Voordat de details van de staatsinstellingen in het kalifaat (Khilafah) worden uiteengezet, is het noodzakelijk om de volgende punten te vermelden: 1. Het regeringssysteem in de Islam, door de Heer der werelden bepaald, is het kalifaat (Khilafah) systeem, waarin een kalief wordt aangesteld door een eed van trouw (Bay’ah). Dit is vastgesteld door het Boek van Allah, de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ en de consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah). Allah zegt: {Oordeel dus tussen hen naar datgene wat Allah heeft geopenbaard en volg niet hun begeerten, die jou afleiden van de waarheid die tot jou is gekomen...} [5:48]

Before elaborating on the details of the institutions of state in the Khilafah, it is necessary to mention the following points: 1. The ruling system in Islam, ordained by the Lord of the worlds, is the Khilafah system, in which a Khalifah is appointed by a bay’ah. This is established by the book of Allah, the Sunnah of His Messenger and the ijma’ of the Sahabah. Allah says: (So judge between them by that which Allah has revealed and follow not their desires away from the truth that has come to you...) [5:48]

Hij zegt ook: {Onderwijs tussen hen met dat wat Allah heeft geopenbaard en volg niet hun begeerten en wees voor hen gewaarschuwd, opdat zij je van een deel van dat wat Allah aan jou heeft geopenbaard, zouden wegvoeren...} [5:49]

He also says: (Judge between them by that which Allah has revealed and follow not their desires and beware of them lest they seduce you from some part of that which Allah has revealed to you...) [5:49]

Deze instructie van Allah aan de Boodschapper met betrekking tot het rechtspreken naar datgene wat Allah heeft geopenbaard, is tevens een instructie, een toespraak tot zijn moslimgemeenschap (Ummah). Dit betekent dat zij een heerser moeten aanstellen die de Boodschapper van Allah ﷺ volgt en hen bestuurt naar datgene wat Allah heeft geopenbaard. Het gebod dat in de woorden van Allah besloten ligt, duidt op besluitvaardigheid, omdat het onderwerp dat betrekking heeft op Zijn woord een (verplicht (Fard)) betreft. Dit is een definitieve aanwijzing (qarinah) volgens de wetenschap van usul (de principes van de jurisprudentie), uit het feit dat de uitvoering van de vastgestelde straffen (Hudud) en de diverse rechtsregels (ahkam) verplicht zijn en zij niet kunnen worden geïmplementeerd behalve door een heerser. Datgene wat noodzakelijk is voor het uitvoeren van een verplichting is op zichzelf verplicht; daarom is het aanstellen van een heerser die de goddelijke wet (shara’) vestigt, verplicht. De heerser in dit geval is de kalief, en het systeem is het kalifaat (Khilafah) systeem.

This instruction from Allah to the Messenger regarding ruling by that which Allah had revealed is also an instruction a speech to his Ummah. It means they have to appoint a ruler following the Messenger of Allah that governs them by that which Allah has revealed. The command contained in Allah’s words indicates decisiveness because the subject-matter pertaining to His speech is that of a (fard). This is a definitive indication (qarinah) according to the science of usul (principles of jurisprudence). from the fact that the execution of the legal punishments (hudud) and the various rules (ahkam) are obligatory and they cannot be implemented except by a ruler. That which is necessary for implementing an obligation is itself obligatory, therefore, appointing a ruler that establishes the divine law (shara’) is obligatory. The ruler in this case is the Khalifah, and the system is the Khilafah system. .

Wat betreft de profetische traditie (Sunnah), werd van Nafi' overgeleverd dat Abdullah ibn ‘‘Umar zei:

Regarding the Sunnah, it was narrated from Nafi' that Abdullah ibn ‘‘Umar said: .

"Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen: 'Wie zijn hand terugtrekt uit gehoorzaamheid (aan de leider (Ameer)), zal geen bewijs voor zichzelf vinden wanneer hij Allah ontmoet op de Dag des Oordeels, en wie sterft zonder dat er een eed van trouw (Bay’ah) om zijn nek is, zal sterven met de dood van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah).'" [Muslim, Sahih, #1851]

"I heard the Messenger of Allah say: 'Whoever withdraws his hand from obedience (to the Amir) will find no proof for himself when he meets Allah on the Day of Judgment, and whoever dies without having an oath of allegiance (Bai'ah) on his neck he would die the death of Jahiliyyah."' [Muslim, Sahih, #1851] .

De Profeet ﷺ verplichtte elke moslim om een eed van trouw (Bay’ah) om zijn nek te hebben. Hij beschrijft degene die sterft zonder een dergelijke eed van trouw (Bay’ah) om zijn nek, als iemand die sterft met de dood van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah). Na de Boodschapper van Allah ﷺ wordt de eed van trouw (Bay’ah) alleen gegeven aan de kalief. Aangezien de overlevering (Hadith) het bestaan van een eed van trouw (Bay’ah) om de nek van elke moslim verplicht stelt, verplicht het ook de aanstelling van een kalief.

The Prophet obliged every Muslim to have a pledge of allegiance (bay’ah) on his neck. He describes the one that dies without having such a bay’ah on his neck as dying a death of jahiliyyah. After the Messenger of Allah , bay’ah is only given to the Khalifah. Since the hadith obliges the existence of a bay’ah on the neck of every Muslim it also obliges the appointment of a Khalifah. .

Muslim overleverde van Al-Araj, op gezag van Abu Hurairah, dat de Profeet ﷺ zei:

Muslim narrated from Al-Araj on the authority of Abu Hurairah that the Prophet said: .

“De imam is inderdaad een schild, achter wie men zou vechten, en door wie men zichzelf zou beschermen.” [Muslim, Sahih, #1841]

“Indeed the Imam is a shield, from behind whom one would fight, and by whom one would protect oneself.” [Muslim, Sahih, #1841] .

Muslim rapporteerde ook op gezag van Abu Hazim dat hij zei: “Ik vergezelde Abu Hurairah gedurende vijf jaar, en hij vertelde ons dat de Profeet ﷺ zei: ‘De Profeet ﷺ heerste over de kinderen van Israël; telkens wanneer een Profeet stierf, volgde een andere Profeet hem op, maar er zal geen Profeet na mij zijn. Er zullen spoedig Khulafa’ zijn en zij zullen talrijk zijn.’ Zij vroegen: ‘Wat gebiedt u ons dan?’ Hij zei: ‘Voldoe de eed van trouw (Bay’ah) aan hen, één na de ander, en geef hen hun rechten, want Allah zal hen ongetwijfeld verantwoording vragen over wat Hij hen heeft toevertrouwd.’” [Bukhari, Sahih, #3455 en Muslim, Sahih, #4750]

Muslim also reported on the authority of Abu Hazim that he said: “I accompanied Abu Hurairah for five years, and he informed us of the Prophet saying: “The Prophet ruled over the children of Israel, whenever a Prophet died another Prophet succeeded him, but there will be no Prophet after me. There will soon be Khulafa’ and they will number many.” They asked: ‘what then do you order us?’ He said: “Fulfil the Bay’ah to them, one after the other and give them their dues for Allah will verily account them about what he entrusted them with.”” [Bukhari, Sahih, #3455 and Muslim, Sahih, #4750] .

In deze overleveringen (Hadith) is er een beschrijving van de kalief als een schild, oftewel een bescherming. De beschrijving van de imam als een schild impliceert lof voor de heerser die onder de moslims regeert na de Boodschapper van Allah ﷺ, met datgene wat Allah heeft geopenbaard, die de kalief wordt genoemd. Dienovereenkomstig wordt het regeringssysteem het kalifaat-systeem genoemd. Verder bewijs kan worden afgeleid

In these Ahadith, there is a description of the Khalifah as being a shield, i.e. a protection. The description of the Imam as a shield implies praise for the The ruler that governs amongst Muslims after the Messenger of Allah , with that which Allah revealed, is called the Khalifah. Accordingly, the ruling system is called the Khilafah system. Further evidence can be derived

uit het feit dat de uitvoering van de vastgestelde straffen (Hudud) en de diverse rechtsregels (ahkam) verplicht zijn en dat deze niet kunnen worden geïmplementeerd behalve door een heerser. Datgene wat noodzakelijk is voor het uitvoeren van een verplichting is op zichzelf verplicht, daarom is het aanstellen van een heerser die de goddelijke wet (shara’) vestigt verplicht. De heerser in dit geval is de kalief, en het systeem is het kalifaat-systeem.

from the fact that the execution of the legal punishments (hudud) and the various rules (ahkam) are obligatory and they cannot be implemented except by a ruler. That which is necessary for implementing an obligation is itself obligatory, therefore, appointing a ruler that establishes the divine law (shara’) is obligatory. The ruler in this case is the Khalifah, and the system is the Khilafah system. .

Wat betreft de profetische traditie (Sunnah), werd van Nafi' overgeleverd dat Abdullah ibn ‘‘Umar zei:

Regarding the Sunnah, it was narrated from Nafi' that Abdullah ibn ‘‘Umar said: .

"Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen: 'Wie zijn hand terugtrekt uit gehoorzaamheid (aan de leider (Ameer)), zal geen bewijs voor zichzelf vinden wanneer hij Allah ontmoet op de Dag des Oordeels, en wie sterft zonder dat er een eed van trouw (Bay’ah) om zijn nek is, zal sterven met de dood van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah).'" [Muslim, Sahih, #1851]

"I heard the Messenger of Allah say: 'Whoever withdraws his hand from obedience (to the Amir) will find no proof for himself when he meets Allah on the Day of Judgment, and whoever dies without having an oath of allegiance (Bai'ah) on his neck he would die the death of Jahiliyyah."' [Muslim, Sahih, #1851] .

De Profeet ﷺ verplichtte elke moslim om een eed van trouw (Bay’ah) om zijn nek te hebben. Hij beschrijft degene die sterft zonder een dergelijke eed van trouw (Bay’ah) om zijn nek, als iemand die sterft met de dood van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah). Na de Boodschapper van Allah ﷺ wordt de eed van trouw (Bay’ah) alleen gegeven aan de kalief. Aangezien de overlevering (Hadith) de aanwezigheid van een eed van trouw (Bay’ah) om de nek van elke moslim verplicht stelt, verplicht het ook de aanstelling van een kalief.

The Prophet obliged every Muslim to have a pledge of allegiance (bay’ah) on his neck. He describes the one that dies without having such a bay’ah on his neck as dying a death of jahiliyyah. After the Messenger of Allah, bay’ah is only given to the Khalifah. Since the hadith obliges the existence of a bay’ah on the neck of every Muslim it also obliges the appointment of a Khalifah. .

de aanwezigheid van de imam, waardoor het een verzoek (talab) wordt. Dit komt doordat wanneer Allah of Zijn Boodschapper ﷺ ons iets mededeelt dat een berisping bevat, dit wordt opgevat als een verzoek om daarvan af te zien. Op dezelfde wijze, wanneer de tekst lof bevat voor een handeling, wordt dit opgevat als een verzoek om deze uit te voeren. Indien de geboden handeling noodzakelijk is voor de uitvoering van de goddelijke regel, of indien de verwaarlozing ervan zou leiden tot het verlaten van de goddelijke wet, dan is dit een beslissend verzoek. Deze overleveringen (Hadith) informeren ons er ook over dat zij die de zaken van de moslims besturen de Khulafa’ zijn, wat duidt op een gebod om hen aan te stellen. Bovendien beval de Boodschapper van Allah ﷺ de moslims om de Khulafa’ te gehoorzamen en degenen te bevechten die met hen in strijd gaan over hun gezag, wat bewijst dat het een verplichting is om een kalief te benoemen en zijn kalifaat te beschermen door degenen te bevechten die zijn gezag betwisten. Muslim rapporteerde dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: .

presence of the Imam, making it a request (talab). This is because when Allah or His Messenger informs us about something that includes a rebuke, this is taken as a request to abstain from it. Similarly, when the text contains praise for an action it is taken as a request to perform it. If the commanded action is needed to implement the divine rule, or if its neglect would cause the divine law to be abandoned, then this is a decisive request. These ahadith also inform us that those who run the affairs of the Muslims are the Khulafa’, which indicates a command to appoint them. Moreover, the Messenger of Allah ordered the Muslims to obey the Khulafa’ and to fight those who dispute with them regarding their authority, which proves that it is an obligation to appoint a Khalifah and protect his Khilafah by fighting those who dispute his authority. Muslim reported that the Messenger of Allah said: .

“Wie een eed van trouw (Bay’ah) heeft afgelegd aan een imam, door hem de handdruk te geven, en de vrucht van zijn hart, dan moet hij hem gehoorzamen zolang hij kan, en als een ander komt om met hem in strijd te gaan, dan moeten jullie de nek van die man slaan.” [Muslim, Sahih, #1844]

“Whosoever gave a Bay’ah to an Imam, giving him the clasp of his hand, and the fruit of his heart shall obey him as long as he can, and if another comes to dispute with him, you must strike the neck of that man.” [Muslim, Sahih, #1844] .

Daarom is het bevel om de imam te gehoorzamen een bevel om hem aan te stellen (vertaler: want hoe kan hij gehoorzaamd worden als hij niet bestaat?). Bovendien is het bevel om te strijden tegen degenen die met hem in geschil gaan, een cumulatief bewijs voor de beslissende zaak van het handhaven van de aanwezigheid van één kalief.

Het systeem van het kalifaat is niet republikeins. Het republikeinse systeem ontstond als een reactie op de tirannie van monarchieën, waarbij koningen hun landen en volkeren regeerden zoals zij dat wensten. Zo zou een koning wetten implementeren zoals hij dat wilde. Het republikeinse systeem probeerde de soevereiniteit en autoriteit via democratie over te dragen aan het volk. Zo begon het volk te wetgeven en kon het toestemmen of verbieden wat zij wensten. De praktische autoriteit werd overgedragen aan de handen van een republikeinse president, zijn kabinet en de ministers van een republikeinse vertegenwoordiging. Er zijn ook gevallen waarin de autoriteit werd overgedragen aan een premier en zijn kabinet in sommige monarchieën, waarbij de koning of koningin slechts een ceremoniële figuur wordt.

The Khilafah system is not republican. The republican system emerged as a reaction to the tyranny of monarchies, where Kings governed their countries and people as they wished. So a king would implement laws as he liked. The republican system attempted to transfer sovereignty and authority to the people through democracy. So the people began to legislate and could permit or forbid whatever they liked. Practical authority was transferred to the hands of a republican president, his cabinet and the ministers of a republican house of representatives. There are also cases where authority was handed over to a first minister and his cabinet in some monarchies in which case the King or Queen becomes a figure head only. .

Islam onderscheidt zich van al deze systemen. In de Islam ligt het recht op wetgeving niet bij de mensen. Het is eerder aan Allah alleen, en niemand behalve Allah heeft het recht om iets toe te staan of te verbieden. Het toekennen van het recht op wetgeving aan mensen is een grote misdaad in de Islam. Allah zegt in de Qur'an: {Zij hebben hun rabbanien en hun monniken als heren genomen naast Allah}, [TMQ 9:31].

Islam is distinct from all of these systems. In Islam, the right of legislation is not for the people. It is rather for Allah alone, and nobody other than Allah has the right to allow or forbid anything. Giving the right of legislation to people is a great crime in Islam. Allah says in the Quran: (They have taken as lords beside Allah their rabbis and their monks), [TMQ 9:31] .

De Boodschapper ﷺ legde dit vers (Ayah) uit, waarin wordt beschreven dat de mensen rabijnen en monniken toestonden om wetten te stellen die in strijd waren met wat Allah had geopenbaard in de schrift die naar hen was gestuurd, waarbij zij hen gehoorzaamden wanneer zij zaken toestonden of verboden en hen gehoorzaamden. Dit is de betekenis van het nemen van hen (de rabijnen en monniken) als heren naast Allah. In de Islam wordt het nemen van een ander dan Allah als heer afgoderij (Shirk) genoemd en is het de grootste van de misdaden.

Er zijn vele bekende bewijzen die bevestigen dat de wetgeving uitsluitend aan Allah toebehoort.

There are many famous evidences that confirm that legislation is for Allah alone. .

Om de zaken verder te compliceren, erkent democratie persoonlijke vrijheid, waarbij een man en een vrouw kunnen doen wat zij willen zonder zich te houden aan wat toegestaan (Halal) en verboden (Haram) is. In een democratie staan religieuze vrijheden afvalligheid en religiewisseling toe zonder enige beperking. Bovendien staat de vrijheid van eigendom het sterken toe om de zwakken uit te buiten via corrupte en misleidende middelen, waardoor de rijkdom van de rijken toeneemt en de armen verarmen. Vrijheid van meningsuiting wordt niet gepredikt om de waarheid te uiten, maar wordt eerder gebruikt om de heiligheden van de moslimgemeenschap (Ummah) te beledigen, tot het punt waarop degenen die de Islam aanvallen onder het mom van vrijheid van meningsuiting, worden beschouwd als mensen met een scherp intellect en worden beloond voor hun inspanningen. Al dit demonstreert duidelijk dat het regeringssysteem in de Islam (het kalifaat) niet monarchaal, imperialistisch, federaal, republikeins of democratisch is.

To compound matters further, democracy acknowledges personal freedom, where a man and woman can do whatever they like without observing halal and haram. In a democracy, religious liberties allow apostasy and change of religion without any restriction. Furthermore, freedom of ownership allows the strong to exploit the weak through corrupt and deceptive means thus increasing the wealth of the rich and impoverishing the poor. Freedom of expression is not advocated to express the truth, rather it is used to insult the sanctities of the Ummah, to the point that those who attack Islam under the guise of freedom of expression are considered to have a keen intellect and are rewarded for their efforts. All of this clearly demonstrates that the ruling system in Islam (the Khilafah) is not Monarchical, Imperial, Federal, Republican or Democratic. .

3. De overheidsinstellingen van de staat van het kalifaat verschillen van de instellingen die bekend zijn in de momenteel toegepaste regeringssystemen, ook al kunnen sommige delen vergelijkbaar lijken. De instellingen van de staat van het kalifaat zijn afgeleid van de instellingen van de eerste Islamitische Staat die werd gesticht door de Boodschapper van Allah ﷺ in al-Madinah al-Munawwarah na zijn emigratie uit Makkah. Dit regeringssysteem werd gevolgd door de rechtgeleide kaliefen die hem opvolgden als staatshoofden.

3. The governmental institutions of the Khilafah state differ from those known in currently applied ruling systems, even though some parts may appear to be similar. The institutions of the Khilafah state are derived from the institutions of the first Islamic State established by the Messenger of Allah in al-Madinah al-Munawwarah after his emigration from Makkah. . This ruling system was followed by the rightly guided khulafa’ who succeeded him as heads of state. .