Om het economische systeem in de Islam te behandelen, moeten we allereerst de positie van de Islam verduidelijken in relatie tot het streven naar materieel welzijn. Dit komt doordat het woord dunya (het wereldse leven), dat geassocieerd wordt met materiële rijkdom of wereldse zaken, voor veel moslims een negatief begrip is geworden.

In order to address the Economic System in Islam, we first of all need to clarify the position of Islam in relation to the quest for material well being. This is because the word dunya (life), which is associated with material wealth or worldly matters has become a dirty word for many Muslims.

De scheiding van de religie (Deen) van de wereld (dunya) (d.w.z. de manifestatie van secularisme) is een Westers-christelijk concept dat de laatste tijd wijdverbreid is geïnternaliseerd onder moslims. Gevolglijk wordt het streven naar toename in economische of wereldse zaken afgekeurd, terwijl voortdurende betrokkenheid bij het gebed en andere persoonlijke aanbidding (Ibadah) als belonend wordt beschouwd. Hierdoor raken veel moslims in de war en leiden zij een dubbel leven. Aan de ene kant spreekt geld tot zich; het geeft status en maakt het leven comfortabel, dus zoeken zij het vurig. Aan de andere kant voelen zij zich schuldig, denkend dat hun inspanningen aan 'religieuze' plichten besteed zouden moeten worden.

The separation of deen from dunya (i.e. the manifestation of secularism) is a Western-Christian concept that has recently become widely internalised amongst Muslims. Consequently, seeking to increase in economic or worldly matters is frowned upon, while continuous engagement in prayer and other personal ibadat is regarded as rewardable. As such, many Muslims get confused and conduct a double life. On the one hand, money talks; it gives status and makes life comfortable, so they seek it vigorously. On the other, they feel guilty, thinking that their effort should be spent on ‘religious’ duties.

Dit komt door een misverstand over de positie van de economische kwestie in de islam. Er is geen twijfel mogelijk dat de islam tegen monnikenwezen is en de economische activiteiten (gebaseerd op de sharia) van de mens als volkomen rechtmatig en soms zelfs verplicht en noodzakelijk beschouwt. We vinden in de islam vele geboden die hierop wijzen. Zo zegt Allah (SWT) in de Qur'an: “Verspreid u door...”

This is due to a misunderstanding of the position of the economic question in Islam. There is no doubt that Islam is opposed to monasticism and views the economic activities (based upon the Shari‘ah) of man as quite lawful and sometimes even obligatory and necessary. We find many injunctions in Islam that allude to this. For example, Allah (swt) says in the Qur’an: “Disperse through.

“Verspreid u over het land en zoek de gunst van Allah.” [TMQ 62:10].

“Disperse through the land and seek the bounty of Allah.” [TMQ 62:10].

Hij zegt ook,

He also says,.

“Allah heeft handel toegestaan” [TMQ 2:275].

“Allah has permitted trade” [TMQ 2:275].

en nog directer zegt Allah (SWT),

and even more directly, Allah (swt) says,.

“Zoek het hiernamaals door datgene waarmee Allah jou heeft gezegend, en verwaarloos niet jouw deel in deze wereld.” [TMQ 28:77].

“Seek the other world by means of that which Allah has bestowed upon you, and do not be negligent about your share in this world.” [TMQ 28:77].

Dit heeft allemaal betrekking op economische activiteit.

These are all in reference to economic activity.

In de profetische traditie (Sunnah) vinden we dat een van de meest gebruikte du‘as die de Profeet ﷺ ons heeft geleerd is: “Onze Heer, schenk ons het goede in dit leven en het goede in het hiernamaals.”

In the Sunnah, we find that one of the most commonly said du‘as that the Prophet (saw) taught us is: “Our Lord give us the good in this life and the good in the hereafter.”.

Maar ondanks dit vinden we uitdrukkingen in de Qur’an die stellen:

But despite this, we find expressions in the Qur’an which state:

“Het leven van deze wereld is niets anders dan een bedrog” [TMQ 3:185].

“The life of this world is but a delusion” [TMQ 3:185].

“Het onderlinge wedijveren om het oppotten van de zaken van deze wereld leidt jullie af van de meer serieuze zaken” [TMQ 102:1].

“The mutual rivalry for piling up the good things of this world diverts you from the more serious things” [TMQ 102:1].

en vele anderen, die stellen dat de mens begeerte en hebzucht naar rijkdom heeft [89:20] en dat hij gewelddadig is in deze hebzucht [100:8] en dat hij opschepperig en trots wordt [11:10] enzovoort (alle verwijzingen naar de Qur'an).

and many others, stating that man has lust and greed for wealth [89:20] and that he is violent at this greed [100:8] and that he becomes boastful and proud [11:10] and so on (all references to the Qur‘an).

Dit klinkt schijnbaar als een tegenstrijdigheid in zichzelf. Maar wat ons feitelijk door de Islam wordt geleerd, is dat het werkelijke doel van ons bestaan is om Allah (SWT) te aanbidden door middel van rechtvaardig gedrag (d.w.z. gehoorzaamheid aan de sharia) door als mensen in deze wereld te leven. Dus al die zaken die noodzakelijk zijn voor dit leven, worden essentieel voor de mens.

This apparently sounds like a contradiction in terms. But actually, what we are taught by Islam is that the real objective of our existence is to worship Allah (swt) through righteous conducts (i.e. obedience to the Shari‘ah) by living as humans in this world. So all those things that are necessary for this life become essential for man.

Het is het ene om te zeggen dat materieel welzijn belangrijk en zelfs verplicht is, maar het is iets heel anders om te zeggen dat het het ultieme doel en het middelpunt van denken en handelen in het leven is. Dit is waar de verwarring ontstaat over de islamitische economische kwestie.

It is one thing to say that material well being is important and even compulsory but it is quite another to say that it is the ultimate goal and centre of thought and action in life. This is where the confusion arises about the Islamic economic question.

Het fundamentele verschil tussen de islamitische economie en alle materialistische (d.w.z. kapitalistische/communistische) systemen is precies dit. De materialisten beschouwen economisch welzijn als het ultieme doel van het menselijk leven, terwijl de islam zegt dat deze zaken noodzakelijk en onmisbaar kunnen zijn, maar niet het ware doel van het leven kunnen zijn. Economische inspanningen worden pas een verleiding of een illusie als de mens het oog verliest voor zijn werkelijke doel bij het nastreven ervan.

The fundamental difference between Islamic economics and all materialist (i.e. Capitalist/Communist) ones is precisely this. The materialists view that economic well being is the ultimate end of human life, while Islam says that these things may be necessary and indispensable, but cannot be the true purpose of life. Economic endeavours only become an allurement or delusion if man loses sight of his real purpose in their pursuit.

Het juiste pad om te volgen is daarom om volledig deel te nemen aan het wereldse economische leven op de wijze die door Allah (SWT) en Zijn Profeet ﷺ is voorgeschreven, zowel op maatschappelijk als op individueel niveau. De Profeet ﷺ zei: “Werk voor je wereldse leven alsof je eeuwig zult leven, maar werk voor het hiernamaals alsof je morgen zult sterven.”

The right path to follow therefore is to fully engage into worldly economic life in the manner prescribed by Allah (swt) and His Prophet (saw), both at a societal and individual level. The Prophet (saw) said: “Work for your worldly life as if you were going to live forever, but work for the life to come as if you were going to die tomorrow.”