In het voorgaande hebben wij de bewijzen voor de eed van trouw (Bay’ah) als de voorgeschreven methode voor het kiezen van een kalief in de Islam uiteengezet. Wat betreft de praktische uitvoering, gebeurt dit door middel van het schudden van de hand evenals door middel van het schrijven. Er is overgeleverd door Abdullah ibn Dinar dat: "Ik was getuige van Ibn ‘Umar toen mensen instemden met Abdul Malik ibn Marwan, zeggende: 'Ik schrijf hierbij dat ik instem met het horen en gehoorzamen van Abdullah Abdul Malik, de leider (Ameer) van de gelovigen, volgens het Boek van Allah en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ, en naar de beste van mijn vermogen.'" De eed van trouw (Bay’ah) kan ook op elke andere wijze worden gegeven.

In the aforementioned we have explained the evidences for the bayah as the prescribed method of electing a Khaleefah in Islam. Regarding its practical implementation, it is through shaking the hand as well as by writing. It has been narrated by Abdullah ibn Dinar that: "I witnessed Ibn ‘Umar when people agreed on Abdul Malik ibn Marwan saying: "I write herewith that I agree to hear and obey Abdullah Abdul Malik, the Amir of the believers, according to the Book of Allah and the Sunnah of His Messenger, and to the best of my ability."” The bayah can also be given by any other means. .

De eed van trouw (Bay’ah) mag alleen door een volwassene worden gegeven, aangezien de eed van trouw (Bay’ah) van een minderjarige niet geldig is. Abu Aqil Zahrah Ibn Ma‘bad rapporteerde op gezag van zijn grootvader Abdullah Ibn Hisham, die leefde tijdens de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ, dat zijn moeder Zainab Ibnatu Hamid hem naar de Boodschapper van Allah ﷺ bracht en zei: “O Boodschapper van Allah ﷺ, neem een eed van trouw (Bay’ah) van hem af.” Hierop zei de Boodschapper van Allah ﷺ: "Hij is jong." Hij ﷺ wreef over zijn hoofd en bad voor hem, zoals overgeleverd door al-Bukhari [Sahih, #7210].

The bayah should only be given by an adult as the bayah of the minor is not valid. Abu Aqil Zahrah Ibn Ma‘bad reported on the authority of his grand- father Abdullah Ibn Hisham who lived during the time of the Messenger of Allah (P.B.U.H) that his mother Zainab Ibnatu Hamid took him to the Messenger of Allah (P.B.U.H) and said: . “O Messenger of Allah, take a bay’ah from him.” Upon this the Messenger of Allah (P.B.U.H) said: "He is young." He (P.B.U.H) wiped over his head and prayed for him, as narrated by al-Bukhari [Sahih, #7210]. .

Wat betreft de bewoording van de eed van trouw (Bay’ah), deze is niet beperkt tot een specifieke bewoording, maar moet de toezegging bevatten dat de kalief handelt volgens het Boek van Allah en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ; en dat de persoon die de eed van trouw (Bay’ah) aflegt, de belofte moet doen om te gehoorzamen in goed en kwaad, en in gemak en moeilijkheid. Er zal een wet worden gepubliceerd die deze bewoording zal bepalen in overeenstemming met de voorgaande punten.

As for the wording of the Bayah, it is not restricted to any specific wording, but it should include the commitment that the Khalifah acts according to the Book of Allah and the Sunnah of His Messenger; and that the person who gives the Bayah should pledge to obey in good and bad and in ease and hardship. A law will be published that will determine this wording in accordance with the previous points. .

Zodra de eed van trouw (Bay’ah) aan de kalief is gegeven, dan wordt de eed van trouw (Bay’ah) een verantwoordelijkheid op de nek van degene die de eed van trouw (Bay’ah) heeft gegeven, waarbij hij niet toegestaan is deze in te trekken. Want het is zijn recht (van de moslim) met betrekking tot het aanstellen van de kalief totdat hij deze geeft. Maar zodra hij deze heeft gegeven, is het hem niet toegestaan deze in te trekken. Zelfs als hij dat zou willen, is het hem niet toegestaan zijn eed van trouw (Bay’ah) in te trekken. Al Bukhari overleverde van Jabir ibn Abdullah (moge Allah tevreden met hen zijn) dat een Bedoeïen de eed van trouw (Bay’ah) aan de Boodschapper van Allah ﷺ gaf op de Islam, maar hij werd ziek, dus zei hij: "Verlos mij van mijn eed van trouw (Bay’ah)", de Boodschapper van Allah ﷺ weigerde. Toen kwam hij en zei hetzelfde, maar de Boodschapper ﷺ weigerde. Dus verliet hij de stad. De Boodschapper van Allah ﷺ zei: "De stad is als de blaasbalg van de metselaar (of oven), zij wordt van haar onzuiverheid ontdaan (schoon), en haar goedheid (geur) manifesteert (schijnt)". [Bukhari, Sahih, #7209] Muslim overleverde ook van Nafi’ op gezag van Abdullah ibn ‘Umar dat hij de Boodschapper van Allah ﷺ hoorde zeggen:

Once the Bayah is given to the Khalifah, then the Bayah becomes a trust on the neck of the one who gave the Bayah, where he is not allowed to withdraw it. For it is his right (of the Muslim) in terms of appointing the Khalifah till he gives it. But once he gave it, he is not allowed to withdraw it. Even if he wanted to do so, he is not permitted to withdraw his bayah. Al Bukhari narrated from Jabir ibn Abdullah (may Allah be pleased with them) that a Bedouin gave the bayah to the Messenger of Allah (P.B.U.H) on Islam, but he became unwell, so he said: . "Relieve me of my bayah", the Messenger of Allah (P.B.U.H) refused. Then he came and said the same, but the Messenger (P.B.U.H) rejected. So he left the town. The Messenger of Allah (P.B.U.H) said: "The town is like the mason’s bellow (or furnace), it gets rid of (cleans) its impurity, and its goodness (scent) manifests (shines)". .[Bukhari, Sahih, #7209] Muslim also narrated from Nafi’ on the authority of Abdullah ibn ‘Umar that he heard the Messenger of Allah (P.B.U.H) say: .

"Wie zijn hand terugtrekt van gehoorzaamheid, zal Allah op de Dag des Oordeels ontmoeten zonder dat hij een bewijs voor zichzelf heeft" [Muslim, Sahih, #1851]..

"Whoever withdraws a hand from obedience, he would meet Allah on the day of judgement without having proof for himself" [Muslim, Sahih, #1851]..

Het verbreken van de eed van trouw (Bay’ah) aan de kalief is een onttrekking van de hand aan de gehoorzaamheid aan Allah. Dit is echter het geval indien zijn eed van trouw (Bay’ah) aan de kalief een eed van contract was, of indien een eed van trouw (Bay’ah) tot gehoorzaamheid aan een kalief door de moslims was aanvaard en afgelegd. Maar indien hij zichzelf aanvankelijk aan een kalief heeft verbonden, en de eed van trouw (Bay’ah) niet aan hem was voltooid (door de moslim), dan heeft hij het recht zichzelf van die eed van trouw (Bay’ah) te bevrijden, gezien het feit dat de contractuele eed van trouw (Bay’ah) niet door de moslims aan hem was gesloten. Dus het verbod in de overlevering (Hadith) is gericht op het onttrekken van een eed van trouw (Bay’ah) aan een kalief, en niet aan een man voor wie het contract van het kalifaat niet was voltooid.

Breaking the bayah to the Khalifah is a withdrawal of the hand from the obedience to Allah. However, this is the case if his bayah to the Khalifah was a bayah of contract, or a bayah of obedience to a Khalifah was accepted and pledged by the Muslims. But if he pledged himself to a Khalifah initially, and the bayah was not completed to him (by the Muslim), then he has the right to relieve himself from that bayah, in view of the fact that the contracting bayah has not been concluded to him from the Muslims. So the prohibition in the hadith is focused on withdrawing a bayah to a Khalifah, not to a man for whom the Khilafah contract was not completed. .