Het uiteindelijke resultaat van het politiek-economisch-sociale systeem in elke samenleving zou niet minder moeten zijn dan het immense gevoel van veiligheid dat zowel door de groep als door de individuen wordt ervaren. Armoede, honger, analfabetisme en een gebrek aan gezondheidszorg dragen bij aan de intensiteit van de onveiligheid van de mensen; dit weerspiegelt zich in het hoge sterftecijfer als gevolg van deze ernstige moordenaars. Bovenop deze catastrofale oorzaken van onveiligheid worden mensen wereldwijd geconfronteerd met een nog directere aanval op hun leven. Deze aanvallen komen in de vorm van oorlogen tussen naties, burgeroorlogen, de tirannie van dictators, de harde behandeling van inlichtingendiensten, ontvoering, vandalisme en, laatste maar niet minst, terroristische daden.

The terminal result of the political-economic-social system in any society should be no less than the immense feeling of security enjoyed by the group as well as by the individuals. Poverty, hunger, illiteracy, and lack of health contribute to the intensity of the people’s insecurity; this is reflected in the high rate of deaths due to these serious killers. On top of these catastrophic causes of insecurity, people worldwide continue to face yet a more direct assault on their lives. These assaults come in forms of wars between nations, civil wars, tyranny of dictators, harsh treatment of intelligence apparatus, kidnapping, vandalism, and last but not least, acts of terrorism.

Sommigen mogen aanvoeren dat sommige van de aanvallen op de menselijke veiligheid mogelijk niet gerelateerd zijn aan de onderliggende politieke of economische structuur; dit mag waar zijn voor enkele sporadische incidenten. Maar de meerderheid van de incidenten met de meest verwoestende tol voor het menselijk leven komt voort uit oorlogen, burgeroorlogen, lokale onrust en opstanden, inlichtingenverhoren en terroristische daden. Dergelijke incidenten kunnen en mogen niet worden geïsoleerd van de lokale, regionale of wereldwijde politieke en economische orden.

Some may argue that some of the assaults on human security may not be related to the underlying political or economic structure; this may be true for few sporadic incidents. But the majority of incidents with most devastating toll on the human life come from wars, civil wars, local unrest and revolts, intelligence interrogations, and acts of terrorism. Such incidents cannot be and should not be isolated from the local, regional, or world political and economic orders.

De lokale, regionale of wereldwijde orde is in essentie de verzameling regels, voorschriften en mechanismen die worden gebruikt om de relaties binnen een land, tussen landen in een bepaalde regio, of in de wereld op grote schaal te organiseren en te onderhouden. Binnen een land wordt de orde gehandhaafd door de autoriteit van de staat, gekoppeld aan de onderliggende economische en politieke infrastructuur. Binnen een bepaalde regio wordt de orde gewoonlijk gehandhaafd door regionale organisaties met leden uit de staten van die regio. Voorbeelden van regionale organisaties zijn de NAFTA voor Noord-Amerikaanse staten; de Europese Unie en de bijbehorende reeks organisaties voor de Europese staten; OPEC voor de olieproducerende en exporterende landen; de Arabische Liga voor de Arabische staten. De wereldorde wordt gehandhaafd door wereldwijde organisaties zoals de VN-Veiligheidsraad, de Wereldhandelsorganisatie (WTO), de Wereldbank, het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en anderen. Achter elke orde (lokaal, regionaal of globaal) staan één of enkele staten met immense macht; dergelijke machtige staten gebruiken hun invloed en macht om de orde te handhaven of om deze te veranderen wanneer dat nodig is.

The local, regional, or world order is essentially the set of rules, regulations, and mechanisms used to deploy and maintain the relations within the country, between countries in a given region, or in the world at large. Within the country, the order is maintained by the authority of the state coupled with the underlying economic and political infrastructure. Within a given region, the order is usually maintained by regional organizations with members from the states of the region. Examples of regional organizations are the NAFTA for North American states; the European Union and its accompanying set of organization for the European states; OPEC for the oil-producing and exporting countries; the Arab League for the Arab states. The world order is maintained by world organizations such as the UN Security Council, the World Trade Organization (WTO), the World Bank, the International Monetary Fund (IMF), and others. Behind each order (local, regional, or global) stand one or few states with immense power; such powerful states use their influence and power to sustain the order or to change it when necessary.

Deze discussie is noodzakelijk om de relaties tussen het gebrek aan veiligheid en de huidige wereldwijde, regionale en lokale orden te begrijpen. De wereldorde van vandaag wordt voornamelijk in stand gehouden door de VS, vergezeld door andere machtige naties zoals Groot-Brittannië, Frankrijk, Rusland en China. Deze orde wordt in stand gehouden of zelfs soms gemanipuleerd met behulp van instrumenten zoals de Veiligheidsraad, de WTO, de Wereldbank en het IMF.

This discussion is necessary in order to understand the relations between the lack of security and the current world, regional, and local orders. The world order today is maintained primarily by the USA, accompanied by other powerful nations such as Britain, France, Russia, and China. This order is maintained or even sometimes manipulated using instruments such as the Security Council, the WTO, the World Bank, and the IMF.

De VS is met afstand het land met de grootste impact op de wereldorde. De beslissende rol van de VS werd duidelijker en zichtbaarder na de ineenstorting van de Sovjet-Unie en het verwerpen van het socialisme als wereldideologie in het laatste decennium van de twintigste eeuw. De VS oefende haar beslissende rol uit in 1991 tijdens de Tweede Golfoorlog toen Irak Koeweit bezette. Hetzelfde herhaalde zich in 2001 na de terroristische aanslagen op 11 september en in 2003 toen de Verenigde Staten Irak binnenvielen zonder goedkeuring van de VN.

The USA is by far the country with the largest impact on the world order. The US decisive role became more distinct and apparent after the collapse of the Soviet Union and the dismissal of socialism as a world ideology in the last decade of the twentieth century. The USA practiced its decisive role in 1991 during the Second Gulf War when Iraq occupied Kuwait. The same was repeated in 2001 after the terrorist attacks on September 11 and in 2003 when the United States invaded Iraq without UN approval.

Sinds het einde van de Eerste Wereldoorlog werd de orde in de wereld (lokaal, regionaal en globaal) in stand gehouden door enkele staten die behoorden tot de ideologie van ofwel het kapitalisme of het socialisme. Deze situatie hield aan tot 1991, toen het socialisme uit de vergelijking van de wereldorde verdween na de ineenstorting van de Sovjet-Unie. De wereld onder de dominantie van het kapitalisme heeft verschillende soorten gruwelijkheden en aanvallen op de mensheid ondergaan.

Since the end of the First World War, the order in the world (locally, regionally, and globally) had been maintained by few states which belonged to the ideology of either capitalism or socialism. This case continued until l991 when socialism was dropped from the world order equation subsequent to the collapse of the Soviet Union. The world under the dominance of capitalism has suffered several types of atrocities and assaults against humanity.

De Eerste Wereldoorlog woedde door Europese staten die werden gedomineerd door het kapitalisme. De oorlog kostte zeven miljoen burgerlevens en tien miljoen militaire levens, met meer dan eenentwintig miljoen gewonden. Zonder in details te treden, was het aan het einde van de oorlog duidelijk hoe Groot-Brittannië en Frankrijk hun koloniale greep verspreidden over een enorm deel van de wereld (het Midden-Oosten, Afrika en Zuidoost-Azië). Imperialisme en kolonialisme waren de meest zichtbare gevolgen van de oorlog; het is niet onver\%$t van de waarheid om te beweren dat imperialisme van oorsprong een belangrijke factor van de oorlog was. Volgens communistische theoretici wordt imperialisme beschouwd als de hoogste fase van het kapitalisme. Anderen zien imperialisme als een methode die door het kapitalisme wordt gebruikt om bronnen van grondstoffen, goedkope arbeid en markten veilig te stellen. De oude koloniën van Europese staten lijden tot op de dag van vandaag onder diepe onderdrukking, dictaturen, armoede en achterlijkheid.

The First World War ravaged through European states, which were dominated by capitalism. The war consumed seven million civilian and ten million military lives, with more than twenty-one million wounded80. Without going into details, it was evident at the end of the war how Britain and France spread their colonialist grip over a vast area of the world (Middle East, Africa, and Southeast Asia). Imperialism and colonialism were the most visible outcomes of the war; it is not far-fetched from the truth to claim that imperialism was a major factor of the war to begin with. Imperialism is thought of as the highest stage of capitalism according to communist theoreticians32. Others perceive imperialism as a method utilized by capitalism to secure sources of raw material, cheap labor, and markets (41, 42). The old colonies of European states continue to suffer until today from deep oppression, dictatorships, poverty, and backwardness.

De Tweede Wereldoorlog kostte meer dan zestig miljoen levens; veertig miljoen daarvan waren burgers. Veel burgers stierven door ziekte, hongersnood, massamoorden, bombardementen en doelbewuste genocide, zoals de genocide die werd gepleegd tegen miljoenen Joden in Duitsland en Europa. De Tweede Wereldoorlog gaf geboorte aan de twee concurrerende kampen, WARSAW (de alliantie van de Sovjet-Unie en Oost-Europese staten) en NATO (North Atlantic Treaty Organization), en aan een koude oorlog die gedurende vijf decennia honderden miljarden dollars kostte. De oorlog introduceerde ook globalisering, die de kloof tussen de armen en de rijken blijft vergroten en de ongelijkheid tussen de volkeren van de wereld verdiept.

The Second World War consumed more than sixty million lives; Forty million were civilians81. Many civilians died because of disease, starvation, massacres, bombing, and deliberate genocide such as the one committed against millions of Jews in Germany and Europe. The Second World War gave birth to the two competing camps, WARSAW (alliance of Soviet Union and Eastern European states) and NATO (North Atlantic Treaty Organization), and to a cold war that consumed hundreds of billions of dollars during five decades. The war also introduced globalization, which continues to increase the gap between the poor and the rich, and deepen the inequality between the people of the world.

Gedurende de twintigste eeuw en diep in de eenentwintigste eeuw zijn aanvallen op mensenrechten en de degradatie van de menselijke integriteit wereldwijd een kenmerk geweest van de dominante ideologieën van zowel het kapitalisme als het communisme. Binnen de socialistische kampen van de Sovjet-Unie en Oost-Europa waren mensenrechten vrijwel niet existent, behalve binnen de definitie van de socialisten van die rechten. Het is niet de bedoeling van deze publicatie om de gruwelijkheden die tegen het menselijk leven zijn gepleegd onder het socialisme in detail te beschrijven. Het is voldoende om (voor nu) te vermelden dat ik het leven onder het socialisme persoonlijk heb meegemaakt, met de bittere smaak van brutaliteit, rampen en misbruik.

Throughout the twentieth century and well into the twenty-first one, assaults on human rights and degradation of human integrity worldwide have been a trademark of the dominant ideologies of both capitalism and communism. Within the Socialist camps of the Soviet Union and Eastern Europe, human rights were almost nonexistent except within the Socialists’ definition of those rights. It is not the intention of this publication to detail the atrocities committed against human life under socialism. It is sufficient to mention (for now) that I have witnessed firsthand the life under socialism with all the sore taste of brutality, calamity, and abuse.

De noodtoestand van de menselijke waardigheid onder de dominantie van het kapitalisme is niet verbeterd. De organisaties Amnesty International en Human Rights Watch hebben gerapporteerd over miljoenen gevallen van aanvallen op mensenrechten, menselijke waardigheid en menselijke levens wereldwijd. De aanvallen worden uitgevoerd door veiligheidsdiensten van overheden, ongeacht hun geclaimde beschavingsniveau. De ironie is dat de organisaties Amnesty International en Human Rights Watch aanvankelijk werden ingesteld om de mensenrechten van mensen in het Oostblok van de wereld onder de dominantie van het socialisme te monitoren. De Verenigde Staten en West-Europa hebben de rapporten van deze organisaties consequent gebruikt als een middel om druk uit te oefenen op hun socialistische tegenhangers. Sinds de ineenstorting van de Sovjet-Unie en de afschaffing van het socialisme, blijft Amnesty International rapporteren over verschrikkelijke aanvallen op de mensenrechten. Het Amnesty International-rapport uit 2007 stelt:

The plight of human dignity under the dominance of capitalism has not been any brighter. Amnesty International and Human Rights Watch organizations have reported on millions of cases of assault on human rights, human dignity, and human lives worldwide. The assaults are carried out by governments security agencies irrespective of their claimed level of civilization. The irony is that Amnesty International and Human Rights Watch organizations were initially set to monitor the human rights of people living in the Eastern Bloc of the world under the dominance of socialism. The United States and Western Europe had consistently used the reports of these organizations as a means of pressure against their counterpart socialist countries. Since the collapse of the Soviet Union and the abolishing of socialism, Amnesty International continues to report horrible assaults on human rights. The 2007 Amnesty International report87 states:

Zeker, zwarte mensen in Amerika blijven een achterstand hebben in vergelijking met hun witte tegenhangers, ondanks de burgerrechtenbeweging, wetten voor gelijke kansen en positieve discriminatie. De raciale kloof tussen zwarte en witte mensen is zichtbaar in vele aspecten van het leven. Het gezinsinkomen van een zwart gezin is de afgelopen zestig jaar aanzienlijk lager geweest dan dat van een wit gezin. Gedurende de jaren 80 was het mediane inkomen van een zwart gezin nauwelijks 55% van dat van een wit gezin92; zie figuur 20.

Indeed, blacks in America continue to be at a disadvantage compared to their white counterparts despite civil rights movement, equal opportunity acts, and affirmative actions. Racial gap between blacks and whites is visible in so many aspects of life. The family income of a black family has been significantly less than that of a white family for the last sixty years. Throughout the 1980s, the median black family income was barely 55% that of a white family92; see figure 20.

De armoedecijfers onder zwarte mensen blijven in de Verenigde Staten veel hoger dan die voor witte mensen. Figuur 21 laat zien dat zwarte mensen de afgelopen zestig jaar twee keer zoveel kans hadden om arm te zijn als witte mensen, met een mediaan gezinsinkomen van gemiddeld rond de $20.000 vergeleken met $35.000 voor een witte tegenhanger. Dezelfde trend is zichtbaar in de werkloosheidscijfers, waarbij zwarte mensen in de Verenigde Staten (boven zestien jaar) twee keer zoveel kans hebben om werkloos te zijn als witte mensen. De levensverwachting van zwarte mensen is aanzienlijk lager dan die van witte mensen. Volgens het Census Bureau in de Verenigde Staten wordt verwacht dat een zwarte man zestig-vijf jaar oud wordt (vanaf 1995), vergeleken met achtenzeventig jaar voor een witte man. Het meest opvallende feit is dat zwarte mensen bijna 44% van de gevangenispopulatie in de Verenigde Staten uitmaken, terwijl zij minder dan 13% van de totale bevolking vormen.

The poverty rates among blacks continue to be much higher than that for whites in the United States. Figure 21 shows that blacks were twice as much likely to be poor than whites for the last sixty years, with the median household income averaging around $20,000 compared to a $35,000 for a white counterpart. The same trend appears in the unemployment rates, where black people in the United States (above sixteen years) are twice as likely to be unemployed as white ones. The life expectancy of black people is significantly lower than that for whites. According to the Census Bureau in the United States, a black male is expected to live for sixty-five years (as of 1995) compared to seventy-eight years for a white man. The most striking fact is that the blacks make up almost 44% of the prison population in the United States, whereas they make up less than 13% of the total population.

Hoewel de status van Latino's in de Verenigde Staten om verschillende redenen niet veel beter is dan die van zwarte mensen, kampen Latino's, net als zwarte mensen, met hoge armoedecijfers en de daarmee samenhangende gevolgen, zoals een gebrek aan ziektekostenverzekeringen, hoge sterftecijfers en hoge gevangeniscijfers.

Although, for different reasons, the status of Latinos in the United States is not much brighter than those for blacks, like black people, Latinos enjoy high poverty rates and related consequences such as lack of health insurance, high mortality rates, and high imprisonment rates.

Raciale en etnische discriminatie vormen een van de ernstigste aanvallen op de menselijke waardigheid en integriteit in de recente geschiedenis. Ras, etniciteit, kleur en geslacht zijn kenmerken die aan een mens bij de geboorte worden toegekend, zonder de minste betrokkenheid van de persoon die deze kenmerken de rest van zijn of haar leven draagt. Wanneer discriminatie wordt uitgevoerd op basis van deze kenmerken, is dat een directe aanval op de natuur van het menselijk wezen evenals op Degene die deze kenmerken heeft geschonken, de Almachtige God. Dergelijke discriminatie kan niet worden toegestaan en zou nooit mogen voortbestaan. Met groot berouw, geklaag en verdriet hebben discriminatie op basis van kleur, etniciteit en geslacht de twintigste eeuw en het eerste decennium van de eenentwintigste eeuw streng getekend.

Racial and ethnic discrimination constitute one of the most severe assaults on human dignity and integrity in recent history. Race, ethnicity, color, and gender are attributes granted to a human at birth without the least involvement of the person who carries these attributes for the rest of his or her life. When discrimination is carried out on the basis of these attributes, it is a direct assault on the nature of human being as well as on the one who granted these attributes, the Almighty God. Such discrimination cannot and should never be allowed to prevail. With great regret, lament, and sorrow, discrimination on the bases of color, ethnicity, and gender have rigorously marked the twentieth century and the first decade of the twenty-first century.

Een ander type aanval op de menselijke waardigheid heerst in andere delen van de wereld. Deze keer is het gericht op de mentale en intellectuele gesteldheid van mensen. Miljoenen mensen over de hele wereld worden vervolgd vanwege een mening die zij koesteren of een politiek standpunt dat zij uitspreken. Het volstaat om door een van de jaarverslagen van de organisatie Human Rights Watch (HRW) of Amnesty International te bladeren om te ontdekken 93

Another type of assault on human dignity prevails in other parts of the world. This time it is directed at the mental and intellectual makeup of people. Millions of people around the world are persecuted because of an opinion they carry or a political view they express. It is sufficient to browse through one of the annual reports issued by the Human Rights Watch (HRW) organization or Amnesty International to discover 93