Er zijn verschillende manieren waarop het plegen van een misdaad in de rechtbank bewezen kan worden, maar deze zijn beperkt tot datgene wat definitieve schuld kan vaststellen. Bijvoorbeeld, indirect bewijs zoals vingerafdrukken op een moordwapen is op zichzelf niet voldoende om 100% zekerheid te geven over de schuld van de eigenaar van de vingerafdrukken. Daarom is dit soort bewijs alleen onaanvaardbaar in de islamitische rechtbank. Er zijn twee soorten getuigenissen die definitief bewijs kunnen leveren:

There are various ways in which the perpetration of a crime can be proved in court, but these are restricted only to that which can ascertain definite guilt. For example, circumstantial evidence like fingerprints on a murder weapon are not in themselves sufficient to give 100% certainty of the guilt of the owner of the fingerprints. Therefore, this kind of evidence alone is unacceptable in the Islamic court. There are two types of testimony which can confer definite proof :

1) Getuigenis van ooggetuigen (shahada): De getuigenis van iemand die een misdaad daadwerkelijk heeft zien plaatsvinden, is een geldig bewijs. Dit is echter alleen van toepassing in gevallen waarin de betrouwbaarheid van de getuige is bewezen. Er is een speciale rechtbank waarvan het doel is om het karakter, het geheugen, de intelligentie enzovoort van alle getuigen die worden voorgelegd, te verifiëren.