7.2 Weerlegging van het idee van vrijheid - Weerlegging van het kapitalistische westerse denken | System Of Islam

7.2 Weerlegging van het idee van vrijheid - Weerlegging van het kapitalistische westerse denken | System Of Islam

0% read · 5 min left

Weerlegging van het kapitalistische westerse denken Bookmark

Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel

Toon origineel

7.2 Weerlegging van het idee van vrijheid

7.2 Refuting the Thought of Freedom

door Hizb Ut Tahrir5 min. lezen69 keer bekeken

Het oorspronkelijke concept van vrijheid voor de gehele mensheid is dat het het tegenovergestelde is van slavernij of tot slaaf maken. Dit is de werkelijke betekenis van de term die in het taalkundige erfgoed van de mensheid is vermeld sinds de term voor het eerst werd gebruikt. In de loop der tijd is de connotatie ervan echter uitgebreid naar andere zaken. Zo werd de term gebruikt om metaforische betekenissen uit te drukken die de paradoxale staat van slavernij weergeven volgens de talen, culturen en beschavingen van de naties.

The original concept of freedom for all of humankind is that it is the opposite to slavery or enslavement. This is the real meaning of the term that has been mentioned in the linguistic heritage of humankind, since the term was first used. Then, over time, its connotation extended to other matters. So the term was used to express metaphorical meanings that express the paradox state of slavery according to the languages, cultures and civilizations of the nations.

In de woordenboeken van het Westen komt het woord vrijheid met de betekenis van het tegenovergestelde van slavernij. Jacqueline Russ stelt in Methods in Philosophy (Frans: Les methodes en philosophie): “De lijst met betrekking tot de term vrijheid is zelfs nog significanter en rijker: afhankelijkheid, slavernij, dienstbaarheid, onderwerping, dwang, belemmering, onderdrukking, determinisme, lot, fatalisme, enz., zijn allemaal termen of concepten die gedefinieerd moeten worden.” (Frans: La liste concernant le terme liberte est encore plus significative et plus riche: dependance, esclavage, servitude, assujettissement, contrainte, entrave, oppression, determinisme, destin, fatalite, etc., sont autant de termes ou concepts a cerner). Het heeft de betekenis van de afwezigheid van externe beperkingen. Westerlingen hebben hierin de betekenis opgemerkt die de afwezigheid van beperkingen, noodzaak of dwang geeft over een keuze of handeling. Het wordt onder westerlingen ook gebruikt met de betekenis van onafhankelijkheid en soevereiniteit. Zo is een vrij man degene die niet onderworpen is aan externe beperkingen of dwang van buitenaf. Hij volgt geen meester.

Zo is volgens het westerse concept van de achttiende en negentiende eeuw na Chr. vrijheid het opheffen van beperkingen op een individu, door zijn zaken aan hemzelf over te laten, om zijn natuurlijke rechten uit te oefenen en zijn persoonlijke belangen te verwezenlijken op de wijze die hij wenst. Dit kan alleen mogelijk zijn door de hegemonie van de staat in te perken en haar inmenging in zijn intellectuele, economische, sociale en politieke aangelegenheden te beperken. Als er wetten moeten zijn om de mens van de natuurtoestand naar de burgerlijke staat te transformeren, waarbij zijn gedrag in een burgerlijke samenleving wordt gereguleerd, dan moeten deze slechts tot de mate bestaan dat ze absoluut noodzakelijk zijn. Gebaseerd op dit concept werden de rechten van het individu vastgelegd in de westerse handvesten en grondwetten, na de Franse revolutie, op een wijze die de individuele vrijheid (liberty) behoudt, in een vorm die dichter bij absolute vrijheid staat. Een voorbeeld hiervan was de Franse Verklaring van de Rechten van de Mens en de Burger van 1789 (Frans: Declaration des droits de l'homme et du citoyen de 1789), waarin staat: “Artikel IV - Vrijheid bestaat uit het doen van alles wat anderen geen schade berokkent: aldus hebben de uitoefening van de natuurlijke rechten van ieder mens slechts die grenzen die andere leden van de samenleving de vruchtbaarheid van diezelfde rechten verzekeren. Deze grenzen kunnen uitsluitend door de wet worden bepaald.”.

Thus, according to the Western concept of the eighteenth and nineteenth centuries CE, freedom is to lift restrictions upon an individual, by leaving his affairs to his self, to exercise his natural rights and to realize his personal interests in a way that he wishes. This can only be possible by curbing the hegemony of the state and limiting its interference in his intellectual, economic, social and political affairs. If there have to be laws to transform man from the state of nature into the civil state, regulating his behavior in a civil society, then they must be only to the extent that they are absolutely necessary. Based on this concept, the rights of the individual were established in the Western charters and constitutions, after the French revolution, in a manner that preserves individual freedom (liberty), in a form that is closer to absolute freedom. An example of this was France's Declaration of the Rights of Man and of the Citizen of 1789 (French: Declaration des droits de I'homme et du citoyen de 1789) which states, “Article IV - Liberty consists of doing anything which does not harm others: thus, the exercise of the natural rights of each man has only those borders which assure other members of the society the fruition of these same rights. These borders can be determined only by the law.”.

In feite is dit concept van natuurlijke of individuele vrijheid vergelijkbaar met het idee van individualisme. Het was slechts een reactie op de onderdrukking die westerse individuen leden. Het was geen diepgaand en gekristalliseerd intellectueel inzicht dat rekening houdt met de realiteit van de mens, de samenleving en de aard van de relaties tussen hen. De mens kan niet binnen de samenleving leven zonder beperkingen, anders zou de samenleving veranderen in een jungle, waar de sterken de zwakken zouden domineren. Deze zaak werd door het Westen ingezien en daarom liet het het concept van vrijheid, zoals dat in de achttiende en negentiende eeuw n.Chr. werd waargenomen, varen. Het introduceerde de term negatieve vrijheid als tegenovergestelde van een nieuw theoretisch onderbouwde positieve vrijheid. Andrew Heywood stelt in zijn boek, Key Concepts in Politics and International Relations, dat: “moderne liberalen en socialisten de neiging hebben gehad om een positieve visie op vrijheid te onderschrijven die het verbreden van de verantwoordelijkheden van de staat rechtvaardigt, met name in relatie tot de verzorgingsstaat en het economisch beheer. De staat wordt beschouwd als de vijand van de vrijheid wanneer deze wordt gezien als een externe beperking voor het individu, maar als een garantie voor vrijheid wanneer zij de voorwaarden schept voor persoonlijke ontwikkeling en zelfverwezenlijking.” In de twintigste eeuw n.Chr., na de verandering van de mondiale politieke, maatschappelijke en economische omstandigheden, met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog en het succes van de Bolsjewistische Revolutie in 1917, evenals de opkomst van diverse crises, begon het Westen het concept van vrijheid te herzien. Het vestigde zich op een ander concept genaamd burgerlijke vrijheid, wat op zijn beurt persoonlijke, religieuze, economische en politieke vrijheid omvat.

In fact, this concept of natural or individual freedom is like the idea of individualism. It was only a reaction to the oppression suffered by the Western individuals. It was not a deep and crystallized intellectual perception that takes account of the reality of man, society and the nature of relationships between them. Man cannot live within society, without restrictions, otherwise, society would turn into a jungle, where the strong would dominate the weak. This matter was realized by the West and so it abandoned the concept of freedom as perceived during the eighteenth and nineteenth centuries CE. It coined the term negative liberty as opposed to a newly theorized positive liberty. Andrew Heywood states in his book, Key Concepts in Politics and International Relations, that, “modern liberals and socialists have tended to subscribe to a positive view of freedom that justifies widening the responsibilities of the state, particularly in relation to welfare and economic management. The state is regarded as the enemy of freedom when it is viewed as an external constraint on the individual, but as a guarantee of freedom when it lays down the conditions for personal development and self realization.” In the twentieth century CE, after the change of global political, societal and economic conditions, with the outbreak of the First World War and the success of Bolshevik Revolution in 1917, as well as the emergence of various crises, the West began to review the concept of freedom. It settled on another concept called civil liberty, which in turn includes personal, religious, economic and political freedom.

In zijn boek, Principles of Political Science, stelt Robert Niven Gilchrist over burgerlijke vrijheid dat “het de Rechtsstaat kan betekenen, dat wil zeggen, de beperking van de macht van de overheid door gevestigde wetgeving, of dit nu in de vorm is van een grondwet die fundamentele principes bevat om de overheid te leiden en te beperken, of, zoals in Engeland, het feit dat de wet gelijk en onpartijdig geldt voor iedereen, voor zowel de machtigen als de nederigen. Deze betekenis van de term kan burgerlijke vrijheid worden genoemd.” De betekenis van deze uitspraak is dat het Westen het idee van vrijheid, zoals voorgesteld in het tijdperk van de Verlichting, heeft verlaten. Het Westen begon de noodzaak in te zien om beperkingen op te leggen door de staat via regulerende wetten, zelfs als dit tot vele wetten leidde. Ramsay Muir zei in zijn essay “The Prospect for British Liberalism” dat “de vrijheid van het individu om zijn eigen leven op zijn eigen manier te leiden, afhankelijk is van het bestaan van een rechtssysteem, afgedwongen door de algemene wil, dat de sterken kan weerhouden van misbruik van hun kracht ten koste van hun naasten.”

In his book, Principles of Political Science, Robert Niven Gilchrist states of civil liberty that “it may mean the Rule of Law, that is, the limitation of the powers of government by established law, whether it be in the form of a constitution which contains fundamental principles to guide and limit the government, or, as in England, the fact that law applies equally and impartially, to all, to the greatest and humblest alike. This sense of the term may be, called Civil Liberty.” The meaning of this statement is that the West abandoned the idea of freedom, as conceived in the era of Enlightenment. The West began to see the necessity of imposing restrictions by the state with regulatory laws, even if they became many laws. Ramsay Muir said in his essay “The Prospect for British Liberalism” that “the freedom of the individual to live his own life in his own way depends upon the existence of a system of law, enforced by the common will, which can restrain the strong from abuse of their strength at the expense of their neighbors.”.

Is het niet de Romeinse vrijheid zoals gedefinieerd in The Digest of Justinian, in Volume 1, Boek 1, onder “Human Status”, die stelt dat: “Vrijheid is de natuurlijke macht van een mens om te doen wat men wil, behalve voor zover dit wordt uitgesloten door dwang of door de wet”? Betekent dit dat de Romeinse beschaving de beschaving van de vrijheid is? Betekent dit dat de Europese volkeren al vrij waren, vóór het uitbreken van de revolutie voor vrijheid? Betekent dit ook dat koningen en Caesar de vrijheid verdedigden door mensen de wet te laten onderwerpen en door denkers te bestrijden die de wet uitdaagden? Als vrijheid in de moderne westerse traditie de soevereiniteit van de wet moet betekenen, dan betekent dit dat alle volkeren ter wereld vrij zijn en zij genieten van vrijheid. Waarom versiert de kapitalistische wereld zich dan alleen met de titel van de vrije wereld? Wat is er om over te pochen, wanneer alle beschavingen hierin gelijk zijn? Bovendien, waarom vonden de westerse revoluties voor de Verlichting überhaupt plaats?

Is it not the Roman freedom as defined in The Digest of Justinian, in its Volume 1, Book 1, under “Human Status,” which states that, “Freedom is one’s natural power of doing what one pleases, save insofar as it is ruled out either by coercion or by law.”? Does this mean that Roman civilization is the civilization of freedom? Does it mean that European people were already free, before the outbreak of the revolution for liberty? Does it also mean that kings and Caesar used to defend freedom, by making people submit to the law and fighting thinkers who challenged the law? If freedom in the modern Western tradition is to mean sovereignty of the law, then it means that all the people of the world are free and they enjoy freedom. So why adorn the capitalist world alone with the title of the free world? What is there to boast about, when all civilizations are equal in this? Moreover, why did the Western revolutions for Enlightenment take place in the first place?

Wat de werkelijke staat van de mens betreft, of deze nu antiek of modern is, of het nu in het Oosten of het Westen is, het is een staat van discipline, oftewel een staat van niet-vrijheid. Dienovereenkomstig is het concept van westerse vrijheid niet geloofwaardig. Het is mogelijk om de semantische geldigheid ervan vast te stellen door het westerse denken zelf aan vrijheid te koppelen, wat betekent dat westerse vrijheid niet wordt gedefinieerd in haar eigen absolute termen, maar wordt gekwalificeerd binnen een context. Het is inderdaad een relatief idee dat wordt gedefinieerd door zijn specifieke context, namelijk het idee van het Westen en zijn concepten, of de westerse ideologie en haar beschaving. Zo is de vrije mens in het Westen degene die het secularisme aanneemt en leeft volgens het westerse model, zoals beperkt en ingeperkt door de baronnen van de financiën, de media en de seks. De illusie van vrijheid is bekend zelfs bij de westerse mens zelf, die wordt beperkt door niet honderden, maar duizenden wetten. De hardste en zwaarste daarvan zijn de belastingwetten. Zo heeft het Westen pornografie ontketend als een afleiding om de tegenstrijdigheid binnen het Westen te dekken, waardoor mensen worden verhinderd om naar het alternatief te zoeken.

As for the real state of man, whether it is ancient or modern, whether in the East or the West, it is the state of discipline i.e. in the state of non-freedom. Accordingly, the concept of Western freedom is not credible. It is possible to determine its semantic validity only by linking the Western thought itself to freedom, meaning that Western freedom is not defined on its own absolute terms but is qualified within a context. Indeed, it is a relative idea defined by its particular context, which is the idea of the West and its concepts or the Western ideology and its civilization. Thus the free man in the west is the one who adopts secularism and lives according to the Western model, as limited and restricted by the barons of finance, media and sex. The delusion of freedom is known even amongst the Western man himself who is restricted by not hundreds, but thousands of laws. The hardest and heaviest of them are the tax laws. Thus, the West has unleashed pornography as a distraction to cover the contradiction within the West, preventing people from searching for the alternative.

Aangezien de realiteit van de mens is dat hij een sociaal wezen is dat in een gemeenschap leeft, is het voor hem zowel rationeel als praktisch onmogelijk om bevrijd te worden van de beperkingen van het systeem, of de regelgevende wetten, om met anderen te kunnen leven. Islam heeft de mens weggeleid van het streven naar het onmogelijke naar het accepteren van het mogelijke, namelijk de dienstbaarheid aan Allah (SWT) alleen. Het onderwerp van studie heeft dus niet betrekking op de mogelijkheid om zonder beperkingen te leven, aangezien dat niet mogelijk is. In plaats daarvan heeft het betrekking op wie dergelijke beperkingen oplegt. Dienovereenkomstig bevrijdt de Islam de mens van de dienstbaarheid aan mensen, door hem de onderwerping aan de Soevereiniteit van Allah (SWT) te schenken. De Islam verheft de mens tot de verhevenheid van de dienstbaarheid aan de Schepper van de mensen. Dus dienstbaarheid is slechts aan de Schepper en niet aan de scheppingen. De Islam verzekert de onderwerping van de mens aan de Schepper. Het naleven van en gehoorzaamheid aan het systeem van de Schepper is van de hoogste waarde en verheft de mens tot de hoogste rangen. Alleen de Islam realiseert de wijsheid van waarom de mens is geschapen. Allah (SWT) zegt,

Since the reality of man is that he is a social being living in a community, it is impossible for him, both rationally and practically, to be liberated from the restrictions of the system, or regulatory laws, in order for him to live with others. Islam has diverted man from looking after the impossible into accepting the possible, which is servitude to Allah (swt) alone. So the subject of study is not related to the possibility of living without restrictions, as it is not possible. Instead, it is related to who places such restrictions. Accordingly, Islam liberates man from the servitude of humans, by granting him the submission to the Sovereignty of Allah (swt). Islam raises man to the sublimity of servitude to the Creator of humans. So servitude is only to the Creator and not to the creations. Islam ensures man’s submission to the Creator. Abidance and obedience to the system of the Creator are of the highest value and raises man to the highest ranks. Islam alone realizes the wisdom of why man was created. Allah (swt) says,