پیشگفتار
Preface
هنگامی که برای نخستین بار به سرزمین بزرگترین کشور سرمایهداری جهان وارد شدم، از قدرت بهرهوری سرمایهداری در ایالات متحدهی آمریکا شگفتزده شدم. در سنین نوجوانی، کمتر از شانزده سال داشتم که دیدم تراکتورها و کمباینهای عظیمی صدها جریب زمین را شخم میزنند و تنها ذرت و دانهی سویا تولید میکنند؛ همهی اینها را یک خانوادهی واحد اداره میکرد. دستهای کشاورزی را دیدم که از زمینی که کشت میکرد سخت شده بود و از پولی که زمینش تولید میکرد نرم شده بود. آن زمان دستهای نامرئی بانکهایی را که تمام این عملیات را تأمین مالی میکردند ندیدم. آن زمان هیچ نشانهای از شکست را نمیتوانستم ببینم.
When I first arrived at the land of the largest capitalist nation in the world, I was amazed by the power of capitalism productivity in the United States of America. As a young teenager, less than 16 years old, I saw huge tractors and combines cultivating hundreds of acres and producing tons of corn and soybean grain; all operated by a single family. I saw the hands of a farmer hardened by the land he cultivates and softened by the money his land generates. I did not see then the invisible hands of the banks financing all that operation. I could not see any signs of failure then.
یک سال بعد، سرنوشت تحصیلیام مرا به قطبی دیگر کشاند. به سرزمین بزرگترین کشور سوسیالیستی جهان رسیدم تا شش سال بعد را در آنجا بگذرانم و سوسیالیسم را در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی مشاهده کنم. به یاد دارم چقدر اغلب مجبور بودم برای خرید یک کالای خواربارفروشی در صف بایستم، تنها برای آنکه یک ساعت بعد ناامید شوم، زیرا کالایی که در انتظارش بودم دیگر موجود نبود. آن نظام دوام نخواهد آورد؛ غریزهام به من میگفت. به یاد دارم که برای خرید کتاب ریاضی یا علوم کامپیوتر باید نشریهای کمونیستی هم میخریدم. آن نظام برای مدت طولانی دوام نخواهد آورد؛ آن را احساس میکردم.