1.2 Yaduwar Musulunci a Duniya Baki Daya
1.2 The Universal Applicability of Islam
Shari'ah (dokar Musulunci) tana magana da maza da mata a matsayinsu na mutane, ba a matsayin mutanen da ke rayuwa a wani zamani ko wuri na musamman ba. Ko namiji ko mace yana rayuwa yanzu ko kuma shekara 100 daga yanzu, za su ci gaba da kasancewa da bukatu da dabi'u iri daya na asali, kamar bukatar ci da sha ko sha'awar haihuwa, kuma wadannan bukatu za su ci gaba da bukatar a biya su. Haka kuma, ba ta dauke mutum a matsayin mai aikin tattalin arziki ko zamantakewa kawai ba, sai dai a matsayin cikakkiyar halitta guda, inda kowane mutum yana da bukatu iri-iri, ko na zamantakewa, ko na tattalin arziki, ko na haihuwa, ko wasu. Musulunci ya bayar da hukunci na Allah (hukm) ga dukkan wadannan fannoni na rayuwa.
The Shari‘ah (Islamic law) addresses men and women as human beings, not as people living in a particular time or place. And whether a man or a woman is living now or in 100 years time, they would still have the same basic needs and instincts, such as the need to eat and drink or the desire to procreate, and these would still have to be satisfied. As well it does not regard humans as just economic or social beings, rather as an integrated whole, with each person having various needs, be they social, economic, procreational or otherwise. Islam has given a hukm (divine rule) for all of these different areas in life.
Har ila yau, tsarin ijtihadi (ƙoƙarin malami na fitar da hukunci daga nassoshin Musulunci domin tabbatar da wata doka) hanya ce da ake bi wajen auna sababbin al'amura bisa ka'idojin Shari'ah. Don haka idan wata matsala, kamar binciken sararin samaniya ko aika saƙon lantarki, ba a yi mata bayani kai tsaye a cikin nassoshin Musulunci ba, ana iya fitar da hukuncinta ta hanyar ijtihadi. Wannan yana ba mutane damar bin Musulunci a kowane lokaci, kuma su bauta wa Allah (SWT) cikakkiyar bauta, a kowane hali da suke ciki.
Also, the process of ijtihad (divine exertion from the Islamic texts by a scholar to ascertain a rule) is the method by which new issues can be evaluated according to the Shari‘ah. So if an issue, like for example space exploration or electronic mailing, is not explicitly covered by the Islamic texts, there can be deduced by the process of ijtihad a hukm for that issue, thus enabling and ensuring that people can abide by Islam always, and thereby worship Allah (swt) completely, whatever the circumstances.
Ta haka ne tsarin Musulunci ke biyan dukkan bukatun mu da abubuwan dabi'armu, ba tare da ya yi watsi da ko daya daga cikinsu ba, kuma ba a takaita shi ga wani lokaci ko wuri na musamman ba, yana kuma ba mu shiryarwa a dukkan al'amura, tun daga tsaftar kai har zuwa manufofin harkokin wajen Daular Musulunci. Don haka dacewa da dacewar Musulunci an tabbatar da su har zuwa Ranar Alkiyama.
In this way, the Islamic system regulates all our needs and instincts, without neglecting any of them or being restricted to any particular time or place, and it gives us guidance in every issue, from personal cleanliness to the foreign policy of the Islamic State. Thus the applicability and relevance of Islam is guaranteed until the Day of Judgement.