Artikel 15
Article 15
De middelen tot verboden (Haram) zijn verboden als zij zeer waarschijnlijk leiden tot verboden (Haram). Maar als er een twijfel bestaat of een middel tot verboden (Haram) zou kunnen leiden, dan zal dit middel niet verboden zijn.
The means to Haram (unlawful) are forbidden if they most likely lead to Haram. But if there is a doubt that a means might lead to Haram, then this means will not be forbidden.
Het bewijs van dit artikel wordt weerspiegeld in de uitspraak van Allah (SWT)
The evidence of this article is reflected in Allah’s (swt) saying

“En beled niet degenen tot wie zij naast Allah aanbidden, opdat zij niet uit vijandigheid zonder kennis Allah beledigen.” (TMQ 6:108). Het beledigen van de ongelovigen is toegestaan en Allah (SWT) heeft hen beledigd in de Koran. Echter, als deze belediging de ongelovigen er zeer waarschijnlijk toe zou leiden om Allah (SWT) te beledigen, dan zou het verboden worden. Dit komt doordat het beledigen van Allah (SWT) niet is toegestaan en het op de strengste wijze verboden is. Zo is het sharia-principe, “het middel tot iets verbodens is eveneens verboden”, afgeleid. Echter, het middel wordt verboden als het zeer waarschijnlijk tot iets verbodens zou leiden, aangezien het verbod op het beledigen van hun afgoden voortkwam uit het feit dat dit de oorzaak zou zijn die zou leiden tot het beledigen van Allah (SWT) – zoals aangetoond door het gebruik van de letter “fa” (opdat) van causaliteit in het vers; en als het niet zeer waarschijnlijk was dat Allah (SWT) beledigd zou worden vanwege het beledigen van hun afgoden, zoals de grote waarschijnlijkheid (ghalabat Al-dhann) die vereist is in elke sharia-regel, dan zou de “fa” die causaliteit aangeeft niet gebruikt zijn om het verbod aan te duiden. Daarom, indien het middel niet als zeer waarschijnlijk wordt beschouwd om tot verboden (Haram) te leiden, maar er slechts wordt gevreesd dat het tot verboden (Haram) zou kunnen leiden, zoals een vrouw die naar buiten gaat zonder gezichtbedekking, waarbij wordt gevreesd dat het beproeving (Fitnah) zou kunnen veroorzaken, dan zou het middel in dit geval niet verboden (Haram) zijn, omdat de loutere vrees dat het tot verboden (Haram) zou kunnen leiden niet voldoende is om een verbod te rechtvaardigen. Bovendien is de beproeving (Fitnah) met betrekking tot zichzelf niet verboden voor de vrouw zelf. Dit is het bewijs van dit artikel.
“And do not revile those they invoke other than Allah, lest they insult Allah in enmity without knowledge.” (TMQ 6:108). Insulting the disbelievers is permissible and Allah (swt) has insulted them in the Quran. However, if this insult were to lead the disbelievers to most probably insult Allah (swt), it would become prohibited. This is because insulting Allah (swt) is not permittedm and it is prohibited in the sternest fashion. This is how the Shari’ah principle, “the means to something forbidden is also forbidden”, has been deduced. However, the means becomes prohibited if it would most likely lead to something prohibited, since the prohibition of insulting their idols was because it was the cause which would lead to the insulting of Allah (swt) – as demonstrated by the use of the letter “fa” (lest) of causality in the verse, and if it was not most likely that Allah (swt) will be insulted because of insulting their idols, like the most likely probability (ghalabat Al-dhann) required in any Shari’ah rule, then the “fa” which indicates causality would not have been used to indicate the prohibition. Therefore, if the means were not considered in the most likely probability to lead to Haram but it was merely feared that it may lead to Haram, such as a woman going out without a face cover, where it is feared that it might cause Fitnah, the means in this case would not be Haram, because the mere fear that it might lead to Haram is not sufficient to warrant a prohibition. On top of that, the Fitnah with respect to itself is not prohibited upon the woman herself. This is the evidence of this article.