Sinds de vernietiging van het kalifaat (Khilafah) en de neergang van de moslims, is de moslimgemeenschap (Ummah) onderworpen aan een reeks vreemde denkwijzen die onder het mom van de Islam in de moslims zijn geïmplanteerd. Een van de gevaarlijkste van deze concepten is het idee dat het intellect van de mens een bron van wetgeving is, hetzij expliciet, hetzij impliciet via concepten zoals het nut als criterium om de rechtsregel (Hukm) van Allah te beoordelen.

Since the destruction of the Khilafah and the decline of the Muslims the Ummah has been subjected to host of alien thoughts that have been implanted in the Muslims under the guise Islam. Of the most dangerous of these concepts is the idea that mans intellect is a source of legislation either explicitly or implicitly through concepts such as benefit as a criteria to judge the Hukm (rule) of Allah.

Dit is verspreid geraakt onder de moslimgemeenschap (Ummah) en is overgenomen door sommigen binnen haar. We moeten weten dat de Shari'a rechtsregel (Hukm) wordt gedefinieerd als de Aanspreek (Khitaab) van de Wetgever met betrekking tot de handelingen van de dienaar. Met andere woorden, voor elke islamitische regel hebben we een aanspreek (Khitaab) van Allah nodig, en dit zou worden aangetoond vanuit de openbaring, aangezien het menselijk verstand geen ontvanger van openbaring is. Daarom moeten we uitwijken naar wat is bevestigd als openbaring, namelijk het Kitab van Allah, de profetische traditie (Sunnah) van zijn Boodschapper ﷺ en die zaken die op de openbaring wijzen, namelijk consensus (Ijma’) zoals de metgezellen (Sahabah) (vrede zij met hen), of via analogie (Qiyas) met een grondreden (Illah) in de tekst.

This has become propagated to the Muslim Ummah and has been adopted by some within her. We should know that the Hukm Shari is defined as the Address (Khitaab) of the Legislator concerning actions of the servant. In other words for every Islamic rule we require an address (Khitaab) from Allah and this would be demonstrated from the revelation and the mind of man is not a receiver of revelation. Hence we need to go to what has been confirmed as revelation i.e. the Kitab of Allah, the Sunnah of his Messenger (saw) and those things which indicate revelation i.e. Ijma’a as Sahabah (ra) or through Qiyas with an Illah (divine reason) in the text.

Het moet duidelijk worden gemaakt dat de rechtsregel (Hukm) van Allah niet bepaald of beoordeeld kan worden door de beperkte menselijke geest. De rol van de sharia is immers om de mens weg te leiden van zijn eigen vooroordelen en grillen naar de rechtvaardigheid en barmhartigheid van Allah. Het zou niet toegestaan zijn om het verstand te gebruiken om een regel af te leiden, aangezien het intellect geen bron van openbaring is en daarom geen bron is van goddelijke regels. De Profeet ﷺ werd in een overlevering (Hadith) overgeleverd door imam Tirmidhi, waarin hij zei: “Wie de Qur’an interpreteert volgens zijn eigen mening, laat hem dan zijn verblijfplaats in het vuur zoeken”, en in een andere overlevering: “Wie de Qur’an interpreteert zonder kennis, laat hem dan zijn verblijfplaats in het vuur zoeken”. Verder is overgeleverd door Abu Dawud en door Tirmidhi dat de Profeet ﷺ heeft gezegd: “Wie de Qur’an interpreteert volgens zijn eigen mening, zelfs als hij het bij het rechte eind heeft, heeft inderdaad een zonde begaan”.

It should be made clear that the Hukm of Allah can not be determined or judged through the limited mind of man. Indeed the role of the Shari’ah is to remove man from his own bias and whims to the justice and mercy of Allah. It would not be allowed to use the mind to derive a rule as the intellect is not a source of revelation and therefore it is not a source of divine rules. The Prophet (saw) was reported in a Hadith narrated by Imam Tirmidhi as saying, “Whosoever interprets the Qur’an according to his opinion, let him seek his abode in the fire”, and in another narration, “Whosoever interprets the Qur’an without knowledge, let him seek his abode in the fire”. Furthermore, it is narrated by Abu Dawud and by Tirmidhi that the Prophet (saw) has said, “Whosoever interprets the Qur’an according to his opinion, even if he get’s it right, he has indeed committed a sin”.

De rechtsregel (Hukm) van Allah (SWT) wordt niet beoordeeld door het intellect, aangezien het recht op wetgeving uitsluitend aan Allah (SWT) alleen toebehoort. Het verstand kan de regels van Allah (SWT) die ons leven beheersen niet beoordelen, noch Zijn (SWT) richting over hoe men Zijn (SWT) religie (Deen) moet vestigen; dit ligt buiten de grenzen van het verstand en is een zonde.

The Hukm of Allah (swt) is not judged by the intellect, as the right of legislation is solely for Allah (swt) alone. The mind cannot judge the rules of Allah (swt) that govern our life, nor His (swt) direction on how to establish His (swt) Deen, this is beyond the limits of the mind and is a sin.

Imam Shatibi vermeldt in zijn boek al Muwafaqat fee Usul il Ahkam (Vol.2, pagina 25): “Het doel achter de sharia is om het individu te bevrijden van zijn begeerten om een ware Abd (slaaf) van Allah te zijn, en dat is het legitieme belang (Maslahah).” Hij vervolgde verder door te zeggen: “Het schenden van de sharia onder het voorwendsel van het volgen van de fundamentele doelstellingen of waarden (Maqasid al-Shari’ah) is als degene die om de geest geeft zonder het lichaam, en aangezien het lichaam zonder de geest nutteloos is, is de geest zonder het lichaam daarom ook nutteloos.” Wanneer wij dus de islamitische methodologie afleiden voor het vestigen van het kalifaat (Khilafah), zijn wij vereist te beseffen dat deze deel zouden uitmaken van de Ahkam Shari’ah en dat wij deze daarom moeten afleiden uit de Wahy, oftewel de islamitische bewijzen. Dit gebeurt door een proces van zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad).

Imam Shatibi mentions in his book al Muwafaqat fee Usul il Ahkam (Vol.2, page 25), “The objective behind the Shari’ah is to liberate the individuals from his desires in order to be a true Abd (slave) of Allah and that is the legitimate Maslaha.” He further went on to say, “Violating the Shari’ah under the pretext of following the basic objectives or values (Maqasid al-Shari’ah) is like the one who cares about the spirit without the body and since the body without the spirit is useless therefore the spirit without the body is useless too.” So we are required when deriving the Islamic methodology for establishing the Khilafah, to realise that these would form part of the Ahkam Shari’ah and therefore we would have to derive them from the Wahi i.e. the Islamic evidences. This is done through a process of Ijtihad.

Aangezien dit een nieuwe zaak is die de moslims in hun geschiedenis nog nooit eerder hebben ervaren. De moslims zijn nooit in een situatie geweest waarin het kalifaat is vernietigd en vervangen door de systemen van ongeloof (Kufr). Daarom vereist dit zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), aangezien we geen Ijtihad of reeks Ahkam kunnen volgen die de geleerden uit het verleden aan ons hebben overgeleverd, omdat geen van hen ooit met dit vraagstuk te maken heeft gehad en daarom nooit de rechtsregel (Hukm) van Allah met betrekking tot de huidige status quo heeft vastgesteld.

As this is a new matter that has never faced the Muslims before in their history. The Muslims have never been in a situation wherein the Khilafah has been destroyed and replaced by the systems of Kufr. Therefore this requires Ijtihad as we can not follow an Ijtihad or set of Ahkam that the scholars of the past have handed down to us as none of them ever faced this issue and therefore never delivered the Hukm of Allah pertaining to the current status quo.

Daarom zijn wij verplicht te begrijpen wat zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) werkelijk is en wat de beperkingen en restricties ervan zijn, evenals de aard van de verschillende ideeën die zijn en zijn gepresenteerd als methodologieën in de zoektocht naar de heroprichting van het kalifaat.

Therefore we are required to understand what actually is Ijtihad and what are its limitations and restrictions and also the nature of the various different ideas that are and have been presented as methodologies in the quest for the re-establishment of the Khilafah.