De rechter van Mazalim wordt benoemd door de kalief, of door de opperrechter. Dit komt doordat de Mazalim deel uitmaken van de rechtspraak, aangezien zij de uitvoering van de sharia-regel via handhaving overbrengen, en alle soorten rechters moeten worden benoemd door de kalief. Dit wordt bevestigd door de daden van de Boodschapper van Allah ﷺ, want hij ﷺ benoemde de rechters. Dit alles dient als bewijs dat het de kalief is die de rechter van Mazalim benoemt, hoewel de opperrechter de rechter van Mazalim zou kunnen benoemen indien de kalief hier voorzieningen voor heeft getroffen in zijn benoemingsclausule. Het is toegestaan voor de hoofdrechtbank van onrechtmatige daden (mahkamat ul-Mathalim) in het centrum van de Staat om alleen de Mazalim te onderzoeken die voortvloeien uit de kalief, zijn assistenten en de opperrechter; terwijl de takken van de rechtbank van onrechtmatige daden in de provincie (Wilayah) de Mazalim onderzoeken die voortvloeien uit de walis en de andere staatsambtenaren. De kalief heeft het recht om de centrale rechtbank van onrechtmatige daden de bevoegdheid te geven tot de benoeming en ontslag van de Mazalim-rechters in de ondergeschikte Mazalim-rechtbanken in de provincie (Wilayah).

The judge of Mazalim is appointed by the Khalifah, or by the supreme judge. This is because the Mazalim is part of the judiciary, for they are the conveying of the Shariah rule by way of enforcement, and all the types of judges must be appointed by the Khalifah. This is confirmed by the Messenger of Allah's (PBUH) actions, for he (PBUH) used to appoint the judges. All this serves as evidence that it is the Khalifah who appoints the judge of Mazalim, yet the supreme judge could appoint the judge of Mazalim if the Khalifah made provisions for this in his appointment clause. It is allowed for the main court of unjust acts (mahkamat ul-Mathalim) in the centre of the State to examine only the Mazalim that occurred from the Khalifah, his assistants and the supreme judge; whilst the branches of the court of unjust acts in the wilayat examine the Mazalim occurring from the walis and the other State employees. The Khalifah has the right to give the central court of unjust acts the authority of appointment and removal of the Mazalim judges in the branch Mazalim courts that follow it in the wilayat. .

De kalief is degene die de leden van de hoofd-mahkamat ul-mathalim in het centrum van de Staat benoemt en ontslaat. Wat betreft het ontslag van het hoofd van de centrale mahkamat ul-Mazalim, zijnde de Mazalim-rechter die verantwoordelijk is voor het onderzoeken van de afzetting van de kalief, zou het in principe het recht van de kalief moeten zijn om hem te ontslaan, aangezien hij degene is die het recht heeft hem te benoemen, net als alle andere rechters. Het is echter mogelijk dat, indien de macht om de rechter te ontslaan tijdens een zaak aan de kalief zou worden overgelaten, deze macht zou leiden tot verboden (Haram). In een dergelijke situatie zou het principe "het middel dat leidt tot verboden (Haram) is verboden (Haram)" van toepassing zijn. De sterke waarschijnlijkheid dat een dergelijk scenario zich voordoet, is voldoende om dit principe toe te passen.

The Khalifah is the one that appoints and removes the members of the main mahkamat ul-mathalim in the centre of the State. As for the removal of the head of the central mahkamat ul-Mazalim, i.e. the Mazalim judge responsible in examining the removal of the Khalifah, it should in principle be the right of the Khalifah to remove him, as it is he who has the right to appoint him like all the judges. However, it is possible, if the power of removing the judge were left to the Khalifah during a case, then this power would lead to haram. In such a situation the principle of "the means that leads to haram is haram" would apply. The strong likelihood of such a scenario arising is enough for applying this principle. .

Deze zaak betekent wanneer een zaak wordt aangespannen tegen de kalief of zijn assistenten of zijn opperrechter (in het geval dat de kalief de verplichte macht is gegeven om de Mazalim-rechter te benoemen en te ontslaan). Dit komt doordat het behouden van de verplichte macht om de Mazalim-rechter te ontslaan in de handen van de kalief in dit geval de uitspraak van de rechter zou beïnvloeden; en dienovereenkomstig zou het de bekwaamheid van de rechter om de kalief of zijn assistenten te ontslaan beperken indien dat nodig wordt geacht. Deze verplichte macht om de rechter in dit geval te ontslaan is een middel tot verboden (Haram), oftewel het behouden ervan in de hand van de kalief in dit geval is verboden (Haram).

This case means when a case is raised against the Khalifah or his assistants or his supreme judge (in case the Khalifah was given the mandatory power of appointing and removing the Mazalim judge). This is because keeping the mandatory power of removing the Mazalim judge in the hands of the Khalifah in this case would influence the verdict by the judge; and accordingly it would limit the capability of the judge to remove the Khalifah or his assistants if deemed necessary. This mandatory power of removing the judge in this case is a means for haram, i.e. keeping it in the hand of the Khalifah in this case is haram. .

Wat de overige gevallen betreft, blijft de regel ongewijzigd, dat wil zeggen: de macht om de Mazalim-rechter te ontslaan wordt overgelaten aan de kalief, net zoals zijn benoeming.

As for the remaining cases, the rule remains as it is, i.e. the power of removing the Mazalim judge is left to the Khalifah just like his appointment.