۱ مقدمه
1 Introduction
این نسل کنونی دولت اسلامیای را که اسلام را پیاده میکرد به یاد ندارد، و کسانی که در سالهای پایانی دولت اسلامی (خلافت عثمانی) زیستهاند، که غرب یورش خود را علیه آن متوجه کرده بود، در واقع بقایای دولتی را دیده بودند که بخشهایی از حکومت اسلامی را پیاده میکرد. بنابراین درک ساختار حکومت اسلامی برای بسیاری از مسلمانان بسیار دشوار است. ذهن مسلمانان در گرو اوضاع امروز قرار گرفته و تصور نظام حکومتی را تنها از طریق رژیمهای دموکراسی فاسدی که بر کشورهای مسلمان تحمیل شدهاند، میتوانند داشته باشند.
The present generation does not recall the Islamic State that implemented Islam, and those who lived during the last years of the Islamic State (‘Uthmani Khilafah) against which the West had directed its onslaught, had in fact witnessed the vestiges of a state implementing remnants of Islamic rule. It is extremely difficult therefore for many Muslims to percieve the structure of the Islamic government. The minds of the Muslims have been consumed by the present day situation, and can only conceptualize the system of government through the depraved democratic regimes foisted upon Muslim countries.
این تنها جنبهی ناگوار یک وضعیت اندوهبار نیست. کاری دشوارتر از آن، دگرگون ساختن اذهانی است که فرهنگ غربی آنها را فریفته است. فرهنگ غربی همان خنجری بود که غرب در برابر دولت اسلامی کشید و با آن او را به شکلی کشنده زخمی کرد. سپس غرب آن سلاح را که هنوز از خون میچکید برداشت و با غرور به فرزندانش گفت: مادر بیمار شما را کشتهام؛ او به دلیل سرپرستی ضعیف و مدیریت نادرستش سزاوار مرگ بود، و من برای شما نوعی زندگی را فراهم کردهام که در آن شادی و رفاه را خواهید چشید. سپس فرزندان پیشنهاد دادند با قاتلی دست بدهند که خنجرش هنوز به خون مادرشان آلوده بود. گفته میشود که این دقیقاً همان کاری است که کفتار با طعمهاش میکند. طعمه بیحرکت میماند، مبهوت و حیرتزده، و تا زمانی که ضربهای سخت به او نخورد که خونش جاری شود، یا تا آنکه به دره کشیده شود تا خورده شود، به خود نمیآید.