Artikel 154
Article 154
Werknemers van bedrijven en degenen die door individuen in dienst zijn, hebben dezelfde rechten en plichten als werknemers van de Staat. Iedereen die voor een loon werkt, ongeacht de aard van het werk, wordt als werknemer beschouwd. In zaken van geschil tussen werkgevers en werknemers over salarisniveaus, dient het salarisniveau te worden beoordeeld op basis van de markt. Als zij het over iets anders oneens zijn, dient het arbeidscontract te worden beoordeeld volgens de regels van de sharia.
Company employees and those employed by individuals have the same rights and duties as employees of the State. Everyone who works for a wage, irrespective of the nature of the work, is considered an employee. In matters of dispute between employers and employees over salary levels, the salary level is to be assessed on the basis of the market. If they disagree over something else, the employment contract is to be assessed according to the rules of the Shari’ah.
Het bewijs hiervoor is het bewijs voor het aannemen van personeel, aangezien de werknemer wordt aangenomen; Allah (SWT) zei:
Its evidence is the evidence for hiring, since the employee is hired; Allah (swt) said:
“En als zij voor jullie borstvoeding geven, geef hen dan hun beloning.” (TMQ 65:6), en de Profeet ﷺ zei in een Qudsi-overlevering:
“And if they breastfeed for you, then give them their paymen.” (TMQ 65:6), and the Prophet said in a Qudsi narration:
Allah (SWT) zei: "Drie personen zal Ik op de Dag van de Opstanding als tegenstander hebben", totdat hij zei:
.» قَالَ اللهُ: ثَلاثَةٌ أَنَا خَصْمُهُمْ يوَْمَ الْقِيَامَةِ «. “Allah (swt) said: I am the opponent of three on the Day of Resurrection” until he said:
.» وَرَجُلٌ اسْتَأْجَرَ أَجِيرًا فَاسْتَوْفََ مِنْه وَلََْ يعُْطِ أَجْرَه «.
.» وَرَجُلٌ اسْتَأْجَرَ أَجِيرًا فَاسْتَوْفََ مِنْه وَلََْ يعُْطِ أَجْرَه «.
“en een man die een arbeider inhuurt, hem laat werken, en hem vervolgens zijn loon niet geeft.” (overgeleverd door Al-Bukhari van Abu Hurayrah).
“and a man who hires a worker, makes use to him, then does not give him his wages.” (reported by Al-Bukhari from Abu Hurayrah).
Indien het salaris niet bekend was, is de arbeidsovereenkomst rechtmatig gesloten, en indien er een geschil ontstaat over de waarde ervan, dan wordt de berekening verwezen naar de marktwaarde. Dus, indien het salaris niet wordt vermeld in de arbeidsovereenkomst, of indien de werknemer en de werkgever van mening verschillen over het vermelde salaris, dan wordt er verwezen naar het marktconform salarisniveau, en dat is analoog aan de kwestie van de huwelijksbruidsschat. Wanneer de bruidsschat niet expliciet wordt vermeld, of wanneer er een geschil over ontstaat, dan is de gewoonte de scheidsrechter. Dit is gebaseerd op wat werd overgeleverd door Al-Nisa’i en Al-Tirmidhi, die zeiden dat het Hasan Sahih was:
If the salary was not known, the contract of employment is legitimately contracted and if there is a dispute over its value then its calculation is referred to the market value. So, if the salary is not mentioned in the employment contract, or if the employee and employer differed over the mentioned salary, then the market salary level is referred to, and that is analogous to the issue of marriage dowry. When the dowry is not explicitly mentioned, or there is a dispute over it, then the custom is the referee. This is based upon what was reported by Al-Nisa’i and Al-Tirmidhi who said it was Hasan Sahih:
. عَن ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً وَلََْ يفَْرِضْ لََاَ صَدَاقًا وَلََْ يَدْخُلْ بَِِا « حَتََّّ مَاتَ، فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ: لََاَ مِثْلُ صَدَاقِ نِسَائِهَا لا وَكْسَ وَلا شَطَطَ، وَعَلَيْهَا العِدَّةُ وَلََاَ فِي بِرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍ امْرَأَةٍ الميِرَاثُ ، فَقَامَ مَعْقِلُ بْنُ سِنَانٍ الأَشْجَعِ ي فَقَالَ: قَضَى رَسُولُ اللَّهِ » مِنَّا مِثْلَ الَّذِي قَضَيْتَ، فَفَرِحَ بَِِا ابْنُ مَسْعُودٍ .
. عَن ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً وَلََْ يفَْرِضْ لََاَ صَدَاقًا وَلََْ يَدْخُلْ بَِِا « حَتََّّ مَاتَ، فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ: لََاَ مِثْلُ صَدَاقِ نِسَائِهَا لا وَكْسَ وَلا شَطَطَ، وَعَلَيْهَا العِدَّةُ وَلََاَ فِي بِرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍ امْرَأَةٍ الميِرَاثُ ، فَقَامَ مَعْقِلُ بْنُ سِنَانٍ الأَشْجَعِ ي فَقَالَ: قَضَى رَسُولُ اللَّهِ » مِنَّا مِثْلَ الَّذِي قَضَيْتَ، فَفَرِحَ بَِِا ابْنُ مَسْعُودٍ .
“Ibn Mas'ud werd gevraagd over een man die met een vrouw trouwde en de bruidsschat voor haar niet had vastgesteld, en hij was niet met haar verenigd voordat hij stierf. Ibn Mas'ud zei toen: "Zij krijgt dezelfde bruidsschat als andere vrouwen, niet minder en niet meer, zij moet de Iddah aanhouden, en zij krijgt een erfenis." Waarop Ma'qil bin Sinan Al-Ashja'I opstond en zei:
“Ibn Mas'ud was asked about a man who married a woman and he did not stipulate the dowry for her, and he did not enter into her until he died. So Ibn Mas'ud said: "She gets the same dowry as other women, no less and no more, she has to observe the Iddah, and she gets inheritance." So Ma'qil bin Sinan Al-Ashja'I stood and said:
"De Boodschapper van Allah ﷺ oordeelde hetzelfde als jij hebt geoordeeld met betrekking tot Birwa Bint Washiq, een vrouw van ons." Dus Ibn Mas'ud was daar blij over”, en de betekenis van zijn woorden: “zij heeft de bruidsschat van haar vrouwen” is met andere woorden, de bruidsschat vergelijkbaar met vrouwen zoals zij. Dus de sharia maakte de bruidsschat van iemand die vergelijkbaar is verplicht voor degene van wie de bruidsschat niet werd vermeld, en hetzelfde gebeurt als er een geschil is over de vermelde bruidsschat. Aangezien de bruidsschat een noodzakelijke uitwisseling is waarop het huwelijkscontract is gebaseerd, wordt elk type noodzakelijke uitwisseling waarop een contract is gebaseerd aan deze geanalogiseerd, zonder te kijken naar wat er voor deze vergoeding wordt gegeven, of het nu geld is zoals bij een verkoop, of een voordeel of inspanning zoals bij dienstverband, of een geschenk zoals bij het huwelijkscontract.
"The Messenger of Allah (pbuh) judged the same as you have judged regarding Birwa Bint Washiq, a woman of ours." So Ibn Mas'ud was happy about that”, and the meaning of his words: “she has the dowry of her women” is in other words, the dowry similar to women like her. So the Shari’ah made the dowry of someone similar obligatory for the one whose dowry was not mentioned, and the same occurs if there was a dispute over the dowry mentioned. As the dowry is a necessary exchange upon which the marriage contract is based, every type of necessary exchange upon which a contract is based is made analogous to it, without looking at what is given for this compensation, whether it was money as in a sale, or a benefit or effort as in employment or a gift as in the marriage contract.