۱۷ مناظره با یهودیان و مسیحیان
17 Debating the Jews and the Christians
غیرمسلمانان در مدت کوتاهی از قدرت و توانایی مسلمانان آگاه شدند. آنان دریافتند که قدرت مسلمانان ریشه در دلهایی دارد که هرگز از فداکاری در راه اسلام تهی نیست؛ دلهایی که همه گونه رنج و آزار را تحمل کردند و همواره آماده بودند که جان خود را در راه اسلام بدهند. مسلمانان اکنون در مدینه بودند، دین خود را آزادانه میورزیدند و احکام آن را اجرا میکردند؛ دینی که هر روز به اوج تازهای میرسید، در حالی که مسلمانان آرامش و خوشبختی واقعی را احساس میکردند.
The non-Muslims became aware of the strength and power of the Muslims within a short period of time. They realized that their strength was deeply rooted in hearts never short of sacrifice in the way of Islam, hearts that endured all types of pain and persecution, hearts that were always ready to give up life itself for Islam. There they were in Madinah enjoying their Deen and implementing its rules, a Deen that was reaching new heights each day with the Muslims feeling true contentment and happiness.
دشمنان اسلام این را هضم نمیکردند و نشانههای انزجار در میان یهودیانِ همسایه آشکارا بروز کرد. ترسهایشان فزونی گرفت و آنان شروع به بازاندیشی و تجدیدنظر در موضع خود نسبت به محمد ﷺ و اصحاب او کردند، زیرا مسلمانان روزبهروز استوارتر میشدند و بسیاری از مردم به دعوت اسلام پاسخ مثبت میدادند. یهودیان از کسانی از میان خودشان که به اسلام میگرویدند خشمگین شدند. آنان میترسیدند که اسلام در صفوفشان نفوذ کند و میان ایشان گسترش یابد، از این رو به عقاید و احکام اسلام حمله کردند. میان مسلمانان و یهودیان، مجادلهای داغ و جنگ اعصاب درگرفت که به نزاعی بسیار سختتر از آنچه مسلمانان با قریش در مکه تحمل کرده بودند، بدل شد.