Inderdaad is de tijdslimiet die aan moslims is gegeven om een kalief te vestigen twee nachten. Dus geen enkele moslim is toegestaan om langer dan twee nachten te blijven zonder dat er een eed van trouw (Bay’ah) op zijn nek rust. Het stellen van de bovengrens op twee nachten komt door het feit dat de aanstelling van een kalief verplicht (Fard) is vanaf het moment dat de vorige kalief sterft of wordt afgezet. Het is echter toegestaan de aanstelling uit te stellen terwijl men hiermee bezig is gedurende twee nachten. Als de vertraging twee nachten overschrijdt en de moslims geen kalief hebben gevestigd, dan wordt de zaak onderzocht. Als de moslims bezig waren met het vestigen van een kalief, maar het niet binnen twee nachten konden voltooien vanwege overweldigende zaken waar zij geen weerstand aan kunnen bieden, dan zal de zonde van hen afvallen omdat zij bezig waren met het uitvoeren van de plicht en zij gedwongen werden deze uit te stellen door dwingende macht. De Profeet ﷺ zei: “De zonde als gevolg van een fout, vergeetachtigheid en dwang wordt weggenomen bij mijn moslimgemeenschap (Ummah).” Maar als zij niet bezig waren met het uitvoeren van de plicht, dan zouden zij allen zondig zijn totdat de kalief is gevestigd, en op dat moment zal de verplichting (Fard) van hen afvallen. Maar de zonde die zij hebben begaan door het veronachtzamen van de vestiging van een kalief valt niet van hen af, het blijft eerder op hen rusten, en Allah (SWT) zal hen daarover ter verantwoording roepen op dezelfde manier als Hij (SWT) elke moslim ter verantwoording roept voor elke ongehoorzaamheid die hij begaat wanneer hij nalaat een plicht uit te voeren.

Indeed the time limit given for Muslims to establish a Khaleefah is two nights. So no Muslim is allowed to stay for more than two nights without having a Bay’ah on his neck. Making the upper limit as two nights is due to the fact that appointment of a Khaleefah is Fard from the moment the previous Khaleefah dies or is deposed. But it is allowed to delay the appointment while engaging in it for two nights. If the delay exceeded two nights and the Muslims did not establish a Khaleefah, the matter is examined. If the Muslims were busy in establishing a Khaleefah but could not complete it within two nights due to overwhelming matters they cannot resist, then the sin will drop from them because they were engaged in establishing the duty and they were forced to delay it by compelling power. The Prophet (saw) said: “The sin due to mistake, forgetfulness and compulsion is removed from my Ummah.” But if they were not engaged in performing the duty, then they would all be sinful until the Khaleefah is established and at that time the Fard will drop from them. But the sin they committed in neglecting the establishment of a Khaleefah does not drop from them, it rather remains on them, and Allah (swt) will bring them to account for it the same way He (swt) brings any Muslim to account for any disobedience he commits when he neglects to perform a duty.

Wat betreft het bewijs (Daleel) betreffende de termijn van twee nachten die aan moslims is gegeven om de plicht van het vestigen van een kalief te vervullen, is dit een consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah). De metgezellen (Sahabah) begonnen bijeen te komen op het binnenplein van Bani Sa’idah om de aanstelling van een opvolger van de Boodschapper van Allah ﷺ te bespreken, zodra het nieuws van het overlijden van de Profeet ﷺ hen bereikte. Zij bleven discussiëren op het binnenplein, en op de tweede dag verzamelden zij de mensen in de moskee opdat zij de eed van trouw (Bay’ah) konden afleggen. Dit duurde twee nachten en drie dagen. Ook, toen ‘Umar (r.a.) er zeker van werd dat zijn dood nabij was als gevolg van de steekwond, vertrouwde hij de invloedrijke mensen toe, de zes overgebleven senior metgezellen (Sahabah), en gaf hen drie dagen om een nieuwe kalief te kiezen. Hij beval dat als er na de drie dagen geen overeenstemming was bereikt, degene die het er niet mee eens was, gedood moest worden. Dit was ondanks het feit dat dit vooraanstaande metgezellen (Sahabah) waren. ‘Umar (r.a.) machtigde ook vijftig moslims met zwaarden om degene die het er niet mee eens was, te doden. Deze bevelen werden gegeven in het bijzijn van de metgezellen (Sahabah), en er werd van niemand gemeld dat hij dit ontkende of ertegen was, dus wordt het een consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah) dat het moslims niet is toegestaan om langer dan twee nachten en drie dagen zonder een kalief te verblijven, en de consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah) is een legitiem islamitisch (Shar’i) bewijs (Daleel), net als de Qur’an en de profetische traditie (Sunnah) van de Boodschapper van Allah ﷺ.

In regard to the evidence concerning the two nights time limit given to Muslims to perform the duty of establishing a Khaleefah, it is an Ijma’a of the Sahabah. The Sahabah started to meet in the courtyard of Bani Sa’idah, to discuss the appointment of a successor to the Messenger of Allah (saw) as soon as the news of the death of the Prophet (saw) reached them. They kept discussing in the courtyard, and on the second day they gathered the people in the mosque in order that they might give the Bay’ah. This took two nights and three days. Also, when ‘Umar (r.a.) became certain that his death was imminent as a result of the stab wound, he entrusted the people of influence, the six remaining senior Sahabah, and gave them three days to choose a new Khaleefah. He ordered that if after the three days an agreement was not reached the one who disagreed should be killed. This was despite the fact that these were of the eminent Sahabah. ‘Umar (r.a.) also empowered fifty Muslims with swords to kill the one who disagreed. These orders were given in front of the Sahabah, and no one was reported to deny or disagree with it, so it becomes Ijma’a of the Sahabah that Muslims are not permitted to stay without a Khaleefah for more than two nights and three days, and the Ijma’a of the Sahabah is a legitimate Daleel Shari’i (evidence) like the Qur’an and Sunnah of the Messenger of Allah (saw).

Daarom is de heroprichting van het kalifaat het meest vitale kwestie en de prioritaire verplichting voor de moslims. Het was niet alleen het leven van de metgezellen (Sahabah) waard, maar ook de Boodschapper ﷺ was bereid zijn leven te geven voor de vestiging van deze religie (Deen). Hij ﷺ verklaarde tegenover zijn oom met betrekking tot de Mushrikeen: “...bij Allah, als zij de zon in mijn rechterhand zouden leggen en de maan in mijn linkerhand, op voorwaarde dat ik deze zaak opgeef, zou ik deze niet opgeven totdat Allah deze dominant heeft gemaakt of ik daarin omkom”. (Tareekh ut-Tabari door al-Tabari Vol. 6 par. 1179).

Therefore, the re-establishment of the Khilafah is the most vital issue and the priority obligation for the Muslims. It was worth not only the lives of the Sahabah (ra) but also the Messenger (saw) was prepared to give up his life for the establishment of this Deen. He (saw) stated to his uncle concerning the Mushrikeen, “...by Allah, if they were to put the sun in my right hand and the moon in my left, on condition that I relinquish this matter, I would not relinquish it until Allah has made it dominant or I perish therein”. (Tareekh ut-Tabari by al-Tabari Vol. 6 par. 1179).

Daarom is de heroprichting van het kalifaat het prioritaire vraagstuk voor de moslimgemeenschap (Ummah) en de zaak die alle Faraa’id (verplichtingen) van de Islam zal herstellen en alle Munkaraat (kwaad) zal verwijderen die de islamitische wereld beïnvloeden en het goede (Ma’ruf) zal vestigen.

Hence the re-establishment of the Khilafah is the priority issue for the Islamic Ummah and the matter which will restore all the Faraa’id (obligations) of Islam and remove all the Munkaraat (evils) that are effecting the Islamic world and establish the Ma’roof (good).

Imam Shatibi heeft in zijn boek Al-Muwafaqaat fee Usul il Ahkam (Vol. 1 Sectie 1 pagina 119-121) gesteld dat de verplichting om een imam aan te stellen rust op degenen die in staat zijn dit te vestigen en degenen die in staat zijn die positie in te nemen, maar als zij hem niet aanstellen, dan moet iedereen anders eraan werken om ervoor te zorgen dat degenen die in staat zijn hun verplichting vervullen, en daarom wordt het verplicht (Wajib) om met degenen die in staat zijn samen te werken om de Imamah te hervatten op basis van het principe: "Wat noodzakelijk is om een verplichting te vervullen, is op zichzelf een verplichting".

Imam Shatibi has stated in his book Al-Muwafaqaat fee Usul il Ahkam (Vol. 1 Section 1 page 119-121) that the obligation of appointing an Imam falls upon those that are capable of establishing it and those who are capable of taking that position but if they do not appoint him then everyone else must work to ensure that those who are capable fulfil their obligation and hence it becomes a Wajib to work with those that are capable to resume the Imamah based upon the principle “Whatever is necessary to accomplish an obligation is in itself an obligation”.

Daarom is het een plicht voor iedere individuele moslim vandaag de dag om te werken aan het verwijderen van de huidige systemen in de islamitische landen, om het kalifaat te herstellen en de islam terug te brengen naar de moslimgemeenschap (Ummah).

Therefore it is an obligation upon every single Muslim today to work to remove the current systems in the Islamic lands in order to re-establish the Khilafah and bring Islam back to the Ummah.