De Diwan is een naam die wordt gegeven aan de plaats waar de secretarissen gaan zitten om te werken en waar de registers worden bijgehouden. Het is ook een naam die wordt gegeven aan de registers zelf, en er bestaat een verband tussen deze twee betekenissen.

The Diwan is a name given to the place where the secretaries sit down to work and records are kept. It is also a name given to the records themselves, and there is an attachment between the two meanings.

De eerste oprichting van Diwans en de aanwijzing van een plaats om deze te bewaren, vond plaats in de tijd van ‘Umar b. Al-Khattab in het jaar 20 AH. Tijdens het leven van de Boodschapper van Allah ﷺ beschikte de schatkist niet over een gereserveerde Diwan, hoewel de Boodschapper van Allah ﷺ secretarissen aanstelde om de fondsen bij te houden. Hij stelde Mu’ayqeeb Ibnu Abi Fatima Aldusi aan als secretaris van de buit (Al-ghanaim), Zubayr Ibnul Awwam als secretaris van de Sadaqah, Huzaifah Ibnul Yaman als secretaris van de landbouwproducten van Hijaz, en Abdullah Ibnu Ruwaha als secretaris van de landbouwproducten van Khaybar. Al Mughira Ibnu Shu’ba werd aangesteld als secretaris voor de leningen en transacties, terwijl Abdullah Ibnu Arqam een secretaris was voor de registers van de stammen en hun water. De Boodschapper van Allah ﷺ hield echter geen Diwans bij en richtte ook geen plaats in om deze te bewaren en op te schrijven. Dit ging zo voort tijdens het kalifaat van Abu Bakr. De zaken veranderden echter toen ‘Umar b. Al-Khattab kalief werd en de veroveringen toenamen. Dit leidde tot een toename van de fondsen die naar Madinah stroomden, hetgeen de oprichting van diwans, het bijhouden van registers en het aanwijzen van plaatsen om deze te bewaren en op te schrijven noodzakelijk maakte.

The first establishment of Diwans and designation of a place to keep them in was at the time of ‘Umar b. Al-Khattab in the year 20AH. In the life time of the Messenger of Allah (saw) , the Treasury did not have a reserved Diwan though the Messenger of Allah (saw) did appoint secretaries to keep record of the funds. He appointed Mu’ayqeeb Ibnu Abi Fatima Aldusi as secretary of the spoils (Al-ghanaim), and Zubayr Ibnul Awwam as secretary of the Sadaqat, Huzaifah Ibnul Yaman as secretary over the agricultural produce of Hijaz, and Abdullah Ibnu Ruwaha as secretary over the agricultural produce of Khaybar. Al Mughira Ibnu Shu’ba was appointed as secretary for the loans and transactions, while Abdullah Ibnu Arqam was a secretary for the records of the tribes and their water. However, the Messenger of Allah (saw) did not keep any Diwans nor did he set up a place for keeping them and writing them. This went on during the Khilafah of Abu Bakr . However, things changed when ‘Umar b. Al-Khattab became Khalifah, and the conquests increased. This consequently increased funds pouring into Madinah, which necessitated the setting up of diwans and writing records and designating places for keeping them and writing them.

Er is overgeleverd dat de directe reden achter het instellen van de Diwans was dat Abu Hurayra eenmaal een grote hoeveelheid gelden uit Bahrain naar ‘Umar bracht. ‘Umar vroeg hem toen: “Wat heb je gebracht?” Hij zei: “Ik heb vijfhonderdduizend Dirhams (500.000) voor u gebracht.” ‘Umar zei tegen hem: “Weet je waar je over spreekt? Je moet moe zijn, ga dus slapen en kom morgenochtend bij mij langs.” Toen hij de volgende dag kwam, vroeg ‘Umar hem: “Hoeveel is het?” Abu Hurayra zei: “500.000 Dirham.” ‘Umar vroeg: “Is het toegestaan (Halal)?” Abu Hurayra antwoordde: “Ik weet niets anders dan dat.” Hierop stapte ‘Umar op de Mimbar, prees Allah (SWT) en verheerlijkte Hem, en zei toen: “O mensen! Een grote hoeveelheid gelden heeft ons bereikt, dus als jullie willen kunnen we het onder jullie verdelen op maat, of als jullie willen kunnen we het tellen.” Een man onder de mensen zei: “O leider (Ameer) van de gelovigen!, waarom stelt u niet administratieboeken (Diwan) in, zodat u kunt registreren wat u aan de mensen geeft?””

It has been reported that the direct reason behind establishing the Diwans was because Abu Hurayra once brought to ‘Umar a large amount of funds from Bahrain. So ‘Umar asked him: “What have you brought?” He said: “I brought you five hundred thousand Dirhams (500,0000).” ‘Umar said to him: “Do you know what you are talking about? You must be tired, so go to sleep and come and see me in the morning. When he came the next day, ‘Umar asked him ‘How much is it?’ Abu Hurayra said: ‘500,000 Dirham.’ ‘Umar enquired: ‘Is it legitimate (Halal)?’ Abu Hurayra replied: ‘I know nothing else but that. Upon this ‘Umar stepped up the Mimbar, praised Allah (swt) and glorified Him, then said: ‘O people! A large amount of funds has reached us, so if you wish we can divide it among you in measure or if you wish we can count it. A man from among the people said: “O Amir al-Mu’amineen!, Why don’t you set up account books (Diwan) so that you can record whatever you give to people.’”.

Al-Waqidi rapporteerde: Voorwaar, ‘Umar b. Al-Khattab raadpleegde de moslims over het opstellen van de administratieboeken (Diwans). Ali zei tegen hem: “Elk jaar moet u alle fondsen die u ontvangt verdelen zonder iets achter te houden.” Uthman zei: “Ik zie dat er grote hoeveelheden fondsen zijn om aan de mensen te geven; als deze mensen niet worden geteld om bij te houden wie wel en wie niet heeft ontvangen, vrees ik dat de zaken uit de hand kunnen lopen.” Hierop zei Al-Walid Ibnu Hisham Ibnul Mughira: Ik ben naar Ash-Sham geweest en ik heb geleerd dat de koningen daar een administratieboek (Diwan) hadden opgesteld en dienstplichtigen hadden gerekruteerd (voor de oorlog), dus waarom doet u niet hetzelfde? ‘Umar nam zijn advies aan en riep Aqueel Ibnu Abi Talib, Makhrama Ibnu Nawfal en Jubayr Ibnu Mut’im op, die behoren tot de genealogen van Quraysh, en zei tegen hen: Ga en voer een volkstelling van huis tot huis uit. Dus zij begonnen met Bani Hashim, daarna met Abu Bakr en zijn volk, daarna ‘Umar en zijn volk, vervolgens telden zij de stammen en rapporteerden zij aan ‘Umar. Toen ‘Umar naar de volkstelling keek, zei hij: Nee, ik wilde niet dat het zo zou zijn, begin echter met de familie van de Boodschapper ﷺ, daarna degenen die dichter bij hen staan en zo verder, totdat u ‘Umar plaatst waar Allah (SWT) hem heeft geplaatst.

Al- Waqidi reported: Verily ‘Umar b. Al-Khattab consulted the Muslims about setting up the account books (Diwans). Ali said to him; “Each year, you should divide all the funds you receive without holding back anything.” Uthman said: “I can see that there are large amounts of funds to be given to the people, if these people are not counted to help keep track of who has taken from who has not , I fear that things could get out of hand.” Upon this Al-Walid Ibnu Hisham Ibnul Mughira said: I have been to Ash-Sham and I learnt that its Kings had set up an account book(Diwan) and recruited conscripts (for war), so why don’t you do the same? ‘Umar took up his advice and summoned Aqueel Ibnu Abi Talib and Makhrama Ibnu Nawfal, and Jubayr Ibnu Mut’im who were of the genealogist of Quraysh, and said to them: Go and carry a house to house census. So they began with Bani Hashim, then with Abu Bakr and his folk then ‘Umar and his folk, then they counted the tribes and reported back to ‘Umar. When ‘Umar looked at the census he said: No, I did not want it to be like this, however, do start with the family of the Messenger (saw), then the nearer to them and so on until you put ‘Umar where Allah (swt) has put him.

Dit, voor zover het de Diwan (administratie) van de toelagen en de dienstplichtigen betreft, was geschreven in het Arabisch. Wat de Diwan van de betaaltermijnen en de inning van fondsen betreft, was de situatie anders. De Diwan van Irak was geschreven in het Perzisch, zoals dat het geval was in de tijden van het Perzische rijk, evenals de Diwan van de landen die onder Perzisch bestuur stonden. Zo werden de Diwan van hun landbelasting en hoofdelijke belasting (Jizyah), de betaaltermijnen en de inning van fondsen in het Perzisch geschreven. Wat Ash-Sham en de gebieden die door de Romeinen werden geregeerd betreft, hun Diwan was geschreven in het Romeins, zoals dat het geval was toen deze onder Romeins bestuur stonden. Dit ging zo voort vanaf de dagen van ‘Umar b. Al-Khattab tot de tijd van het kalifaat van de Umayyad Abdul Malik Ibnu Marwan, toen in het jaar 81 AH de Diwan van Ash-Sham werd overgebracht naar het Arabisch.

This, as far as the Diwan (account book) of the grants and the conscripts is concerned, and it was written in Arabic. As for the Diwan of the payment time and fund collection, the case was different. The Diwan of Iraq was written in Persian as it was the case in the times of the Persian empire, so was the Diwan of the countries which were under the Persian ruling. Thus the Diwan of their land tax and Jizya, payment time and funds collection were written in Persian. As for Ash- Sham and the areas which were ruled by the Romans, their Diwan was written in Roman as it was the case when these were ruled by the Romans. This went on since the days of ‘Umar b. Al- Khattab until the time of the Khilafah of the Umayyad Abdul Malik Ibnu Marwan, when in the year 81AH the Diwan of Ash-sham was transferred to Arabic.

Er is overgeleverd dat wat Abdul Malik Ibnu Marwan ertoe aanzette om het Diwan van het Romeins naar het Arabisch te vertalen, was dat de secretaris van het Diwan, die een Romein was, eenmaal water nodig had voor zijn inktpot en daarom in de inktpot urineerde in plaats van er water in te doen. Abdul Malik hoorde hiervan en berispte hem; vervolgens beval hij Sulayman Ibnu Sa’ad om het Diwan naar het Arabisch te vertalen. Hij vroeg hem om hulp door de grondbelasting (Kharaj) van Jordanië voor één jaar aan hem beschikbaar te stellen. Hij stemde ermee in en benoemde hem tot Wali over Jordanië, waarvan de grondbelasting (Kharaj) 180.000 Dinars bedroeg. Het kostte Sulayman minder dan een jaar om de vertaling van het Diwan naar het Arabisch te voltooien. Hij bracht het naar Abdul Malik Ibnu Marwan, die vervolgens zijn secretaris Sarjoon ontbood en het aan hem liet zien. Sarjoon was hierdoor bedroefd en verliet het hof van Abdul Malik neerslachtig. Andere Romeinse klerken ontmoetten hem, waarop hij tegen hen zei: “Jullie kunnen beter een andere manier zoeken om jullie levensonderhoud te verdienen, want Allah (SWT) heeft deze voorziening van jullie weggenomen.”

It has been reported that what led Abdul Malik Ibnu Marwan to transfer the Diwan from Roman to Arabic was that the Secretary of the Diwan who was Roman, was once in need of water for his inkwell so he urinated in the inkwell instead of putting water. Abdul Malik heard of this and rebuked him; then he ordered Sulayman Ibnu Sa’ad to tranfer the Diwan to Arabic. So he asked him for assistance by making the Kharaj of Jordan available to him for one year. He agreed and appointed him Wali over Jordan, whose Kharaj was 180,000 Dinars. It took Sulayman less than a year to complete the translation of the Diwan into Arabic. He took it to Abdul Malik Ibnu Marwan who then summoned his Secretary Sarjoon and showed it to him. Sarjoon was saddened by this and left Abdul Malik’s court dejected. Other Roman clerks met with him, so he said to them: “You better seek another way of earning your living, for Allah (swt) has taken away this provision from you.”.

Wat betreft het Diwan van Irak, het was de Wali van Al-Hajjaj Abdul Malik over Irak die zijn secretaris Salih Ibnu Abdul-Rahman opdracht gaf om het van het Perzisch naar het Arabisch te vertalen. Salih was vloeiend in beide talen, dus hij stemde ermee in om dit te doen en kreeg de tijd om de taak te voltooien. Toen de Perzische secretaris van Al-Hajjaj, Muradnashah Ibnu Zadan Farukh, hiervan hoorde, probeerde hij Salih te omkopen met 100.000 Dirham om zijn onbekwaamheid te veinzen, maar hij weigerde. Dus zei hij tegen hem: Moge Allah (SWT) je uit dit leven ontleden, zoals jij de Perzische taal hebt ontleed.

As for the Diwan of Iraq, it was Al- Hajjaj Abdul Malik’s Wali over Iraq that ordered his Secretary Salih Ibnu Abdul-Rahman to transfer it from Persian into Arabic. Salih was fluent in both languages, so he agreed to do this and was given time to complete the task. When the Persian Secretary of Al- Hajjaj, Muradnashah Ibnu Zadan Farukh, heard of this, he tried to bribe Salih with 100,000 Dirham in order to pretend his incompetence, but he refused. So he said to him: May Allah (swt) dissect you from this life as you have dissected the Persian language.