Elk lid van de Raad van de moslimgemeenschap (Ummah) heeft het recht om naar eigen wens te spreken en een mening te uiten zonder enige druk, zolang dit binnen de grenzen van de Sharia valt. Het lid zou een vertegenwoordiger van de moslims zijn wat betreft het uiten van meningen en verantwoording afleggen. Zijn taak zou zijn om de activiteiten van de kalief of elke heerser in de Staat of elke ambtenaar in een van de departementen en kantoren van de Staat nauwgezet te bestuderen en hen allen ter verantwoording te roepen, hen advies te geven, meningen te uiten, suggesties te presenteren, met hen in debat te gaan, en bezwaar te maken tegen alle onjuiste handelingen die door de Staat worden uitgevoerd. Hij zou dit alles doen namens de moslims die verplicht zijn het goede te gebieden en het kwade te verbieden, en de heersers ter verantwoording te roepen.

Every member of the Council of the Ummah has the right to speak and voice an opinion as he wishes without any pressure as long as it is within the limits allowed by Shara. The member would be a representative of the Muslims in terms of voicing opinions and in accounting. His job would be to study closely the activities of the Khalifah or any ruler in the State or any civil servant in any of the State’s departments and offices and hold all them accountable, giving them advice, voicing opinions, presenting suggestions, entering with them into debates, and with objecting to all of the wrong actions performed by the State. He would do all this on behalf of the Muslims who are obliged to enjoin what is good and forbid what is evil, and to hold the rulers accountable, .

hen adviseren en suggesties geven, omdat dit hun plicht jegens de moslims is. Allah (SWT) zegt: .

giving them advice and suggestions, because this is their duty upon the Muslims. Allah (S.W.T) says: .

"Jullie zijn de beste van de mensen, voortgekomen voor de mensheid, het goede gebiedend en het kwade verbiedend". .. [3:110].

"You are the best of peoples, evolved for mankind, enjoining what is right and forbidding what is wrong". .. [3:110].

En Hij (SWT) zegt: .

And He (S.W.T) says: .

"Zij zijn degenen die, wanneer Wij hen op aarde vestigen, de gebeden regelmatigheden uitvoeren en armenbelasting (Zakah) geven, het goede gebieden en het kwade verbieden." .. [22:41].

"They are those who, if we establish them in the land, establish regular prayers and give zakat, enjoin the right and forbid the wrong". .. [22:41].

Allah (SWT) zegt ook: .

Allah (S.W.T) also says: .

"En laat er een groep mensen onder jullie zijn die oproept tot al het goede, het goede gebiedt en het kwade verbiedt." .. [3:104].

"And let there arise from amongst you a band of people inviting to all that is good, enjoins what is right and forbidding what is wrong". .. [3:104].

Er zijn veel overleveringen (Hadith) overgeleverd die wijzen op de plicht om het goede te gebieden en het kwaad (Munkar) te verbieden, zoals de uitspraak van de Profeet Muhammad ﷺ:

Many Ahadith have been reported that indicate the obligation of enjoining the Maaroof and forbidding the Munkar, such as Prophet Muhammad’s (PBUH) saying: .

"Bij Degene die mijn ziel in handen heeft, moeten jullie het goede (Ma’ruf) gebieden en het kwaad (Munkar) verbieden, anders kan Allah een straf van Hem over jullie afroepen, waarna jullie Hem zullen aanroepen en jullie smeekbede niet verhoord zal worden", zoals overgeleverd door Ahmad op gezag van Hudhayfah. [Abu Dawud, Sunan, #4336] Hij ﷺ zei ook: .

"By He Who owns my soul, you must enjoin the Ma’roof and forbid the Munkar, or Allah may inflict upon you a punishment from Him, you would then supplicate Him and your supplication would go unanswered", as narrated by Ahmad on the authority of Hudhayfah. [Abu Dawud, Sunan, #4336] He (PBUH) also said: .

"Als iemand onder jullie iets van kwaad (Munkar) ziet, laat hem het veranderen met zijn hand; als hij dat niet kan, laat hem het dan veranderen met zijn tong; en als hij dat niet kan, dan met zijn hart. En dat is het minste van geloof (Iman)", overgeleverd door Muslim op gezag van Abu Sa’id [Sahih, #175]. Deze verzen en overleveringen (Hadith) bevelen de moslims om het goede (Maaroof) te gebieden en het kwaad (Munkar) te verbieden. De heersers ter verantwoording roepen is onderdeel van het gebieden van het goede (Maaroof) en het verbieden van het kwaad (Munkar). Sommige overleveringen (Hadith) bevelen in feite specifiek het ter verantwoording roepen van de heersers, wat het belang van een dergelijke plicht benadrukt. Umm Atyya rapporteerde op gezag van Abu Sa’id dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: "De beste jihad is een woord van waarheid tegenover een tirannieke heerser." [Abu Dawud, Sunan, #4344] Dit is een tekst met betrekking tot de berisping van de heerser en de verplichting om het woord van waarheid in zijn gezicht te uiten, waarbij dit wordt beschouwd als de beste vorm van jihad. De Boodschapper van Allah ﷺ moedigde dit type jihad aan en maakte het zeer wenselijk, zelfs als het leidde tot het verlies van het leven, zoals vermeld in de geloofwaardige (Sahih) overlevering (Hadith); Hij ﷺ zei: .

"If anyone among you sees a Munkar, let him change it with his hand; if he could not, let him then change it with his tongue; and if he could not, then with his heart., And that is the least of Iman", narrated by Muslim on the authority of Abu Sa’id [Sahih, #175]. These verses and Ahadith command the Muslims to enjoin the Maaroof and forbid the Munkar. Holding the rulers accountable is part of enjoining the Maaroof and forbidding the Munkar. Some Ahadith in fact specifically order the holding of the rulers accountable, this highlights the importance of such a duty. Umm Atyya reported on the authority of Abu Sa’id that the Messenger of Allah (PBUH) said: "The best of Jihad is a word of truth before a tyrant ruler." [Abu Dawud, Sunan, #4344] This is a text regarding the censure of the ruler and the obligation of uttering the word of truth in his face, considering it as the best form of Jihad. Allah's Messenger (PBUH) exhorted this type of Jihad and made it very desirable even if it led to the loss of life, as mentioned in the sound (Sahih) hadith, He (PBUH) said: .

"De heer der martelaren is Hamza, en een man die opstond tegen een tirannieke heerser om hem te adviseren, en werd gedood." [Al-Mundhiry, al-Targhib wa’l-Tarhib, vol.3, p.229].

"The master of martyrs is Hamza, and a man who stood up to a tyrant ruler to advise him, and was killed." [Al-Mundhiry, al-Targhib wa’l-Tarhib, vol.3, p.229]. .

Toen de metgezellen (Sahabah), moge Allah tevreden met hen zijn, zich fel verzetten tegen de Boodschapper van Allah ﷺ met betrekking tot het vredesverdrag van Hudaybiyah, berispte hij hen niet vanwege hun verzet; hij verwierp eerder hun standpunt en sloot het vredesverdrag. Dit kwam omdat zijn handeling een openbaring was van Allah (SWT); in een dergelijk geval heeft het standpunt van de mensen immers geen gewicht. Zijn berisping aan hen was omdat zij hem niet gehoorzaamden toen hij hen beval de gewijde kamelen te slachten, hun hoofden te scheren en hun wijding te beëindigen. Ook berispte de Boodschapper van Allah ﷺ al-Habab b. Mundhir niet in de slag bij Badr toen hij het niet eens was met de locatie waar hij zijn kamp had opgeslagen, maar hij volgde eerder zijn mening.

When the Sahabah, May Allah be pleased with them, strongly opposed the Messenger of Allah (PBUH) regarding the Hudaybiyah peace treaty, he did not censure them over their opposition; he rather rejected their view and concluded the peace treaty. This is because his action was revelation from Allah (S.W.T); where there is no weight to the view of the people in such case. His rebuke to them was because they did not obey him when he ordered them to slaughter the consecrated camels, and to shave their heads, and break off their consecration. Also the Messenger of Allah (PBUH) did not rebuke al-Habab b. Mundhir in the battle of Badr when he disagreed with the location he camped in, rather he followed his opinion. .

De Boodschapper ﷺ ging ook mee in de mening van de meerderheid die suggereerde dat zij de Quraish buiten Medina moesten confronteren, ondanks het feit dat Hij ﷺ er anders over dacht. In al dergelijke gebeurtenissen luisterde de Boodschapper ﷺ naar hun bezwaar en gaf hij hen antwoord.

The Messenger (PBUH) also went along with the opinion of the majority who suggested that they should confront Quraish outside Medina, despite the fact that He (PBUH) saw otherwise. In all such events, the Messenger (PBUH) used to listen to their objection and answer them back. .

De metgezellen (Sahabah) hielden ook hun Khulafaa' Rashidun ter verantwoording na de Boodschapper ﷺ; en zij gaven hen geen verwijt. Zij hielden ‘Umar verantwoordelijk terwijl hij op de kansel stond vanwege de wijze waarop hij de Jemenitische mantels verdeelde. Een vrouw daagde hem uit omdat hij de verhoging van de bruidsschat verbood; en de metgezellen (Sahabah) maakten ook bezwaar tegen zijn weigering om de gronden van ‘Iraq na de verovering te verdelen en hielden hem ter verantwoording. Bilal en Al-Zubayr waren streng in hun bezwaar tegen hem. Hij debatteerde met hen en raadpleegde andere metgezellen (Sahabah) totdat hij hen van zijn mening had overtuigd.

The Sahabah (ra) had also taken their Khulafaa' Rashidun (ra) after the Messenger (PBUH) to task; and they did not rebuke them. They had held ‘‘Umar accountable while he was standing on the pulpit because of the way he divided the Yemeni cloaks. A woman challenged him because he forbade the increase of the dowries; and the Sahabah also objected to his refusal to divide the lands of ‘Iraq after its conquest and took him to task. Bilal and Al-Zubayr were harsh in their objection to him. He used to debate with them and consult other Sahabah until he convinced them of his opinion..

Daarom heeft elk lid van de Raad van de moslimgemeenschap (Ummah), als vertegenwoordiger van de moslims in het algemeen, het recht om naar eigen goeddunken in de Raad te spreken en zijn mening te uiten zoals hij wenst, zonder enige belemmering of druk. Hij heeft het recht om de kalief ter verantwoording te roepen, evenals de Mu’awin, de Wali en elke ambtenaar. Zij zijn verplicht hem te antwoorden, zolang hij zich tijdens het proces van verantwoording en het uiten van zijn mening houdt aan de regels van de sharia.

Therefore, any member of the Council of the Ummah, as a representative of the Muslims at large, has the right to speak in the Council as he pleases, and to voice his opinion as he wishes, without any hindrance or pressure. He has the right to hold the Khalifah accountable, as well as the Mu’awin, the Wali and any civil servant. They are obliged to answer him as long as he is abiding by the rules of shara in the process of accounting and voicing his opinion. .

De niet-moslimleden van de raad van de moslimgemeenschap (Ummah) hebben ook het recht om hun mening te uiten over eventuele onderdrukking die hen van de heersers kan worden aangedaan, zonder te worden verhinderd of zich gehinderd te voelen, zolang zij binnen de grenzen van de sharia blijven bij het uiten van hun meningen.

The non-Muslim members of the council of the Ummah also have the right in voicing their opinion regarding any oppression that might fall upon them from the rulers, without being prevented or feeling impeded as long as they remained within the bounds of shara in voicing their opinions.