۷.۴ وظیفهٔ دستیار مفوَّض
7.4 The task of the Delegated Assistant
وظیفهٔ وزیرِ تفویضی (مُفوَّض) آن است که تمام کارهایی را که قصد انجامشان را دارد، به خلیفه عرضه کند. سپس آنچه را از نظر تصمیمات انجام داده و آنچه را از نظر مدیریت و انتصاب ادا کرده است، به خلیفه گزارش دهد، تا وزیر در اختیاراتش مانند خلیفه نشود. بنابراین وظیفهٔ او این است که بررسی خود را عرضه کند و سپس آن را اجرا نماید، مگر آنکه خلیفه او را از این کار بازدارد.
The task of the delegated assistant is to submit to the Khaleefah all the work He intends to perform. He then reports to the Khaleefah what He has executed in terms of decisions and what He has discharged in terms of management and appointment, so that the assistant would not become like the Khaleefah in his powers. Therefore, his job is to submit his review and then execute it, unless the Khaleefah stops Him from doing so.
دلیل بر این امر، واقعیت معاون بودن معاون به عنوان نایب خلیفه است. نایب از جانب کسی عمل میکند که او را به نیابت خود گمارده است. بنابراین او از خلیفه مستقل نمیشود، بلکه هر اقدامی را دقیقاً همانگونه با او بررسی میکند که عمر زمانی که وزیر ابوبکر بود انجام میداد؛ یعنی آنچه را قصد انجامش را داشت با ابوبکر در میان میگذاشت و سپس بر همان اساس اجرا میکرد. بررسی با خلیفه لزوماً به این معنا نیست که معاون باید در هر جزئیاتی از او اجازه بگیرد، زیرا این با واقعیت معاون بودن در تضاد است. بلکه بررسی با خلیفه به معنای مشورت با او در موضوع است، مانند تعیین والی شایسته برای یکی از ولایات، یا رفع شکایات مردم درباره کمبود مواد غذایی در بازار، یا هر امر دیگری از امور دولت. معاون همچنین میتواند موضوعی را در قالب یک ارائه به او تقدیم کند، که برای معاون در آینده کافی است تا آن امر را با همه جزئیاتش به اجرا درآورد، بدون نیاز به اجازه برای اقدام. با این حال، اگر خلیفه دستور توقف اجرای هر موضوعی را صادر کند، آن موضوع نباید اجرا شود. از این رو، ارائه صرفاً طرح پیشنهادی و مشورت با خلیفه درباره آن است، و به معنای درخواست اجازه برای انجام وظیفه نیست. معاون میتواند تا زمانی که خلیفه او را از انجام آن منع نکرده، وظیفه مورد نظر را اجرا کند.