۳.۴ کلام آخر
3.4 Final Word
احیای دوبارهی اسلام قریبالوقوع است. همانطور که پاتریک بوکانان مینویسد، این ایدهای است که زمانش فرا رسیده است. اما این را نباید بهعنوان زنگ خطری تلقی کرد که باید برای آن ناقوس ترس به صدا درآید. اسلام دینی ساختهشده از انتقام یا نفرت نیست. ایدئولوژیای هم نیست که برای سودِ اندکی و به زیر یوغ کشیدنِ تودهها پدید آمده باشد. شواهد فراوان، هم در نظر و هم در عمل، گواهی قانعکننده میدهند که اسلام، هنگامی که در یک نظام اجرا شود، در زندگی واقعی به کار بسته شود و اجازه یابد تمدن خود را بنا کند، آن صلح، امنیت، رفاه و عدالتی را که بشریت به شدت به آن نیاز دارد برای انسانها به ارمغان خواهد آورد.
The second rise of Islam is imminent. As Patrick Buchanan writes, it is an idea whose time has come. But this should not be taken as an alarm for which the sirens of fear should be blown. Islam is not a religion made out of vengeance or hatred. It is not an ideology made to benefit the few and subjugate the multitude. The overwhelming facts both in theory and practice provide compelling evidence that Islam, once implemented in a system, and practiced in real life, and allowed to build its civilization, will bring the humanity the much-needed peace, security, prosperity, and justice.
امروز، بیش از هر زمان دیگری در تاریخ، جهان در وضعیتی از ناامیدی به سر میبرد؛ وضعیتی از سقوط اخلاق و اصول اخلاقی، وضعیتی که در آن ثروتمندان بر فقرا حکم میرانند، وضعیتی از فروپاشی امپراتوریها، و وضعیتی که در آن خدایان ساختگی بشر دیگر توان حفظ حاکمیت خود و نگهداشتن پرستندگان خود را ندارند. این زمان ظهور نظام توحیدی است، خدایی که سرشار از رحمت است، که نسبت به ثروتمند، سفیدپوست، سیاهپوست، غرب، شمال، یا هرگونه تبعیض دیگری بیطرف است. این زمان ظهور نظامی نوین است که تعادل در توزیع ثروت و تعادل در قوانین را با یک معیار واحد و یگانه برقرار میسازد.