De Islam kwam als een complete levenswijze, die arriveerde om de tirannie en corruptie van door mensen gemaakte wetten te verpletteren, en deze te vervangen door de rechtvaardigheid van de wet van Allah (SWT). De Profeet ﷺ en zijn metgezellen gingen een voortdurende intellectuele en politieke strijd aan tegen de ongelovigen van Arabië.

Islam came as a complete way of life, arriving to crush the tyranny and corruption of man-made laws, and to replace it with the justice of Allah’s (swt) law. The Prophet (saw) and his companions engaged in a continuous intellectual and political struggle against the disbelievers of Arabia.

Zijn werk was op verschillende niveaus gericht. Hij riep individuen om hem heen tot de Boodschap van de Islam, ongeacht hun rijkdom, status of tribale positie. Enkele mensen reageerden op deze oproep, zowel de sterken zoals de oom van Muhammad ﷺ, Hamzah (ra), als de zwakken zoals Bilal (ra), die een Abyssinische slaaf was.

His work was on several levels. He called individuals around him to the Message of Islam, regardless of their wealth, status or tribal position. A few people responded to this call, both the strong like Muhammad’s (saw) uncle Hamzah (ra), and the weak like Bilal (ra) who was an Abyssinian slave.

Ten tweede zou hij de samenleving als geheel toespreken – hen samenbrengen en zijn oproep publiekelijk verkondigen. Hij deed dit toen hij de stammen op Mount Safa toesprak, en toen hij de moslims beval om een publieke processie rond de Ka’aba (Huis van Allah) te houden, waarbij hij opriep tot een einde aan de kwade overtuigingen en praktijken waar zij aan gewend waren, en de superioriteit van de Islam boven deze toonde.

Secondly, he would address the society as a whole - gathering them together and airing his call publicly. He did this when he spoke to the tribes on Mount Safa, and when he ordered the Muslims to make a public procession around the Ka’aba (House of Allah), calling for an end to the evil beliefs and practices that they were used to, and showing the superiority of Islam over these.

Daarnaast riep hij mensen met macht en invloed, in de hoop hun materiële steun te verkrijgen, en eiste hij volledige gehoorzaamheid aan Allah (SWT) en Zijn Boodschapper ﷺ. Dit deed hij toen hij de stammen rondom Makkah benaderde of de leiders van andere stammen die van ver kwamen om de stad te bezoeken. Uiteindelijk, en bij de genade van Allah (SWT), was hij succesvol bij de stammen van Aws en Khazraj uit Madinah, die aanvankelijk de veiligheid boden voor de eerste Islamitische Staat.

As well, he would call people of power and influence, seeking to have their material support, and demanding complete obedience to Allah (swt) and His Messenger (saw). This he did when he approached the tribes around Makkah or the leaders of other tribes who used to come from far away to visit the city. Finally and by the grace of Allah (swt), he was successful with the tribes of Aws and Khazraj of Madinah, who initially provided the security for the first Islamic State.

Daarnaast riep hij mensen met macht en invloed aan, in de hoop hun materiële steun te verkrijgen, en eiste hij volledige gehoorzaamheid aan Allah (SWT) en Zijn Boodschapper ﷺ. Dit deed hij toen hij de stammen rondom Makkah benaderde of de leiders van andere stammen die van ver kwamen om de stad te bezoeken. Uiteindelijk, en bij de genade van Allah (SWT), was hij succesvol bij de stammen van Aws en Khazraj uit Madinah, die aanvankelijk de veiligheid boden voor de eerste Islamitische Staat. Met al dit werk bereidde Muhammad ﷺ de weg voor de vestiging van een staat, waarvan het bestuur uitsluitend gebaseerd was op de geboden en verboden van Allah (SWT).

As well, he would call people of power and influence, seeking to have their material support, and demanding complete obedience to Allah (swt) and His Messenger (saw). This he did when he approached the tribes around Makkah or the leaders of other tribes who used to come from far away to visit the city. Finally and by the grace of Allah (swt), he was successful with the tribes of Aws and Khazraj of Madinah, who initially provided the security for the first Islamic State. With all this work, Muhammad (saw) prepared the way for the establishment of a state, whose governing was based solely on the commands and prohibitions of Allah (swt).

Dit volgde inderdaad in het eerste jaar van de emigratie (Hijrah) (622 n.Chr.), toen de Profeet Muhammad ﷺ en zijn groep metgezellen (Sahabah) de eerste Islamitische staat in Madinah vestigden. Zij slaagden erin de publieke opinie in Madinah te transformeren naar de acceptatie van de Islam als een systeem en een levenswijze. Daarom accepteerden de mensen daar de Islam als de enige bron voor het bepalen van de structuur van hun samenleving. Laten we kijken naar enkele aspecten van het leven onder de Islamitische staat, die in contrast stonden met wat er daarvoor bestond:

Indeed this followed in the first year of Hijrah (622 CE), when Prophet Muhammad (saw) and his group of companions (the Sahabah) established the first Islamic State in Madinah. They managed to transform the public opinion in Madinah towards accepting Islam as a system and a way of life. Therefore the people there accepted Islam as the sole source for defining the structure of their society. Let us look at some of the aspects of life under the Islamic State, which were in contrast to what existed previous to it :

* De Boodschapper van Allah ﷺ heerste over zowel moslims als niet-moslims en hij regelde hun zaken vanaf de eerste dag dat hij voet zette in Madinah. Hij bestuurde de mensen in zijn rol als leider, politicus, hoofdbeheerder en bevelhebber van de strijdkrachten.

* The Messenger of Allah (saw) ruled over both Muslims and non- Muslims and he managed their affairs from the first day he set foot in Madinah. He governed over the people in his role as a leader, a politician, chief administrator and commander of the armed forces.

* De Profeet ﷺ stelde in elke sector een wali (provinciaal gouverneur) aan en in elke regio een ‘aamel (ondergouverneur), om te helpen bij het oplossen van de problemen van de mensen en om het soepele verloop van de samenleving te waarborgen in overeenstemming met de openbaring die hij ontving. Hij zorgde ervoor dat hij de gouverneurs en bestuurders controleerde en hun werk nauwlettend in de gaten hield.

* The Prophet (saw) appointed a wali (provincial governor) in every sector and an ‘aamel (sub-governor) in every region so as to help solve the problems of the people and to ensure the smooth running of society in accordance with the revelation which he received. He would take care to check on the governors and administrators and monitor their work.

* Het systeem van de Islam dat de Boodschapper van Allah ﷺ implementeerde, reguleerde het leven van de mensen als nooit tevoren. Het was verschillend van elk ander systeem en was uniek in zowel de bron als de inhoud. Alle wetten vloeiden voort uit de leiding van de Qur‘an en de profetische traditie (Sunnah) van de Profeet ﷺ, en zij waren vrij van de zwakheden en beperkingen van menselijke ideeën. Als gevolg hiervan hoefden mensen niet langer de stammen van anderen te overvallen om te overleven, aangezien zij allen broers en zusters werden die dezelfde intellectuele overtuiging deelden. Er werd een uniek economisch systeem geïmplementeerd dat de middelen van eigendom reguleerde en een juiste verdeling van rijkdom waarborgde. Het bevatte bepalingen om ervoor te zorgen dat geld in de markten bleef stromen, waardoor rijkdom kon circuleren onder alle mensen, en niet alleen onder de rijken en machtigen.

* The system of Islam that the Messenger of Allah (saw) implemented regulated the lives of the people like never before. It was distinct from any other system and was unique in both its source and contents. All the laws emanated from the guidance of the Qur‘an and Sunnah of the Prophet (saw), and they were free from the weaknesses and limitations of any man-made ideas. As a result, people no longer had to raid each others tribes for survival since they all became brothers and sisters holding the same intellectual belief. A unique economic system was implemented which regulated the means of ownership and ensured proper distribution of wealth. It had provisions to make sure that money kept flowing in the markets, thereby enabling the wealth to be circulated amongst all the people, and not just the rich and powerful.

* Het sociale systeem van de Islam garandeerde de juiste behandeling van vrouwen. De Islam gaf vrouwen het recht om deel te nemen aan vele gebieden van het politieke leven, te erven, te werken, zaken te doen, en inderdaad om in elk aspect van hun leven geëerd en gerespecteerd te worden. Vrouwen moesten niet langer worden gezien als louter objecten van eigendom, zonder rechten of een waardevolle positie in de samenleving. Zij werden erkend als menselijke wezens, geschapen door Allah (SWT), met hun eigen rollen om in het leven te spelen. In de ogen van Allah (SWT) is er absoluut geen verschil tussen een man en een vrouw, behalve wat betreft vroomheid; zij zullen beiden volgens dezelfde criteria worden beoordeeld op de Dag des Oordeels.

* The Social System of Islam guaranteed the proper treatment of women. Islam gave women the right to participate in many areas of political life, inherit, work, to conduct business, indeed to be honoured and respected in every aspect of their lives. Women were no longer to be seen as mere objects of property, with no rights nor any valued position in society. They were recognised as human beings created by Allah (swt) with their own roles to play in life. In the eyes of Allah (swt) there is absolutely no difference between a man and a woman except with regard to piety; they will both be judged by the same criteria on the Day of Judgement.

* In het 10e jaar van de emigratie (Hijrah) (632 n.Chr.) stierf de Profeet Muhammad ﷺ, waarna het leiderschap van de Islamitische Staat werd overgedragen aan de metgezellen (Sahabah) - eerst Abu Bakr, daarna ‘Umar, ‘Uthman en Ali (moge Allah tevreden met hen zijn). Deze nieuwe staatshoofden stonden bekend als Khulafa‘a (letterlijk ‘opvolgers’) en de Staat zelf werd bekend als de ‘Khilafah’. Na het overlijden van elke kalief werden er nieuwe moslimleiders aangesteld om hen op te volgen, die allen de taak voortzetten om de regels van de islam toe te passen op de mensen en de oproep tot de islam (Da’wah) naar de rest van de mensheid te brengen.

* In the 10th year of Hijrah (632 CE), the Prophet Muhammad (saw) died and thereafter the leadership of the Islamic State was passed on to the Sahaba - first Abu Bakr, then ‘Umar, ‘Uthman and Ali (rai). These new heads of the State were known as Khulafa‘a (literally ‘successors’) and the State itself became known as the ‘Khilafah.’ After each Khaleefah passed away, new Muslim leaders were appointed to succeed them, all carrying on the duty of implementing the rules of Islam upon the people, and taking the da‘wah (invitation to Islam) to the rest of mankind.

* In minder dan een eeuw was de verspreiding van de Islamitische Staat zo groot dat deze meer dan twee derde van de toen bekende wereld omvatte. Grote rijken zoals die van de Perzen, Romeinen, Egyptenaren en vele anderen werden geabsorbeerd door de Islamitische Staat. Hun verschillende culturen en beschavingen smolten samen tot één natie, die functioneerde in overeenstemming met de sharia, en hun volkeren omarmden de islam in grote getale.

* In less than a century the Islamic State spread had until it encompassed more than two thirds of the known world at that time. Once great empires like the Persians, Romans, Egyptians and many others became absorbed by the Islamic State. Their different cultures and civilisations melted into one nation, running in accordance with the Shari‘ah, and their peoples embraced Islam in droves.

* De Staat heerste met rechtvaardigheid over de mensen en gaf hen veiligheid met betrekking tot hun rijkdom, bezit, leven, eer en geloofsovertuigingen.

* The State ruled with justice over people, giving them security of their wealth, property, lives, honour and beliefs.

* Hoewel het kalifaat enkele moeilijke tijden doormaakte, zoals toen een provincie zich afsplitste in al-Andalus (het huidige Spanje en Portugal); of toen de Fatimidische ‘staat’ zich afsplitste in Egypte; of toen de autoriteit van het kalifaat afnam en de autoriteit van de provinciale gouverneurs toenam; en ook toen het werd binnengevallen door de Kruisvaarders, was het gedurende het grootste deel van zijn bestaan de leidende staat in de wereld en het baken van licht voor de gehele mensheid.

* Even though the Khilafah went through some bad times like when a province broke away in al-Andalus (modern day Spain and Portugal); or when the Fatimid ‘State’ broke away in Egypt; or when the authority of the Khilafah declined and the authority of the provincial governors increased; and also when it was invaded by the Crusaders, throughout most of its time it was the leading state in the world and the beacon of light for the whole of mankind.

* Vanwege de kracht van de islamitische ideologie, die een uniek levensperspectief is waaruit een volledig systeem voortvloeit om de zaken van mensen te regelen, slaagde de islamitische staat erin om nationale barrières te doorbreken, denkwijzen, percepties en gewoonten te verenigen en de beste natie te vestigen die onder de mensen is voortgebracht.

* Due to the strength of the Islamic ideology, which is a unique viewpoint about life from which a complete system emanates to run peoples affairs, the Islamic State managed to break down national barriers, unite thoughts, perceptions, habits and establish the best nation produced among people.

* De Staat creëerde een sfeer van vooruitgang in alle levensgebieden. Zij overtrof de wereld in haar wetenschappelijke prestaties en technologische vooruitgang, en verdeelde de middelen van de wereld rechtvaardig onder de mensen. Het was de rijken niet langer toegestaan de armen te onderdrukken, en de zwakken moesten niet onderworpen zijn aan de onderdanigheid aan de sterken.

* The State produced an atmosphere of progress in all areas of life. It excelled the world in its scientific achievements and technological advancements, and distributed the world’s resources fairly amongst the people. The rich were no longer permitted to oppress the poor, and the weak were not to be subject to subservience from the strong.

* Toen de Islam de dominante kracht was geworden, was de wereld aangekomen bij een werkelijk ‘Glorieus Tijdperk’. Er bestaan vele getuigenissen die aantonen hoe de Islam omging met mensen uit verschillende landen en regio's die onder de invloed en het bestuur van de Islam waren gekomen. Zelfs niet-moslimgeleerden hebben getuigde van de glorieuze geschiedenis van het leven onder de Islamitische Staat.

* When Islam had become the dominant force, the world had arrived at a truly ‘Glorious Era.’ Many testimonies exist to demonstrate how Islam dealt with people of different countries and regions that have come under the influence and administration of Islam. Even non-Muslim scholars have attested to the glorious history of life under the Islamic State.

Nadat de Islam in Turkije was gevestigd, vertelt Sir Thomas Arnold in zijn boek The Preaching of Islam de situatie als volgt:

After Islam was established in Turkey, Sir Thomas Arnold, in his book The Preaching of Islam narrates the situation as :

“Murad II onderscheidde zich door zijn aandacht voor de rechtspraak en zijn hervormingen van de misstanden die onder de Griekse keizers gangbaar waren, en strafte zonder genade die van zijn functionarissen die een van zijn onderdanen onderdrukten.” “In Perzië werden de levens van mensen voornamelijk beheerst door Zoroastrische priesters. Zij maakten gebruik van hun posities in de raden van de koning en vervolgden alle andere religieuze groeperingen (en er waren er veel) die van hen afweek. Dit omvatte aanhangers van oudere vormen van de Perzische religie, christenen, Joden, Sabiërs, en de talrijke sektes waarin de speculaties van Gnostici, Manicheeërs en Boeddhisten tot uitdrukking kwamen.” “Het uitgestrekte rijk van Perzië, dat gedurende vier eeuwen de macht van Rome en Byzantium had weerstaan, kwam in het midden van de zevende eeuw onder islamitisch bewind. Daarna konden de volgelingen van al deze uiteenlopende vormen van geloof weer ademhalen onder het bewind dat hen religieuze vrijheid en vrijstelling van militaire dienst verleende, tegen betaling van een lichte tribuut. Want de islamitische wet verleende tolerantie en het recht om de hoofdelijke belasting (Jizyah) te betalen niet alleen aan de christenen en Joden, maar ook aan Zoroastriërs en Sabiërs, aan aanbidders van afgoden, van vuur en steen.” Over de kwestie van de islamitische wetenschap en het denken, zei Montgomery Watt in The Influence of Islam on Europe:

“Murad II distinguished himself by his attention to the administration of justice and his reforms of the abuses prevalent under the Greek emperors and punished without mercy those of his officials who oppressed any of his subjects.” “In Persia peoples lives were mainly governed by Zoroastrian priests. They took advantage of their positions in the councils of the king and prosecuted all other religious bodies (and there were many) that dissented from them. This included adherents of older forms of the Persian religion, Christians, Jews, Sabeans, and the numerous sects in which the speculations of Gnostics, Manicheans and Buddhists found expression.” “The vast empire of Persia that for four centuries had withstood the might of Rome and Byzantium came under Islamic rule in the middle of the seventh century. Thereafter, the followers of all these varied forms of faith could breathe again under the rule that granted them religious freedom and exemption from military service, on payment of a light tribute. For the Islamic law granted toleration and the right of paying jizyah not only to the Christians and Jews but to Zoroastrians and Sabeans, to worshippers of idols, of fire and stone.” On the question of Muslim science and thinking, Montgomery Watt said in The Influence of Islam on Europe :

“Wanneer men zich bewust wordt van de volledige omvang van Arabisch (d.w.z. islamitisch) experimenteren, Arabisch denken en Arabisch schrijven, dan ziet men dat zonder de Arabieren de Europese wetenschap en filosofie niet hadden zich ontwikkeld op het moment dat zij dat deden. De Arabieren waren niet louter overdragers van het Griekse denken, maar oprechte dragers, die zowel de disciplines die hen waren geleerd levend hielden als hun reikwijdte uitbreidden. Toen Europeanen rond het jaar 1100 serieus geïnteresseerd raakten in de wetenschap en filosofie van hun Saraceense vijanden, bevonden die disciplines zich op hun hoogtepunt; en de Europeanen moesten alles wat zij konden leren van de Arabieren voordat zij zelf verdere vooruitgang konden boeken.” Net zoals veel moslims vandaag de dag een minderwaardigheidsgevoel hebben wanneer zij geconfronteerd worden door het Westen, laat de geschiedenis zien dat de rollen volledig omgedraaid waren toen de Europeanen naar de moslims keken. Watt vertelde ook: “Het minderwaardigheidsgevoel waarmee West-Europa de islamitische beschaving tegemoet trad, had verschillende facetten. De islamitische technologie was op veel punten superieur aan de Europese en er waren meer luxeartikelen beschikbaar voor rijke moslims; maar dit was waarschijnlijk een minder belangrijke factor. Militair gezien waren de Saracenen in het verleden gevreesd, maar nu bleken de Normandische ridders een gelijkwaardige tegenstander voor hen te zijn. De omvang van het islamitische bestuur was echter ontzagwekkend. In de vroege twaalfde eeuw beschouwden mensen de wereld als bestaande uit drie delen: Azië, Afrika en Europa. De grootste hiervan, Azië, werd geacht bijna volledig moslim te zijn, evenals een groot deel van Afrika, terwijl niet heel Europa christelijk was. Op deze manier werd aangenomen dat bijna twee derde van de wereld moslim was. Voor elke christen die in contact was gekomen met moslims, moet ook hun onwankelbare gevoel van superioriteit verontrustend zijn geweest. In het algemeen waren de gevoelens van West-Europeanen tegenover de islam niet ongelijk aan die van een onderdrukte klasse in een grote staat.” H.G. Wells zei in zijn boek The Outline of History:

“When one becomes aware of the full extent of Arab (i.e. Muslim) experimenting, Arab thinking and Arab writing, one sees that without the Arabs, European science and philosophy would not have developed when they did. The Arabs were no mere transmitters of Greek thought, but genuine bearers, who both kept alive the disciplines they had been taught and extended their range. When about 1100, Europeans became seriously interested in the science and philosophy of their Saracen enemies, those disciplines were at their zenith; and the Europeans had to learn all they could from the Arabs before they themselves could make further advances.” Just as many Muslims today have a feeling of inferiority when they are confronted by the West, the history shows that the role was entirely reversed when the Europeans looked at the Muslims. Watt also narrated, “The feeling of inferiority with which Western Europe confronted Islamic civilisation had various facets. Islamic technology was superior to European at many points and more luxuries were available to wealthy Muslims; but this was probably a minor factor. Militarily the Saracens had been feared in the past, but now the Norman knights were proving a match for them. The extent of Islamic rule, however, was formidable. In the early twelfth century, men regarded the world as consisting of three parts, Asia, Africa and Europe. The largest of these, Asia, was thought to be almost entirely Muslim, and so was much of Africa, while not the whole of Europe was Christian. In this way it was supposed that nearly two-thirds of the world was Muslim. For any Christian who had come in contact with Muslims, too, their unshakeable sense of superiority must have been disturbing. In general the feelings of western Europeans against Islam were not unlike those of an underprivileged class in a great state.” H.G. Wells in his book The Outline of History, said :

“Islam heeft een samenleving gecreëerd die vrijer is van wijdverbreide wreedheid en sociale onderdrukking dan enige andere samenleving in de wereld ooit was geweest.” Norman Cantor schreef in zijn boek, The Sacred Chain, over de geschiedenis van de Joden onder de Islamitische Staat: “In de elfde eeuw waren de kooplieden en geleerden die de Joodse gemeenschappen in Sephard leidden, gewoonlijk op goede voet met de moslimheersers. Toch deed de gemakkelijke levensstijl en welvaart van de Joden, hun groeiende beheersing van de Arabische taal, literatuur, filosofie en wetenschap, geen afbreuk aan hun toewijding aan de oude Joodse wet en Talmoedische kennis. Zij waren vastberaden om de Halachische cultuur te behouden, terwijl zij in de elfde eeuw genoten van de voordelen van het Arabische bestuur en de economie.” Helaas was dit opmerkelijke succes van de moslimgemeenschap (Ummah) en de Islamitische Staat, hoewel het ruim een millennium duurde, niet voor eeuwig bestemd om voort te duren. De ogen van de ongelovigen (Kafir) keken jaloers naar de vruchten die voor de moslims waren ontsloten, en naar het alarmerende tempo waarmee de Staat uitbreidde, en zij complotteerden om er een einde aan te maken.

“Islam has created a society more free from widespread cruelty and social oppression than any other society had ever been in the world before.” Norman Cantor in his book, The Sacred Chain wrote about the history of the Jews in under the Islamic State, “In the eleventh century, the merchants and scholars who headed the Jewish communities in Sephard were normally on good terms with the Muslim rulers. Yet the Jews’ ease and prosperity, their developing mastery of Arabic language, literature, philosophy, and science, did not detract from their devotion to ancient Jewish law and Talmudic lore. They were keen to preserve Halakic culture at the same time that they enjoyed, in the eleventh century, the benefits of Arab government and economy.” Sadly, this remarkable success of the Muslim Ummah and the Islamic State, although it lasted for well over a millenium, was not destined to continue forever. The eyes of the kuffar looked jealously upon the fruits that were opened up to the Muslims, and the alarming pace at which the State was expanding, and they conspired to to put an end to it.