De rechtbank van Mazalim heeft de verplichte bevoegdheid om elk Madhlima te onderzoeken, of het Madhlima nu is gepleegd door ambtenaren van de overheid, of verband houdt met een strijdigheid met de sharia door de kalief, de betekenis van een wetstekst in de grondwet, de canon of de diverse sharia-regels die door de kalief zijn aangenomen, het opleggen van een belasting, of enige andere zaak.

The court of Mazalim has the mandatory power to look into any Madhlima, whether the Madhlima were perpetrated by government civil servants, or related to a contradiction of the Shariah by the Khalifah, the meaning of a legislative text in the constitution, the canon or the various Shariah rules adopted by the Khalifah, the imposing of a tax, or any other matter. .

De Mazalim-rechtspraak met betrekking tot elke madhlima verbonden aan bepaalde ambtenaren, de schending van de sharia-regels door de kalief, de betekenis van een willekeurige wetgevende tekst, de grondwet of de canons binnen de aanstelling van de kalief, het opleggen van een belasting; of met betrekking tot de onderdrukking van de burgers door de Staat in de zin van de inbeslagname van hun eigendommen met geweld, of haar overtreding met betrekking tot de geïnde eigendommen (van hen) of het verlagen van de salarissen van de werknemers en het leger of het uitstellen van hun betaling: Bij al deze soorten madhlima is er geen noodzaak voor een gerechtelijke zitting om de zaak te onderzoeken, om de gedaagde op te roepen, of om een eiser te hebben. De rechtspraak heeft eerder het recht om de madhlima te onderzoeken, zelfs als er geen klacht van iemand was.

Judiciary of Mazalim regarding any madhlima connected to some civil servants, the Khalifah’s violation of the Shariah rules, the meaning of any legislative text, the constitution or the canons within the adoption of the Khalifah, the imposing of any tax; or related to the State’s oppression of its citizens in terms of the seizure of their properties by force, or its transgression in terms of the collected properties (from them) or reducing the salaries of the employees and the army or delaying their payment: In all of these types of madhlima there is no necessity of a judicial sitting to look into the case, to summon the defendant, or to have a plaintiff. It rather has the right to look into the madhlima even if there was no complaint by anybody. .

Dit komt doordat het bewijs dat de vereiste van de aanwezigheid van een rechtbank om de zaak te onderzoeken aantoont, niet van toepassing is op de rechtspraak van de Mazalim. Dit komt doordat deze geen eiser heeft, aangezien de aanwezigheid van een eiser niet noodzakelijk is. De Mazalim-rechtbank heeft het recht om een onrecht (Madhlima) te onderzoeken, zelfs als niemand een claim heeft ingediend, omdat het niet noodzakelijk is dat de eiser aanwezig is, aangezien de rechtbank de zaak onderzoekt zonder de noodzaak van de aanwezigheid van de verweerder, terwijl zij de zaak bestudeert. Daarom is het bewijs met betrekking tot de noodzaak van een gerechtelijke rechtbank niet van toepassing op datgene. Dit is vanwege wat Abu Dawud en Ahmed overleverden van Abdullah bin Al-Zubair, hij zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ beval dat ‘de twee strijdende partijen voor de rechter moesten zitten’.” En zijn ﷺ uitspraak tegen ‘Ali (vrede zij met hem): “Als de twee strijdende partijen voor jou zaten...”.

This is because the evidence that proves the stipulation of the presence of judiciary sitting to examine the case does not apply to the judiciary of the Mazalim. This is because it has no plaintiff, as the presence of a plaintiff is not necessary. The court of Mazalim has the right to look into a Madhlima even if nobody filed a claim because it not necessary for the plaintiff to attend, since it examines the case without the need of the attendance of the defendant, as it studies the case. Therefore, the evidence regarding the necessity of a judicial court does not apply to that. This is due to what Abu Dawud and Ahmed narrated from Abdullah bin Al-Zubair, he said: “The Messenger of Allah PBUH) ordered that‘the two disputing parties sit before the judge.’" And his (PBUH) saying to ’Ali (ra): "If the two disputing parties sat before you.”.

Daarom behoudt de rechtbank van Mazalim het recht om de Madhlima te onderzoeken op het moment dat deze plaatsvindt, zonder enige beperkingen zoals tijd, plaats of de zitting van de rechtbank. Echter, vanwege de status van deze rechtbank wat betreft haar verplichte bevoegdheden, is zij altijd omgeven geweest door elementen van prestige en grootsheid. In de tijd van de Sultans in Egypte en Al-Sham werd de Raad van de Sultan, waar de Mazalim werden behandeld, bekend als het "Huis van Justitie", waar de Sultan afgevaardigden aanstelde om namens hem te handelen, en waar ook de rechters en de Faqihs aanwezig waren. Al-Maqrizi vermeldde in zijn boek met de titel al-Suluk Ila Ma’rifat Duwal Al-Muluk (De weg naar de kennis van de staten van de koningen), dat de Sultan Al-Malik Al-Salih Ayub afgevaardigden aanstelde om namens hem te handelen in het huis van justitie, waar zij zaten om de Mazalim weg te nemen, en om samen te komen met de getuigen, rechters en de Faqihs. Daarom is het geen kwaad als de rechtbank van Mazalim een prachtig huis had, want dit zou toegestaan (Mubah) zijn, vooral als dit de macht van de rechtvaardigheid weerspiegelde.

Therefore, the court of Mazalim reserves the right to look into the Madhlima as it occurs without any restrictions such as time, place or court sitting. However, due to the standing of this court as far as its mandatory powers are concerned, it has always been surrounded by the elements of prestige and grandeur. At the time of the Sultans in Egypt and Al-Sham, the Council of the Sultan where the Mazalim used to be dealt with used to be known as the "House of Justice", where the Sultan used to appoint deputies to act on his behalf, and the judges and the Faqihs also used to attend. Al-Maqrizi mentioned in his book entitled al-Suluk Ila Ma’rifat Duwal Al-Muluk (The way to know the States of the kings), that the Sultan Al-Malik Al-Salih Ayub appointed deputies to act on his behalf in the house of justice, where they sat to remove the Mazalim, and to gather with the witnesses, judges and the Faqihs. Therefore, there is no harm if the court of Mazalim had a splendid house, for this would be Mubah, especially if this reflected the might of justice.