallaf) such as the mature, sane person or whether they were not legally responsible such as the child and the insane. The Zakah is placed in a specific section of the Bayt Al-Mal, and is not spent except upon one or more of the eight categories mentioned in the noble Quran.
Wannan makala ta ƙunshi batutuwa biyar: na farko: wajibcin Zakka a kan Musulmi; na biyu: ana karɓarta daga dukiyar da Shari'a ta ƙayyade ba wata ba; na uku: ana karɓarta daga kowane mai mallaka; na huɗu: ana sanya ta a wani takamaiman sashe na Bayt Al-Mal; na biyar: ba a kashe ta a kan kowa ba sai daidaikun mutanen da suka cika wasu sifofi da adadi. Dangane da batu na farko, wato wajibcin Zakka, dalilinta daga Alkur'ani mai girma ne kamar faɗinsa (SWT):
This article encompasses the following five issues: first: the obligation of Zakah upon the Muslims; second: it is taken from the property that the Shari’ah specified and nothing else; third: it is taken from every owner; fourth: it is placed in a specific section of the Bayt Al-Mal; fifth: it is not spent upon anyone other than the specific individuals that meet certain characteristics and numbers. As for the first issue, which is the obligation of Zakah, its evidence is the noble Quran such as His (swt) words:
"Kuma ku bayar da zakka" (TMQ 2:43), da kuma:
“And give Zakah” (TMQ 2:43), and:
"Kuma ku tsayar da salla, ku bayar da zakka" (TMQ 33:33), da kuma:
“And establish prayer and give Zakah” (TMQ 33:33), and:
"Mutanen da kasuwanci ko ciniki ba sa shagaltar da su daga ambaton Allah (SWT) da tsayar da salla da bayar da zakka." (TMQ 24:37). Kuma akwai kuma hujja daga Sunnah, lokacin da Manzon Allah ﷺ ya aika Mu'azu zuwa Yaman, sai ya ce masa:
“Men whom neither commerce nor sale distracts from the remembrance of Allah (swt) and performance of prayer and giving of Zakah.” (TMQ 24:37). And there is also proof from the Sunnah, when the Messenger of Allah (saw) sent Mu’adh to Yemen and said to him:
. » أَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَترَُ د عَلَى فُقَرَائِهِمْ «.
. » أَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَترَُ د عَلَى فُقَرَائِهِمْ «.
"ka koya musu cewa Allah (SWT) ya wajabta musu biyan Zakah daga dukiyoyinsu, za a karɓe ta daga cikin masu wadata a cikinsu, a ba mabuƙata." (Muttafaƙun alaihi daga Ibn Abbas), da kuma riwayar:
“teach them that Allah (swt) has made it obligatory for them to pay the Zakah from their property and it is to be taken from the wealthy among them and given to the poor.” (agreed upon from Ibn Abbas), and the narration:
. » بُنَِِ الإِسْلامُ عَلَى خََْسٍ « .
. » بُنَِِ الإِسْلامُ عَلَى خََْسٍ « .
"Musulunci an gina shi a kan abubuwa biyar" wanda aka amince da shi daga Ibn Umar, inda ya ambata: » وَإِيتَاءِ الزَّكَاة « "da kuma bayar da Zakka". An ruwaito daga Abu Hurairah cewa wani Balarabe ya zo wurin Manzon Allah ﷺ ya ce: "Ka nuna mini wani aiki wanda idan na yi shi zan shiga Aljanna". Sai ya ce:
“Islam is built upon five” agreed upon from Ibn Umar, in which he mentioned: » وَإِيتَاءِ الزَّكَاة « “and to give Zakah”. It is reported from Abu Hurayrah that a Bedouin came to the Prophet (saw) and said: “Guide me to an action that if I did it I would enter Paradise”. He said:
. اللهَ لا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً، وَتُقِيمُ الصَّلاةَ الْمَكْتُوبَةَ، وَتؤَُدِّي الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ، وَتَصُومُ « » رَمَضَانَ .
. اللهَ لا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً، وَتُقِيمُ الصَّلاةَ الْمَكْتُوبَةَ، وَتؤَُدِّي الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ، وَتَصُومُ « » رَمَضَانَ .
"Ku bauta wa Allah (SWT) kuma kada ku haɗa Shi da komai, ku tsayar da salloli na wajibi, ku bada zakka ta wajibi, kuma ku yi azumin Ramadan" (wanda Al-Bukhari ya ruwaito). Kuma an ruwaito daga Qais, wanda ya ce: "Jarir Bin Abdullah ya ce:
“Worship Allah (swt) and do not associate anything with Him, and establish the obligatory prayers, and pay the necessary Zakah, and fast Ramadan” (reported by Al-Bukhari). And it is narrated from Qais who said: “Jarir Bin Abdullah said:
. » عَلَى إِقَامِ الصَّلاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالن صْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ بَايعَْتُ رَسُ ولَ اللهِ « .
. » عَلَى إِقَامِ الصَّلاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالن صْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ بَايعَْتُ رَسُ ولَ اللهِ « .
"Na yi mubaya'a ga Manzon Allah ﷺ a kan tsayuwar sallah, da biyan zakka, da nuna gaskiya da yi wa kowane Musulmi nasiha." (wanda aka yarda da shi). Wadannan dalilai suna nuna wajabcin zakka, kuma kuma cewa ba a karbar ta daga kowa sai Musulmai, saboda maganar Manzon Allah ﷺ a cikin hadisin Mu'ath:
“I gave pledge of allegiance to the Messenger of Allah (saw) on the observance of prayer, payment of Zakah, and sincerity and well-wishing for every Muslim.” (agreed upon). These evidences indicate the obligation of Zakah, and as for the fact that is not taken from anyone other than the Muslims, this is due to the words of the Messenger (saw) in the narration of Mu’ath:
.» تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ « .
.» تؤُْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ « .
"wanda aka karɓa daga masu hannu da shuni", kuma dalilin da yasa ake bayarwa ga Musulmai kawai, ba ga wani ba, shi ne kalmomin da ke cikin wannan hadisin: «وَترَُ د عَلَى فُقَرَائِهِمْ».
“taken from the wealthy”, and as for the fact that it is given to the Muslims and not to anyone else is due to the words in the same narration: .» وَترَُ د عَلَى فُقَرَائِهِمْ « .
"kuma a ba wa matalauta," wato, Musulmi.
“and given to the poor”, in other words, the Muslims.
Game ta biyu, wato cewa ba a karɓar zakka daga wata dukiya face waɗanda Shari'a ta ƙayyade, hujjarta ita ce Mai shari'a (SWT) ya takaita nau'o'in dukiyar da ake karɓar zakka daga cikinta ta hanyar bayyana adadin da ake karɓa daga kowane ɗayan waɗannan nau'o'i. Don haka duk abin da Shari'a ta ƙayyade masa Nisab (mafi ƙarancin adadi da zakka ke zama wajibi bayan ya kai shi), ana karɓar zakka daga gare shi idan ya kai Nisab, idan kuma bai kai ba to ba a karɓar komai daga gare shi, saboda abin da aka rawaito daga Jabir wanda ya ce:
With respect to the second issue, which is that Zakah is not taken from any property other than that which has been specified by the Shari’ah, its evidence is that the Legislator (swt) restricted the categories from which Zakah is taken by defining the amount which is taken from each of these categories. So everything that the Shari’ah defined a Nisab (minimum level after which the Zakah becomes obligatory) for, has Zakah taken from it once it reaches the Nisab and if it doesn’t reach it then nothing is taken from it, due to what was related from Jabir who said:
. لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ أَوَاقٍ مِنْ الْوَرِقِ صَدَقَةٌ، وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ ذَوْدٍ مِنْ « » الإِبِلِ صَدَقَةٌ، وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسَةِ أَوْسُقٍ مِنْ التَّمْرِ صَدَقَة .
. لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ أَوَاقٍ مِنْ الْوَرِقِ صَدَقَةٌ، وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ ذَوْدٍ مِنْ « » الإِبِلِ صَدَقَةٌ، وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسَةِ أَوْسُقٍ مِنْ التَّمْرِ صَدَقَة .
Manzon Allah ﷺ ya ce: "Babu zakkar sadaka a kan azurfar da ba ta kai fiqiyas (awaq) biyar ba, kuma babu ita a kan raƙuma ƙasa da biyar, kuma babu ita a kan dabino ƙasa da wasqs biyar." (Muslim ne ya ruwaito shi).
“The Messenger of Allah (saw) said: “No (Zakah) Sadaqa is payable on less than five Fiqiyas (Awaq) of silver, and on less than five heads of camels, and less than five Wasqs of dates.” (reported by Muslim).
Ba a karɓar zakka daga dukiyar da Shari'ah ba ta ƙayyade mata nisab ba. Wannan saboda, ko da yake ayar tana cikin siffar gabaɗaya (Mujmal), hadisai sun zo suka yi bayaninta. Saboda haka hadisan da suka shafi zakka suna bayyana ma'anar gabaɗayan ayar, ba takaita ta ba. Akwai babban bambanci tsakanin bayani da takaitawa (takhsis). Sallah ma ta zo ne a siffar gabaɗaya.
Zakah is not taken from property that has not had a Nisab defined by the Shari’ah. This is because though the verse is summarised (Mujmal), the narrations came and explained it. And so the narrations regarding Zakah explain the generality of the verse and are not specifications for it. There is a large difference between explanation and specification. The prayer came in a summarised form:
“Kuma ku tsayar da salla” (TMQ 2:43), sai Manzon Allah ﷺ ya zo ya bayyana ta, don haka duk abin da ba shi ne Manzon Allah ﷺ ya bayyana a matsayin wani ɓangare na salla ba, ba a yarda a ɗauka cewa yana da alaƙa da ita ba, domin an takaita mu ga abin da Manzon Allah ﷺ ya bayyana. Haka nan, ayar da ta shafi Zakka ta zo ne a takaice:
“And establishes the prayer” (TMQ 2:43) and the Messenger (saw) came and explained it, and so anything outside of what the Messenger (saw) explained as part of the prayer is not permitted to be considered relevant, since we are restricted by what the Messenger (saw) explained. In the same manner, the verse regarding Zakah came in a summarised form:
"Kuma ku bayar da zakka" (TMQ 2:43):
“And give Zakah” (TMQ 2:43):
"Ka karɓi, [ya Muhammadu ﷺ], daga cikin dukiyoyinsu." (TMQ 9:103):
“Take, [O, Muhammad], from their wealth.” (TMQ 9:103):
"Zakah expenditures are only for." (TMQ 9:60), and the narrations came and explained the categories from which Zakah is taken by explaining the amount which is taken from these categories, and the Nisab for them, Zakah is not taken from anything else, and it is forbidden to take Zakah from anything other than whatever the Shari'ah mentioned the Nisab for and the amount taken from it. So accordingly there is no Zakah upon housing, or cars or olives, since the Legislator did not mention the Nisab for any Zakah upon them, nor the amount which should be taken from them if they reached the value of the Nisab, and, therefore, there is no Zakah upon them, and taking Zakah is limited to the properties which have been mentioned in a Shari'ah text. Therefore, Zakah is only taken from the ten things which have been mentioned in authentic texts, which are camels, cows, cattle, gold, silver, wheat, barley, dates and raisins. --- "Sadakar zakka tana ne kawai ga." (Suratul Tauba, 9:60), kuma hadisai sun zo, sun yi bayanin nau'o'in dukiyar da ake karbar zakka daga cikinta, ta hanyar bayyana adadin da ake karba daga wadannan nau'o'in da nisabinsu. Ba a karbar zakka daga wani abu daban, kuma haramun ne a karbi zakka daga duk wani abu da Shari'a ba ta ambaci nisabinsa da adadin da za a karba daga gare shi ba. Saboda haka, babu zakka a kan gidaje, ko motoci, ko zaitun, tun da Mai shari'a bai ambaci nisabin wata zakka a kansu ba, ko adadin da ya kamata a karba daga gare su idan sun kai darajar nisabi, don haka babu zakka a kansu, kuma karbar zakka ana iyakance ta ga dukiyoyin da aka ambata a nassin Shari'a. Saboda haka, ana karbar zakka ne kawai daga abubuwa goma da aka ambata a cikin ingantattun nassoshi, wadanda su ne: raqumi, shanu, awaki, zinariya, azurfa, alkama, sha'ir, dabino da zabibi.
“Zakah expenditures are only for.” (TMQ 9:60), and the narrations came and explained the categories from which Zakah is taken by explaining the amount which is taken from these categories, and the Nisab for them, Zakah is not taken from anything else, and it is forbidden to take Zakah from anything other than whatever the Shari’ah mentioned the Nisab for and the amount taken from it. So accordingly there is no Zakah upon housing, or cars or olives, since the Legislator did not mention the Nisab for any Zakah upon them, nor the amount which should be taken from them if they reached the value of the Nisab, and, therefore, there is no Zakah upon them, and taking Zakah is limited to the properties which have been mentioned in a Shari’ah text. Therefore, Zakah is only taken from the ten things which have been mentioned in authentic texts, which are camels, cows, cattle, gold, silver, wheat, barley, dates and raisins.
Game ga raƙuma da shanu, shaidar ita ce abin da aka ruwaito daga Al-Zuhri, daga Salem, daga mahaifinsa, wanda ya ce:
As for camels and cattle, the evidence is what has been related from Al-Zuhri from Salem from his father who said:
. قَدْ كَتَبَ الصَّدَقَةَ وَلََْ يَُْرِجْهَا إِلَى عُمَّالِهِ حَتََّّ توُُفيَِّ، قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ « فَأَخْرَجَهَا أَبُو بَكْرٍ مِنْ بعَْدِهِ فَعَمِلَ بَِِا حَتََّّ توُُفيَِّ، ثُمَّ أَخْرَجَ هَا عُمَرُ مِنْ بعَْدِهِ فَعَمِلَ بَِِا. قَالَ: فَلَقَدْ هَلَكَ عُمَرُ يوَْمَ هَلَكَ وَإِنَّ ذَلِكَ لَمَقْرُونٌ بِوَصِيَّتِهِ، قَالَ: فَكَانَ فِيهَا فِي الإِبِلِ فِي خََْسِ شَاةٍ، حَتََّ تنَْتَهِي إِلَى أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ، فَإِذَا بلََغَتْ إِلَى خََْسٍ وعِشْرينَ فَفِيهَا بِنْتُ مَََاضٍ، إِلَى خََْسٍ وَثَلاثِيَ، فَإِنْ لََْ تَكُنْ بِنْتُ مَََاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ، فَإِذَا زَادَتْ عَلَى خََْسٍ وَثَلاثِيَ فَفِيهَا ب نْتُ لَبُونٍ، إِلَى خََْسٍ وَأَرْبَعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا حُقَّةٌ، إِلَى سِ تِّيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا جَذِعَةٌ، إِلَى خََْسٍ وَسَبْعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا ابْنَتَا لَبُونٍ، إَلَى تِسْعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا حُقَّتَانِ، إِلَى عِشْرِينَ وَمَائَةٍ، فَإِذَا كَثرَُتْ الإِبِلُ فَفِي كُلِّ خََْسِيَ حُقَّةٌ، وَفِي كلِّ أَرْبَعِيَ بِنْتُ لَبُونٍ. وَفِي الغَنَمِ مِنْ أَرْبَعِيَ شَاةً شَاةً، إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ، فَإِذَا زَادَتْ شَاةٌ فَفِيهَا شَاتَانِ، إِلَى مِائَتَيِْ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا ثَلاثُ شِياهٍ، إِلَى ثَلاثََُائَةٍ، فَإِذَا زَادَتْ بعَْدُ فَلَ يسَ فِيهَا شَيْءٌ حَتََّ تَبْلُغَ أَرْبعَُمَائَةٍ، فَإذَا » كَثرَُتْ الْغَنَمُ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاة .
. قَدْ كَتَبَ الصَّدَقَةَ وَلََْ يَُْرِجْهَا إِلَى عُمَّالِهِ حَتََّّ توُُفيَِّ، قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ « فَأَخْرَجَهَا أَبُو بَكْرٍ مِنْ بعَْدِهِ فَعَمِلَ بَِِا حَتََّّ توُُفيَِّ، ثُمَّ أَخْرَجَ هَا عُمَرُ مِنْ بعَْدِهِ فَعَمِلَ بَِِا. قَالَ: فَلَقَدْ هَلَكَ عُمَرُ يوَْمَ هَلَكَ وَإِنَّ ذَلِكَ لَمَقْرُونٌ بِوَصِيَّتِهِ، قَالَ: فَكَانَ فِيهَا فِي الإِبِلِ فِي خََْسِ شَاةٍ، حَتََّ تنَْتَهِي إِلَى أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ، فَإِذَا بلََغَتْ إِلَى خََْسٍ وعِشْرينَ فَفِيهَا بِنْتُ مَََاضٍ، إِلَى خََْسٍ وَثَلاثِيَ، فَإِنْ لََْ تَكُنْ بِنْتُ مَََاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ، فَإِذَا زَادَتْ عَلَى خََْسٍ وَثَلاثِيَ فَفِيهَا ب نْتُ لَبُونٍ، إِلَى خََْسٍ وَأَرْبَعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةٌ فَفِيهَا حُقَّةٌ، إِلَى سِ تِّيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا جَذِعَةٌ، إِلَى خََْسٍ وَسَبْعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا ابْنَتَا لَبُونٍ، إَلَى تِسْعِيَ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا حُقَّتَانِ، إِلَى عِشْرِينَ وَمَائَةٍ، فَإِذَا كَثرَُتْ الإِبِلُ فَفِي كُلِّ خََْسِيَ حُقَّةٌ، وَفِي كلِّ أَرْبَعِيَ بِنْتُ لَبُونٍ. وَفِي الغَنَمِ مِنْ أَرْبَعِيَ شَاةً شَاةً، إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ، فَإِذَا زَادَتْ شَاةٌ فَفِيهَا شَاتَانِ، إِلَى مِائَتَيِْ، فَإِذَا زَادَتْ فَفِيهَا ثَلاثُ شِياهٍ، إِلَى ثَلاثََُائَةٍ، فَإِذَا زَادَتْ بعَْدُ فَلَ يسَ فِيهَا شَيْءٌ حَتََّ تَبْلُغَ أَرْبعَُمَائَةٍ، فَإذَا » كَثرَُتْ الْغَنَمُ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاة .
“Kuma Manzon Allah ﷺ ya rubuta Sadaqah (Zakka), amma ya mutu kafin ya aika ta ga gwamnonindsa. Ya ce: sai Abu Bakr ya aika ta, ya kuma yi aiki da ita har ya mutu, sannan Umar ya yi haka. Ya ce: Umar ya mutu a ranar da ya mutu, kuma ya rubuta a wasiyyarsa: cewa akwai tunkiya (da za a bayar) domin kowane raƙuma biyar, har zuwa raƙuma ashirin da huɗu. Idan raƙuma sun kai ashirin da biyar, to sai a bayar da ɗan rakumi mace (Bint Al-Makhaadh), kuma idan ba su da shi, to sai a bayar da ɗan rakumi namiji, ɗan rakumi mai bayar da madara (Ibn Laboon). Idan raƙuma sun wuce talatin da biyar, to sai a bayar da ‘yar rakumi mai bayar da madara (Bint Laboon) har zuwa raƙuma arba’in da biyar, kuma idan aka ƙara ɗaya har zuwa sittin, to sai a bayar da rakumi mace (Hiqqah), kuma idan aka ƙara fiye da haka har zuwa saba’in da biyar, to sai a bayar da rakumi mace mai haƙoran gaba (Jaza’a; wacce ta wuce shekara huɗu), kuma don fiye da haka har zuwa casa’in, sai a bayar da ‘yan rakuma biyu masu bayar da madara, kuma idan sun wuce haka har zuwa ɗari da ashirin, sai a bayar da rakuma mata biyu, kuma idan sun wuce haka, to sai a bayar da rakuma mace guda ga kowane hamsin, kuma rakuma ‘yar madara guda ga kowane arba’in. Kuma a cikin shanu, akwai shanu mace guda ga kowane talatin, har zuwa ɗari da ashirin, idan aka ƙara ɗaya fiye da haka har zuwa ɗari biyu, sai a bayar da tumaki mata biyu, kuma idan sun wuce haka, har zuwa ɗari uku, sai a bayar da tumaki mata uku, kuma idan sun wuce haka, to ba a bayar da komai ba har zuwa ɗari huɗu, a lokacin ne ake bayar da tunkiya mace guda ga kowane ɗari” (Ahmad da Abu Dawud da Al-Tirmidhi suka ruwaito). An ruwaito daga Anas: “Abu Bakr ya rubuta musu: wannan shi ne wajibcin Sadaqah wanda Manzon Allah ﷺ ya wajabta wa Musulmi, kamar yadda Allah (SWT), Mai girma da daukaka, ya umarci Manzon Allah ﷺ” (Al-Bukhari ya ruwaito), sannan ya ambaci raƙuma da shanu ta hanya irin ta ruwayar Al-Zuhri. Bint al-makhaadh rakumi ce mace mai shekara daya zuwa biyu, kuma bint labun kuwa ta fi shekara biyu, mahaifiyarta kuma tana shayarwa saboda ta haihu, sai 'yar wannan rakumi ake kira bint labun. Hiqqah kuwa rakumar mace ce wacce ta haura shekara uku, Jaza'a kuwa ta haura shekara hudu. Kasancewar hadisai sun ambaci bint labun a matsayin wacce ta zama biyan diyya ga rakuma fiye da talatin da biyar, hakan na nuni da halarcin a bayar da bint labun a maimakon haka, shi yasa Bukhari ya kara kalmar 'mace'.
“And the Messenger (saw) wrote the Sadaqah (Zakah), and died before he could send it to his governors; he said: and so Abu Bakr sent it and acted according to it until he died, and then Omar did so. He said: Omar died the day he died, and wrote in his will: that there was a sheep (to be given) for every five camels, until twenty four camels.If there were twenty five camels, then a female baby camel (Bint Al-Makhaadh) is due, and if they didn’t have one, then a male camel son of a milk-bearing camel (Ibn Laboon). If there were more than thirty five camels, then a daughter of a milk-bearing camel (Bint Laboon) is due up to forty five camels, and if there is one more up until sixty, then a female camel (Hiqqah) is due, and if there is more than that up to seventy five, then a female camel whose front teeth (Jaza’a; older than four years) is due, and for more than that up until ninety then two daughters of milk-bearing camels are due, and if there are more than that up one hundred and twenty then two female camels are due, and if there are more than that then for every fifty a female camel is due and for every forty a daughter of a milk-bearing camel is due. And in cattle, for every forty until one hundred and twenty one female sheep is due, if there is one more than that up until two hundred then two female sheep are due, and if there are more than that then up until three hundred three female sheep are due, and if there is more than that then nothing is due until four hundred, at which point a female sheep is due for every one hundred” (reported by Ahmad and Abu Dawud and Al-Tirmidhi). It is narrated from Anas: “Abu Bakr wrote to them: this is the obligation of Sadaqah which the Messenger of Allah (saw) enjoined upon the Muslims, as Allah (swt), the Mighty and Sublime, commanded the Messenger of Allah (saw) ” (reported by Al-Bukhari), and then mentioned camels and cattle in the same manner as the narration of Al-Zuhri. The Bint Al-makhaadh is a female camel between one and two years, and a Bint labun is older than two years whose mother is milk bearing through giving birth, and the daughter of such a camel is called the Bint labun. And the Hiqqah is the female camel older than three years, and the Jaza’a is older than four. The fact that the narrations mentions the Bint Labun for more than thirty five camels indicates the permissibility to give a Bint Labun instead, which is why Bukhari added ‘female’.
Game da shanu, shaidar ita ce abin da Mu'adh Bin Jabal ya ruwaito, wanda ya ce:
As for cows, the evidence is what has been related from Mu’adh Bin Jabal who said:
. إِلَى الْيَمَنِ، فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاَثِينَ بَ قَرَةً تَبِيعًا أَوْ بَ عَثَنِي النَّبِيُّ « »... تَبِيعَةً، وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً .
. إِلَى الْيَمَنِ، فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاَثِينَ بَ قَرَةً تَبِيعًا أَوْ بَ عَثَنِي النَّبِيُّ « »... تَبِيعَةً، وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً .
“Manzon Allah ﷺ ya aike ni zuwa Yaman, ya umarce ni da in karɓi daga kowace shanu talatin ɗan maraƙi namiji ko mace mai shekara biyu, Tabi’, da kuma daga kowace arba’in, Musinnah (shanu mai shekara uku).” (Ahmad, Abu Dawud, Al-Nasa’i da Al-Tirmidhi ne suka rawaito shi, kuma Al-Tirmidhi ya ɗauke shi da Hasan.) Yahya b. Al-Hakm ya rawaito daga Mu’adh, wanda ya ce:
“The Messenger of Allah (saw) sent me to Yemen, and commanded me to take from every thirty, cattle a male or female Tabi' (two-year-old baby cow), and from every forty, a Musinnah (three-year-old cow)” (reported by Ahmad, Abu Dawud, Al-Nasa’i and Al-Tirmidhi who considered it Hasan). Yahya b. Al-Hakm narrated from Mu’adh who said:
. أُصَدِّقُ أَهْلَ الْيَمَنِ وَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ الْبَ قَرِ مِنْ كُلِّ بَ عَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ « ثَلَاثِينَ تَبِيعًا قَالَ هَارُونُ وَالتَّبِيعُ الْجَذَعُ أَوْ الْجَذَعَةُ، وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً قَالَ فَ عَرَضُ وا عَلَيَّ أَنْ آخُذَ مِنْ الأَرْبَعِينَ قَالَ هَا رُونُ مَا بَ يْنَ الأَرْبَعِينَ أَوْ الْخَمْسِينَ وَبَ يْنَ السِّتِّينَ وَالسَّبْعِينَ وَمَا بَ يْنَ الثَّمَانِينَ وَالتِّسْعِينَ فَأَبَ يْتُ ذَاكَ وَقُ لْتُ لَهُمْ حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاثِينَ تَبِيعًا وَمِنْ كُلِّ عَنْ ذَلِكَ فَ قَدِمْتُ فَأَخْبَ رْتُ النَّبِيَّ أَنْ لا آخُذَ فِيمَا بَ يْنَ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً وَمِنْ السِّتِّينَ تَبِيعَيْنِ... وَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ »... ذَلِكَ .
. أُصَدِّقُ أَهْلَ الْيَمَنِ وَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ الْبَ قَرِ مِنْ كُلِّ بَ عَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ « ثَلَاثِينَ تَبِيعًا قَالَ هَارُونُ وَالتَّبِيعُ الْجَذَعُ أَوْ الْجَذَعَةُ، وَمِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً قَالَ فَ عَرَضُ وا عَلَيَّ أَنْ آخُذَ مِنْ الأَرْبَعِينَ قَالَ هَا رُونُ مَا بَ يْنَ الأَرْبَعِينَ أَوْ الْخَمْسِينَ وَبَ يْنَ السِّتِّينَ وَالسَّبْعِينَ وَمَا بَ يْنَ الثَّمَانِينَ وَالتِّسْعِينَ فَأَبَ يْتُ ذَاكَ وَقُ لْتُ لَهُمْ حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ فَأَمَرَنِي أَنْ آخُذَ مِنْ كُلِّ ثَلاثِينَ تَبِيعًا وَمِنْ كُلِّ عَنْ ذَلِكَ فَ قَدِمْتُ فَأَخْبَ رْتُ النَّبِيَّ أَنْ لا آخُذَ فِيمَا بَ يْنَ أَرْبَعِينَ مُسِنَّةً وَمِنْ السِّتِّينَ تَبِيعَيْنِ... وَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ »... ذَلِكَ .
Manzon Allah ﷺ ya aike ni in karɓi Sadaqah daga mutanen Yemen, ya umarce ni in karɓi Tabee'a daga kowane talatin, da Musinnah daga kowane arba'in. Sai suka tambaye ni abin da ya kamata a bayar ga tsakanin hamsin da sittin, da sittin da saba'in, da tamanin da casa'in. Sai na koma na sanar da Annabi ﷺ, wanda ya umarce ni kada in karɓi komai tsakanin waɗannan. (Ahmad ne ya rawaito shi da sanadi wanda Al-Zayn ya ɗauka Hasan.) Ahmad ya rawaito cewa Mu'azh Bin Jabal ya ce:
“The Messenger of Allah (saw) sent me to take the Sadaqah from the people of Yemen, and commanded me to take a Tabee’a from every thirty, and a Musinnah from every forty, and then they asked me what should be given for between fifty and sixty, and sixty and seventy, and eighty and ninety, and so I returned and informed the Prophet (saw) who commanded me not to take anything between those” (reported by Ahmad with a chain considered Hasan by Al-Zayn). Ahmad reported that Mu’adh Bin Jabal who said:
. » فِي أَوْقَاصِ الْبَ قَرِ شَيْئًا لَمْ يَأْمُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ « .
. » فِي أَوْقَاصِ الْبَ قَرِ شَيْئًا لَمْ يَأْمُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ « .
"Manzon Allah ﷺ bai umarce ni da in karɓi komai daga Awqas Al-Baker ba." Al-Awqas ita ce jam'in Waqs, kuma yana nufin adadin da ke tsakanin At-Tabee'ah ko At-Tabee'a da Al-Musinnah ko Al-Musinnah. At-Tabee'ah ko At-Tabee'a su ne shanu maza da mata masu shekara ƙasa da ɗaya, kuma Al-Musinnah ita ce shanun mace a shekarar ta biyu.
“The Messenger of Allah (saw) didn’t command me to take anything of Awqas Al-Baker.” Al-Awqas is the plural of Waqs and it is the amount between the Tabee’ah or Tabee’a, and the Musinnah, or Musinnah. The Tabee’ah or Tabee’a are the male and female cows of less than one year in age, and the Musinnah is the female cow in her second year.
Dangane da zinariya da azurfa, dalilinsu shi ne abin da aka ruwaito daga ‘Ali b. Abi Talib (ra) daga Annabi ﷺ wanda ya ce:
As for gold and silver, its evidence is what is related from ‘Ali b. Abi Talib (ra) from the Prophet (saw) who said:
. ذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ وَحَالَ عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا خََْسَةُ دَرَاهِمَ، وَلَيْسَ عَلَيْكَ « شَيْءٌ، يعَْنِِ فِي الذَّهَبِ، حَتََّّ يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَاراً، فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا وَحَالَ » عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ .
. ذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ وَحَالَ عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا خََْسَةُ دَرَاهِمَ، وَلَيْسَ عَلَيْكَ « شَيْءٌ، يعَْنِِ فِي الذَّهَبِ، حَتََّّ يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَاراً، فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا وَحَالَ » عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ .
"Idan kana da dirhami dari biyu a karshen shekara (idan har kana da dukkansu), ana karbar dirhami biyar daga cikinsu a matsayin zakka. Babu wani abu a kanka (da za ka biya) na zinare, sai ya kai (darajar) dinari ashirin. Idan kana da dinari ashirin, a karshen shekara, to ana karbar rabin dinari daga cikinsa (a matsayin zakka)" (Abu Dawud ne ya ruwaito shi, kuma hasan ne). Dirhami daya shine daniqi shida, daniqi daya kuma qirati biyu, qirati daya kuma tazuj biyu, tazuj daya kuma habba biyu, habba daya kuwa shine sashe na shida na sashe na takwas na dirhami daya, wanda shine sashe daga cikin sassa arba'in da takwas na dirhami daya. Wannan shine nauyin dirhamin Shari'a da aka ambata a cikin hadisin. Dinari kuwa mithqali ne, mithqali kuma shine dirhami daya da kashi uku cikin bakwai na dirhami daya, wanda shine nauyin dinarin Shari'a da aka ambata a cikin hadisin.
“When you possess two hundred Dirhams at the end of the year (if you still have all of them), five Dirhams are levied on them as Zakah. There is nothing upon you (to be paid) in gold, until it reaches (the value of) twenty Dinars. When you possess twenty Dinars, at the end of the year, then there is half a Dinar levied on it (as Zakah)” (reported by Abu Dawud and it is Hasan). A Dirham is six Daaniqs, and a Daniq is two Qiraats, and a Qiraat is two Tazuj and a Tazuj is two Habbah, and a Habba is a sixth of an eighth of a Dirham, which is a part of the forty eight parts of a Dirham. This is the weight of the Shari’ah Dirham which is mentioned in the narration. A Dinar is a Mithqaal, and the Mithqaal is a Dirham and 3/7 of a Dirham, which is the weight of the Shari’ah Dinar mentioned in the narration.
Dangane da alkama, da sha'ir, da dabino da zabibi, hujjar ita ce abin da Al-Hakim da Al-Bayhaqi da Al-Tabarani suka ruwaito daga riwayar Abu Musa da Mu'adh, lokacin da Annabi ﷺ ya aike su duka biyu zuwa Yemen domin koyar da mutane al'amuran addininsu, inda ya ce:
As for wheat, barley, dates and raisins, the evidence is what has been related by Al-Hakim and Al-Bayhaqi and Al-Tabarani from the narration of Abu Musa and Mu’adh when the Prophet (saw) sent them both to Yemen in order to teach the people the issue of their Deen, saying:
.» لاَ تَأْخُذَا الصَّدَقَةَ إِلاَّ مِنْ هِذِهِ الأَرْبعََةِ: الشَّعِيرُ وَالحِْنْطَةُ وَالزَّبِيبُ وَالتَّمْرُ «.
.» لاَ تَأْخُذَا الصَّدَقَةَ إِلاَّ مِنْ هِذِهِ الأَرْبعََةِ: الشَّعِيرُ وَالحِْنْطَةُ وَالزَّبِيبُ وَالتَّمْرُ «.
"Kada ku karɓi Sadaqah (Zakat) sai daga waɗannan abubuwa huɗu: Sha'ir, alkama, zabibi da dabino" (Al-Hakim ya ruwaito shi kuma ya tabbatar da ingancinsa, Al-Bayhaqi kuma ya ce mutanen sanadin hadisin amintattu ne kuma sanadin yana haɗe). Al-Daraqutni ya ruwaito a cikin Sunan dinsa daga Abdullah bin Amr, wanda ya ce:
“Do not take Sadaqah (Zakah) except from these four: Barley, wheat, raisins and dates” (authenticated by Al-Hakim and Bayhaqi said that the narrators are trustworthy and the chain is connected). Al-Daraqutni reported in his Sunan from Abdullah BinAmrf who said:
.» الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ إِنَََّّا سَنَّ رَسُولُ اللهِ «.
.» الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ إِنَََّّا سَنَّ رَسُولُ اللهِ «.
Manzon Allah ﷺ ya wajabta zakkah ne kawai a cikin waɗannan abubuwa huɗu: sha'ir, alkama, zabibi, da dabino, kuma an ruwaito daga Al-Shu'ba cewa Annabi ﷺ ya rubuta wa mutanen Yemen yana cewa:
“The Messenger of Allah (saw) made Zakah only in the following four: Barley, wheat, raisins, and dates”, and it is narrated from Al-Shu’ba that the Prophet (saw) wrote to the people of Yemen saying:
. » إِنَََّّا الصَّدَقَةُ فِي الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ « .
. » إِنَََّّا الصَّدَقَةُ فِي الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ « .
"Sadaka (Zakah) ba ta wajaba sai a kan alkama, sha'ir, dabino da zabibi" (Al-Bayhaqi ya ruwaito daga Al-Shu'ba a matsayin hadisi Mursal).
“Sadaqah (Zakah) is only in wheat, barley, dates and raisins” (reported by Al-Bayhaqi from Al-Shu’ba as a Mursal narration).
Game da hadisan da ke ambaton zakka a kan masara, suna da rauni. Misali, Ibn Maja ya ruwaito daga 'Amru b. Shu'ayb, daga mahaifinsa, daga kakansa:
As for the narrations that mention Zakah upon corn – they are weak. For example Ibn Maja reported from ‘Amru b. Shu’ayb from his father from his grandfather:
. » الزَّكَاةَ فِي: الْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ والذُّرَة إِنَّمَا سَنَّ رَسُولُ اللهِ « .
. » الزَّكَاةَ فِي: الْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ والذُّرَة إِنَّمَا سَنَّ رَسُولُ اللهِ « .
“Manzon Allah ﷺ ya wajabta zakka a kan wadannan: sha'ir, alkama, zabibi, dabino da masara”. Al-Hafiz ya ce a cikin Al-Talkhis: “Sarkokinsu, wato sarkokin Al-Daraqutni da Ibn Maja, ba su da tushe, domin Al-Arzami yana cikinsu kuma an ki shi.” Haka kuma abin da Al-Bayhaqi ya ruwaito daga Al-Hasan, wanda ya ce:
“The Messenger of Allah (saw) made Zakah in the following: barley, wheat, raisins, dates and corn”. Al-Hafiz said in Al- Talkhis: “Their chains, in other words, the chains of Al-Daraqutni and Ibn Maja, are baseless since Al-Arzami is in them and he is rejected.” And similarly what Al-Bayhaqi reported from Al-Hasan who said:
. إِلاَّ فِي عَشَرَةِ أَشْيَاءٍ: الإِبِلُ وَالْبَ قَرُ وَالْغَنَمُ وَالذَّهَبُ لَمْ يَ فْرِضَ رَسُولُ اللهِ « » وَالْفِضَّةُ وَالْحِنْطَةُ وَالشَّعِيرُ وَالتَّمْرُ وَالزَّبِيبُ، قَالَ ابْنُ عُيَ يْ نَةَ أَرَاهُ قَالَ وَالذُّرَة .
. إِلاَّ فِي عَشَرَةِ أَشْيَاءٍ: الإِبِلُ وَالْبَ قَرُ وَالْغَنَمُ وَالذَّهَبُ لَمْ يَ فْرِضَ رَسُولُ اللهِ « » وَالْفِضَّةُ وَالْحِنْطَةُ وَالشَّعِيرُ وَالتَّمْرُ وَالزَّبِيبُ، قَالَ ابْنُ عُيَ يْ نَةَ أَرَاهُ قَالَ وَالذُّرَة .
"Manzon Allah ﷺ bai wajabta Zakkah ba sai a cikin abubuwa goma: raƙuma, shanu, tumaki, zinariya, azurfa, sha'ir, alkama, dabino, zabibi – Ibn ‘Uyayaba ya ce: Ina tsammanin ya ce har da masara." Al-Hafiz ya ce a cikin Al-Talkhis cewa riwayar Al-Hasan mursal ce daga ‘Amru b. ‘Ubayd wanda yake da rauni sosai, kuma Abu Hatim ya ce ba a la'akari da riwayoyinsa. Haka nan Al-Bayhaqi da kansa ya ambata a cikin Sunan Al-Kubra wata riwaya daga Al-Hasan wadda ke ɗauke da ‘Amru b. ‘Ubayd a cikinta.
“The Messenger of Allah (saw) did not make Zakah obligatory except in ten things: camels, cows, sheep, gold, silver, barley, wheat, dates, raisins – Ibn ‘Uyayaba said: I think he said and corn”. Al-Hafiz said in Al-Talkhis that the report of Al-Hasan is a Mursal narration from ‘Amru b. ‘Ubayd who is very weak, and Abu Hatim said his narrations are not considered. Similarly Al- Bayhaqi himself mentioned in his Sunan Al-Kubra in another report from Al-Hasan which had ‘Amru b. ‘Ubayd in it:
. الصَّدَقَةَ إِلاَّ فِي عَشَرَةٍ فَذَكَرَهُنَّ وَذكََرَ فِيهِنَّ السُّلْتُ لَمْ يَجْعَلْ رَسُولُ اللهِ « » وَلَمْ يَذْكُرْ الذُّرَة .
. الصَّدَقَةَ إِلاَّ فِي عَشَرَةٍ فَذَكَرَهُنَّ وَذكََرَ فِيهِنَّ السُّلْتُ لَمْ يَجْعَلْ رَسُولُ اللهِ « » وَلَمْ يَذْكُرْ الذُّرَة .
"Manzon Allah ﷺ bai wajabta Sadaqah (Zakah) ba sai a kan abubuwa goma, sannan ya ambaci su, ya kuma ambaci wani irin sha'ir, amma bai ambaci masara ba." Saboda haka, hadisai biyu da ke da raunanan silsilolin ruwaya sun saba wa juna, kuma bisa wannan, hadisin wajabcin Zakah a kan masara yana da rauni.
“The Messenger of Allah (saw) did not obligate Sadaqah (Zakah) except upon ten and then he mentioned them, and mentioned a type of barley, but didn’t mention corn”. So, the two narrations with their weak chains, are different, and so accordingly the narration about the Zakah upon corn is weak.
Waɗannan su ne nau'o'i huɗu (alkama, sha'ir, dabino da zabibi) waɗanda ake fitar da zakka daga cikinsu, kuma ba a fitar da zakka daga wani abu ba ko kaɗan. Dangane da abin da aka riwaito daga Jabir cewa Annabi ﷺ ya ce:
These are the four categories (wheat, barley, dates and raisins) that have Zakah taken from them, and no Zakah is taken from anything else at all. As for what is narrated from Jabir that the Prophet (saw) said:
.» فِيمَا سَقَتْ الأَنْهَارُ وَالْغَيْمُ الْعُشُورُ، وَفِيمَا سُقِيَ بِالسَّانِيَةِ نِصْفُ الْعُشْرِ «.
.» فِيمَا سَقَتْ الأَنْهَارُ وَالْغَيْمُ الْعُشُورُ، وَفِيمَا سُقِيَ بِالسَّانِيَةِ نِصْفُ الْعُشْرِ «.
"Ana biyan zakkar goma (1/10) akan abin da koguna ko ruwan sama suke shayarwa, kuma akan biyan rabin goma (1/20) akan abin da ake shayarwa da rakuma," (wanda Muslim ya ruwaito), da kuma abin da aka ruwaito daga Ibn Umar cewa Annabi ﷺ ya ce:
“A tenth is payable on what is watered by rivers, or rains, and a twentieth on what is watered by camels.” (reported by Muslim), and what is narrated from Ibn Umar that the Prophet (saw) said:
. فِيمَا سَقَتْ السَّمَاءُ وَالْعُيُونُ أَوْ كَانَ عَثَرِيًّا الْعُشْرُ، وَمَا سُقِيَ بِالنَّضْحِ نِصْفُ « » الْعُشْرِ .
. فِيمَا سَقَتْ السَّمَاءُ وَالْعُيُونُ أَوْ كَانَ عَثَرِيًّا الْعُشْرُ، وَمَا سُقِيَ بِالنَّضْحِ نِصْفُ « » الْعُشْرِ .
"Ana biyan ushari a matsayin zakka, a kan kowace shuka da ruwan sama ke ban ruwa (ruwan sama), da maɓuɓɓuka, ko ruwan ƙasa (watau ana ban ruwanta ba tare da wahala ba). Yayin da ake biyan rabin ushari a kan abin da ake ban ruwa da shi (watau ana amfani da injina)." Al-Bukhari ne ya ruwaito shi, da kuma Al-'Itri, wanda shi ne abin da yake samun ruwansa ta tushensa ba tare da an ban ruwa ba, da kuma daga Abu Sa'id cewa Annabi ﷺ ya ce:
“A tenth is due as Zakah, on every plant watered by heaven (rain water), springs, or underground water (i.e. watered without effort).While half a tenth is paid on what is watered by irrigation (i.e. machines are used).” (reported by Al-Bukhari), and Al-‘itri is something that takes its water through its roots without necessarily being watered, and from Abu Sa’id that the Prophet (saw) said:
. » لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسَةِ أَوْسُقٍ صَدَقَة « .
. » لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسَةِ أَوْسُقٍ صَدَقَة « .
“Babu sadaka (zakah) akan abin da bai kai biyar wasq ba na dabino ko hatsi”: Dukkan waɗannan hadisai gajeru ne (Mujmal) game da zakar amfanin gona da 'ya'yan itace, waɗanda wasu hadisai suka zo suka yi bayani, suka bayyana daidai abin da aka karɓi zakka a kansa. Bayan haka, bayanansu sun zo ta hanyar takaitawa, kamar abin da Al-Hakim da Al-Bayhaqi da Al-Tabarani suka ambata.
“No Sadaqa (Zakah) is payable on less than five Wasqs of (dates or grains”: All of these narrations are summarised (Mujmal) texts regarding the Zakah upon crops and fruits, which other narrations came and explained, and defined exactly what has Zakah taken from it, and above that their explanations came in a restrictive manner, such as what was mentioned by Al-Hakim and Al-Bayhaqi and Al-Tabarani:
.» لاَ تَأْخُذَا الصَّدَقَةَ إِلاَّ مِنْ هِذِهِ الأَرْبعََةِ « .
.» لاَ تَأْخُذَا الصَّدَقَةَ إِلاَّ مِنْ هِذِهِ الأَرْبعََةِ « .
"Kada ku karɓi Sadaqah (Zakah) sai daga waɗannan abubuwa huɗu" (Al-Hakim ya ingantashi, Al-Bayhaqi kuma ya ce mahaddatansa amintattu ne). Haka kuma abin da Al-Daraqutni ya ruwaito a cikin Sunan dinsa:
“Do not take Sadaqah (Zakah) except from these four” (authenticated by Al-Hakim and Al-Bayhaqi said its narrators are trustworthy). And what Al-Daraqutni reported in his Sunan:
.» إِنَََّّا سَنِّ رَسُولُ اللهِ الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْ رِ وَالزَّبِيبِ «.
.» إِنَََّّا سَنِّ رَسُولُ اللهِ الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْ رِ وَالزَّبِيبِ «.
"Manzon Allah ﷺ bai wajabta Zakkah ba sai a kan: Sha'ir, alkama, zabibi, da dabino" Babu shakka cewa kalmomin: "ba" da "sai" a riwayar farko, da "kawai" a riwayar ta biyu, duk salo ne na takaitawa. Saboda haka suna nuna takaita zakkar amfanin gona da 'ya'yan itatuwa zuwa wadannan guda hudu, kuma shi ya sa riwayoyin: "duk abin da ruwan sama ya shayar" da "duk abin da koguna suka shayar" da sauran makamantansu ba suna nufin daukar zakka daga duk abin da aka noma ba ne, a'a, nassoshi ne takaitattu wadanda wasu nassoshi ke bayyanawa, kuma wajabcin zakka a kan abin da aka noma an takaita shi ga daukarsa daga nau'o'i biyar da aka ambata kadai, ba wani abu ba. Wannan yana samun goyon baya daga wasu riwayoyi masu ma'ana iri daya, kamar abin da Al-Daraqutni ya ruwaito a cikin Sunan dinsa daga 'Amru b. Shu'aibu daga mahaifinsa daga kakansa cewa Annabi ﷺ ya ce:
“The Messenger of Allah (saw) only made Zakah in: Barley, wheat, raisins, and dates”. There is no doubt that the words: “not” and: “except” in the first narration, and: “only” in the second, are all styles of restricting. Accordingly they indicate the restriction of Zakah of crops and fruits to these four, and this is why the narrations: “whatever is watered by the sky” and: “whatever is watered by the rivers” and so on are not related to taking Zakah from whatever is grown, but rather they are summarised texts explained by other texts, and Zakah upon what is grown is restricted to being taken from the five mentioned categories and nothing else. This is supported by other narrations of the same meaning, such as what was related by Al-Daraqutni in his Sunan from ‘Amru b. Shu’ayb from his father from his grandfather that the Prophet (saw) said:
.» وَالْعُشْرُ فِي التَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَالحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ «.
.» وَالْعُشْرُ فِي التَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَالحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ «.
"Zakah na goma (ushr) ana karbarsa daga dabino, zabibi, alkama da sha'ir." Duk wannan yana nuna cewa zakkar amfanin gona da 'ya'yan itatuwa ana karbarta ne daga nau'o'i na musamman kawai, wadanda a wasu riwayoyi ake kidaya su a matsayin hudu, wato sha'ir, alkama, zabibi da dabino. Akwai riwayoyi masu yawa game da haka, kuma dukansu ingantattu ne. Wannan duka yana tabbatar da cewa babu zakka a kan amfanin gona da 'ya'yan itatuwa sai abin da aka ambata a cikin wadannan nassoshi.
“A tenth is due from dates, raisins, wheat and barley”. All of this indicates that Zakah upon crops and fruits is only taken from specific categories, counted in some narrations as four which are barley, wheat, raisins and dates, and there are many narrations about this and all of them authentic. This all confirms that there is no Zakah on crops and fruits except what is mentioned in these texts.
Dangane da maganar Allah (SWT):
With respect to His (swt) words:
“Kuma ku ba da haƙƙinsa [Zakka] a ranar girbinsa.” (TMQ 6:141). Wannan ayar ba a saukar da ita domin Zakka ba ce, domin ayar Makka ce, kuma an wajabta Zakka ne a Madina kawai, shi ya sa ta ambaci rumman wanda babu wani haƙƙi da ya wajaba a kansa. Mujahid ya ce: “idan ya girbe amfaninsa zai jefa musu shi daga kan hatsi, idan kuma ya sami (’ya’yan) dabino a kan bishiyoyinsa zai jefa musu shi daga kan kara.” Shi kuwa an-Nakha’i da Abu Ja’far sun ce: “wannan ayar an soke ta, kuma ana fahimtar ta ne dangane da duk abin da ya samu daga girbinsa, abin da ke tabbatar da hakan shi ne cewa rummanin da aka ambata bayanta babu Zakka a kansa.” An ambata a cikin ƙamus ɗin Al-Muheet cewa: “girbin amfanin gona, ana girbe shuke-shuke…a yanka da sikila.” Don haka ko da an yarda cewa tana cikin Zakka, to ana aiwatar da ita ne a kan abin da aka girba, domin rumman ba a girbe shi ba, saboda haka yana cikin hujjojin da aka taƙaita, kuma riwayoyi sun zo sun bayyana daga cikin abubuwan da aka girba Zakka ke wajaba a kansu, waɗanda su ne alkama, sha'ir da masara. Ko ta yaya dai, tun da an saukar da ayar a Makka, Zakka kuwa ba ta wajaba ba tukuna, akwai isasshen dalili na rashin amfani da ita a matsayin hujja. Dangane da abin da aka ruwaito daga Abu Sayyarah wanda ya ce:
“And give its due [Zakah] on the day of its harvest.” (TMQ 6:141), this verse was not revealed for Zakah since it is a Makkan verse, and Zakah was only obligated in Madinah, which is why it mentions pomegranates which does not have anything due upon it. Mujahid said: “if he harvested his crop he would throw it to them from the grain tips, and if he found (fruit on) his palm trees he would throw it to them from the stalks”. And an-Nakha’i and Abu Ja’far said: “this verse is abrogated, and it is understood in relation to whatever resulted from his harvesting, evidenced by the fact that the pomegranate mentioned after it has no Zakah upon it”. It is mentioned in the Al-Muheet dictionary: “harvesting crops, and plants are harvested….to cut by sickle”. So even if it is accepted that it is part of Zakah then it is applied to whatever has been harvested, because pomegranate is not harvested, and so it is from the summarised class of evidence, and the narrations came and explained from which harvested things Zakah applies to, which are wheat, barley and corn. In any case, since the verse was revealed in Makkah, and Zakah had not yet been obligated, there is enough reason not to use it as evidence. As for what was related from Abu Sayyarah who said:
. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ لِِ نََْلاً، قَالَ: فَأَدِّ العُشُورَ، قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ، « وعن عمرو بن شعيب عن أبيه عن جده قال: » احْمِ لِِ جَبَلَهَا، قَالَ: فَحَمَى لِِ جَبَلَهَا بِعُشُورِ نََْلٍ لَهُ، وَكَانَ سَأَلَهُ أَنْ يَحْمِيَ لَهُ جَاءَ هِلالٌ، أَحَدُ بَنِِ مُتْعَانَ، إِلَى رَسُولِ اللَّهِ « ذَلِكَ الْوَادِي. ف لَمَّا وُلَِِّ عُمَرُ بْنُ الخَْطَّابِ وَادِيًا يقَُالُ لَهُ سَلَبَةُ، فَحَمَى لَهُ رَسُولُ اللَّهِ رضي الله عنه كَتَبَ سُفْيَانُ بْنُ وَهْبٍ إِلَى عُمَرَ بْنِ الخَْطَّابِ يَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَكَتَبَ عُمَرُ: إِنْ مِنْ عُشُورِ نََْلِهِ، فَاحْمِ لَهُ سَلَ بَةَ، وَإِلاَّ فَإِنَََّّا هُوَ أَدَّى إِلَيْكَ مَا كَانَ يؤَُدِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ » ذُبَابُ غَيْثٍ يَأْكُلُهُ مَنْ يَشَاء .
. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ لِِ نََْلاً، قَالَ: فَأَدِّ العُشُورَ، قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ، « وعن عمرو بن شعيب عن أبيه عن جده قال: » احْمِ لِِ جَبَلَهَا، قَالَ: فَحَمَى لِِ جَبَلَهَا بِعُشُورِ نََْلٍ لَهُ، وَكَانَ سَأَلَهُ أَنْ يَحْمِيَ لَهُ جَاءَ هِلالٌ، أَحَدُ بَنِِ مُتْعَانَ، إِلَى رَسُولِ اللَّهِ « ذَلِكَ الْوَادِي. ف لَمَّا وُلَِِّ عُمَرُ بْنُ الخَْطَّابِ وَادِيًا يقَُالُ لَهُ سَلَبَةُ، فَحَمَى لَهُ رَسُولُ اللَّهِ رضي الله عنه كَتَبَ سُفْيَانُ بْنُ وَهْبٍ إِلَى عُمَرَ بْنِ الخَْطَّابِ يَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَكَتَبَ عُمَرُ: إِنْ مِنْ عُشُورِ نََْلِهِ، فَاحْمِ لَهُ سَلَ بَةَ، وَإِلاَّ فَإِنَََّّا هُوَ أَدَّى إِلَيْكَ مَا كَانَ يؤَُدِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ » ذُبَابُ غَيْثٍ يَأْكُلُهُ مَنْ يَشَاء .
"Na ce: Ya Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi), ina da zuma. Sai ya ce: To ka biya ushari (usur) guda ɗaya cikin goma. Na ce: Ya Manzon Allah, ka kare mini duwatsunsu, sai ya yi haka," da abin da aka rawaito daga 'Amr ɗan Shu'aib, daga mahaifinsa, daga kakansa, wanda ya ce: "Hilal, wani mutum daga kabilar Banu Mat'an, ya kawo wa Manzon Allah ﷺ ushari (usur) na zumar da yake da ita a cikin akwatunan zuma. Ya roƙe shi (Manzon Allah ﷺ) ya ba shi itacen da aka sani da Salabah a matsayin wuri mai kariya (ko wuri da aka haramta). Manzon Allah ﷺ ya ba shi wannan itace a matsayin wuri mai kariya. Lokacin da Umar ɗan Al-Khattab ya gaji (mulki), Sufyan ɗan Wahb ya rubuta wa Umar yana tambayarsa game da wannan itace. Umar ɗan Al-Khattab ya rubuta masa: Idan (Hilal) ya biya ka ushari na zuma abin da yake biyan Manzon Allah ﷺ, to ka bar wurin kariya na Salabah a hannunsa; in ba haka ba, waɗannan kudan zuma suna kama da na kowane itace; duk wanda ya so zai iya ɗaukar zumar yadda yake so." Waɗannan ba su dace a matsayin shaida cewa ana karɓar zakka daga zuma ba. Wannan saboda sanadin rawayar Abu Sayyarah ya katse (Munqati'), domin daga Sulaiman ɗan Musa ne daga Abu Sayyara, kuma Bukhari ya ce: "Sulaiman bai taɓa haɗuwa da kowane daga sahabbai ba, kuma babu wani abu game da zakka a kan zuma da yake ingantacce." Rawayar 'Amr ɗan Shu'aib Abu Dawud da Al-Nasa'i ne suka rawaito ta, kuma Ibn 'Abd Al-Barr ya ɗauke ta a matsayin Hasan a cikin Al-Istidhkar, duk da haka ba ta nuna cewa zakka wajibi ce a kan zuma ba, domin ya biya ta da son ransa, kuma an kiyaye kwarin dominsa a madadin hakan, kamar yadda shaidar abin da Umar (ra) ya yi ta tabbatar, bayan ya fahimci dalili, sai ya yi irin wannan umarni. Wannan yana goyon bayan abin da aka rawaito daga Sa'd ɗan Abu Zhi'ab:
“I said: O Messenger of Allah (pbuh), I have bees. He said then pay a tenth. I said: O Messenger of Allah (pbuh), protect their mountains for me, so he did”, and what was narrated from ‘Amru b. Shu’ayb from his father from his grandfather who said: “Hilal, a man from the tribe of Banu Mat'an, brought a tenth of honey which he possessed in beehives to the Messenger of Allah (pbuh) . He asked him (the apostle of Allah (swt)) to give the wood known as Salabah as a protected (or restricted) land. The Messenger of Allah (pbuh) gave him that wood as a protected land. When Umar Ibn Al-Khattab succeeded, Sufyan Ibn Wahb wrote to Umar asking him about this wood. Umar Ibn Al-Khattab wrote to him: If he (Hilal) pays you the tithe on honey what he used to pay to the Messenger of Allah (pbuh) leave the protected land of Salabah in his possession; otherwise those bees are like those of any wood; anyone can take the honey as he likes.”. These are not suitable as evidence that Zakah is taken from honey. This is because the chain of the narration of Abu Sayyarah is disconnected (Munqati’), as it is from Sulayman b. Musa from Abu Sayyaara and Bukhari said: “Sulaiman did not meet anyone from the companions and there is nothing regarding Zakah on honey that is authentic”. The narration of ‘Amru b. Shu’ayb is reported by Abu Dawud and Al-Nasa’i, and Ibn ‘Abd Al-Barr considered it Hasan in Al-Istidhkar, but despite that it does not indicate that Zakah is obliged upon honey, since he paid it voluntarily and the valley was kept for him in exchange, as proven by the evidence of what Umar (ra) did having understood the reason and, therefore, made a similar order. This is supported by what is reported from Sa’d b. Abu Dhi’ab:
. » اسْتَعْمَلَهُ عَلَى قَوْمِهِ وَأَنَّهُ قَالَ لََمُْ: أَ دوُا العُشْرَ فِي الْعَسَلِ أَنَّ النَّبَِِّ « .
. » اسْتَعْمَلَهُ عَلَى قَوْمِهِ وَأَنَّهُ قَالَ لََمُْ: أَ دوُا العُشْرَ فِي الْعَسَلِ أَنَّ النَّبَِِّ « .
"Cewa Annabi ﷺ ya naɗa shi a kan mutanensa, sai ya ce musu: Ku bada zakkar kashi ɗaya cikin goma na zuma", wanda Bukhari da Al-Azdi da wasu malamai suka ɗauka a matsayin hadisi mai rauni, kuma ta kowace fuska, Shafi'i ya ce: "Sa'ad Bin Abi Dhi'ab ya faɗi abin da ke nuna cewa..."
“That the Prophet appointed him over his people and he said to them: Give a tenth of the honey”, which is considered a weak narration by Bukhari and Al-Azdi and others, and any how Shafi’i said: “And Sa’ad Bin Abi Dhi’ab told what was indicated that the:
. » لََْ يَأْمُرْهُ فِيهِ بِشَيْءٍ، وَأَنَّهُ شَيْءٌ رَآهُ هُوَ فَتَطَوَّعَ لَهُ بِهِ قَوْمُه أَنَّ النَّبَِِّ « .
. » لََْ يَأْمُرْهُ فِيهِ بِشَيْءٍ، وَأَنَّهُ شَيْءٌ رَآهُ هُوَ فَتَطَوَّعَ لَهُ بِهِ قَوْمُه أَنَّ النَّبَِِّ « .
"Annabi bai umurce shi da hakan ba, a'a, abu ne da ya yi tunani a kai, ya kuma ba da shawararsa da kansa ga mutanensa." Duk wannan yana nuna cewa babu zakka a kan zuma, har ma hadisan da ake amfani da su a matsayin hujja suna nuna cewa babu zakka ta wajibi a kanta.
“Prophet did not order him with that, but rather it was something he thought of and voluntarily suggested it to his people”. All of this indicates that there is no Zakah upon honey and even the narrations which are used as evidence indicate that there was no obligatory Zakah upon it.
Duk waɗannan nassosin suna nuna cewa ba a karɓar zakka daga kowane abu wanda Shari'ah ba ta bayyana nisabinsa ba. Wannan saboda nassosin sun bayyana nisabin, da adadin da ya kamata a karɓa, don haka zakka tana wajaba a kansa. Tambayar kuma ita ce: bisa wane tushe za a karɓi zakka daga abin da babu wani nassi game da shi? Kuma bisa wane tushe za a karɓi takamaiman adadi daga gare shi? Musamman ma, nassosin da suka bayyana nisabi da adadin da ya wajaba ba su zo da ‘illa ba, don haka ba daidai ba ne a yi qiyās a kansu (wato, a yi amfani da su a matsayin tushen kwatanta). Bayan haka, akwai wasu nassosi da suka bayyana takamaiman abubuwan da zakka ke wajaba a kansu, kuma ba su tsaya a nan ba, sai dai sun takaita zakka zuwa waɗannan abubuwa, suna amfani da salo fiye da ɗaya wajen nuna wannan takaitawa. Wannan kaɗai yana nuna cewa ba a karɓar zakka daga wani abu banda abubuwan musamman da aka ambata a cikin nassosin, kuma babu komai kwata-kwata da ake wajabta daga sauran abubuwa.
All of these texts indicate that no Zakah is taken from anything which the Shari’ah has not explained the Nisab for. This is because the texts explain the Nisab, and the amount which should be taken, and, therefore, Zakah is obligatory upon it. And the question would be, upon what basis can Zakah be taken from anything which has no text related to it? And upon what basis could a specific amount be taken from it? This is especially the case since the texts which explained the Nisab and the amount due did not come with an Illah, and so it would not be correct to do Qiyas upon them (in other words, to use them as a basis for analogy). Above that, there are other texts which have explained the specific things that Zakah is due upon, and didn’t stop there but rather restricted Zakah to these things, and used more than one style to demonstrate this restriction. This alone indicates that Zakah is not taken from anything other than the specific items which are mentioned in the texts, and nothing at all is due from anything else.
Ana iya cewa nassoshin Alkur'ani da Sunna sun sanya wajibcin Zakka ya shafi dukkan dukiya gaba ɗaya, domin Allah (SWT) ya ce a cikin Alkur'ani:
It might be argued that the text in the Quran and Sunnah made the obligation of Zakah general upon all wealth, since in the Quran He (swt) said:
“Ka karɓi sadaka daga dukiyoyinsu,” {(Ya Muhammad)} (TMQ 9:103):
“Take, [O, Muhammad], from their wealth a charity.” (TMQ 9:103):
"Kuma waɗanda a cikin dukiyarsu akwai haƙƙi ƙayyadajje." (TMQ 70:24) da kuma a cikin hadisi:
“And those within whose wealth is a known right. ” (TMQ 70:24) and in the narration:
.» أعلمهم أن الله افترض عليهم صدقة في أموالهم «.
.» أعلمهم أن الله افترض عليهم صدقة في أموالهم «.
“Ka koya musu cewa Allah (swt) ya wajabta musu sadaka (zakka) daga dukiyarsu” (wanda aka amince da shi daga Ibn ‘Abbas), kuma wannan ya shafi dukkan nau’o’in dukiya, don haka zakka tana wajaba a kan dukkansu sai dai abin da Shari’a ta keɓe, kuma Shari’a ba ta keɓe komai ba sai dawakai da bayi saboda faɗinsa:
“Teach them that Allah (swt) made Sadaqah (Zakah) from their property obligatory upon them” (agreed upon from Ibn ‘Abbas), and this encompasses all the categories of wealth, and so Zakah is binding upon all of them except from anything the Shari’ah made as an exception, and the Shari’ah did not make anything an exception except for horses and slaves due to his words:
. » لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ صَدَقَةٌ فِي عَبْدِهِ وَلا فِي فَرَسِهِ «.
. » لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ صَدَقَةٌ فِي عَبْدِهِ وَلا فِي فَرَسِهِ «.
"Babu sadaka (zakka) da za a biya a kan dokinsa (wanda yake hawa) ko bawansa" (an amince da shi daga Abu Hurairah).
“No Sadaqah (Zakah) is to be paid on one’s horse (that he rides) or one’s slave” (agreed upon from Abu Hurayrah).
Amsar wannan magana tana cikin mujmal (gajere, wanda ke buƙatar bayani), kuma Sunnah ta yi bayaninsa sosai, kamar yadda lamarin riba yake: haramcin riba ya zo a gajere, sannan Sunnah ta yi bayaninsa. Saboda haka ba za a ce riba haram ce a cikin komai ba, domin hukuncin ya zo a gaba ɗaya, a maimakon haka ana cewa riba haram ce a cikin dukiyar riba wadda Sunnah ta zo ta yi bayaninta. Domin nassin ya kasance gajere, Sunnah ta yi bayaninsa, don haka babu riba a cikin wani abu daban. Haka nan ba za a ce zakka wajibi ce a cikin komai ba, domin umarnin zakka ya zo a gaba ɗaya. A maimakon haka ana cewa zakka wajibi ce a cikin dukiyar da Sunnah ta zo ta yi bayanin nisabinta, kuma ta bayyana nau'o'in dukiyar da ake fitar da zakka daga cikinta. Wannan saboda Allah (SWT) ya ba da umarnin zakka a gaba ɗaya, gajere, bai bayyana adadin da za a fitar ba, ko lokacin da za a fitar ba. Sai hadisai suka zo suka bayyana adadin wajibi, da nisabin da bayan sa zakka ke wajaba, da lokacin da take wajaba, da kuma ko tana wajaba kawai saboda dukiyar tana hannu, kamar amfanin gona, ko bayan wani lokaci ya wuce, kamar zinariya da azurfa. Saboda haka, bisa wannan bayani daga Sunnah, zakka ana karɓarta ne kamar yadda Sunnah ta bayyana. Dukiyar da Sunnah ta bayyana yadda da lokacin da ake karɓar zakka daga cikinta, ita ce dukiyar da zakka ke wajaba a kanta, kuma duk wani abu banda haka babu zakka a kansa. Ma, ba za a iya karɓar zakka daga gare shi ta kowace hanya ba, domin ba a san lokacin da zata wajaba ba, ko adadin da za a karɓa, ko nisabin da bayansa ta wajaba. Don haka ba zai yiwu ba a karɓi zakka daga wani abu banda abin da Shari'a ta bayyana.
The response is that this text is summarised (Mujmal) and requires clarification, and the Sunnah clarified it comprehensively like interest, since the prohibition regarding interest came summarised and the Sunnah explained it, so it cannot be said that interest is prohibited in everything since the prohibition was general, rather it is said that interest is prohibited in usurious wealth which the Sunnah came and explained since the text was summarised and the Sunnah explained it, and so there is no interest in anything else. In the same manner it cannot be said that Zakah is obligatory in everything since the order for it came in a general form, but rather it is said that Zakah is obligatory in the wealth which the Sunnah came and explained the Nisab of the Zakah for, and in that manner explained the categories of wealth that Zakah is taken from. This is since Allah (swt) gave a general summarised order for Zakah, and did not explain the amount which should be taken nor when it should be taken, and so the narrations came and explained the obligatory amounts due, the Nisab after which these amounts become due, when they would be obligatory, and whether it would become due simply due to it being held such as with crops or after a period of time such as with gold and silver. Consequently Zakah is taken according to this explanation from the Sunnah, and so the wealth which the Sunnah explained how and when Zakah is taken from is the wealth upon which Zakah is due, and anything else has no Zakah due upon it. Rather, it cannot be taken from it in any way since the time of when it would be due is not known, or the amount to be taken, or the Nisab after which it would become due, and so it would not be at all possible to take from anything other than what the Shari’ah explained.
Akwai nassoshi bayyanannu da aka ruwaito game da waɗannan batutuwa: an karɓo daga Abu Hurayrah ya ce:
There are clear texts reported in these issues: it is related from Abu Hurayrah who said:
. مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلا فِضَّةٍ لا يؤَُدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلاَّ إِذَا كَانَ يوَْمُ الْقِيَامَةِ، « صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ، فَأُحِِْيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ، فَيُكْوَى بَِِا جَبِينُهُ وَجَبْهَتُهُ »... وَظَهْرُهُ .
. مَا مِنْ صَاحِبِ ذَهَبٍ وَلا فِضَّةٍ لا يؤَُدِّي مِنْهَا حَقَّهَا، إِلاَّ إِذَا كَانَ يوَْمُ الْقِيَامَةِ، « صُفِّحَتْ لَهُ صَفَائِحُ مِنْ نَارٍ، فَأُحِِْيَ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ، فَيُكْوَى بَِِا جَبِينُهُ وَجَبْهَتُهُ »... وَظَهْرُهُ .
Manzon Allah ﷺ ya ce: "Duk wanda ya mallaki zinariya ko azurfa, ba ya biyan abin da ya wajaba a kansa (watau Zakka) a kansa; a Ranar Tashi, za a narkar da faranti na azurfa da na zinariya dominsa a cikin wutar Jahannama, sa'annan da su za a yi masa alama a gefensa, goshinsa da bayansa." (Muttafaqun 'alaihi), kuma ya ce:
“The Messenger of Allah (pbuh) said: “Any person who possesses gold or silver and does not pay what is due on it (i.e., the Zakah); on the Day of Resurrection, sheets of silver and gold would be heated for him in the fire of Hell and with them his flank, forehead and back will be branded.” (agreed upon), and he said:
. » لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ أَوَاقٍ مِنْ الْوَرِقِ صَدَقَة « .
. » لَيْسَ فِيمَا دُونَ خََْسِ أَوَاقٍ مِنْ الْوَرِقِ صَدَقَة « .
"Babu sadaqah a kan abin da ya gaza dirhami biyar" (Muslim ne ya ruwaito shi daga Jabir), kuma an ruwaito daga Ali bin Abi Talib (ra) daga Annabi ﷺ:
“There is no Sadaqah on less than five Dirham” (reported by Muslim from Jabir), and it is related from Ali Bin Abi Talib (ra) from the Prophet :
. إِذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ وَحَالَ عَ لَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا خََْسَةُ دَرَاهِمَ، وَلَيْسَ عَلَيْكَ « شَيْءٌ، يعَْنِِ فِي الذَّهَبِ، حَتََّّ يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَاراً، فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا وَحَالَ » عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ .
. إِذَا كَانَتْ لَكَ مِائَتَا دِرْهَمٍ وَحَالَ عَ لَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا خََْسَةُ دَرَاهِمَ، وَلَيْسَ عَلَيْكَ « شَيْءٌ، يعَْنِِ فِي الذَّهَبِ، حَتََّّ يَكُونَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَاراً، فَإِذَا كَانَ لَكَ عِشْرُونَ دِينَارًا وَحَالَ » عَلَيْهَا الحَْوْلُ فَفِيهَا نِصْفُ دِينَارٍ .
"In idan kana da dirhami dari biyu na tsawon shekara, to za a bayar da dirhami biyar daga cikinsu, kuma babu komai a kanka (ta fuskar zinare) har sai ka mallaki dinari ashirin, don haka idan kana da dinari ashirin na tsawon shekara, to za a bayar da rabin dinari" (Abu Dawud ne ya ruwaito shi, kuma hadisi ne Hasan). Kuma Annabi ﷺ ya ce:
“If you have two hundred Dirham for a year, then five Dirham are due from them, and there is nothing upon you (in terms of gold) until you have twenty Dinar, so if you have twenty Dinar for a year then half a Dinar is due” (reported by Abu Dawud and it is Hasan). And the Prophet said:
. مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلا بقََرٍ وَلا غَنَمٍ لا يؤَُدِّي زَكَاتَهَا إِلا جَاءَتْ يوَْمَ الْقِيَامَةِ « » أَعْظَمَ مَا كَانَتْ وَأَسََْنَهُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونَِِا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلافِهَا .
. مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلا بقََرٍ وَلا غَنَمٍ لا يؤَُدِّي زَكَاتَهَا إِلا جَاءَتْ يوَْمَ الْقِيَامَةِ « » أَعْظَمَ مَا كَانَتْ وَأَسََْنَهُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونَِِا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلافِهَا .
"Babu wani mai rakumi, shanu ko tumaki da ba ya bayar da Zakka a kansu, sai dai za su zo a Ranar Tashin Kiyama kamar yadda suka kasance, manya kuma masu sauri, za su yi masa tsiya da ƙahoninsu, su kuma tattake shi da kofatonsu." (Muttafaqun 'alaih daga Abu Hurairah), ya ce:
“There is no owner of camels, cattle or sheep who does not give Zakah on them, but they will come on the Day of Resurrection as big and fast as they ever were, and will gore him with their horns and trample him with their hooves.” (agreed upon from Abu Hurayrah), and he said:
.» وَالعُشْرُ فِي: التَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَالحْ نْطَةِ وَالشَّعِيرِ «.
.» وَالعُشْرُ فِي: التَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَالحْ نْطَةِ وَالشَّعِيرِ «.
"Ana wajabta ushiri a kan dabino, zabibi, alkama da sha'ir" (Al-Daraqutni ya ruwaito a cikin Sunan dinsa daga 'Amru b. Shu'ayb, daga mahaifinsa, daga kakansa). Kuma an ruwaito daga wannan silsila iri ɗaya:
“A tenth is due on dates, raisins, wheat and barley” (reported by Al-Daraqutni in his Sunan from ‘Amru b. Shu’ayb from his father and from his grandfather). And it is reported from the same chain:
.» الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ إِنَََّّا سَنَّ رَسُولُ الله «.
.» الزَّكَاةَ فِي: الحِْنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ إِنَََّّا سَنَّ رَسُولُ الله «.
"Manzon Allah ﷺ bai wajabta zakkah sai akan alkama, sha'ir, dabino da zabibi ba," kuma daga Mu'adh bin Jabal lokacin da Annabi ﷺ ya aike shi zuwa Yaman, ya ce masa:
“The Messenger of Allah (pbuh) only made Zakah in wheat, barley, dates and raisins”. And from Mu’adh Bin Jabal when he was sent to Yemen by the Prophet who said to him:
.» خُذْ الحَْبَّ مِنْ الحْ بِّ، وَالشَّاةَ مِنْ الْغَنَمِ، وَالْبَعِيرَ مِنْ الإِبِلِ، وَالْبَقَرَةَ مِنْ الْبَقَرِ «.
.» خُذْ الحَْبَّ مِنْ الحْ بِّ، وَالشَّاةَ مِنْ الْغَنَمِ، وَالْبَعِيرَ مِنْ الإِبِلِ، وَالْبَقَرَةَ مِنْ الْبَقَرِ «.
"Ku ɗauki hatsi daga hatsi, tumaki daga tumaki, raƙuma daga raƙuma, da shanu daga shanu." (Abu Dawud, Ibn Maja da Al-Daraqutni ne suka ruwaito shi).
“Take grains from grains, sheep from sheep, camels from camels and cows from cows.” (reported by Abu Dawud, Ibn Maja and Al-Daraqutni).
Saboda haka, Zakah tana wajaba ne kawai a kan dukiyar da nassi ya zo ya yi bayaninta, kuma ba ta wajaba a kan wani abu ba kwata-kwata.
Accordingly, Zakah is only obligatory upon the wealth which the text came and explained, and is not obligatory upon anything else at all.
Game da da'awar cewa Annabi ya keɓe wasu dukiya daga Zakkah, wato bayi da dawakai, kuma hakan na nufin duk dukiyar da ba a keɓe ba tana da Zakkah a kanta, wannan da'awa ce ta ƙarya, domin Annabi bai keɓe wata takamaiman dukiya daga Zakkah ba, don bai ce Zakkah tana wajaba a kan dukiya duka sai bayi da dawakai ba. Maimakon haka, umarnin game da Zakkah ya zo a taƙaice (Mujmal), sannan nassosi suka bayyana abin da aka taƙaita dalla-dalla, don haka batun keɓewa ba ya nan kwata-kwata. Dangane da labarin bayi da dawakai, Manzon Allah ﷺ bai keɓe su ba, sai dai kawai ya sanar da cewa babu Zakkah a kansu; Al-Bukhari ya ruwaito daga Abu Hurairah, wanda ya ce:
As for the claim that the Prophet made certain wealth as an exception from Zakah, which are the slaves and horses, and this means that anything which was not made an exception has Zakah due upon it, is a false claim, since the Prophet did not make specific wealth as an exception from Zakah as he did not say that Zakah is obligatory upon all wealth except for slaves and horses. Rather the order regarding Zakah came summarised (Mujmal) and the texts clarified in detail what was summarised, and so the issue of exception is not present at all. As for the story of the slaves and horses, the Messenger (pbuh) did not make them as an exception but rather he simply informed that there is no Zakah due upon them; Al-Bukhari reported from Abu Hurayrah who said:
.» لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ فِي فَرَسِهِ وَغُلاَمِهِ صَدَقَة «.
.» لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ فِي فَرَسِهِ وَغُلاَمِهِ صَدَقَة «.
Annabi ﷺ ya ce: "Babu zakka a kan doki ko bawa mallakar Musulmi."; kuma a wata sanadi daga Abu Hurairah, daga Annabi ﷺ, wanda ya ce:
“The Prophet said: “There is no Zakah either on a horse or a slave belonging to a Muslim.”, and in another chain from Abu Hurayrah from the Prophet who said:
.» لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ صَدَقَة فِي عَبْدِهِ وَلا فِي فَرَسِهِ «.
.» لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ صَدَقَة فِي عَبْدِهِ وَلا فِي فَرَسِهِ «.
“The Muslim does not have to pay Sadaqah on his slave or his horse.”, and from Ali (ra) who said: .»... قَدْ عَفَوْتُ لَكُمْ عَنْ صَدَقَةِ الخَْيْلِ وَالرَّقِيقِ، فَهَاتُوا صَدَقَةَ «.
“The Muslim does not have to pay Sadaqah on his slave or his horse.”, and from Ali (ra) who said: .»... قَدْ عَفَوْتُ لَكُمْ عَنْ صَدَقَةِ الخَْيْلِ وَالرَّقِيقِ، فَهَاتُوا صَدَقَةَ «.
Manzon Allah ﷺ ya ce: "Na yafe muku biyan Zakah a kan dawakai da bayi, ku kawo Zakah na …" (Ahmad da marubutan Sunan ne suka ruwaito shi, kuma Al-Hafiz ya ce sarkar watsa labarinsa Hasan ce), kuma wannan ba keɓewa ba ne, illa dai bayani ne kawai, don haka ba dukiya ba ce da aka keɓe daga Zakah.
“The Messenger of Allah (pbuh) said: “I have exempted you from having to pay Zakah on horses and slaves, bring Zakah of …” (reported by Ahmad and the authors of the Sunan, and Al- Hafiz said its chain is Hasan), and this is not an exception rather it is only information, and, therefore, it is not wealth which has been made as an exception from Zakah.
Haka kuma akwai wata riwaya da ke nuna cewa babu zakka a kan jakuna; Abu Hurairah ya ce:
In the same manner there is a text which mentions that there is no Zakah on donkeys; Abu Hurayrah said:
Manzon Allah (ﷺ) an tambaye shi game da Zakkah a kan jakuna, sai ya ce: "Babu wani abu da ya zo mini game da hakan sai wannan ayar: {Duk wanda ya aikata nauyin zarra na alheri zai gan shi, kuma duk wanda ya aikata nauyin zarra na sharri zai gan shi}" (Suratul Zalzalah 99:7) (an yarda da hakan baki ɗaya), kuma an tambaye shi game da dawakai kamar yadda aka ambata a cikin hadisin Abu Hurairah. Wannan ba keɓewa ba ce, sai dai amsa ce kawai ga tambaya, kuma ba za a iya ɗaukar hakan a matsayin Manzon Allah (ﷺ) yana sanya bayi, dawakai da jakuna a matsayin keɓewa daga dukiya ba, har ya ce: "Babu Zakkah a kan waɗannan, kuma an wajabta Zakkah a kan dukiya gaba ɗaya", domin hakan ya saɓa gaba ɗaya da nassoshin Shari'a a kan wannan batu. Babu wata keɓewa da aka ruwaito a cikin nassoshi kwata-kwata, domin keɓewa tana faruwa idan akwai nassi gama-gari game da wata doka, kuma a cikin wannan nassi guda, wato jumla guda, akwai keɓewa daga gare shi ta hanyar ɗaya daga cikin kayan aiki ko salon keɓewa da ake amfani da su. Misali: "mutane sun zo sai dai Muhammad", ko: "an wajabta Zakkah a kan kowane abu sai dai dawakai da bayi". Ko kuma yana iya faruwa idan akwai nassi gama-gari, sannan wani nassi na musamman ya zo wanda ya takaita faɗin nassin farko, don haka ya zama keɓewa daga gare shi, kuma wannan ba ya nan a nassosin da suka shafi dawakai, bayi da jakuna, domin nassin da ya shafi Zakkah nassi ne mujmal (gajere ko taƙaitacce), sai Sunnah ta zo ta bayyana shi. Bugu da ƙari, hadisin da ya shafi dawakai da bayi bai zo a matsayin jumla gama-gari da aka keɓe daga gare ta ta amfani da ɗaya daga cikin kayan aiki ko salon keɓewa ba, a'a, jumla ce mai zaman kanta, don haka ana ɗaukarta a matsayin bayani ba keɓewa ba.
“The Messenger of Allah (pbuh) was asked about Zakah upon donkeys, and he said: “Nothing has come to me with respect to it except this verse – : “So whoever does an atom's weight of good will see it, And whoever does an atom's weight of evil will see it.” (TMQ 99:7) (agreed upon), and he was also asked about horses as mentioned in the narration of Abu Hurayrah. This was not an exception, rather it was simply an answer to a question, and this cannot be considered as the Messenger (pbuh) making slaves, horses and donkeys as exceptions to wealth and so saying: “there is no Zakah upon these and Zakah has been made obligatory upon all wealth”, since this completely contradicts the Shari’ah texts on the issue. There is no exception reported in the texts at all, because exception occurs if there is a general text regarding a rule, and in the same text, in other words, the same sentence, there is an exception made to that through one of the instruments or styles used to make an exception. For example: “the people came except Muhammad”, or: “Zakah has been obligated upon everything except for horses and slaves”. Or it could occur if there was a general text, and another specific text came which specified the generality of the first text and was thereby an exception from it, and this is not present in the texts regarding the horses, slaves and donkeys because the text regarding Zakah was a summarised (Mujmal) text and the Sunnah came and explained it. Additionally the narration regarding the horses and slaves did not come as a general sentence which was then made an exception to through the use of one of the instruments or styles of making exceptions, but it was rather a separate sentence and is, therefore, considered to be information and not an exception.
Dangane da zakar kasuwanci, shaidar wajabcinta ita ce riwaya da ijma'in sahabbai. Abu Dawud ya ruwaito da sanadinsa daga Sumura bin Jundub, wanda ya ce:
As for Zakah upon trade, the evidence for its obligation is the narration and the Ijma’ of the companions: Abu Dawud reported by his chain from Sumura Bin Jundub who said:
.» كانَ يَأْمُرُنَا أَنْ نُُْرِجَ الصَّدَقَةَ مِنْ الَّذِي نُعِ د لِلْبَيْعِ أَمَّا بعَْدُ، فَإِنَّ رَسُولَ الله «.
.» كانَ يَأْمُرُنَا أَنْ نُُْرِجَ الصَّدَقَةَ مِنْ الَّذِي نُعِ د لِلْبَيْعِ أَمَّا بعَْدُ، فَإِنَّ رَسُولَ الله «.
Manzon Allah (ﷺ) ya kasance yana umurtar mu da biyan Zakah a kan abin da muka shirya domin sayarwa (Al-Hafiz ya ce a cikin Bulugh Al-Muram cewa Abu Dawud ya ruwaito shi, kuma sanadinsa yana da wani rauni). Kuma daga ‘Amru b. Hamas daga mahaifinsa, wanda ya ce: “Omar ya umurce ni ya ce: ka biya Zakah a kan dukiyarka, sai na ce: ba ni da wata dukiya sai bututu da kayan yaji. Sai ya ce: ka kimanta su, sannan ka biya Zakah a kansu” (Ahmad, Al-Shafi’i da wasu suka ruwaito). Wadannan da makamantansu sun yaɗu, babu wanda daga cikin sahabbai da ya yi tsawatarwa a kansa, saboda haka ana ɗaukar shi a matsayin Ijma’i. Babu Zakah da ta wajaba a kan bututu da kayan yaji kansu, kuma ba a saba mallakar su da yawa har za a wajabta Zakah a kansu ba sai dai idan an tara su domin kasuwanci, don haka wannan alama ce da ke nuna cewa an shirya su domin ciniki. Dangane da batu na uku, wato karɓar Zakah daga kowane mai dukiya, wannan yana nufin ana karɓar Zakah daga kowane Musulmi, namiji ko mace, mai hankali ko mahaukaci, balagaggu ko yaro. Dangane da namiji da mace, wannan a bayyane yake daga ma'anar gaba ɗaya na nassoshi, domin Zakah haƙƙi ne da ke da alaƙa da dukiya, kuma ita ce kaɗai wajibi da ke kan dukiya ta fuskar kasancewarta dukiya, shi ya sa Allah (SWT) ya ce:
“The Messenger of Allah (pbuh) used to command us to pay the Zakah upon what we had prepared for sale” (Al-Hafiz said in Bulugh Al-Muram that Abu Dawud reported it and its chain has some weakness). And from ‘Amru b. Hamas from his father who said: “Omar commanded me and said: pay the Zakah on your propert, and so I said: I have no property other than pipes and condiment. So he said: value them and then pay the Zakah upon them” (reported by Ahmad, Al-Shafi’i and others). These and similar stories to this spread and no one amongst the companions rebuked it and so, therefore, it is considered to be an Ijma’. There is no Zakah due upon pipes and condiment themselves, and they are not normally possessed in such a big quantity such that there would Zakah due upon them unless they were amassed for trade, and so this is an indication that they were prepared for trading. As for the third issue, which is the taking of Zakah from every owner, this means that Zakah is taken from every Muslim, male or female, sane or insane, mature or prepubescent. With respect to male and female, this is apparent from the generality of the texts, since Zakah is a right connected to the wealth and it is the single duty due from the wealth from the angle of it being wealth, which is why Allah (swt) said:
"Ka karɓi sadaka daga dukiyoyinsu, ya Muhammad ﷺ." (TMQ 9:103) da kuma: "Waɗanda cikin dukiyoyinsu akwai hakki sananne." (TMQ 70:24) da kuma a cikin hadísi:
“Take, [O, Muhammad], from their wealth a charity.” (TMQ 9:103) and: “And those within whose wealth is a known right.” (TMQ 70:24) and in the narration:
. » فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالَِِمْ «.
. » فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالَِِمْ «.
"sannan ka koya musu cewa Allah (SWT) ya wajabta musu Sadaka (Zakah) a kan dukiyarsu" (wanda aka yarda da shi daga Ibn ‘Abbas), kuma a cikin hadisin da aka yarda da shi, wanda ya zo a matsayin amsa ga tambayar wani Balarabe:
“then teach them that Allah (swt) has obligated Sadaqah (Zakah) upon their property” (agreed upon from Ibn ‘Abbas), and in the agreed upon narration which came as an answer to the question of the Bedouin:
. الزَّكَاةَ، فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُ عَنْ الإِسْلامِ... إلى أن قال: وَذكََرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ...« » قَالَ: هَلْ عَ لَيَّ غَيْرُهَا؟ قَالَ: لا، إِلا أَنْ تَطَوَّعَ .
. الزَّكَاةَ، فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُ عَنْ الإِسْلامِ... إلى أن قال: وَذكََرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ...« » قَالَ: هَلْ عَ لَيَّ غَيْرُهَا؟ قَالَ: لا، إِلا أَنْ تَطَوَّعَ .
...ya kasance yana tambaya game da Musulunci… har ya ce: Sai Manzon Allah (ﷺ) ya gaya masa game da Zakka (sadaka ta wajibi). Mai tambayar ya ce: "Shin ina da wajibci in biya wani abu baya ga wannan?" Sai Manzon Allah (ﷺ) ya ce: "A'a, sai dai duk abin da za ka bayar da yardar ranka." Wannan yana nuna cewa wajibcin yana kan dukiya ne saboda ita kanta dukiyar, ba tare da la'akari da ko mai dukiyar yana da alhakin doka ba ko babu. Allah (SWT) ya sanya wajibai da yawa a kan Musulmin da ya mallaki dukiya a matsayinsa na mai dukiya, ko a ce mai arziki, kamar wajibcin jihadi da dukiya, da ciyar da mai yunwa, da biyan kudin kashe-kashe, da sauransu. Amma bai sanya wani abu na wajibi a kan dukiyar da Musulmai suke mallaka ba sai dai hakki guda ɗaya, wato Zakka, ya takaita hakkokin wajibi a kan dukiya gare ta, ya kuma haramta duk wani hakki na daban da za a sanya a kanta. Wannan yana nuna cewa wajibcin yana kan dukiya ne a matsayinta na dukiya, ba tare da duba ko mai dukiyar yana da alhakin doka ba, kuma wannan hujja ce cewa ana karɓar Zakka daga dukiya ko da mai ita ba shi da alhakin doka, wato ko yaro ne ko mahaukaci. Bugu da ƙari, idan Allah (SWT) ya sanya wajibai a kan Musulmi a matsayinsa na mai dukiya, wato hakkokin da suke da alaƙa da dukiya, to suna wajaba a kan Musulmi gaba ɗaya ba tare da la'akari da ko yana da alhakin doka ba, kamar biyan kuɗin ciyarwa ga danginsa na kusa da matansa, da duk wani hukunci ko tara ta laifi, da biyan darajar duk abin da ya lalata, dukkan waɗannan suna wajaba a kan yaro da mahaukaci saboda suna da alaƙa da dukiya, haka ma Zakka take, domin hakki ce da ke da alaƙa da dukiya. Ban da haka, Annabi ya ce: ...
“he was asking about Islam…till he said: And the Messenger of Allah (pbuh) (saw) told him about the Zakah (obligatory charity). The inquirer asked: "Am I obliged to pay anything besides this?" The Messenger of Allah (pbuh) (saw) said, "No, but whatever you pay voluntarily out of your own free will.” which indicate that the obligation is upon the wealth from the aspect of it being wealth, without any consideration as to whether the owner was legally responsible or not. Allah (swt) made many obligations upon the Muslim who owned wealth in his characteristic as someone who possessed wealth, or in other words, was rich, such as the obligation of Jihad with wealth, and finding the hungry, and paying expenses, and so on, but He (swt) did not obligate anything upon the wealth which was owned by Muslims except for one right which is Zakah, and restricted the obligatory rights over wealth to it and forbade any other right to be imposed upon it. This indicates that the obligation is empowered over the wealth in its aspect as wealth without looking at whether the owner was legally responsible or not, and this is a proof that wealth is what has Zakah taken from it, even if its owner was not legally responsible, in other words, even if they were a child or insane. Additionally, when Allah (swt) ordained obligations upon the Muslim, in his capacity as an owner of wealth, in other words, rights connected to wealth, they were obligated upon the Muslim generally irrespective of whether they were legally responsible or not, such as paying upkeep for close relatives and wives, and any criminal penalties or fines, and paying the value of anything which they destroyed, and so all of these are obligatory upon the child and the insane since they are connected to the wealth, and the Zakah is the same since it is a right connected to wealth. Above and beyond that, the Prophet said:
. » مَنْ وَلَِِ يَتِيمًا لَهُ مَالٌ فَلْيَتَّجِرْ فِيهِ، وَلا يتَْرُكْهُ حَتََّّ تَأْكُلَهُ الصَّدَقَة « .
. » مَنْ وَلَِِ يَتِيمًا لَهُ مَالٌ فَلْيَتَّجِرْ فِيهِ، وَلا يتَْرُكْهُ حَتََّّ تَأْكُلَهُ الصَّدَقَة « .
"Duk wanda ya zama majibincin marayu, wanda yake da dukiya, to sai ya yi kasuwanci da ita a madadinsa, kuma kada ya bar ta (a ajiye ba tare da amfani ba) har zakka ta cinye ta gaba ɗaya" (wato zakka, wadda ake biya a kowace shekara), wanda Al-Tirmidhi da Al-Daraqutni suka ruwaito daga ‘Amru bin Shu’ayb daga mahaifinsa daga kakansa ‘Abdullahi (SWT) ɗan ‘Amru. Duk da cewa Al-Muthna bin Al-Sabah, wanda aka sami saɓani a kansa, yana cikin sarkar ruwayar, haka nan an ruwaito shi daga ‘Amru bin Shu’ayb zuwa ga Umar bin Al-Khattab (RA) a matsayin ruwaya mawquf. Kuma an yi qiyasi da mahaukaci a kan dalili cewa dukansu ba su da cikakken alhakin shari'a, don haka duk abin da ya wajaba a kan yaron da ba shi da cikakken alhakin shari'a, haka nan yake wajaba a kan mahaukaci.
“One who becomes the guardian of an orphan, who owns property, must trade on his behalf and not leave it (saved and unused) until it is all eaten up by Zakah (which is paid yearly)”, in other words, the Zakah, reported by Al-Tirmidhi and Al- Daraqutni fromAmrf Bin Shu’ayb from his father from his grandfather ‘Abd Allah (swt) b. ‘Amru, and even though Al-Muthna b. Al-Sabah, who is differed over, is in the chain, it is also reported from ‘Amru b. Shu’ayb to Umar Bin Al-Khattab (ra) as a Mawquf narration, and analogy (Qiyas) is made with the insane on the basis that both are not legally responsible, and so whatever is obligatory upon the child who is not legally responsible is similarly obligatory upon the insane person.
Game ta huɗu, wato kasancewar an sanya shi a wani sashe na musamman a Bayt Al-Mal, hakan ya faru ne saboda duk wata dukiya da ta wajaba ga Musulmai, kuma ba a ayyana mai ita ba, to tana cikin haƙƙoƙin Bayt Al-Mal. Kowane haƙƙi da ya zama wajibi a kashe shi a kan maslahohi da al'amuran Musulmai, haƙƙi ne a kan Bayt Al-Mal. Zakka, duk da cewa tana daga abin da Musulmai ke da haƙƙi a kansa, amma an ayyana mai karɓarta ta nassin Mai Shari'a (SWT), tun da Shari'a ta ayyana mai karɓarta a lokacin da ta ayyana bangarorin da ya kamata a kashe ta a kansu, kuma ta takaita ta ga waɗancan sassa takwas kawai. Allah (SWT) ya ce:
As for the fourth issue, which is the fact that it is placed in a special section in the Bayt Al-Mal, this is because whatever wealth is due to the Muslims, and the owner is not specified, then it is from the rights of the Bayt Al-Mal. And every right which is necessary to be spent upon the interests and affairs of the Muslims, is a right upon the Bayt Al-Mal. Zakah, although it is from what the Muslims deserve, however its owner has been specified by the text of the Legislator (swt), since the Shari’ah specified its owner at the time it specified the aspects which it should be spent upon, and limited it to those eight areas alone. Allah (swt) said:
"Kuɗin zakka ana kashe su ne kawai ga talakawa da mabukata da ma’aikatan da ake ɗauka aiki don karɓar [zakka] da don haɗa zukata [ga Musulunci] da don fansar bayi [ko bayi] da ga masu bashi da kuma a hanyar Allah (SWT) da kuma matafiyi [da ya makale]." (TMQ 9:60), kuma muddin an takaita shi ga waɗannan fannoni, to ba yana cikin haƙƙoƙin Baitul-Mal ba, domin dukiya ce ta takamaiman fannoni wadda ba a yarda a kashe ta a wani wuri ba, kuma Baitul-Mal kawai wuri ne na adana ta, amma ba a ɗauke shi a matsayin wani ɓangare na haƙƙoƙin Baitul-Mal ba. Maimakon haka, Baitul-Mal kawai wuri ne na ajiye dukiyar saboda ana biyan ta ga Khalifah, shi ne kuma yake rarraba ta; an ruwaito daga Anas cewa wani mutum ya ce wa Manzon Allah ﷺ:
“Zakah expenditures are only for the poor and for the needy and for those employed to collect [Zakah] and for bringing hearts together [for Islam] and for freeing captives [or slaves] and for those in debt and for the cause of Allah (swt) and for the [stranded] traveller.” (TMQ 9:60), and as long as it has been restricted to these aspects then it is not from the rights of the Bayt Al-Mal, since it is wealth for specific aspects which is not permitted to be spent anywhere else, and the Bayt Al-Mal is simply the place for safekeeping it, but it is not considered part of the rights of the Bayt Al-Mal. Rather the Bayt Al-Mal is simply the place for storing the wealth because it is paid to the Khalifah and he is the one who distributes it; it is reported from Anas that a man said to the Messenger of Allah (pbuh) :
. إِذَا أَدَّيْتُ الزَّكَاةَ إِلَى رَسُولِكَ فَقَدْ بَرِئْتُ مِنْهَا إِلَى اللهِ وَرَسُولِهِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ « إِثَُْهَا عَلَى مَنْ بَدَّلََاَ » : نعََمْ، إِذَا أَدَّيْتَهَا إِلَى رَسُولِِ فَقَدْ بَرِئْتَ مِنْهَا، فَلَكَ أَجْرُهَا، وَ .
. إِذَا أَدَّيْتُ الزَّكَاةَ إِلَى رَسُولِكَ فَقَدْ بَرِئْتُ مِنْهَا إِلَى اللهِ وَرَسُولِهِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ « إِثَُْهَا عَلَى مَنْ بَدَّلََاَ » : نعََمْ، إِذَا أَدَّيْتَهَا إِلَى رَسُولِِ فَقَدْ بَرِئْتَ مِنْهَا، فَلَكَ أَجْرُهَا، وَ .
"Idan na ba Manzonka (ﷺ) Zakka, shin ina da 'yanci daga zargi a wurin Allah (SWT) da Manzonsa (ﷺ)?" Ya ce: "Eh, idan ka ba Manzona (ﷺ) ita, to kana da 'yanci daga zargi a wurin Allah (SWT) da Manzonsa (ﷺ), don haka kana da ladanta, kuma zunubinta yana kan wanda ya canja ta." (Ahmad ne ya ruwaito shi, Al-Haythami da Al-Zayn kuma sun tabbatar da ingancinsa). Kuma an ruwaito daga Bashir b. Al-Khasasiyah cewa ya ce:
“If I gave Zakah to your Messenger (pbuh) then am I absolved with Allah (swt) and His Messenger (pbuh)”, He said: “Yes, if you gave it to my Messenger (pbuh) then you are free of blame with Allah (swt) and His Messenger (pbuh), so you have its reward, and its sin is on the one who alters it” (reported by Ahmad and authenticated by Al-Haythami and Al-Zayn). And it is reported from Bashir b. Al-Khasasiyah who said:
. قُلْنَا: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ قَوْماً مِنْ أَهْلِ الصَّدَقَةِ يعَْتَدُونَ عَلَيْنَا، أَفَنَكْتُمُ مِنْ أَمْوَالِنَا « » بِقَدْرِ مَا يعَْتَدُونَ عَلَيْنَا؟ فَقَالَ: لا .
. قُلْنَا: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ قَوْماً مِنْ أَهْلِ الصَّدَقَةِ يعَْتَدُونَ عَلَيْنَا، أَفَنَكْتُمُ مِنْ أَمْوَالِنَا « » بِقَدْرِ مَا يعَْتَدُونَ عَلَيْنَا؟ فَقَالَ: لا .
“Mun ce: Ya Manzon Allah (ﷺ), wasu mutanen da suke karɓar Zakka suna karɓar fiye da abin da ya wajaba. Shin za mu iya ɓoye dukiyarmu zuwa wannan adadi?” Ya ce: “A’a.” (Abu Dawud da ‘Abd Al-Razzaq ne suka ruwaito shi, Al-Mundhiri kuwa bai yi tsokaci a kansa ba). Wannan shi ne shaida cewa ana biyan Zakka ga Khalifa, shi ne kuma yake aika gwamnoninsa da ma’aikatansa domin tattara ta, sannan a kashe ta a wuraren da aka ƙayyade bisa ga ra’ayinsa da ijtihadinsa, shi ya sa wurin adana ta shi ne Bayt Al-Mal. Sai dai wannan kawai domin ajiye Zakka ne, tun da ba za a iya kashe ta ba sai a wuraren da aka ƙayyade, don haka ana sanya ta a wani sashe na musamman. Don haka, duk da cewa Zakka tana daga cikin kuɗin shiga na Bayt Al-Mal tun da ana biyan ta ga Khalifa, kuma ana hukunta mutane idan sun jinkirta biyan ta, ba a kashe ta ba tare da iyaka bisa ga ra’ayinsa da ijtihadinsa, a’a, ra’ayinsa da ijtihadinsa suna cikin iyakar wuraren da aka ƙayyade, ko kuma an takaita su ga waɗanda suka cancanci Zakka kawai ba wani abu ba. Game da batu na biyar: kasancewar ba a kashe ta sai ga takamaiman mutane waɗanda aka ayyana halayensu da adadinsu, saboda Allah (swt) ya ƙayyade wanda za a iya ba Zakka, ya kuma takaita kashe ta ga waɗanda Ya (swt) ya ayyana; Allah (swt) ya ce:
“We said: O Messenger of Allah (pbuh), some people who collect Zakah collect more than is due, can we hide our property to that proportion? He said: no.” (reported by Abu Dawud and ‘Abd Al- Razzaq, and Al-Mundhiri did not comment upon it). So this is proof that the Zakah is paid to the Khalifah and he is the one who sends his governors and workers to gather it, and then it is spent upon the specified aspects according to his opinion and Ijtihad, which is why the place for safekeeping it is the Bayt Al-Mal. However this is simply to store the Zakah since it cannot be spent anywhere except upon the areas specified, and, therefore, it is placed in a special section. So even though Zakah is from the income of the Bayt Al-Mal since it is paid to the Khalifah, and people are punished if they defer paying it, it is not spent unrestrictedly according to his opinion and Ijtihad, but rather his opinion and Ijtihad is restricted within the aspects, or restricted to those deserving of Zakah alone and nothing else. As for the fifth issue: the fact that it is not spent except upon the specific individuals whose characteristics and numbers have been defined, is because Allah (swt) specified whom Zakah can be given to and limited its spending to those whom He (swt) had defined; Allah (swt) said:
"Kashe-kashen zakka an keɓe su ne kawai ga mabuƙata da matalauta da waɗanda aka ɗauka aiki domin tattara zakka da waɗanda ake jan zuciyarsu zuwa Musulunci da fansar bayi da waɗanda ke cikin bashi da kuma a cikin hanyar Allah (SWT) da kuma matafiyi [wanda ya makale]." (Suratul Taubah 9:60). Don haka an takaita ta da kalmar: "Kawai (Innama)", wanda yana cikin salon takaitawa, saboda haka bai halatta a kashe ta ga wanda ba su ba ko kaɗan, shi ya sa Manzon Allah ﷺ ya ce:
“Zakah expenditures are only for the poor and for the needy and for those employed to collect [Zakah] and for bringing hearts together [for Islam] and for freeing captives [or slaves] and for those in debt and for the cause of Allah (swt) and for the [stranded] traveller.” (TMQ 9:60). So it has been limited by the word: “Only (Innama)” which is from the styles of restriction, and, therefore, it is not permitted to spend it on anyone other than them at all, which is why the Messenger (pbuh) said:
. » لا تََِ ل الصَّدَقَةُ لِغَنٍِِّ، وَلا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ « .
. » لا تََِ ل الصَّدَقَةُ لِغَنٍِِّ، وَلا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ « .
"Ba a halatta a ba mai dukiya (ko wanda ya wadatu da kansa) sadaka, ko wanda yake da ƙarfi da lafiya," an rawaito shi daga Al-Tirmidhi daga ‘Abd Allah (swt) b. ‘Amru, ya kuma ce hadisin Hasan ne, Al-Hakim kuma ya rawaito shi daga Abu Hurairah, ya kuma tabbatar da ingancinsa. Ya kuma ce game da Zakka:
“It is not permissible to give charity to a rich man (or one who is independent of means) or to one who is strong and healthy” reported by Al-Tirmidhi from ‘Abd Allah (swt) b. ‘Amru, and he said it was Hasan, and Al-Hakim reported it from Abu Hurayrah and he authenticated it. And he said regarding Zakah:
.» وَلا حَظَّ فِيهَا لِغَنٍِِّ، وَلا لِقَوِيٍّ مُكْتَسِبٍ « .
.» وَلا حَظَّ فِيهَا لِغَنٍِِّ، وَلا لِقَوِيٍّ مُكْتَسِبٍ « .
"kuma babu wani mai arziki ko wanda yake da ƙarfi kuma yana iya samun abin rayuwa da yake da hannun jari a cikin Zakkah." Ahmad da Abu Dawud da Al-Nasa'i suka riwaito, kuma Al-Dhahabi ya ce hadisin ingantacce ne kuma masu ruwaitonsa amintattu ne.
“and no rich man or one who is strong and able to earn has a share of Zakah.” reported by Ahmad and Abu Dawud and Al-Nasa’i and Al-Dhahabi said that the narration is authentic and its narrators are trustworthy.
Wannan yana nuna cewa ba a kashe shi a kan komai ba sai a cikin rukunan nan takwas da aka ambata.
So this is evidence that it is not spent on anything at all outside of the mentioned eight categories.