De taak van de gedelegeerde assistent is om al het werk dat hij beoogt uit te voeren, voor te leggen aan de kalief. Vervolgens rapporteert hij aan de kalief wat hij heeft uitgevoerd wat betreft besluiten en wat hij heeft afgehandeld wat betreft beheer en benoemingen, zodat de assistent niet gelijk aan de kalief zou worden in zijn bevoegdheden. Daarom is zijn taak om zijn beoordeling voor te leggen en deze vervolgens uit te voeren, tenzij de kalief hem ervan weerhoudt dit te doen.

The task of the delegated assistant is to submit to the Khalifah all the work he intends to perform. He then reports to the Khalifah what he has executed in terms of decisions and what he has discharged in terms of management and appointment, so that the assistant would not become like the Khalifah in his powers. Therefore, his job is to submit his review and then execute it, unless the Khalifah stops him from doing so. .

Het bewijs hiervoor is de aard van de Mu’awin, die een plaatsvervanger is van de kalief in het aangelegenheid die aan hem is toegewezen. Een plaatsvervanger handelt namens de persoon die hem als zijn plaatsvervanger heeft aangesteld. Hij wordt dus niet onafhankelijk van de kalief, maar overlegt in plaats daarvan met hem over elke handeling, net zoals ‘Umar (ra) deed toen hij een wazir was voor Abu Bakr, waarbij hij met Abu Bakr overlegde over wat hij van plan was te doen, en het vervolgens dienovereenkomstig uitvoerde. Overleg met de kalief betekent niet noodzakelijkerwijs dat hij in elk afzonderlijk detail toestemming moet vragen, want dit spreekt de aard van de Mu’awin tegen. Het betekent eerder de zaak met hem te bespreken. Deze zaken kunnen betrekking hebben op de noodzaak van het aanstellen van een bekwaam wali voor een van de provincies, het behandelen van de klachten van het volk over voedseltekorten op de markt, of enige andere staatsaangelegenheid. Hij kan ook een zaak aan hem voorleggen, in de vorm van een presentatie, die het de Mu’awin in de toekomst legitiem kan maken om de zaak met al haar details uit te voeren, zonder de noodzaak van toestemming om te handelen. Echter, als de kalief bevelen geeft om de uitvoering van een bepaalde zaak te stoppen, dan mag deze niet worden uitgevoerd. De presentatie is dus simpelweg het indienen van een voorstel en het overleg met de kalief daarover; het betekent niet het zoeken van toestemming om de taak uit te voeren. De Mu’awin kan de betreffende taak uitvoeren zolang de kalief hem niet verhindert dit te doen.

The evidence for this is the nature of the Mu’awin who is s a deputy of the Khalifah in the issue designated to him. A deputy acts on behalf of the person who appointed him as his deputy. Thus he does not become independent from the Khalifah, but rather reviews with him every action just as ‘Umar (ra) used to do when he was a wazir to Abu Bakr, whereby he would review with Abu Bakr what he intended to perform, then executed it accordingly. Reviewing with the Khalifah does not necessarily mean that he needs to ask his permission in every single detail, for this contradicts the nature of the Mu’awin. It rather means discussing the matter with him. These matters may be regarding the need of appointing a capable wali to one of the provinces, dealing with the complaints of the people regarding food shortage in the market, or any other affair of the state. He may also submit a matter to him, in the form of a presentation, which in the future may make it legitimate for the Mu’awin to carry out the matter with all its details, without the need for permission to act. However, if the Khalifah issues orders to stop the implementation of any matter, then it should not be executed. Hence, the presentation is simply the putting forward of a proposal and the consultation with the Khalifah about it; and it does not mean seeking permission to carry out the task. The Mu’awin can execute the task in question as long as the Khalifah does not stop him from doing so. .

De kalief dient de daden van de Mu’awin en zijn beheer van de zaken te beoordelen, om het juiste goed te keuren en het onrechte te herstellen. Dit is omdat het beheer van de zaken van de moslimgemeenschap (Ummah) is opgedragen aan de kalief en wordt uitgevoerd volgens zijn eigen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad). Het bewijs hiervoor is de overlevering (Hadith) over verantwoordelijkheid jegens de onderdanen, waarin de Boodschapper van Allah ﷺ zei: .

The Khalifah should review the actions of the Mu’awin and his management of affairs, in order to approve what is right and redress what is wrong. This is so because the management of the Ummah’s affairs is commissioned to the Khalifah and discharged according to his own ijtihad. The evidence for this is the Hadith of responsibility over the subjects where the Messenger of Allah (PBUH) said: .

“De imam is een hoeder en hij is verantwoordelijk voor zijn onderdanen.” [Bukhari, Sahih. #893].

“The Imam is a guardian and he is responsible over his subjects.” [Bukhari, Sahih. #893].

Daarom is de kalief gerechtigd tot de taak van het bestuur en is hij verantwoordelijk jegens zijn onderdanen, terwijl de gedelegeerde Mu’awin niet verantwoordelijk is jegens de onderdanen, maar hij is slechts verantwoordelijk voor zijn eigen daden. De verantwoordelijkheid jegens de onderdanen is beperkt tot de kalief alleen. Daarom is de kalief verplicht om de daden van de Mu’awin en zijn prestaties te beoordelen om zijn plicht jegens zijn onderdanen te vervullen. Naast dit kan de gedelegeerde assistent soms fouten maken, en de kalief moet dergelijke fouten herstellen, dus moet hij alle daden van de assistent beoordelen. Daarom is het om deze twee redenen: het vervullen van de verantwoordelijkheid jegens zijn onderdanen en het herstellen van potentiële fouten gemaakt door de gedelegeerde assistent, dat de kalief verplicht is om alle daden van de Mu’awin te beoordelen.

Therefore, the Khalifah is entitled to the task of government and he is responsible over his subjects, whereas the delegated Mu’awin is not responsible over the subjects, but he is merely responsible for his own actions. The responsibility over the subjects is confined to the Khalifah alone. Therefore, the Khalifah is obliged to review the actions of the Mu’awin and his performance in order to fulfil his duty towards his subjects. Aside from this, the delegated assistant can sometimes make errors, and the Khalifah has to redress such errors, so he has to review all the assistant’s actions. Therefore, it is for these two reasons: fulfilling responsibility towards his subjects and redressing potential errors made by the delegated assistant, that the Khalifah is obliged to review all of the Mu’awin’s actions. .

Als de gedelegeerde assistent een zaak besliste en de kalief dit goedkeurde, dan kon de Mu’awin deze vervolgens uitvoeren zonder enige wijzigingen. Als de kalief bezwaar maakte tegen wat de Mu’awin had uitgevoerd, dan zou in dat geval de zaak worden onderzocht. Als de Mu’awin een vonnis correct heeft uitgevoerd of als hij middelen heeft besteed aan de juiste gebieden of aan bepaalde projecten, dan treedt de mening van de Mu’awin in werking; want in principe is het de mening van de kalief, en de kalief heeft geen recht om te corrigeren wat de Mu’awin heeft uitgevoerd wat betreft regels of de middelen die hij heeft besteed. Echter, als de Mu’awin andere soorten handelingen had verricht, zoals de benoeming van een Wali of de voorbereiding van een leger, dan heeft de kalief het recht om de beslissing van de Mu’awin terug te draaien en zijn eigen mening op te leggen, waardoor de handelingen van de Mu’awin worden nietig verklaard. Dit komt doordat de kalief het recht heeft om zijn eigen handelingen te corrigeren, dus heeft hij het recht om de handelingen van zijn assistenten te corrigeren.

If the delegated assistant decided a matter and the Khalifah approved of it, the Mu’awin could then execute it without any alterations. If the Khalifah objected to what the Mu’awin executed, then in this case the matter would be examined. If the Mu’awin correctly carried out a verdict or if he spent some funds in the correct areas or in certain projects then the Mu’awin’s opinion comes into force, for in principle, it is the Khalifah’s opinion, and the Khalifah has no right to redress what the Mu’awin executed in terms of rules or funds he spent. However, if the Mu’awin had performed other types of actions, such as the appointment of a Wali or the preparation of an army, the Khalifah has the right to reverse the Mu’awin’s decision and enforce his own opinion, thus nullifying the Mu’awin’s actions. This is because the Khalifah has the right to redress his own actions so he has the right to redress the actions of his assistants. .

Dit is de beschrijving van de wijze waarop de Mu’awin zijn plichten uitvoert en de wijze waarop de kalief de handelingen van de Mu’awin controleert. Het is afgeleid van de handelingen die de kalief is toegestaan te corrigeren en de handelingen die hij niet is toegestaan te corrigeren, omdat de handelingen van de gedelegeerde Mu’awin worden beschouwd als de handelingen van de kalief. Als verklaring hiervoor is het de gedelegeerde assistent toegestaan om zelfstandig te regeren en om heersers aan te stellen, zoals het de kalief is toegestaan. Dit is omdat de voorwaarden voor het regeren aan hem zijn overgedragen. Hij is ook gerechtigd om klachten te onderzoeken of iemand aan te wijzen om dit te doen, omdat de voorwaarden voor klachten voor hem zijn bevestigd.

This is the description of the way in which the Mu’awin performs his duties and the way in which the Khalifah reviews the Mu’awin’s actions. It is derived from the actions the Khalifah is allowed to redress and the actions he is not allowed to redress, because the actions of the delegated Mu’awin are considered as actions of the Khalifah. As an explanation for this, it is allowed for the delegated assistant to rule by himself and to appoint rulers as it is allowed for the Khalifah. This is so, because the conditions of ruling have been conferred to him. He is also entitled to investigate the complaints or to deputize someone to do so, because the conditions of complaints have been verified for him. .

Hij is tevens gerechtigd om zelf de leiding te nemen over de jihad, of iemand aan te stellen om dit te doen, aangezien de voorwaarden voor oorlog voor hem zijn vastgesteld. Hij is gerechtigd om zaken die hij heeft beslist uit te voeren of iemand te machtigen om deze namens hem uit te voeren, aangezien de voorwaarden voor het uiten van een mening en het bestuur aan hem zijn verleend. Dit betekent echter niet dat wat de Mu’awin heeft uitgevoerd, niet kan worden teruggedraaid door de kalief, zolang hij hierover is ingelicht. Het betekent eerder dat hij over dezelfde bevoegdheden beschikt als de kalief, maar dat hij namens hem handelt en niet onafhankelijk van hem. Daarom is de kalief gerechtigd om het oneens te zijn met de Mu’awin en wat is uitgevoerd te herstellen of een van zijn handelingen ongedaan te maken, met in gedachten dat dit alleen van toepassing is op het soort handelingen die de kalief uit zijn eigen handelingen kan herstellen.

He is also entitled to take charge of Jihad by himself, or appoint someone to do so, for the conditions of war have been verified for him. He is entitled to execute matters he has decided or to deputize someone to execute them on his behalf, for the conditions of voicing an opinion and management are conferred to him. However, this does not mean that whatever the Mu’awin performed can’t be reversed by the Khalifah, as long as he had been briefed about it. It rather means that he possesses the same powers as the Khalifah, but he acts on his behalf and not independent of him. Therefore, the Khalifah is entitled to disagree with the Mu’awin and redress what has been executed or reverse any of his actions, bearing in mind that this applies only to the sort of actions which the Khalifah can redress of his own actions. .

Als de Mu’awin een regel correct uitvoerde of middelen aan de juiste gebieden besteedde, dan zouden de bezwaren van de kalief ongegrond zijn en de beslissing van de Mu’awin worden uitgevoerd. Dit komt doordat het in principe de eigen beslissing van de kalief is, en in dergelijke gevallen hijzelf zijn beslissing niet kan terugdraaien of wat hij zelf heeft uitgevoerd kan nietig verklaren. Daarom kon hij de handeling van zijn Mu’awin niet terugdraaien. Echter, als de Mu’awin een Wali had aangesteld, een bestuurder, een legercommandant of een andere aangestelde, of als hij een economische strategie, een militair plan of een industrieel programma of een soortgelijke onderneming had vastgesteld, dan is het de kalief toegestaan dit nietig te verklaren. Dit komt doordat zij, hoewel ze worden beschouwd als de meningen van de kalief, vallen onder de categorie beslissingen die de kalief gerechtigd is te herstellen, zelfs wanneer ze door hemzelf zijn uitgevoerd. Dienovereenkomstig kon hij de beslissingen van de Mu’awin herstellen. Concluderend is het de kalief toegestaan de handelingen van de Mu’awin nietig te verklaren. De basisregel met betrekking tot dit zou als volgt zijn: de kalief kan elke handeling die door de Mu’awin is ondernomen herstellen, zolang de handeling behoort tot die handelingen die hij kan herstellen wanneer ze door hemzelf zijn ondernomen; terwijl hij elke handeling die de kalief niet zelf kan herstellen, niet is toegestaan te herstellen indien deze door zijn Mu’awin is uitgevoerd.

If the Mu’awin executed a rule correctly or spent funds in the right areas then the Khalifah’s objections would be illegitimate and the Mu’awin’s decision would be executed. This is because in principle, it is the Khalifah’s own decision and in such cases he himself cannot reverse his decision or nullify what he himself had executed. Hence, he could not reverse his Mu’awin’s action. However, if the Mu’awin had appointed a Wali, an administrator, an army commander or any other appointee or if he had laid down an economic strategy, a military plan or an industrial program or any similar undertaking, then the Khalifah is allowed to nullify it. This is because, although they are considered as being the Khalifah’s opinions they fall under the category of decisions which the Khalifah is entitled to redress even when done by himself. Accordingly he could redress the Mu’awin’s decisions. In conclusion it is allowed for the Khalifah to nullify the actions of the Mu’awin. The basic rule concerning this would be as follows: the Khalifah can redress any action undertaken by the Mu’awin as long as the action is from those which he can redress when undertaken by himself; whereas any action the Khalifah cannot redress of himself, he is not permitted to redress the same action if performed by his Mu’awin. .

De gedelegeerde Mu’awin is niet aangewezen voor een specifiek departement van het administratieve systeem, zoals het departement van onderwijs, omdat degenen die de administratieve zaken op zich nemen ambtenaren zijn en geen heersers; terwijl de gedelegeerde assistent een heerser is, in plaats van een ambtenaar. Zijn taak is om de zaken op zich te nemen en niet om de rol van ambtenaren te vervullen.

The delegated Mu’awin is not designated to any particular department of the administration system, like the education department, because those who take charge of the administration matters are civil servants and not rulers; whilst, the delegated assistant is a ruler, rather than a civil servant. His task is to take charge of the affairs and not to occupy the role of civil servants. .

Dit is de reden waarom hij de administratieve zaken niet leidt. Dit betekent echter niet dat hij wordt verhinderd om enige administratieve handeling uit te voeren. Integendeel, hem wordt algemene verantwoordelijkheid gegeven en hij is niet beperkt tot de administratieve functies.

This is the reason why he does not run the administrative matters. However, it does not mean that he is prevented from carrying out any administrative action. Rather he is given general responsibility and is not confined to the administrative functions.