De contracten en transacties die werden gesloten, samen met de vonnissen van de rechtbanken die werden bevestigd en uitgevoerd vóór de vestiging van het kalifaat, worden als geldig beschouwd tussen de betrokken partijen tot het einde van hun uitvoering voor het kalifaat. De rechtspraak in het kalifaat zou deze niet herroepen en ook niet opnieuw starten. Er zullen geen nieuwe rechtszaken worden aanvaard met betrekking tot deze zaken na de vestiging van het kalifaat.

The contracts and transactions that were concluded, together with the courts' verdicts that were confirmed and executed before the establishment of the Khilafah are considered valid between their parties till the end of their execution before the Khilafah. Judiciary in the Khilafah would not repeal them and nor start them again. No new lawsuits would be accepted regarding them after the establishment of the Khilafah. .

Twee gevallen zouden daarvan worden uitgesloten: .

Two cases would be excluded of that: .

1. Indien het geval dat is bevestigd en waarvan de uitvoering is voltooid, nog steeds een voortdurend effect heeft dat in strijd is met de Islam.

1. If the case that was confirmed and its execution was finished still have a continuous effect that contradicts Islam. .

2. Als de zaak betrekking heeft op iemand die de Islam en moslims heeft gekwetst.

2. If the case relates to somebody that hurt Islam and Muslims.

Het bewijs voor het niet herroepen van de contracten, transacties en rechtszaken die werden bevestigd en waarvan de uitvoering was voltooid vóór de vestiging van het kalifaat, en het niet opnieuw oproepen ervan in andere gevallen dan de hierboven genoemde twee gevallen, is dat de Boodschapper ﷺ na de verovering van Makkah niet terugkeerde naar het huis waaruit hij was geëmigreerd. Uqayl ibn Abi Talib had, volgens de wetten van de Quraish, de huizen geërfd van zijn verwanten die de Islam hadden aanvaard en waren geëmigreerd.

The evidence for not repealing the contracts, transactions and lawsuits that were confirmed and whose implementation finished before the establishment of the Khilafah, and nor raising them again in other than the above mentioned two cases is that the Messenger (PBUH) did not return back after the conquest of Makkah to his house from which he emigrated. Uqayl ibn Abi Talib had, according to the laws of Quraish, inherited the houses of his relatives that embraced Islam and emigrated.

Hij had ze weg gedaan en verkocht, inclusief het huis van de Boodschapper van Allah ﷺ. Er werd op dat moment tegen de Boodschapper ﷺ gezegd: "In welk huis gaat u verblijven?" Hij ﷺ zei: "Heeft Uqayl een van onze huizen overgelaten?" [Bukhari, Sahih, #3058]. In een andere overlevering (Hadith) zei hij: "Heeft Uqayl ons een huis overgelaten?" Hij had toen de huizen van de Boodschapper van Allah ﷺ verkocht, maar de Boodschapper ﷺ maakte deze niet ongedaan. De overlevering (Hadith) wordt overgeleverd door Al-Bukhari via Usama ibn Zayd, hij zei: "Dat hij op de dag van de verovering zei: ‘O Boodschapper van Allah, waar wilt u morgen verblijven?’ De Profeet ﷺ zei: ‘Heeft Uqayl ons een huis overgelaten?’" [Bukhari, Sahih, #3058].

He had disposed of them and sold them, including the house of the Messenger of Allah (PBUH). It was said at that time to the Messenger (PBUH):. "In which house are you going to stay?" He (PBUH) said: "Has Uqayl left any of our houses?" [Bukhari, Sahih, #3058]. In another narration, he said: "Did Uqayl leave to us any house?" He had then sold the houses of the Messenger of Allah (PBUH), but the Messenger (PBUH) did not repeal them. The hadith is reported by Al-Bukhari through Usama ibn Zayd, he said: "That he said on the day of the conquest, ‘O Messenger of Allah, where do you want to stay tomorrow?’ The Prophet (PBUH) said, ‘Did Uqayl leave us any house?’" [Bukhari, Sahih, #3058] .

Er werd ook overgeleverd dat toen Abu Al-‘As ibn Al-Rabi' de Islam aanvaardde en emigreerde naar Al-Madinah, zijn vrouw Zainab na Badr de Islam had aanvaard en geëmigreerd was, terwijl hij een afgodendienaar (Mushrik) bleef in Makkah, de Boodschapper van Allah ﷺ zijn vrouw aan hem teruggaf, zonder haar huwelijkscontract met hem te vernieuwen. Dit was een erkenning van het huwelijkscontract dat was gesloten in de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah). Ibn Majah rapporteerde via Ibn Abbas (vrede zij met hem): "Dat de Boodschapper van Allah ﷺ zijn dochter, namelijk Zainab, na twee jaar terugstuurde naar Abu Al-‘As ibn Al-Rabi' op basis van haar eerste huwelijkscontract". [Tirmidhi, Sunan, #1142].

It was also narrated that when Abu Al-‘As ibn Al-Rabi' embraced Islam and emigrated to Al-Madinah, his wife Zainab had then embraced Islam and emigrated after Badr, while he remained Mushrik in Makkah, the Messenger of Allah (PBUH) returned to him his wife, without renewing her marriage contract to him. This was recognition of the marriage contract concluded at Jahiliyyah time. Ibn Majah reported through Ibn Abbas (ra): "That the Messenger of Allah (PBUH) sent back his daughter, i.e. Zainab to Abu Al-‘As ibn Al-Rabi' after two years based on her first marriage contract". [Tirmidhi, Sunan, #1142] .

Wat betreft het instellen van rechtszaken die een voortdurend effect hebben dat in strijd is met de islam, heeft de Boodschapper ﷺ de rente die Abbas op de mensen had laten staan, ingetrokken nadat zij naar het gebied van de islam (Dar al-Islam) waren gekomen, en gaf hij hen slechts hun werkelijke kapitaal terug. Dit betekent dat na de komst naar het gebied van de islam (Dar al-Islam), de rente die op hen rustte, zou worden omgezet in kwijtgescholden rente. Abu Dawud overleverde via Suleiman ibn Amru van zijn vader, hij zei: .

With regard to raising the lawsuits that have continuous effect contradictory to Islam, the Messenger (PBUH) had cancelled the usury left to Abbas on the people after they came to the Islamic State, and only gave their actual capital. This means after dar ul-Islam, the usury left upon them would become cancelled usury. Abu Dawud narrated through Suleiman ibn Amru from his father, he said: .

"Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen tijdens de afscheidsbedevaart:

"I heard the Messenger of Allah (PBUH) say in the farewell pilgrimage: .

"Zie! Elke rente uit de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) is vervallen. Je hebt alleen recht op je kapitaal, waarbij je anderen niet onrecht doet en noch zelf onrecht wordt gedaan."

"Behold! Any usury from the days of Jahiliyyah is cancelled. You are only entitled of your capitals, where you do not wrong (others) and nor are you wronged." .

Bovendien waren degenen die volgens de wetten van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) met meer dan vier vrouwen waren getrouwd, verplicht om na de komst van het gebied van de islam (Dar al-Islam) tot slechts vier te beperken. Al-Tirmidhi rapporteerde via Abdullah ibn ‘Umar dat Ghaylan ibn Salamah Al-Thaqafi de islam aanvaardde terwijl hij tien vrouwen had in de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah), en zij aanvaardden de islam samen met hem.

Moreover, those who were married to more than four wives according to the laws of Jahiliyyah were obliged after dar ul-Islam to hold to four only. Al- Tirmidhi reported through Abdullah ibn ‘Umar that Ghaylan ibn Salamah Al- Thaqafi embraced Islam while having ten wives in Jahiliyyah, and they embraced Islam together with him. .

"De Profeet ﷺ beval hem om vier van hen te kiezen." Daarom worden contracten die een voortdurend effect hebben dat in strijd is met de Islam, zoals dergelijke effecten, opgeheven na de vestiging van het kalifaat. Deze opheffing is verplicht. Als bijvoorbeeld een moslimvrouw voor de Islam getrouwd was met een christen, dan wordt dit contract na de vestiging van het kalifaat geannuleerd in overeenstemming met de regels van de sharia.

"The Prophet (PBUH) commanded him to choose four of them.". Therefore, the contracts that have continuous effect contradictory to Islam, such effects are removed after the establishment of the Khilafah. This removal is obligatory. If for example a Muslim woman was married to a Christian before Islam, then after the establishment of the Khilafah this contract is cancelled in accordance with the rules of shara. .

Wat betreft het starten van rechtszaken tegen degenen die Islam en moslims schade hebben toegebracht, is dit toegestaan omdat de Boodschapper ﷺ, toen hij Mekka veroverde, verklaarde dat het bloed van sommige mensen zonder strafheid vergoten mocht worden, omdat zij Islam en moslims schade toebrachten in de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah). Hij vroeg dat hun bloed vergoten zou worden, zelfs als zij zichzelf aan de gordijnen van de Kaaba zouden ophangen. Dit is ondanks het feit dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: "Islam wist uit wat eraan voorafging", zoals overgeleverd door Ahmad en Tabarani van Amr ibn Al-As. Dit betekent dat degenen die Islam en moslims schade hebben toegebracht, zijn uitgesloten van deze overlevering (Hadith). Aangezien de Boodschapper ﷺ sommigen van hen later vergeven heeft, zoals zijn vergeving aan Ikrimah ibn Abu Jahl, is het de kalief daarom toegestaan om een rechtszaak tegen hen te starten of hen te vergeven. Dit geldt voor degenen die moslims martelden omdat zij de waarheid spraken, of degenen die Islam smaadden. De overlevering (Hadith): "Islam wist uit wat eraan voorafging", [Ahmad, Musnad, 4/199] is niet op hen van toepassing, want zij zijn daarvan uitgesloten, en een zaak wordt tegen hen gestart volgens de visie van de kalief. In andere gevallen dan deze twee zijn de contracten die werden gesloten vóór de vestiging van het kalifaat (Khilafah), samen met de transacties en rechtszaken, niet geannuleerd en worden zij ook niet gestart, zolang zij werden bevestigd en hun uitvoering was voltooid vóór de vestiging van het kalifaat (Khilafah). Zoals bijvoorbeeld als een man werd veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf voor de beschuldiging van het forceren van de deuren van een school, en hij de twee jaar volbracht vóór de vestiging van het kalifaat (Khilafah) en de gevangenis verliet. Als hij daarna, na de vestiging van het kalifaat (Khilafah), een zaak wilde starten tegen degene die hem voor die beschuldiging gevangen heeft gezet, omdat hij van mening is dat hij de gevangenisstraf niet verdiende. Een dergelijke zaak wordt niet geaccepteerd, omdat het is gebeurd, er een vonnis voor is gegeven en de uitvoering ervan was voltooid vóór de vestiging van het kalifaat (Khilafah). Hij moet deze zaak overdragen aan Allah (SWT). ..., in afwachting van de beloning van Hem (SWT). Als deze man echter tot tien jaar was veroordeeld, waarvan er twee waren verstreken, en het kalifaat (Khilafah) was gevestigd; in dit geval is de kalief (Khalifah) toegestaan de zaak te onderzoeken, hetzij door de straf vanaf het begin te annuleren, waardoor hij de gevangenis verlaat alsof hij nooit van de beschuldiging belast was, of door genoegen te nemen met de periode die hij al heeft doorgebracht, waarna hij de gevangenis verlaat. Het is ook mogelijk om de resterende tijd van de straf te bestuderen, waarbij rekening wordt gehouden met de relevante goddelijke regels en het belang van de burgers, in het bijzonder de zaken die verband houden met de rechten van de mensen, zodat het de onenigheid wegneemt.

In regards to starting lawsuits related to those who harmed Islam and the Muslims, this is permitted because the Messenger (PBUH), when he conquered Makkah declared the blood of some people to be shed with impunity as they used to harm Islam and Muslims in Jahiliyyah. He asked that their blood be shed even if they hung themselves to the curtains of the Ka’bah. This is despite the Messenger of Allah (PBUH) saying: "Islam removes that which comes before it", as narrated by Ahmad and Tabarani from Amr ibn Al-As. This means the one that harmed Islam and Muslims are excluded from this hadith.. Since the Messenger (PBUH) forgave some of them later on, such as his forgiving to Ikrimah ibn Abu Jahl, therefore the Khalifah is allowed to start a lawsuit against these or forgive them. This applies to those who used to torture Muslims for saying the truth or those who defamed Islam. The hadith: "Islam removes that which comes before it", [Ahmad, Musnad, 4/199] does not apply to them, for they are excluded of it, and a case is started against them according to the view of the Khalifah.. In other than these two cases the contracts concluded before the establishment of the Khilafah, together with the transactions and lawsuits are not cancelled and nor started as long as they were confirmed and their implementation finished before the establishment of the Khilafah.. Thus, if a man for example was sentenced with two years of imprisonment for a charge of breaking the doors of a school, and he finished the two years before the establishment of the Khilafah and he left the prison. Then after the establishment of the Khilafah he wanted to start a case against the one that imprisoned him for that charge because he views that he did not deserve imprisonment. Such a case is not accepted, because it happened, and a sentence was given for it and its implementation finished before the establishment of the Khilafah. He has to refer this matter to Allah (S.W.T), anticipating reward from Him (S.W.T).. If however, this man was sentenced for ten years, of which two had finished, and the Khilafah was established; in this case the Khalifah is allowed to examine the case, either by cancelling the sentence of punishment from its origin, thus letting him come out of the prison as free of the charge, or to be satisfied with the period he already spent, and he comes out of the prison. It is also possible to study the remaining time of the sentence taking into consideration the relevant divine rules and the interest of the citizens, particularly the issues related to the rights of the people, such that it removes the discord.