Artikel 190
Article 190
Alle militaire verdragen en pacten (met andere staten) zijn volledig verboden, evenals alles van hun soort of dat ermee verbonden is, zoals politieke verdragen en overeenkomsten die het verhuren van militaire bases en vliegvelden dekken. Het is toegestaan om goede burenrelaties, economische, commerciële, financiële, culturele en wapenstilstandverdragen te sluiten.
All military treaties and pacts (with other States) are completely prohibited, along with anything of their type, or connected to them such as political treaties and agreements covering the leasing of military bases and airfields. It is permitted to conclude good neighbour relations, economic, commercial, financial, cultural and armistice treaties.
De definitie van: “verdragen” is dat het overeenkomsten zijn die Staten tussen zichzelf sluiten met het doel een specifieke relatie te organiseren en de regels en voorwaarden te definiëren waaraan die relatie onderworpen is. De islamitische juristen gebruikten de term: “Al-Muwada’at”, en het bewijs voor de toelaatbaarheid van het sluiten van verdragen tussen de moslims en ongelovigen zijn de woorden van Allah (SWT):
The definition of: “treaties” is that they are agreements that States conclude between themselves with the goal of organising a specific relationship and defining the rules and conditions which that relationship submits to. The Islamic jurists used the term: “Al- Muwada’at”, and the evidence for the permissibility of concluding treaties between the Muslims and disbelievers are the words of Allah (swt):
“Behalve degenen die asiel zoeken bij een volk tussen jullie en met wie een verdrag bestaat.” (TMQ 4:90) en: “En als hij van een volk is met wie jullie een verdrag hebben – dan is een compensatiebetaling aan zijn familie verschuldigd.” (TMQ 4:92), en: “En als zij jullie om hulp vragen voor de religie, dan moeten jullie helpen, behalve tegen een volk tussen jullie en met wie een verdrag bestaat.” (TMQ 8:72), en het woord Al-Mithaq dat in de verzen wordt gebruikt, betekent verdragen. De Boodschapper ﷺ sloot verschillende verdragen met de ongelovigen, echter is het een voorwaarde voor de geldigheid van het sluiten van een verdrag dat het onderwerp van het contract iets was dat de sharia had toegestaan. Er zijn verschillende soorten verdragen, zoals niet-politieke en politieke verdragen.
“Except for those who take refuge with a people between yourselves and whom is a treaty.” (TMQ 4:90) and: “And if he was from a people with whom you have a treaty - then a compensation payment presented to his family.” (TMQ 4:92), and: “And if they seek help of you for the religion, then you must help, except against a people between yourselves and whom is a treaty.” (TMQ 8:72), and the word Al-Mithaq used in the verses means treaties. The Messenger (pbuh) concluded several treaties with the disbelievers, however it is a precondition for the validity of the contracting of the treaty that the subject that the contract was upon was something that the Shari’ah had permitted. There are various types of treaties, such as non-political and political treaties.
Niet-politieke verdragen zijn de overeenkomsten die de wijze van de relatie tussen de twee staten specificeren met betrekking tot een bepaald onderwerp tussen hen beiden, zoals financiële, economische, commerciële, industriële en culturele relaties, en alles wat daarop lijkt; deze worden in het licht van de sharia beschouwd naar hun onderwerp, en de sharia-regels die verbonden zijn aan dat onderwerp zijn van toepassing. Daarom zijn economische verdragen toegestaan, aangezien de regels met betrekking tot verhuur en internationale handel van toepassing zijn, en commerciële verdragen zijn ook toegestaan, aangezien de regels met betrekking tot verkoop en internationale handel van toepassing zijn, en financiële verdragen zijn toegestaan, aangezien de regels van uitwisseling van toepassing zijn, en culturele verdragen zijn toegestaan aangezien de regels met betrekking tot onderwijs en het onderwijzen van toepassing zijn vanuit het oogpunt van wetenschappelijk materiaal, en vanuit het oogpunt van bepaalde en speculatieve resultaten die voortvloeien uit het leren en het onderwijzen daarvan.
Non-political treaties are the agreements which specify the manner of the relationship between the two States with respect to a particular issue between the two of them such as financial, economic, commercial, industrial and cultural relationships, and anything else similar, and so these are considered in the light of the Shari’ah according to their subject, and the Shari’ah rules connected to that subject are applicable. That is why economic treaties are permitted, since the rules regarding renting and international commerce are applicable, and commercial treaties are also permitted, since the rules regarding selling and international commerce are applicable, and financial treaties are permitted, since the rules of exchange apply, and cultural treaties are permitted since the rules regarding education and teaching apply from the angle of scientific material, and from the angle of definite and speculative results which are produced by learning and teaching them.
Er zijn drie categorieën van politieke verdragen:
There are three categories of political treaties:
Ten eerste diegene die zijn toegestaan, zijnde die welke de aard van de Staat niet beïnvloeden, en de binnenlandse en internationale autoriteit ervan niet verminderen, en de ongelovige geen enkele autoriteit erover verlenen, zoals vredes- en wapenstilstandverdragen – de Boodschapper ﷺ sloot een wapenstilstandverdrag met de Quraysh in het wapenstilstandverdrag van Hudaybiyah.
Firstly, those that are permitted, which are those that do not affect the nature of the State, and do not decrease its domestic and international authority, and do not give the disbeliever any authority over it, such as peace and armistice treaties - the Messenger (pbuh) concluded an armistice treaty with the Quraysh in the armistice treaty of Hudaybiyah.
Ook zijn verdragen toegestaan om geen agressieve daden tegen elkaar te plegen; de Boodschapper ﷺ sloot verdragen om geen agressieve daden te plegen met Bani Damra en Bani Mudlij. Op dezelfde wijze zijn verdragen op basis van vriendschappelijke relaties toegestaan, aangezien de Boodschapper ﷺ een verdrag op basis van vriendschappelijke relaties sloot met de Joden en dergelijke.
Also permitted are treaties to not commit acts of aggression against one another; the Messenger (pbuh) concluded treaties to not commit acts of aggression with Bani Damra and Bani Mudlij. In the same manner, treaties upon friendly relations are permitted since the Messenger (pbuh) concluded a treaty upon friendly relations with the Jews and so on.
De tweede categorie van verdragen zijn die welke noodzakelijk zijn voor de Staat indien deze zich in een positie van moeilijkheid en dwang bevindt, en deze zijn toegestaan, zoals een verdrag om hoofdelijke belasting (Jizyah) te innen van een Staat terwijl deze onder een systeem van ongeloof (Kufr) blijft regeren, of een verdrag met een Staat waarbij geld aan haar wordt gegeven in ruil voor haar neutraliteit jegens ons.
The second category of treaties are those which are necessary for the State if it is in a position of difficulty and constraint, and these are permitted, such as a treaty to take Jizya from a State while it remains ruled by a Kufr system, or a treaty with a State giving it money in exchange for its neutrality with us.
De derde categorie betreft die verdragen die verboden zijn, zoals beschermingsverdragen, of permanente neutraliteit en verdragen die permanente grenzen vastleggen, en die voor het verhuren van vliegvelden en militaire bases en alles wat daarop lijkt. Deze verdragen zijn niet toegestaan, omdat het onderwerp van het verdrag niet is toegestaan, aangezien bescherming de ongelovige autoriteit geeft over de moslims, en de veiligheid van de moslims de veiligheid van ongeloof (Kufr) maakt. Permanente neutraliteit is niet toegestaan, omdat het de autoriteit van de moslims vermindert. Het vastleggen van permanente grenzen is niet toegestaan omdat het betekent dat de oproep tot de islam niet wordt uitgevoerd en de regels van jihad worden opgeschort. Het verhuren van vliegvelden is niet toegestaan omdat het de ongelovigen autoriteit geeft over het gebied van de islam (Dar al-Islam) en hetzelfde geldt voor militaire bases.
The third category are those treaties which are prohibited, such as treaties of protection, or permanent neutrality and treaties which delineate permanent borders, and those for leasing airfields and military bases and anything else similar. These treaties are not permitted, because the subject of the treaty is not permitted, since protection gives the disbeliever authority over the Muslims, and makes the security of the Muslims the security of disbelief (Kufr). Permanent neutrality is not permitted, because it reduces the authority of the Muslims. Delineating permanent borders is not permitted because it means not carrying the call to Islam and the suspension of the rules of Jihad. Leasing airfields is not permitted because it gives the disbelievers authority over Dar Al-Islam and the same applies to military bases.
Wat betreft militaire verdragen, deze zijn verboden vanwege de woorden van de Profeet ﷺ:
As for military treaties, they are forbidden due to the words of the Prophet :
.» لا تَسْتَضِيئُوا بِنَارِ الْمُشْرِكِيَ «.
.» لا تَسْتَضِيئُوا بِنَارِ الْمُشْرِكِيَ «.
“Neem geen licht van het vuur van de afgodendienaars (de Mushrikin) (overgeleverd door Ahmad en Al-Nasa’i)”, en het vuur van een volk is een metafoor voor hun structuur in de oorlog. Het is ook verboden vanwege zijn woorden:
“Do not take light from the fire of the polytheists (the Mushrikin)” (reported by Ahmad and Al-Nasa’i), and the fire of a people is a metaphor for their structure in war. It is also forbidden due to his words :
. » فَلَنْ أَسْتَعِيَ بُِِشْرِكٍ «.
. » فَلَنْ أَسْتَعِيَ بُِِشْرِكٍ «.
“Ik zoek geen hulp van een afgodendienaar (Mushrik)” (overgeleverd door Muslim van Aisha (ra)). En van Aisha (ra) in Abu Dawud en Ibn Maja:
“I do not seek help from a polytheist (Mushrik)” (reported by Muslim from Aisha(ra)). And from Aisha(ra) in Abu Dawud and Ibn Maja:
.» إِنَّا لا نَسْتَعِيُ بُِِشْرِكٍ «.
.» إِنَّا لا نَسْتَعِيُ بُِِشْرِكٍ «.
“Wij willen geen hulp van een afgodendienaar (Mushrik)” en zijn woorden:
“We do not want any help from a polytheist (Mushrik)” and his words:
. » لاَ نَسْتَعِيُ بِالْكُفَّارِ عَلَى الْمُشْرِكِيَ «.
. » لاَ نَسْتَعِيُ بِالْكُفَّارِ عَلَى الْمُشْرِكِيَ «.
“Wij zoeken geen hulp van de ongelovigen tegen de polytheïsten” (gerapporteerd door Ibn Abi Shayba van Sa’id b. Al-Mundhir).
“We do not seek help from the disbelievers against the polytheists” (reported by Ibn Abi Shayba from Sa’id b. Al- Mundhir).
Met betrekking tot wat is overgeleverd door Ahmad en Abu Dawud van Dhi Makhmar, die zei: Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen: » تُصَالحُْنَ الرُّومَ صُلْحًا آمِنًا، وَتَغْزُونَ أَنْتُمْ وَهُمْ عَدُوًّا مِنْ وَرَائِهِمْ «.
With regard to what is reported by Ahmad and Abu Dawud from Dhi Makhmar who said: I heard the Messenger of Allah (pbuh) say: .» تُصَالحُِونَ ال رومَ صُلْحًا آمِنًا، وَتَغْزُونَ أَنْتُمْ وَهُمْ عَدُوًّا مِنْ وَرَائِهِمْ «.
“Je zult een veilig vredesverdrag sluiten met de Byzantijnen, waarna jij en zij een vijand achter hen zullen bestrijden.” – zijn woorden:
“You will make a secure peace with the Byzantines, then you and they will fight an enemy behind them.” – his words:
. » تَغْزُونَ أَنْتُمْ وَهُمْ عَدُوًّا مِنْ وَرَائِهِمْ «.
. » تَغْزُونَ أَنْتُمْ وَهُمْ عَدُوًّا مِنْ وَرَائِهِمْ «.
“en jullie en zij zullen een vijand achter hen bevechten” wordt opgevat als individuele Romeinen, en niet hun Staat, en dat is omdat hij zei:
“and you and they will fight an enemy behind them” is taken to mean individual Romans, and not their State, and that is because he said:
. » تُصَالحُِونَ ال رومَ صُلْحًا آمِنًا، وَتَغْزُونَ «.
. » تُصَالحُِونَ ال رومَ صُلْحًا آمِنًا، وَتَغْزُونَ «.
“Je zult een veilige vrede sluiten met de Byzantijnen, en je zult vechten” en het verdrag tussen de moslims en de ongelovigen is alleen wanneer zij de hoofdelijke belasting (Jizyah) accepteren en onder het gezag van de moslims treden, aangezien de Islam de moslims heeft bevolen om de ongelovigen met wie zij vechten de keuze te geven tussen drie zaken: de Islam, de hoofdelijke belasting (Jizyah) of oorlog. Als het verdrag werd gesloten en zij waren ongelovigen, dan kon dit niet gebeuren behalve in de situatie waarin zij de hoofdelijke belasting (Jizyah) betaalden en onder de Islamitische vlag vielen. Daarom is zijn woorden: “je zult een verdrag sluiten” een indicatie dat zij onder de vlag van de moslims stonden, en dus zouden zij op dat moment individuen zijn, en dit wordt ondersteund door wat er met de Romeinen is gebeurd. De moslims vochten en versloegen hen, en bezetten hun landen, en de Romeinen vochten met de moslims als individuen, maar de Romeinse Staat vocht niet zij aan zij met de Islamitische Staat tegen een andere vijand achter hen. Dit bevestigt dat met de overlevering individuele Romeinen worden bedoeld, en niet als een Staat, en het is verplicht om dit op deze manier te interpreteren om te verzoenen en alle bewijzen te gebruiken – zoals goed bekend is in de grondbeginselen van de jurisprudentie (Usul al-Fiqh), waarbij het gebruik van beide bewijzen beter is dan het ongeldig maken van één ervan, en er is geen beroep op het afwegen van de bewijzen tenzij verzoening niet mogelijk is. Dienovereenkomstend is het duidelijk dat er geen bewijs is dat het zoeken van hulp aan de polytheïsten als een Staat toestaat; integendeel, de bewijzen zijn expliciet tegen dat zonder enige beperking.
“You will make a secure peace with the Byzantines, and you will fight” and the treaty between the Muslims and disbelievers is only when they accept the Jizya and to enter under the rule of the Muslims, since Islam ordered the Muslims to give the disbelievers they fight the choice between three: Islam, Jizya or war. If the treaty occurred and they were disbelievers, this could not happen except in the situation they were paying Jizya and their falling under the Islamic flag. So, therefore, his words: “you will make a treaty” is an indication that they were under the flag of the Muslims, and so they would be individuals at that time, and this is supported by what happened with the Romans. The Muslims fought and defeated them, and occupied their lands, and the Romans fought with the Muslims as individuals, but the Roman State did not fight alongside the Islamic State against another enemy behind them. This confirms that what is meant by the narration is individual Romans, and not as a State, and it is obligatory to interpret it in this way in order to reconcile and use all of the evidences – as is well known in Usul Al-Fiqh, using the two evidences is better than voiding one of them, and there is no recourse to weighing the evidences unless reconciling them is not possible. Accordingly it is clear that there is no evidence which permits seeking the help of the polytheists as a State; rather the evidences are explicit against that without any restriction.
Dit zijn de bewijzen voor dit artikel.
These are the evidences for this Article.