Het buitenlandse beleid van de Islamitische Staat omvat de externe aangelegenheden van de Staat en haar relatie met andere naties en landen. Het buitenlandse beleid in de Islam dient drie doelstellingen:

The foreign policy of the Islamic State covers the external policies of the State and its relationship with other nations and countries. The foreign policy in Islam serves three objectives:

1. Om de entiteit van de Staat en de moslimgemeenschap (Ummah) te beschermen.

1. To protect the entity of the State and the Ummah.

2. Om de oproep tot de islam (Da’wah) naar andere mensen en naties te vergemakkelijken.

2. To facilitate the da‘wah to other people and nations.

3. Om de relatie van de Islamitische Staat met andere staten te organiseren.

3. To organise the relationship of the Islamic State with other states.

Wanneer men deze doelen overweegt, wordt het duidelijk zichtbaar dat het buitenlandse beleid van de Islamitische Staat niet louter een verplicht (Fard) voor de moslims is om uit te voeren, maar met het bestaande bloedvergieten, de verkrachtingen en de vernietiging van moslims over de hele wereld, zoals in Bosnië, Kasjmir, Palestina enzovoort, een praktische noodzaak is.

When one considers these aims it becomes clearly apparent that the foreign policy of the Islamic State is not merely a fard (obligation) upon the Muslims to implement, but with the existing bloodshed, rape and destruction of Muslims around the world, like Bosnia, Kashmir, Palestine etc., it is a practical necessity.

Het is een uiterste plicht voor de moslimgemeenschap (Ummah) om de boodschap van de islam over te brengen aan de mensheid. Bij zijn terugkomst van Khaybar zei de Boodschapper van Allah ﷺ, terwijl hij zijn metgezellen (ra) toesprak: “O mensen, Allah heeft mij gezonden als een barmhartigheid voor alle mensheden; betwist niet met mij zoals de discipelen met Isa (vrede zij met hem), de zoon van Maryam, betwistten.” De metgezellen riepen uit: “En hoe betwistten de discipelen, o Profeet van Allah?” Hij ﷺ antwoordde: “Hij (Isa) riep hen tot datgene waartoe ik jullie heb geroepen; degene die naar een nabije plaats werd gezonden, was tevreden en voldaan, maar degene die naar een verre plaats werd gezonden, werd ontevreden en traagvoetig.” Dit is een indicatie van het belang van het voortdragen van de oproep tot de islam (Da’wah).

It is an utmost duty upon the Muslim Ummah to convey the message of Islam to humanity. On His arrival from Khaybar, the Messenger of Allah (saw), addressing his companions (ra), said, “Oh people, Allah has sent me as a mercy to all mankind; do not dispute with me like the disciples disputed with Isa (as) son of Maryam. The companions exclaimed : And how did the disciples dispute, O Prophet of Allah? He (saw) answered : He (Isa) called them to that which I called you; he who was sent to a near place was pleased and satisfied, but he who was sent to a far place became displeased and heavy footed.” This is an indication of the importance of carrying the da‘wah.

En Allah (SWT) zegt,

And Allah (swt) says,.

“Hij is Degene die de Boodschapper heeft gezonden met de leiding en de religie (Deen) van de waarheid, opdat deze boven alle andere religies (Deen) zou zegevieren.” [TMQ 9:33].

“It is He who has sent the Messenger with the guidance and the deen of truth, that it may prevail over all other deens.” [TMQ 9:33].

De plicht om de Islam te verspreiden vereist dat de moslims in contact staan met wat er over de hele wereld gebeurt. Dit contact vereist een bewustzijn van de vele verschillende toestanden, volkeren en denkwijzen, omdat zij allemaal essentieel zijn voor het doel, namelijk de verspreiding van de Islam.

The duty to spread Islam necessitates that the Muslims be in contact with what is happening all over the world. This contact requires an awareness of the many differing states, peoples and thoughts, because all of them are essential to the goal, i.e. the spreading of Islam.

Ons doel als een islamitische moslimgemeenschap (Ummah) is om de islam naar alle uithoeken van de wereld te verspreiden, en dit betekent dat wij gedwongen zijn om op internationaal niveau te werken. Met andere woorden, wij moeten de situatie en de grote problemen van de wereld kennen, de motieven en de publieke opinie van de mensen begrijpen, de diverse politieke acties en manoeuvres kennen en bovenal moeten wij ons bewust zijn van wat er gebeurt op het internationale toneel. Dit politieke bewustzijn is van primair belang voor de grote staten en is waar politici over de hele wereld zich voornamelijk mee bezighouden.

Our goal as an Islamic Ummah is to spread Islam to all corners of the globe and this means we are compelled to work on an international level. In other words we must know the situation and major problems of the world, understand the motives and public opinion of the people, the various political actions and manoeuvres and above all, we must be aware of what is happening in the international arena. This political awareness is of primary importance to the major states and is what politicians all over the world mainly concern themselves with.

De mensen van de Islamitische Staat zouden politiek bewustzijn als een van hun kenmerken moeten hebben. Als het hun plicht is om de oproep tot de islam (Da’wah) te verspreiden, dan moet dit bewustzijn gangbaar worden gemaakt. We kunnen niet beginnen met het organiseren van onze relaties met de andere staten, tenzij we dit bewustzijn bereiken.

The people of the Islamic State should have political awareness as one of their characteristics. If it is their duty to spread the Islamic call (da‘wah), then this awareness must be made commonplace. We cannot begin to organise our relationships with the other states unless we achieve this awareness.

Zodoende is het verspreiden van de islamitische oproep de as waar het buitenlandse beleid van de Islamitische Staat om draait, en is het de basis waarop de relaties met andere staten worden gebouwd.

Hence, conveying the Islamic call is the axis around which the Foreign Policy of the Islamic State revolves, and is the basis upon which relationships with other states are built.

De relatie van de Islamitische Staat met andere staten zou gebouwd moeten worden op vier benaderingen:

The relationship of the Islamic State with other states should be built upon four approaches:

1. Ten eerste moeten de landen van de islamitische wereld worden beschouwd als onderdeel van één land. Daarom worden deze landen niet beschouwd binnen de sfeer van het buitenlands beleid. In plaats daarvan zal de procedure zijn om hen allemaal tot één staat te verenigen. Als de Staat bijvoorbeeld in Egypte zou worden gevestigd, dan zouden alle andere moslimlanden niet worden beschouwd als buitenlandse staten, maar als onderdeel van de moslimgemeenschap (Ummah). Wij zouden hen niet als afzonderlijke staten erkennen. Daarom zouden wij geen ambassades in hen vestigen of vice versa. In plaats daarvan zouden wij de moslims in die landen moeten oproepen tot hun plicht, namelijk zichzelf te verenigen met de Islamitische Staat.

1. Firstly, the countries of the Muslim world are to be considered as being part of one country. Hence, these countries are not considered in the sphere of foreign policy. Instead the procedure will be to unify them all into one state. For example, if the State was established in Egypt, then all the other Muslim countries would be considered - not as foreign states - but as part of the Muslim Ummah. We would not recognise them as separate states. Therefore, we would not establish our embassies in them or vice versa. Instead we should call the Muslims in those countries to their duty which is to unite themselves to the Islamic State.

2. De staten waarmee de Islamitische Staat economische, commerciële, goede nabuurschaps- en/of culturele verdragen heeft; zij worden behandeld in overeenstemming met de voorwaarden van de verdragen. De economische en commerciële betrekkingen met hen moeten echter beperkt blijven tot bepaalde zaken die de moslimgemeenschap (Ummah) ten goede komen. Het mag niet leiden tot de versterking van die staten ten koste van ons.

2. Those states with whom the Islamic State has economic, commercial, good neighbouring and/or cultural treaties; they are treated in accordance to the terms of the treaties. However, the economic and commercial relations with them must be confined to certain items that benefit the Ummah. It must not lead to the strengthening of those states on our account.

3. De staten met wie wij geen verdragen hebben; de werkelijke imperialistische staten zoals Amerika, Frankrijk en Groot-Brittannië; en de staten die ambities hebben in de Islamitische Staat, zoals Rusland. Al deze staten worden beschouwd als potentiële vijanden van oorlog en mogelijke indringers. Met hen moeten alle voorzorgsmaatregelen worden genomen.

3. Those states with whom we do not have treaties; the actual Imperialist states like America, France and Britain; and those states that have ambitions in the Islamic State, such as Russia. All these states are considered as potential enemies of war and possible invaders. All precautions should be taken with them.

De kern van de interactie tussen de Islamitische Staat en andere staten is de plicht om de oproep tot de islam (Da’wah) te verspreiden. De methode om dit te bereiken is de verklaring van jihad. Dit was de methode van Muhammad ﷺ zodra de Islamitische Staat in Madinah was gevestigd. Er moet worden benadrukt dat het de moslims niet is toegestaan om het gevecht met de vijand te beginnen zonder hen eerst de gelegenheid te bieden om de islam te aanvaarden en te omarmen, waardoor zij deel worden van de Islamitische Staat. Dit is het eerste proces van de driestapsmethode om de oproep tot de islam (Da’wah) via jihad over te brengen.

The root of interaction between the Islamic State and the other states is the duty to propagate the call of Islam (da‘wah). The method by which to achieve this is the declaration of Jihad. This was the method of Muhammad (saw) as soon as the Islamic State was established in Madinah. It must be stressed that the Muslims are not permitted to start fighting with the enemy without first presenting them with the opportunity to accept and embrace Islam, thereby becoming part of the Islamic State. This is the first process of the three stage method of delivering the call of Islam through Jihad.

Als dit aanbod wordt afgewezen, wordt hen gevraagd om hoofdelijke belasting (Jizyah) te betalen en deel uit te maken van de Staat. Zij zouden worden behandeld als dhimma (niet-moslimburger van de Staat), wat betekent dat de Staat verantwoordelijk zou zijn voor hun veiligheid en bescherming. Zij zouden worden geregeerd door de islamitische sharia en hun land zou moslimland en onderdeel van de islamitische Staat worden.

If this offer is turned down, they are asked to pay jizyah (head tax) and to be part of the State. They would be treated as dhimma (non- Muslim citizen of the State), i.e. the State would be responsible for their security and protection. They would be ruled by the Islamic Shari‘ah and their land would become Muslim land and part of the Islamic State.

Als de vijand daarentegen beide opties zou weigeren, namelijk het verwerpen van het Islamitische Geloof en Systeem of het verwerpen van het Systeem en de betaling van de hoofdelijke belasting (Jizyah), dan zouden de moslims overgaan tot de derde fase en oorlog tegen hen verklaren. Een moslim overleverde op gezag van Sulaiman ibn Buraid dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Als zij weigeren de Islam te aanvaarden, eis dan de hoofdelijke belasting (Jizyah) van hen. Als zij ermee instemmen te betalen, aanvaard deze dan van hen en houd uw handen terug. Als zij weigeren de hoofdelijke belasting (Jizyah) te betalen, zoek dan de hulp van Allah en bevecht hen.”

If the enemy on the other hand refused both of these options, namely to reject the Islamic Belief and System or reject the System and the payment of jizyah, the Muslims would proceed to the third stage and declare war upon them. Muslim narrated on the authority of Sulaiman ibn Buraid that the Messenger of Allah (saw) said, “If they refuse to accept Islam, demand from them the jizyah. If they agree to pay, accept it from them and hold off your hands. If they refuse to pay the jizyah, seek Allah’s help and fight them.”.