De taak van de gedelegeerde assistent is om al het werk dat hij beoogt uit te voeren, voor te leggen aan de kalief. Vervolgens rapporteert hij aan de kalief wat hij heeft uitgevoerd wat betreft besluiten en wat hij heeft afgehandeld wat betreft beheer en benoemingen, zodat de assistent niet gelijk aan de kalief zou worden in zijn bevoegdheden. Daarom is zijn taak om zijn beoordeling voor te leggen en deze vervolgens uit te voeren, tenzij de kalief hem ervan weerhoudt dit te doen.

The task of the delegated assistant is to submit to the Khalifah all the work he intends to perform. He then reports to the Khalifah what he has executed in terms of decisions and what he has discharged in terms of management and appointment, so that the assistant would not become like the Khalifah in his powers. Therefore, his job is to submit his review and then execute it, unless the Khalifah stops him from doing so. .

Het bewijs hiervoor is de aard van de Mu’awin, die een plaatsvervanger is van de kalief in het aangelegenheid die aan hem is toegewezen. Een plaatsvervanger handelt namens de persoon die hem als zijn plaatsvervanger heeft aangesteld. Hij wordt dus niet onafhankelijk van de kalief, maar overlegt in plaats daarvan met hem over elke handeling, net zoals ‘Umar (ra) deed toen hij een wazir was voor Abu Bakr, waarbij hij met Abu Bakr overlegde over wat hij van plan was te doen, en het vervolgens dienovereenkomstig uitvoerde. Overleg met de kalief betekent niet noodzakelijkerwijs dat hij in elk afzonderlijk detail toestemming moet vragen, want dit spreekt de aard van de Mu’awin tegen. Het betekent eerder de zaak met hem te bespreken. Deze zaken kunnen betrekking hebben op de noodzaak van het aanstellen van een bekwaam wali voor een van de provincies, het behandelen van de klachten van het volk over voedseltekorten op de markt, of enige andere staatsaangelegenheid. Hij kan ook een zaak aan hem voorleggen, in de vorm van een presentatie, die het de Mu’awin in de toekomst legitiem kan maken om de zaak met al haar details uit te voeren, zonder de noodzaak van toestemming om te handelen. Echter, als de kalief bevelen geeft om de uitvoering van een bepaalde zaak te stoppen, dan mag deze niet worden uitgevoerd. De presentatie is dus simpelweg het indienen van een voorstel en het overleg met de kalief daarover; het betekent niet het zoeken van toestemming om de taak uit te voeren. De Mu’awin kan de betreffende taak uitvoeren zolang de kalief hem niet verhindert dit te doen.

The evidence for this is the nature of the Mu’awin who is s a deputy of the Khalifah in the issue designated to him. A deputy acts on behalf of the person who appointed him as his deputy. Thus he does not become independent from the Khalifah, but rather reviews with him every action just as ‘Umar (ra) used to do when he was a wazir to Abu Bakr, whereby he would review with Abu Bakr what he intended to perform, then executed it accordingly. Reviewing with the Khalifah does not necessarily mean that he needs to ask his permission in every single detail, for this contradicts the nature of the Mu’awin. It rather means discussing the matter with him. These matters may be regarding the need of appointing a capable wali to one of the provinces, dealing with the complaints of the people regarding food shortage in the market, or any other affair of the state. He may also submit a matter to him, in the form of a presentation, which in the future may make it legitimate for the Mu’awin to carry out the matter with all its details, without the need for permission to act. However, if the Khalifah issues orders to stop the implementation of any matter, then it should not be executed. Hence, the presentation is simply the putting forward of a proposal and the consultation with the Khalifah about it; and it does not mean seeking permission to carry out the task. The Mu’awin can execute the task in question as long as the Khalifah does not stop him from doing so. .