Artikel 126
Article 126
Rijkdom behoort aan Allah (SWT) alleen, en Hij (SWT) heeft de menselijke wezens tot de beheerders ervan gemaakt. Door dit algemene vertrouwen is hen het recht op eigendom van rijkdom gegeven.
The wealth belongs to Allah (swt) alone, and He (swt) has made human beings the trustees of it. Through this general trust they have been given the right to ownership of wealth.
Allah (SWT) heeft het voor het individu toegestaan om rijkdom te bezitten; dus door deze specifieke toestemming slaagde hij er in de praktijk in om het te bezitten.
Allah (swt) has permitted for the individual to possess the wealth; so through this specific permission, he managed to possess it practically.
De bewijzen voor dit artikel zijn Zijn (SWT) woorden:
The evidences for this article are His (swt) words:
“En geef hen uit het vermogen van Allah (SWT) dat Hij u heeft gegeven.” (TMQ 24:33); dus het vermogen wordt aan Allah (SWT) toegeschreven. En Zijn (SWT) woorden:
“And give them from the wealth of Allah (swt) which He has given you.” (TMQ 24:33); .so the wealth is ascribed to Allah (swt). And His (swt) words:
“En Hij zal jullie vermogen en kinderen doen toenemen.” (TMQ 71:12);.. dus de toename in het vermogen voor mensen wordt aan Allah (SWT) toegeschreven. Ook Zijn (SWT) woorden:
“And give you increase in wealth and children.” (TMQ 71:12);.. so the increase in the wealth for people is ascribed to Allah (swt). Also, His (swt) words:
“En geef uit van datgene waarmee Hij jullie opvolgers heeft gemaakt.” (TMQ 57:7). En dienovereenkomstig heeft Hij (SWT) de mens de bewindvoerders van Allah (SWT) over het vermogen gemaakt, aangezien het Allah (SWT) was die hen de erfgenamen maakte, dus behoort het vermogen in de oorsprong toe aan Allah (SWT). Daarom ligt het eigendom van het vermogen bij Allah (SWT), maar Hij (SWT) heeft de mensen de bewindvoerders ervan gemaakt, wat hen het recht op het eigendom ervan heeft gegeven. Om deze reden is het vers met betrekking tot het bewindvoeren geen bewijs voor privé-eigendom, maar eerder een bewijs dat de mens, vanuit het aspect van het mens-zijn, het recht op eigendom van vermogen heeft.
“And spend out of that in which He has made you successors.” (TMQ 57:7),. and so accordingly He (swt) made man the trustees of Allah (swt) in the wealth, as it was Allah (swt) who made them the inheritors, so the wealth in origin belongs to Allah (swt). Therefore, the ownership of the wealth is with Allah (swt), but He (swt) has made the people the trustees of it, which has given them the right to its ownership. For this reason the verse regarding the entrustment is not an evidence for private ownership, but rather it is evidence that the human being from the aspect of being human, has the right of ownership of wealth.
Wat betreft praktisch privébezit, of met andere woorden, het feit dat het hem is toegestaan om daadwerkelijk rijkdom te bezitten, dit komt voort uit een ander bewijs, namelijk de oorzaak die het voor het individu mogelijk maakt om in de praktijk bezit te verwerven. Bijvoorbeeld zijn woorden:
As for practical private ownership, or in other words, the fact that it is permitted for him to actually possess wealth, this comes from another evidence, which is the cause which permitted the individual to practically come into possession. For example his words:
.» مَ نْ أَحَاطَ حَائِطًا عَلَى أَرْضٍ فَهِيَ لَه « .
.» مَ نْ أَحَاطَ حَائِطًا عَلَى أَرْضٍ فَهِيَ لَه « .
“Als iemand een land omringt met een muur, dan behoort het hem toe.” (gerapporteerd door Ahmad en Abu Dawud met een keten die authentiek is verklaard door Al-Jarwad en Al-Zayn), en zijn woorden:
“If anyone surrounds a land with a wall, it belongs to him.” (reported by Ahmad and Abu Dawud with a chain authenticated by Al-Jarwad and Al-Zayn), and his words:
. » مَنْ أَحْيَا أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَه « .
. » مَنْ أَحْيَا أَرْضًا مَيِّتَةً فَهِيَ لَه « .
“wie dood land tot leven wekt, dan is het van hem”, overgeleverd door Al-Bukhari voor Umar als een Ta’liq (een titelkop zonder vermelding van de keten), en eveneens overgeleverd door Ahmad en Al-Tirmidhi met een authentieke keten van Jabir, en de woorden van Allah (SWT):
“whoever revives dead land, then it is his” reported by Al- Bukhari for Umar as a Ta’liq (title heading without chain mentioned) and also reported by Ahmad and Al-Tirmidhi with an authentic chain from Jabir, and the words of Allah (swt):
“Voor mannen is een aandeel in wat de ouders en nauwe verwanten nalaten, en voor vrouwen is een aandeel in wat de ouders en nauwe verwanten nalaten.” (TMQ 4:7) en: “Voor jullie is toegestaan wat er uit de zee komt.” (TMQ 5:96), onder andere teksten.
“For men is a share of what the parents and close relatives leave, and for women is a share of what the parents and close relatives leave.” (TMQ 4:7) and: “Lawful to you is game from the sea.” (TMQ 5:96), amongst other texts.
Overeenkomstig hiermee is het recht op eigendom van alles wat Allah (SWT) heeft geschapen bevestigd voor iedere mens, en vereist feitelijk eigendom toestemming van de Wetgever (SWT) met betrekking tot hoe dit kan worden bereikt en welk bezit kan worden verkregen. Met andere woorden, er is bewijs uit de sharia vereist dat deze bezitname in de praktijk toestaat. Daarom bestaat het artikel uit drie elementen. Ten eerste, dat het eigendom aan Allah (SWT) toebehoort:
Accordingly, the right of ownership of whatever Allah (swt) created is confirmed for every human, and practical ownership requires permission from the Legislator (swt) regarding how it can be achieved and which wealth can be sought. In other words, evidence from the Shari’ah is required which permits this possession to practically take place. Therefore, the article comprises of three elements. Firstly, that ownership is for Allah (swt):
“En geef hen uit het vermogen van Allah (SWT) dat Hij u heeft gegeven.” (TMQ 71:12).
“And give them from the wealth of Allah (swt) which He has given you.” (TMQ 71:12).
Ten tweede, dat de persoon het recht heeft om bezit te bezitten, het bewijs hiervoor is het vers betreffende het toevertrouwen/opvolging:
Secondly, that the person has the right to own wealth, the evidence being the verse regarding entrustment/succession:
“En geef uit van datgene waarmee Hij jullie opvolgers heeft gemaakt.” (TMQ 57:7).
“And spend out of that in which He has made you successors.” (TMQ 57:7).
Ten derde, dat het praktische toe-eigenen van rijkdom door het individu toestemming vereist van de Wetgever (SWT) - met andere woorden, bewijs dat het eigendom ervan in praktische zin toestaat, en het bewijs hiervoor zijn de teksten met betrekking tot de toestemming voor het praktisch toe-eigenen.
Thirdly, that the practical taking of ownership of the wealth by the individual requires permission from the Legislator (swt) - in other words, evidence which permits the ownership of it in practical terms, and the evidence for this are the texts regarding the permission of practically taking ownership.
Overeenkomstig hiermee zijn de bewijzen voor dit artikel duidelijk gemaakt.
Accordingly the evidences for this article have been made clear.