In de geschiedenis van het Westen hebben diepgewortelde gevoelens van onrecht onder de mensen van Europa tegenover de onderdrukkende heerschappij van de geestelijke gevestigde orde geleid tot de ‘Reformatie’ van de Kerk rond de 16e eeuw (CE). Sinds die tijd heeft religie een steeds kleinere rol gespeeld in de mainstream van het leven.

In the history of the West, deep-rooted feelings of injustice among the people of Europe against the oppressive rule of the clerical establishment led to the ‘Reformation’ of the Church around the 16th Century (CE). Since that time, religion has played an ever decreasing part in the mainstream of life.

Aanvankelijk betrof de verandering voornamelijk het domein van het bestuur en de politieke zaken. Vóór deze tijd bezat de Kerk een groot deel van het land waarop mensen leefden en werkten, waardoor zij een stem had in hoe het land en de zaken van de mensen beheerd moesten worden. Zij hief hoge belastingen onder het volk terwijl zij de beloning van verlossing beloofde, en keek streng neer op elke ‘dissident’, of het nu ging om wetenschappers zoals Copernicus en Galileo of religieuze hervormers, zoals Luther of Calvin. Na de ‘Reformatie’ raakte het christendom gescheiden van de zaken van het leven en werd het gedegradeerd tot een reeks overtuigingen en een individuele morele gedragscode. De invloed ervan op het politieke leven was effectief beëindigd.