Artikel 160
Article 160
De Staat houdt toezicht op alle aangelegenheden van de industrie. Zij neemt rechtstreeks die industrieën op zich die verbonden zijn met wat ook maar deel uitmaakt van het publieke eigendom.
The State supervises the whole affairs of industry. It directly undertakes those industries which are connected to whatever is part of the public property.
Dit artikel bestaat uit twee helften: ten eerste, toezicht op de gehele industrie; ten tweede, het rechtstreeks ondernemen van bepaalde industriële aangelegenheden. Wat de eerste helft betreft, het bewijs hiervoor is dat de Boodschapper ﷺ instemde met privébezit van fabrieken, zoals die voor schoenen, zwaarden, kleding en andere zaken:
This article has two halves: firstly, supervision over the whole of industry; secondly, directly undertaking some of the industrial affairs. As for the first half its evidence is that the Messenger (pbuh) consented to private ownership of factories such as those for shoes, swords, clothes and other things:
.» اصْطَنَعَ خَاتًََا أَنَّ النَّبَِِّ «.
.» اصْطَنَعَ خَاتًََا أَنَّ النَّبَِِّ «.
“De Profeet ﷺ liet een ring voor hem maken” (overgeleverd door Al-Bukhari van ‘Abd Allah Bin Umar) en:
“The Prophet had a ring made for him” (reported by Al-Bukhari from ‘Abd Allah (swt) Bin Umar) and:
.» اسْتَصْنَعَ المنِْبَرَ أَنَّهُ «.
.» اسْتَصْنَعَ المنِْبَرَ أَنَّهُ «.
“Hij liet een minbar maken” (overgeleverd door Al-Bukhari van Sahl Bin Sa’d Al-Sa’idi). Dit geeft aan dat fabrieken worden gerund door particulieren en niet door de Staat. Daarom is het niet anders dan landbouw. Het maakt echter deel uit van het beheer van de zaken die Allah (SWT) de Staat heeft opgelegd met de woorden van de Profeet ﷺ:
“He had a pulpit made” (reported by Al-Bukhari from Sahl Bin Sa’d Al-Sa’idi). This indicates that factories are run by private individuals and not the State. Therefore, it is not different to agriculture. However, it is part of the managing of the affairs that Allah (swt) obligated upon the State with the words of the Prophet :
.» الإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ وَمَسْؤُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ «.
.» الإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ وَمَسْؤُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ «.
“De imam is een hoeder en hij is verantwoordelijk voor zijn onderdanen” (overgeleverd door Al-Bukhari van ‘Abd Allah (swt) Bin Umar), en daarom moet de Staat in het algemeen toezicht houden op industriële kwesties door het organiseren van wat is toegestaan volgens de verschillende stijlen die de vooruitgang van de productie zouden ondersteunen, en door markten hiervoor te openen, en er zeker van te zijn dat grondstoffen beschikbaar zijn, enzovoort.
“The Imam is a guardian and he is responsible for his subjects” (reported by Al-Bukhari from ‘Abd Allah (swt) Bin Umar), and so the State has to generally supervise the industrial issues by organising what is permitted according to the various styles which would assist the advancement of production, and by opening markets for it, and making sure raw materials are available, and so on.
Wat het tweede deel betreft, het bewijs hiervoor is het sharia-principe: “De fabriek neemt de regel van wat zij produceert”; het is overgeleverd van Anas dat:
As for the second half, the evidence for it is the Shari’ah principle: “The factory takes the rule of what it produces”; it is reported from Anas that:
. لَعَنَ اللَّهُ الخَْمْرَ وَشَارِبهََا وَسَاقِيَهَا وَبَائِعَهَا وَمُبْتَاعَهَا وَعَاصِرَهَا وَمُعْتَصِرَهَا وَحَامِلَهَا « » وَالْمَحْمُولَةَ إِلَيْهِ .
. لَعَنَ اللَّهُ الخَْمْرَ وَشَارِبهََا وَسَاقِيَهَا وَبَائِعَهَا وَمُبْتَاعَهَا وَعَاصِرَهَا وَمُعْتَصِرَهَا وَحَامِلَهَا « » وَالْمَحْمُولَةَ إِلَيْهِ .
“Allah (SWT) heeft wijn vervloekt, de drinker ervan, de schenker ervan, de verkoper ervan, de koper ervan, de perser ervan, degene voor wie het wordt geperst, degene die het vervoert, en degene naar wie het wordt vervoerd.” (gerapporteerd door Abu Dawud van Ibn Umar en geauthenticeerd door Ibn Al-Sakn). En dus werd de productie van het persen van druiven voor alcohol verboden door de Boodschapper ﷺ omdat het alcohol voortbrengt, ook al is persen op zichzelf toegestaan; de productie nam dus de regel aan van het materiaal dat het voortbracht, en dit is algemeen. Hierop gebaseerd neemt de fabriek de regel aan van het materiaal dat zij produceert, en dus behoren de fabrieken die iets produceren dat als onderdeel van publiek eigendom wordt beschouwd, tot het publieke eigendom, aangezien zij de regel aannemen van wat zij produceren.
“Allah (swt) has cursed wine, its drinker, its server, its seller, its buyer, its presser, the one for whom it is pressed, the one who conveys it, and the one to whom it is conveyed.” (reported by Abu Dawud from Ibn Umar and authenticated by Ibn Al-Sakn). And so the production of pressing the grapes for alcohol was prohibited by the Messenger (pbuh) because it produces alcohol, even though pressing is permitted; so the production took the rule of the material that it produced, and this is general. Based upon this, the factory takes the rule of the material it produces, and so the factories that produce anything considered part of public property are part of public property, since they take the rule of what they produce.
Publiek eigendom behoort aan alle moslims, en het is een individu of een groep individuen niet toegestaan om dit onafhankelijk te bezitten op een wijze die anderen de toegang tot het eigendom ontzegt. Vanuit dit begrip is de kalief (Khalifah) degene die deze fabrieken beheert en privébezit ervan voorkomt, aangezien privébezit anderen zou verhinderen om eigendom te verwerven, en de Staat daarom de fabrieken die deel uitmaken van publiek eigendom, zoals die voor olie-extractie, staal- en goudwinning enzovoort, rechtstreeks moet beheren. De inkomsten, uitgaven en de rest van de zaken ervan worden echter behandeld als een specifiek belang, en de winsten worden in de staatskas (Bayt al-Mal) geplaatst in een daarvoor bestemd deel, aangezien het niet wordt beschouwd als onderdeel van het staatseigendom, maar eerder als onderdeel van publiek eigendom.
Public property belongs to all the Muslims, and it is not allowed for an individual or group of individuals to independently own it such that others are prevented from its ownership. From this understanding, the Khalifah is the one who manages these factories and prevents private ownership of them, since private ownership would prevent others from being able to gain ownership, and, therefore, the State has to directly manage the factories which are part of public property, such as those for oil extraction, steel and gold mining and so on. However, it is treated as a specific interest in terms of its income, expenditure and the rest of its affairs, and its profits are placed in the Bayt Al-Mal in a section specified for it, since it is not considered to be part of the State property, but rather part of public property.