Wat betreft het rationalisme: dit heeft verschillende betekenissen in de westerse cultuur. Dit omvat een specifieke filosofische betekenis die in contrast staat met het empirisme. Dit omvat ook de algemene betekenis, zoals gesuggereerd door John Cottingham in zijn boek, The Rationalists, toen hij zei: “de 'rationalist', aangevoerd door Descartes, Spinoza en Leibniz, werd gezien als iemand die probeerde zijn filosofische systemen puur a priori op te bouwen.” Deze algemene betekenis is waar wij ons in dit onderwerp mee bezighouden. Dit komt doordat de gemene deler tussen alle westerse denkers de overeenstemming is om de geest als de wetgever (hakim) aan te wijzen, ongeacht de instrumenten voor analyse en oordeel; dat wil zeggen dat de geest de referentie is om zaken en kwesties naar te beoordelen en niet religie. Clarence Crane Brinton stelt in zijn boek, The Shaping of the Modern Mind: “Het rationalisme neigt er dan toe God en het bovennatuurlijke uit het universum te verbannen. Het laat alleen het natuurlijke over, wat de rationalist als uiteindelijk begrijpelijk beschouwt, bijna altijd door wat de meesten van ons kennen als de methoden van wetenschappelijk onderzoek.” Het depot europaeischewerte.info vat in zijn publicatie, Definition of the most basic European Values, samen dat “in het tijdperk van de Verlichting Descartes en andere filosofen en wetenschappers hun denken baseerden op rede en rationaliteit... De rede staat boven het geloof... De rede wordt de ultieme bron van besluitvorming... Het gebruik van de rede overrulet religieuze en absolutistische verboden op vrij denken en handelen... 'Goed' wordt gedefinieerd als 'redelijk'... Evaluatie vindt plaats op basis van een rationele overweging van de situatie.”

As for Rationalism, it has several meanings in the Western culture. This includes a particular philosophical meaning that appears in mention that is in contrast to Empiricism. This also includes the general meaning, as alluded to by John Cottingham in his book, The Rationalists when he said, “the 'rationalist', led by Descartes, Spinoza, and Leibniz, were seen as attempting to construct their philosophical systems purely a priori.” This general meaning is what we are concerned about in this subject. This is because the common denominator between all the Western thinkers is the agreement to make mind as the legislator (hakim), regardless of its tools for analysis and judgement i.e. the mind is the reference to judge upon things and matters and not religion. Clarence Crane Brinton in his book, The Shaping of the Modem Mind states “Rationalism tends then to banish God and the supernatural from the universe. It has left only the natural, which the rationalist holds to be ultimately understandable, almost always by what most of us know as the methods of scientific investigation.” The repository europaeischewerte.info summarizes, in its publication, Definition of the most basic European Values that “In the Age of Enlightenment, Descartes and other philosophers and scientists based their thinking on reason and rationality... Reason stands above faith... Reason becomes the ultimate source of decision... The use of reason overrules religious and absolutistic bans on free thought and acts... “Good” is defined as “reasonable”... Evaluation occurs on the basis of a rational consideration of the situation.”.

Zo is het Westen rationalistisch in de zin dat het de religie verlaat en gaat vertrouwen op het verstand, en enkel het verstand, als wetgever. De dominantie van het verstand manifesteert zich in het Westen binnen wat de Westerlingen erkennen als principes, waarden en normen. Deze vormen de fundamenten van het Westerse denken als geheel, als een ideologie, beschaving en cultuur. Voor hen zijn waarden in de zin van louter begrepen percepties over zaken en handelingen, in termen van het beschrijven ervan als goed (khair) of slecht (sharr), aangenaam (hasan) of lelijk (qabeeh), juist of onjuist en moreel of immoreel. Gevolglik worden zaken en handelingen beschreven als wenselijk of onwenselijk. Voor het Westen worden de gevestigde en aangenomen waarden aan de ene kant beschouwd als criteria van wat goed (khair) of aangenaam (hasan) is voor individuen en groepen. Aan de andere kant worden ze beschouwd als allesomvattende criteria die het individuele en maatschappelijke gedrag leiden en sturen.

Thus the West is rationalist in the sense that it abandons religion and comes to rely on reason, and reason alone, as a legislator. The dominance of reason appears in the West within what the Westerners acknowledge as principles, values and norms. These constitute the foundations of Western thought as a whole, as an ideology, civilization and culture. For them, values are in the sense of mere comprehended perceptions about things and actions, in terms of describing them as good (khair) or bad (sharr), pleasant (hasan) or ugly (qabeeh), right or wrong and moral or immoral. Consequently, things and actions are described as desirable or undesirable. For the West, the established and adopted values are considered on the one side as criteria of what is good (khair) or pleasant (hasan) to the individuals and groups. On the other side, they are considered as comprehensive criteria that guide and direct the individual and societal behavior.

Wat betreft de principes, sommige van hen onderscheiden de principes van de waarden, terwijl anderen geen onderscheid tussen hen maken. Het onderscheid dat door sommigen wordt gemaakt, is niet in de zin van betekenis, maar in de zin van continuïteit en particulariteit. Dus, sommige van de waarden zijn onderhevig aan verandering en relativiteit. Wat de principes betreft, dit zijn echter vaste waarden die niet veranderen. Ze worden beschouwd als menselijk universeel, waaronder vrijheid, gelijkheid en secularisme. Wat de normen betreft, zijn zij — volgens het Westen — de verzameling van gedragsregels die deelachtig en specifiek zijn, los van de wetten die gewoonlijk voortvloeien uit waarden. Ze zijn gerelateerd aan de moraal en tradities die heersend zijn binnen de samenleving, die bepalen of het gedrag acceptabel is of wordt verworpen. Deze westerse waarden, principes en normen zijn voortgekomen uit het westerse standpunt over het leven of de zogenaamde ideologie. Ze zijn gebaseerd op de scheiding van religie uit het leven en de arbitrage door het verstand alleen. Dit maakt nut tot een basis om de betekenis van goed en kwaad, evenals aangenaam en lelijk, te definiëren. Dit wordt uitgedrukt vanuit de westerse filosofie met betrekking tot zaken en handelingen in termen van normen. Het omvat onthouding en uitvoering, in termen van oordelen die beloning en straf omvatten, en in termen van de intentie en waarden die in acht moeten worden genomen tijdens de handeling.

As for the principles, some of them differentiate the principles from the values, whilst others do not differentiate amongst them. The differentiation made by some is not in the sense of meaning, but in the sense of continuity and particularity. So, some of the values are subject to change and relativity. However, as for the principles, they are fixed values that do not change. They are considered as humanly universal, including freedom, equality and secularism. As for the norms, they are - according to the West - the collection of rulings of conduct that are partial and specific, apart from the laws that usually emerge from values. They are related to the morals and traditions prevalent amongst the society, that determine whether the behavior is acceptable or rejected. These Western values, principles and norms emerged from the Western viewpoint about life or the so-called ideology. They are based on the separation of religion from life and the arbitration by the mind alone. This makes benefit as a basis to define the meaning of good and bad, as well as pleasant and ugly. This is expressed from the Western philosophy related to things and actions in terms of norms. It includes abstinence and performance, in terms of judgment that include reward and punishment, and in terms of the intent and values to be taken into account during action.

Zij vertrouwden op het gevolg en het resultaat van een handeling om vast te stellen of de handeling goed of aangenaam is. Dit wordt volgens hen consequentialisme genoemd. Consequentialistische theorieën houden rekening met genot, de afwezigheid van pijn, de bevrediging van iemands voorkeuren en bredere opvattingen over het "algemeen goed". In zijn boek, An Introduction to the Principles of Morals and Legislation, stelde Jeremy Bentham: "Met nut wordt de eigenschap van een object bedoeld, waardoor het de neiging heeft om voordeel, voordeel, genot, goed of geluk voort te brengen." Zo definieert het utilitarisme het doel van de mens als het nastreven van het bereiken van geluk. Er wordt beweerd dat geluk wordt gerealiseerd door alles wat voordelig is, terwijl alles wat voordelig is genot is. Dit standpunt is wijdverbreid in het Westen en vormt de praktische westerse perceptie van het leven. Desalniettemin drukken zij het op een nieuwe manier uit, met het concept van welzijn, zoals zij zeggen. De handeling wordt beoordeeld op morele acceptatie of verwerping, in overweging van het feit of deze aangenaam of slecht is, afhankelijk van wat er wordt bereikt aan het welzijn van de mens als individu of als groep. Waarden en normen worden alleen vastgesteld om dat concept te bereiken.

They relied on the consequence and result of an action to establish the action as being good or pleasant. This is called, according to them, Consequentialism. Consequentialist theories consider pleasure, the absence of pain, the satisfaction of one's preferences and broader notions of the “general good.” In his book, An Introduction to the Principles of Morals and Legislation, Jeremy Bentham stated, “By utility is meant that property in any object, whereby it tends to produce benefit, advantage, pleasure, good, or happiness.” Thus Utilitarianism defines the objective of man to pursue the achieving happiness. It is claimed that happiness is realized by all that benefits, whilst all that benefits is pleasure. This view is prevalent amongst the West, forming the practical Western perception of life. Nevertheless, they express it anew, with the concept of welfare, as they say. The action is evaluated for moral acceptance or rejection, in consideration of its being pleasant or bad, according to what is achieved of the welfare of man as an individual or a group. Values and norms are set only to achieve that notion.

Zo is het enige resultaat het voordeel dat door de menselijke geest wordt bepaald. Er is geen inmenging van religie of God. Daarom bevestigen rationalisten het vermogen van de geest om op eigen kracht te begrijpen wat goed en slecht is. Zij beweren de overbodigheid van religie. Zij citeren het zogenaamde Euthyphro-dilemma, dat te vinden is in Plato's dialoog Euthyphro, waarin Socrates aan Euthyphro vraagt: “Wordt het vrome bemind door de goden omdat het vroom is, of is het vroom omdat het door de goden bemind wordt?” Als men de eerste premisse stelt, zouden de rationalisten zeggen dat de betekenis hiervan is dat een handeling in feite helemaal geen waarde heeft. In plaats daarvan is het een juridische overweging die onderworpen is aan de wil van God. Dus als God u niet had bevolen rechtvaardig te zijn, zou u niet rechtvaardig zijn geweest, terwijl rechtvaardigheid een realiteit is voor alle menselijke wezens, zonder welke het leven niet in orde zal worden gebracht. Als men de tweede premisse stelt, zouden zij zeggen dat als de handeling en het criterium ervan intrinsiek goed zijn, het onafhankelijk is van God. De menselijke geest kan het begrijpen zonder de behoefte aan God. Op deze manier vestigde het Westen zijn rationele waardensysteem, waarbij religie werd uitgesloten door het gebruik van zijn Rationalisme.

Thus the only result is benefit decided by the human mind. There is no interference of religion or God. Thus rationalists affirm the ability of the mind to comprehend what is good and bad on its own. They assert the redundancy of religion. They cite the so-called Euthyphro dilemma, which is found in Plato's dialogue Euthyphro, in which Socrates asks Euthyphro, “Is the pious loved by the gods because it is pious, or is it pious because it is loved by the gods?” If one asserts the first premise, the Rationalists would say that the meaning of this is that action has in fact no value at all. Instead it is a legal consideration subject to the will of God. Thus if God had not commanded you to be just, you would have not been just, whilst justice is a reality for all human beings, without which life will not be put in order. If one asserts the second premise, they would say that if the action and its criterion are intrinsically good, then it is independent of God. The human mind can comprehend it without the need for God. In this way, the West established its rational system of values, excluding religion by using its Rationalism.

Het Euthyphro-dilemma waarop het westerse rationalistische wereldbeeld is gebouwd, of het nu gaat om consequentialisme of idealisme, met betrekking tot het onderwerp van waarden en moraal als geheel, waarbij deze worden beschouwd als een rationeel argument dat de uitsluiting van religie uit het leven rechtvaardigt. Dit dilemma is niets anders dan een drogreden. Dit komt doordat het, ongeacht hun misconceptie van God en de corruptie van hun geloof, is gebaseerd op de onjuiste aanname dat handelingen intrinsiek goed en slecht, of aangenaam en lelijk zijn, zodanig dat de geest ze kan begrijpen en kan bepalen of ze wenselijk of onwenselijk zijn.

The Euthyphro dilemma upon which the Western rationalistic view, whether consequentialism or idealism, is built with respect to the subject of values and morals as a whole, considering them as a rational argument that justifies the exclusion of religion from life. This dilemma is nothing but a fallacy. This is because, regardless of their misperception of God and the corruption of their belief, it is established upon the false basis of recognition that actions are intrinsically good and bad, or pleasant and ugly, such that the mind can comprehend them, determining whether they are desirable or undesirable.

Wat betreft dat wat betrekking heeft op het goede en het kwade, het is de karakterisering van handelingen in termen van hun invloed, volgens het perspectief van de mens, in termen van onthouding en uitvoering, dienovereenkomstig. Zo houdt de mens van zaken die vallen onder de sfeer die hij ofwel beheerst, of de sfeer die hem beheerst. Ook haat hij zaken binnen beide sferen. Dus probeert hij deze liefde en haat te interpreteren als goed en kwaad. Hij neigt ernaar datgene wat hij liefheeft 'goed' te noemen, en datgene wat hij haat 'kwaad'. Op dezelfde wijze noemt hij sommige handelingen goed, terwijl andere kwaad zijn, op basis van wat hem ten goede komt of wat hem schaadt.

As for what is pertaining to good and bad, it is the characterization of actions in terms of its influence, according to the perspective of man, in terms of abstinence and performance, accordingly. Thus man likes things that fall under the sphere which either he dominates or the sphere that dominates him. Also he hates things within both spheres. So he attempts to interpret this love and hatred, as good and bad. He inclines to call what he loves, as good, and what he hates, as bad. Similarly, he calls some actions to be good, whilst others to be bad on the basis of what benefits him or what harms him.

In werkelijkheid kunnen handelingen die voortkomen uit de mens, binnen zijn sfeer van dominantie, op zichzelf niet als goed of slecht worden beschreven. Dit komt doordat het louter handelingen zijn, die op zichzelf niet als goed of slecht worden gekenmerkt. In plaats daarvan is de karakterisering als goed of slecht gebaseerd op externe overwegingen, buiten de aard van de handelingen om. Zo kan het doden van een menselijke ziel niet goed of slecht worden genoemd; in plaats daarvan wordt het slechts doden genoemd. De karakterisering als goed of slecht staat los van die handeling. Zo is het doden van degene die oorlog voert goed, terwijl het doden van de burger, of de verdragsbondgenoot, of degene die onder bescherming staat (musta’min), slecht is. De eerste doder zal worden beloond, terwijl de tweede doder zal worden gestraft, hoewel beiden dezelfde handeling verrichten, namelijk het doden, zonder onderscheid. Wat het goede en het slechte bepaalt, zijn de factoren die de mens ertoe aanzetten die handeling te verrichten, evenals het doel waarvoor hij die handeling uitvoert. Dus de factoren die de mens ertoe aanzetten de handeling te verrichten en het doel waarvoor hij die handeling uitvoert, zijn de twee zaken die het goede en het slechte in een handeling bepalen. Dit staat los van de vraag of de mens die handeling leuk vindt of haat, en of de handeling hem ten goede komt of hem schaadt.

In reality, actions emanating from man, within his sphere of dominance, cannot be described as good or bad in themselves. This is because they are actions alone, that are not characterized as good or bad in themselves. Instead, the characterization of being good or bad is based on external considerations, outside of the nature of actions. So, killing a human soul cannot be called good or bad. Instead it is only called killing. The characterization of being good or bad is external to that action. Thus, killing the one who wages war is good, whilst killing the citizen, or covenanted person or the one who is under protection (musta’min), is bad. The first killer will be rewarded, whilst the second killer will be punished, although both are undertaking the same action, of killing, without differentiation. What decides the good and bad are the factors that drive man to do that action, as well as the objective for which he carries that action. Thus, the factors that drive man to do the action and the objective for which he carries out that action, are the two things that determine the good and bad in an action. This is irrespective of whether man likes or hates that action and whether the action benefits him or harms him.

Wat betreft de handelingen die voortkomen uit een persoon of tegen hem plaatsvinden binnen de sfeer die hem domineert, de mens beschrijft deze als goed of slecht op basis van zijn liefde of haat jegens hen en op basis van zijn voordeel of schade door hen. Deze karakterisering betekent echter niet dat zij worden gekenmerkt door hun werkelijkheid. De mens kan iets als goed zien, terwijl het in feite slecht is. De mens kan iets als slecht zien, terwijl het in feite goed is. Allah (SWT) zei,

As for the actions that occur from a person or against him in the sphere that dominates him, man describes them to be good or bad based on his love or hatred towards them and based on his benefit or harm from them. However, this characterization does not mean that they are characterized by their reality. Man may see something as good, whilst it is in fact bad. Man may see something as bad, whilst it is in fact good. Allah (swt) said,

“Maar misschien haat je iets terwijl het goed voor je is, en misschien houdt je iets van terwijl het slecht voor je is. En Allah weet, terwijl jullie het niet weten.” [TMQ soera Al-Baqarah 2: 216],

“But perhaps you hate a thing and it is good for you; and perhaps you love a thing and it is bad for you. And Allah Knows, while you know not.” [TMQ Surah Al-Baqarah 2: 216],

Dit heeft betrekking op het goede en het kwade. Wat betreft het onderwerp van het aangename/mooie (hasan) en het lelijke (qabeeh): daden worden gekenmerkt door het oordeel van de mens, door de beloning en de straf daarvoor. De daden van de mens zijn louter materieel met betrekking tot hun intrinsieke aard, ongeacht al hun omstandigheden en overwegingen. De aard van het materieel zijn kenmerkt zichzelf niet als zijnde noch aangenaam noch lelijk. In plaats daarvan worden de daden beschreven door hun externe omstandigheden en overwegingen die buiten de daden liggen. Deze andere zaak is wat de aard van een daad verklaart als zijnde ofwel hasan ofwel qabeeh. Dit kan niet de geest zijn, want de geest is onderhevig aan ongelijkheid, verschil en tegenstrijdigheid. De inschattingen van de geest van hasan en qabeeh worden beïnvloed door de omgeving waarin een persoon leeft. Geesten zijn onderhevig aan ongelijkheid en verschil naarmate de tijd verstrijkt. Als de geest wordt overgelaten om hasan en qabeeh te bepalen, dan zal hetgeen qabeeh is voor de ene groep mensen, hasan zijn voor een andere groep. Hetzelfde kan op het ene moment hasan zijn, terwijl het op andere momenten qabeeh is. De beschrijving van een daad als hasan of qabeeh moet van toepassing zijn op alle menselijke wezens, op alle tijden. Dienovereenkomstig moet de karakterisering van daden als zijnde ofwel hasan ofwel qabeeh, naar hun aard, voortkomen uit een macht die de geest te boven gaat, namelijk Allah (SWT).

This is in relation to good and bad. As for the subject of pleasant/pretty (hasan) and ugly (qabeeh), actions are characterized by the judgment of man, by the reward and punishment of them. Actions of man are materialistic alone, with respect to their intrinsic nature, for all of their circumstances and considerations. The nature of being materialistic does not characterize itself as being either pleasant or ugly. Instead, the actions are described by their external circumstances and considerations external to the actions. This other matter is what explains the nature of action as being either hasan or qabeeh. This cannot be the mind because the mind is subject to disparity, difference and contradiction. The mind’s estimations of hasan and qabeeh are influenced by the environment in which a person lives. Minds are subject to disparity and difference over the passage of time. If the mind is left to determine hasan and qabeeh, then the thing that is qabeeh to one group of people will be hasan to another group. The same thing may be hasan at one time, whilst qabeeh at other times. The description of an action to be hasan or qabeeh must be applicable to all human beings, at all times. Accordingly, the characterization of actions being either hasan or qabeeh, by their nature, must come from a power that is beyond mind, which is Allah (swt).

De mens geeft zichzelf de autoriteit om handelingen als hasan of qabeeh te beoordelen door analogieën te trekken met zaken. Aangezien de mens merkt dat hij het bittere als lelijk (qabeeh) kan beoordelen, het zoete als aangenaam (hasan), de afschuwelijke vorm als lelijk (qabeeh) en de mooie vorm als aangenaam (hasan), denkt hij dat hij de waarheid als hasan kan beoordelen, de leugen als qabeeh, het nakomen van een belofte als hasan en verraad als qabeeh. Zo gaf hij zichzelf de autoriteit om handelingen als hasan of qabeeh te beoordelen. Op basis van zijn oordeel bepaalde hij een straf voor de lelijke handeling en een beloning voor de aangename handeling. Hij deed dit, ook al kunnen handelingen niet met zaken worden vergeleken. Dit komt doordat zaken gevoeld kunnen worden op hun bitterheid, zoetheid, afschuwelijkheid en schoonheid, en erover een oordeel kan worden geveld. In tegenstelling hiermee kan er in handelingen niets worden gevonden dat door de mens gevoeld kan worden, zodat hij erover kan oordelen of ze qabeeh of hasan zijn. Daarom kunnen handelingen zelf niet absoluut als qabeeh of hasan worden beoordeeld.

Man gives himself the authority to judge actions to be either hasan or qabeeh by making analogies upon things. Since man finds that he is able to judge the bitter thing as ugly (qabeeh), the sweet thing as pleasant (hasan), the hideous form as ugly (qabeeh) and the beautiful form as pleasant (hasan), he thinks that he can judge truth as hasan, false as qabeeh, fulfilling the promise as hasan and treachery as qabeeh. So he gave himself the authority of judging actions as hasan or qabeeh. Based on his judgment, he determined penalty for the ugly action and reward for the pleasant action. He did so even though actions cannot be compared with things. This is because things can be sensed for their bitterness, sweetness, hideousness and beauty and so judgment can be passed upon them. In contrast, nothing can be found within actions that can be sensed by man, so that he can judge upon them, as to whether they are qabeeh or hasan. Thus, actions themselves cannot be judged as qabeeh or hasan absolutely.

De analogieën die de mens maakt voor goed en slecht, en voor hasan en qabeeh, zijn wisselende en tegenstrijdige analogieën. Dit komt doordat zij voortkomen uit een beperkte geest, gebaseerd op zintuiglijke waarnemingen die tegenstrijdig en niet definitief zijn. Het is niet juist om het meten van goed en slecht, of hasan en qabeeh, aan de mens over te laten. Dit komt doordat het aangename en het lelijke van de ene naar de andere tijd zullen verschillen, en van de ene groep naar de andere. Dit spreekt de realiteit tegen dat ideologie universeel is, door haar karakterisering van handelingen voor de gehele mensheid, voor alle tijden. Daarom moet de karakterisering komen van een macht die de geest te boven gaat, om de mens uit te leggen wat goed en slecht is en wat hasan en qabeeh is, om zo voor hem te bepalen wat hem voordeel brengt en wat schade voorkomt. Deze macht is de Schepper van de mens, die Allah (SWT) is. Allah (SWT) zei,

The analogies made by man for good and bad, and for hasan and qabeeh, are varying and contradicting analogies. This is because they emanate from a limited mind, based upon sensations that are contradictory and not definite. It is not correct to leave the measuring of good and bad, or hasan and qabeeh, to man. This is because pleasant and ugly will be different from one time to another, from one group to another. This contradicts the reality of ideology being universal, through its characterization of actions for the whole of humankind, for all ages. Therefore, the characterization must be from a power that is beyond the mind, to explain to man what is good and bad and what is hasan and qabeeh, thereby determining for him what brings him benefit and what prevents harm. This power is the Creator of Man who is Allah (swt). Allah (swt) said,

“Kent Degene die geschapen heeft niet, terwijl Hij de Subtiele, de Alwetende is?” [TMQ soera Al-Mulk 67:14],

“Does He who created not know, while He is the Subtle, the Acquainted?” [TMQ Surah Al-Mulk 67:14],

Er mag hier niet worden gezegd dat het verschil en de ongelijkheid niet noodzakelijkerwijs in een negatieve zin hoeven te zijn, aangezien ze in een positieve zin kunnen zijn die duidt op evolutie, ontwikkeling en vooruitgang. Dienovereenkomstig is de evolutie van westerse wetten het gevolg van de evolutie van samenlevingen en mensen. Dit mag niet worden gezegd, omdat de behandelingen, in oorsprong, de georganiseerde regels zijn om een mens te bevredigen, met betrekking tot zijn organische behoeften en instincten, terwijl hij als mens wordt beschouwd. De realiteit van het systeem is dat het de problemen van mensen niet behandelt door hen op individuele basis te beschouwen, of door de plaats en tijd waarin zij leven te overwegen. In plaats daarvan zou het systeem de problemen van de Mens aanpakken door hem als mens te beschouwen, of hij nu man of vrouw is, Arabier of niet-Arabier, wit of zwart, evenals of hij een oude Mens, een hedendaagse Mens of een toekomstige Mens is. Het systeem zou hem behandelen als een mens, zonder onderscheid te maken naar tijd en plaats. Er is geen verschil tussen een huidige Mens en een oude Mens. De kwestie van de hedendaagse Mens is de kwestie van de oude Mens, aangezien beiden honger, dorst, angst en lust zouden voelen. Dit komt doordat de organische behoeften en instincten hetzelfde zijn voor ieder mens. Ze verschillen niet van het ene individu naar het andere, noch variëren ze van de ene tijd naar de andere. Wat wordt gezien als een verandering in het menselijk leven, is in termen van praktische realiteiten en niet in termen van de aard van de mensen zelf. De verandering vindt alleen plaats in de vormen van de levensstijl. Dus de oude mens leefde in grotten en reed op paarden, terwijl de hedendaagse mens in wolkenkrabbers leeft en in vliegtuigen vliegt. Als we nauwkeurig onderzoeken, zullen we vinden dat de motivatie voor de oude Mens om in grotten te leven en op paarden te rijden, dezelfde is als de motivatie voor de hedendaagse mens om in gebouwen te wonen en in vliegtuigen te vliegen. Overeenkomstig hiermee is het systeem dat goed is voor alle tijden en plaatsen, het systeem dat oplossingen biedt voor de problemen die van toepassing zijn op alle menselijke wezens, ongeacht hun kleur, geslacht, ras, plaats en tijd.

It must not be said here that the difference and disparity do not necessarily have to be in a negative sense, as they may be in a positive sense indicating evolution, development and progress. Accordingly, the evolution of Western laws is because of the evolution of societies and people. This must not be said because the treatments, in origin, are the organized rulings to satisfy a human, with respect to his organic needs and instincts, whilst considering him as a human. The reality of the system is that it does not treat the problems of humans, by considering them on an individual basis, or considering the place and time in which they live. Instead, the system would address the problems of Man by considering him as a human, whether male or female, Arabs or non-Arab, white or black, as well as whether he is an ancient Man, contemporary Man or future Man. The system would treat him as a human, without differing over time and place. There is no difference between a current Man and ancient Man. The issue of the contemporary Man is the issue of ancient Man, as both would feel hunger, thirst, fear and lust. This is because the organic needs and instincts are the same for every human. They do not differ from one individual to another, nor do they vary from one time to another. What is seen as a change in human living is in terms of practical realities and not in terms of the nature of humans themselves. The change occurs only in the forms of lifestyle. So the ancient man lived in caves and rode on horses, whilst the contemporary man lives in skyscrapers and flies in airplanes. If we scrutinize closely, we will find that the motive for ancient Man to live in caves and ride on horses, is the same as the motive for contemporary man to live in buildings and fly over airplanes. Accordingly, the system that is good for all times and places, is the system that provides treatments for the problems applicable to all the human beings regardless of their color, sex, race, place and time.

Wat betreft de waarden, heeft het westerse denken in zijn onderzoek op vier aspecten gefaald:.

As for the values, Western thought erred in its research in four aspects:.

Ten eerste, met betrekking tot de waarden die worden besproken door westerse denkers, zoals vrijheid, waardigheid, rechtvaardigheid, gelijkheid, barmhartigheid, integriteit, tolerantie, aansprakelijkheid en anderen. Dit zijn louter concepten waarvan de betekenissen niet worden begrepen, tenzij ze verbonden zijn met gevoelens, dat wil zeggen met de geaccepteerde bronnen en de toegepaste behandelingen. Dienovereenkomstig zien we dat mensen niet van mening verschillen over de adoptie ervan als loutere concepten. In plaats daarvan verschillen zij over de geaccepteerde bronnen en hun praktische implementaties. Daarom is het misleidend om bijvoorbeeld te zeggen dat gelijkheid een universele waarde en een menselijke vereiste is, wetende dat wat het betekent voor een westerling, iets anders is dan wat het betekent voor een moslim. Het wordt in het kapitalisme op een andere manier bedoeld dan het wordt bedoeld in de Islam.

Firstly, regarding the values discussed by Western thinkers such as freedom, dignity, justice, equality, mercy, integrity, tolerance, liability and others. These are mere concepts whose meanings are not understood, unless they are connected with sensations, i.e. with the accepted sources and implemented treatments. Accordingly, we see that people do not differ over their adoption as mere concepts. Instead, they differ over the accepted sources and their practical implementations. Accordingly, it is fraudulent to say, for instance, that equality is a universal value and human requirement, knowing what it is means for a Westerner, is other than what it means for a Muslim. It is meant in Capitalism in a manner other than what is meant in Islam.

Ten tweede zijn de waarden die door de Westerlingen worden besproken, in hun streven deze in hun samenlevingen te benadrukken, niet haalbaar. Dit komt doordat zij in strijd zijn met het Westerse standpunt of ideologie die het leven beschrijft vanuit het utilitaire oogpunt van voordelen. Dus, als de waarden niet in overeenstemming zijn met het Westerse standpunt over het leven, dan zijn het louter ideeën die zich niet transformeren tot doel en praktijk. Deze realiteit is bekend bij een groep van de Westerse denkers zelf. Dit heeft hen aangezet tot het herleven van de zogenaamde theorie van de deontologische ethiek (plichtsethiek). Dit betekent dat zij de mogelijkheid van Westerse toewijding aan waarden waarnemen, zonder hun gevolgen en voordelen te overwegen. Zo menen zij dat Westerlingen niet zullen liegen omdat liegen op zichzelf lelijk (qabeeh) is, en dat zij waarheidsgetrouw zullen zijn omdat de waarheid van nature goed (hasan) is. Dit is een visie van idealistische fantasie die niet haalbaar is bij enige groep individuen in het Westen, aangezien er geen motief voor de implementatie is. Alleen omdat een man weet dat waarachtigheid goed is, volgt daar niet automatisch uit dat hij zich eraan zal houden. Er moet een dwingend motief zijn, vergezeld van lof of veroordeling. Dus voor een man wiens geloofsovertuiging deze wereld scheidt van wat eraan voorafging en wat erna komt, die zijn individualiteit het middelpunt van het universum maakt, en die voor hem een enkel leven schetst dat het wereldse leven is, zou hij de genoegens van deze wereld zo veel mogelijk verslinden. Deze persoon zal geen enkele aandacht schenken aan waarachtigheid, behalve voor zover het hem ten goede komt. Er kan hier niet worden gezegd dat de wetten met hun straffende autoriteit een afschrikmiddel en stimulans voor naleving zouden kunnen zijn. Dit kan niet worden gezegd omdat de wetten het menselijk gedrag op geen enkel tijdstip of plaats beheersen. In plaats daarvan is hun controle over het gedrag gebrekkig en heeft deze een beperkt effect. Het individu heeft een andere stimulans nodig wanneer de wetten worden verwaarloosd.

Secondly, the values discussed by the Westerners, seeking to emphasize them in their societies, are not achievable. This is because they contradict the Western viewpoint or ideology that depicts life from the utilitarian angle of benefits. Thus, if the values are not concordant to the Western viewpoint about life, then they are mere ideas that do not transform into purpose and practice. This reality is known by a group of the Western thinkers themselves. It prompted them to revive the so-called theory of deontological ethics (duty-based ethics). This means that they perceive the possibility of Western commitment to values, without considering their consequences and benefits. So they perceive that Westerners will not lie because lying is ugly (qabeeh) in itself and to be truthful because truth, by its nature, is good (hasan). This is a view of idealistic fantasy that is not achievable in any group of individuals in the West, as there is no motive for the implementation. Just because a Man knows that truthfulness is good, it does not automatically follow that he will adhere to it. There must be a binding motive, accompanied by praise or condemnation. So for a man whose creed separates this world from what is before and what is after, makes his individuality the center of the universe, depicts for him a single life which is the worldly life, he would devour the pleasures of this world as much as possible. This person will not pay any attention to truthfulness, except to the extent that it benefits him. It cannot be said here that the laws with their punitive authority could be a deterrent and stimulus for abiding. This cannot be said because the laws do not control human behavior at any time and place. Instead, their control over the behavior is deficient and has limited effect. The individual needs another stimulus, when neglecting the laws.

Ten derde is het karakteriseren van waarden geen rationele kwestie voor de mens om te evalueren. Dit komt doordat de mens zich simpelweg op bepaalde concepten en waarden kan richten om deze te valideren, terwijl hij anderen verwaarloost, gebaseerd op het levensbeeld. Zo heeft het concept eer geen betekenis binnen het Westen, terwijl het tot de basisconcepten van moslims behoort. Spirituele waarde is niet aanwezig in het westerse waardensysteem, hoewel miljoenen mensen religieus zijn. Toch negeert het Westen dit, omdat het Westen seculier is en niet geeft om religieuze aspecten. Ook is het aan een mens om waarden met elkaar te vergelijken om de beste ervan te kiezen, zelfs als de waarden geen vergelijking of gelijkheid toelaten. Hij zou daar echter niet tevreden mee zijn. Hij zou nog steeds waarden met elkaar vergelijken en gelijkstellen. De vergelijking en gelijkstelling zijn echter niet gebaseerd op de deugd van de waarde zelf, maar op hoe de waarde hem beïnvloedt. Dienovereenkomstig bouwt de mensheid vergelijkingen en gelijkstellingen tussen waarden op, met betrekking tot welk voordeel of nadeel de waarde hem brengt. Dienovereenkomstig maakt hij zichzelf de maatstaf, of maakt hij het effect van deze waarden op hem de maatstaf. Dit is in feite de vergelijking tussen de effecten van deze waarden op hemzelf, in tegenstelling tot de vergelijking tussen de waarden zelf. Aangezien de constituties van menselijke wezens verschillen met betrekking tot de effecten van waarden, verschillen zij in hun vergelijking tussen de waarden. Individuen die worden gedomineerd door materialistische neigingen, gedreven door lusten, zouden waarden behalve materialistische waarden verwaarlozen. Zij zouden materialistische waarden verkiezen en zich inspannen om deze te bereiken, zoals de realiteit die in het Westen wordt waargenomen.

Thirdly, characterizing values is not a rational issue for Man to evaluate. This is because Man could simply focus on some concepts and values to validate them, whilst neglecting others, based on the viewpoint about life. For instance, the concept of honor has no meaning within the West, whilst it is amongst the basic concepts of Muslims. Spiritual value is not present in the Western system of values although millions of people are religious. Yet, the West ignores it because the West is secular and does not care about religious aspects. Also, it is up to a man to compare between values in order to choose the best of them, even if the values do not have comparison or equality. However, he would not be satisfied with that. He would still compare and equate between the values. However, the comparison and equation are not based on the virtue of the value itself, but based on how the value affects him. Accordingly, humankind builds comparison and equation between values, with respect to what the value bring of benefit or harm to him. Accordingly, he makes himself the criterion, or makes the effect of these values upon him, as the criterion. This is, in fact, the comparison between the effects of these values on himself, as opposed to between the values themselves. Since the constitutions of human beings differ with respect to the effects of values, they differ in their comparison between the values. Individuals who are dominated by materialistic inclinations, driven by lusts, would neglect values other than materialistic ones. They would prefer materialistic values and go out to achieve them, as is the reality perceived in the West.

Tenfourthens: Het westerse waardesysteem is in zijn basis ongeldig. Dit komt doordat alle westerse denkers, ongeacht hun verschillende stromingen en tendensen, bij het kijken naar de regulering van gedrag geen onderscheid maakten tussen de concepten die het gedrag sturen en het doel (qasd) van die concepten. Hun onderzoek richtte zich volledig op de waarden die gerelateerd zijn aan de regulatoren van gedrag en niet op hun doel. Zo zijn de waarden die zij bespreken, die in de honderden lopen zoals integriteit, liefde, focus, empathie, discipline, nederigheid, begrip, tolerantie, vrijheid, democratie, moed, gelijkheid, oprechtheid, eerlijkheid en anderen, de waarden die datgene omvatten wat valt onder de concepten van regulering met betrekking tot individuen, evenals de relaties tussen individuen, met andere woorden, de regulerende concepten met betrekking tot groepen in een samenleving. De westerse waarden omvatten datgene wat valt onder de individuele morele eigenschappen, die geen enkele relatie hebben met de waarden van handelingen. Dit komt doordat de mens als mens handelingen verricht om zijn instincten en organische behoeften te bevredigen, volgens een specifiek concept dat voor hem de toelaatbaarheid van het verrichten van de handeling, of het onthouden van de handeling, bepaalt. Hij verricht echter niet alleen handelingen met de regulerende concepten in gedachten. In feite houdt hij ook rekening met de realisatie van het doel van de handeling die hij verricht. Anders zou de handeling zinloos zijn. Het doel (qasd) van de handeling, oftewel voor welk doel hij de handeling verricht, wordt de waarde van de handeling genoemd.

Fourthly: The Western value system is invalid from its basis. This is because all the Western thinkers, irrespective of their different schools of thoughts and tendencies, when looking at the regulation of behavior, did not differentiate between the concepts that guide the behavior and the aim (qasd) of those concepts. Their research was all about the values related to the regulators of behavior and not their aim. Thus, the values which they discuss, which number in their hundreds such as integrity, love, focus, empathy, discipline, humility, understanding, tolerance, freedom, democracy, courage, equality, sincerity, honesty and others, are the values that include what falls within the concepts of regulation related to individuals, as well as relationships between the individuals, in other words, the regulatory concepts related to groups in a society. The Western values include what falls within the individual moral traits, which do not have any relation to the values of actions. This is because man as a human performs actions to satiate his instincts and organic needs, according to a specific concept that determines for him the permissibility of performing the action, or abstaining from the action. However, he does not perform actions with the regulatory concepts in mind alone. In fact, he also takes into account the realization of the aim of the action which he performs. Otherwise, the action would be in vain. The aim (qasd) of the action i.e. for what purpose he performs the action, is called the value of action.

De westerse beschaving is gebaseerd op het principe van het scheiden van religie van het leven, het ontkennen van de impact van religie op het leven, het karakteriseren van het leven als voordeel en het maken van het utilitarisme tot het criterium voor handelingen. Gevolgelijk bezit zij geen morele, spirituele of menselijke waarden, behalve op formele wijze. In feite bezit de westerse beschaving enkel utilitaire, materialistische waarden. Dit utilitaire materialistische wereldbeeld is wat menselijk leed brengt. De Franse filosoof, Emile Brehier, treurt in zijn boek, Contemporary Themes in Philosophy (Frans: Les themes actuels de la philosophie), over hoe de materiële wetenschap heeft geleid tot een industriële beschaving die diep is weggezakt in materialisme en de menselijkheid van de mens heeft uitgeroeid, waardoor hij zijn intrinsieke natuur verliest en wordt veranderd in een object of een machine. Wat betreft de regulerende concepten van gedrag die morele concepten zijn, welke het Westen ook waarden noemt, de westerse denkers begonnen deze te bespreken naarmate zij hun noodzaak en de behoefte van de samenleving daaraan inzien. Echter, zij zijn slechts wijzigingen aan de kapitalistische ideologie nadat het falen ervan en de catastrofale impact op de mensheid duidelijk werden. Desalniettemin zijn die waarden, andere dan de materialistische, niet op zichzelf bedoeld vanwege hun geldigheid. In plaats daarvan zijn zij enkel voor het voordeel, om leed te voorkomen. Will Durant schreef in The Story of Civilization Volume 9, The Age of Voltaire, dat: “Voltaire ziet veel. Hij betoogt dat de ontwikkeling van intelligentie in de mens wijst op een intelligentie in of achter het universum. Uiteindelijk keert hij terug naar zijn beroemde stelling dat ‘als God niet bestond, het noodzakelijk zou zijn om Hem uit te vinden (Frans: Si Dieu n'existait pas, il faudrait l'inventer)’; dat zonder geloof in een Hoogste Wezen, in Zijn intelligentie en Zijn rechtvaardigheid, het leven met zijn mysteries en ellende ondragelijk zou zijn. Hij sluit zich aan bij d'Holbach in het verachten van bijgeloof, maar hij verdedigt religie als de eenvoudige aanbidding van een godheid.” Dus, moraliteit op zichzelf is noodzakelijk voor het westerse denken om het belang of voordeel te bereiken

The Western civilization is based on the basis of separating religion from life, denying the impact of religion on life, characterizing life as benefit and making utilitarianism the criterion for actions. Consequently, it does not possess moral or spiritual or human values, except by way of formality. In fact, the Western civilization possesses only utilitarian, materialistic values alone. This utilitarian materialistic view is what brings misery to human beings. The French philosopher, Emile Brehier, in his book, Contemporary Themes in Philosophy (French: Les themes actuels de la philosophie), laments as how material science has led to an industrial civilization that indulged deeply in materialism and eradicated the humanity of man, making him lose his intrinsic nature, turning him into an object or a machine. As for the regulatory concepts of behavior that are moral concepts, which the West also calls values, the Western thinkers began to discuss them as they see their necessity and the society’s need for them. However, they are only amendments to the capitalist ideology after its failure and catastrophic impact on humanity became obvious. Nevertheless, those values other than materialistic are not intended in themselves for their validity. Instead, they are only for the benefit, to prevent misery. Will Durant wrote in The Story of Civilization Volume 9, The Age of Voltaire, that, “Voltaire sees much. He argues that the development of intelligence in man indicates an intelligence in or behind the universe. Finally, he returns to his famous proposition that ‘if God did not exist it would be necessary to invent him (French: Si Dieu n'existait pas, il faudrait I'inventer)’; that without belief in a Supreme Being, in his intelligence and his justice, life with its mysteries and miseries would be unbearable. He joins d'Holbach in scorning superstition, but he defends religion as the simple adoration of a deity.” So, morality itself is necessary for the Western thought to achieve the interest or benefi