Het is noodzakelijk dat elke politieke beweging of elke moslim die werkt aan het herstellen van het kalifaat, een duidelijk inzicht heeft in de aard van het islamitische systeem. Het volgende is afkomstig uit het boek Nidhaam ul-Hukm fil Islam, het regeringssysteem in de Islam, door Taqiuddin an-Nabhani (moge Allah hem genadig zijn), waarin het regeringssysteem in detail wordt beschreven. Het fragment zet de structuur van de Staat uiteen.

It is necessary that any political movement or any Muslim working to re-establish the Khilafah has a clear insight into the nature of the Islamic system. The following is from the book Nidhaam ul-Hukm fil Islam, the Ruling System in Islam by Taqiuddin an-Nabhani (may Allah have mercy on him), which details the ruling system. The extract elaborates the structure of the State.

Het kader van het regeringssysteem in de Islam. Het Islamitische regeringssysteem is uniek en verschilt van alle andere bestaande regeringssystemen in de wereld. Het verschilt in de basis waarop het is gebouwd, verschilt in zijn principes en concepten, verschilt in de criteria en wetten waarmee het de zaken bestuurt en beheert, verschilt in zijn grondwet en de implementatie en uitvoering van wetten, en in de wijze waarop de staat wordt vertegenwoordigd, wat het onderscheidt van alle andere systemen in de wereld.

The framework of the ruling system in Islam The Islamic ruling system is distinct from all other existing ruling systems in the world. It is different in the basis on which it is built, different in its principles and concepts, different in its criteria and laws by which it governs and looks after the affairs, different in its constitution and implementation and execution of laws, and in the way the state is represented which distinguishes it from all other systems in the world.

Het keurt de monarchale regeringsvorm niet goed en heeft er ook niets mee gemeen. Het monarchale regeringssysteem hanteert een erfelijk bestuur. De zonen erven de troon van hun vaders, en zij erven hun nalatenschappen. Waar er in de Islam geen sprake is van een erfelijk bestuur, wordt het bestuur uitgevoerd door degenen aan wie de moslimgemeenschap (Ummah) vrijwillig en selectief haar eed van trouw verschuldigd is.

It does not approve of the monarchical form of government nor does it have anything in common with it. The monarchical system of government adopts a hereditary rule. The sons inherit the throne from their fathers, and they inherit their legacies. Whereas in Islam, there is no hereditary rule, the rule is performed by whom the Ummah gives her pledge of allegiance willingly and selectively.

Het monarchale systeem verleent de monarch speciale privileges en rechten die exclusief aan hem toebehoren; hij staat boven de wet en is aan niemand verantwoording schuldig. Hij is het symbool van het land, hetzij een monarch zonder regeermacht zoals de monarchen van Europa, hetzij een monarch die regeert en zelfs de bron van de regels wordt, waarbij hij het land en het volk bestuurt zoals hij wenst, zoals de koningen van Saudi Arabia, Morocco en Jordan.

The monarchical system allows the monarch special privileges and rights exclusively to him, he is above the law and he is answerable to none, he is the symbol of the country, either a monarch without ruling powers like the monarchs of Europe, or a monarch who rules and even becomes the source of the rules, running the land and the people as he wishes, like the kings of Saudi Arabia, Morocco and Jordan.

Het islamitische systeem staat de kalief of de imam echter geen speciale privileges of rechten toe; hij heeft dezelfde rechten en plichten als elk individu van de moslimgemeenschap (Ummah). Hij is niet het symbool van de moslimgemeenschap (Ummah) dat een ceremoniële positie bekleedt zonder enige bestuurlijke macht, noch is hij een symbool dat het land en de zaken van de mensen regeert en bestuurt zoals hij wil. Hij is een beheerder (vertegenwoordiger) van de moslimgemeenschap (Ummah) in bestuur en autoriteit; de moslimgemeenschap (Ummah) kiest hem en geeft hem uit eigen beweging de eed van trouw om de sharia van haar Allah te implementeren. Hij wordt in zijn handelingen en in de wijze waarop hij de zaken en belangen van de moslimgemeenschap (Ummah) behartigt, geleid en beperkt door de sharia. Bovendien bestaat er geen erfelijke monarchie in de islam; het verwerpt zelfs erfelijk bestuur en verbiedt dat het bestuur door middel van nalatenschap wordt overgenomen. Het bestuur wordt door de kalief alleen aanvaard wanneer de moslimgemeenschap (Ummah) hem uit vrije wil de eed van trouw geeft.

The Islamic system however, does not allow the Khaleefah or the Imam any special privileges or rights, he has the same rights and duties of every single individual of the Ummah, he is not the symbol of the Ummah who holds an honorary position without any ruling powers, nor is he a symbol that rules and runs the country and people’s affairs as he pleases. He is a trustee (representative) of the Ummah in rule and in authority, the Ummah selects him and gives him the pledge of allegiance of her own choice to implement on her Allah’s Shari’ah. He is guided and restricted in his actions, ways of looking after the affairs of the Ummah and her interests by the Shari’ah. Besides there is no hereditary monarchy in Islam, it even abhors hereditary rule and forbids that the rule be taken by legacy. The rule is assumed by the Khaleefah only when the Ummah, willingly, gives him the pledge of allegiance.

Het islamitische regeringssysteem is evenmin republikeins. Het republikeinse systeem is gebaseerd op het democratische regime, waarbij de suprematie bij het volk ligt. Het volk heeft het recht om te regeren en te wetgeven; zij behouden zich het recht voor om de heerser te benoemen en af te zetten. Zij behouden zich het recht voor om een grondwet aan te nemen en nieuwe wetten uit te vaardigen, en om regels af te schaffen, te wijzigen of aan te passen. Waar het islamitische regeringssysteem daarentegen is gebaseerd op de islamitische geloofsleer (Aqeedah) en op de wetten van de sharia. De suprematie ligt bij de sharia van Allah en niet bij de mensen (Ummah); de moslimgemeenschap (Ummah) heeft niet het recht om te wetgeven, noch de kalief. De enige wetgever is Allah (SWT); de kalief heeft slechts het recht om de regels voor de grondwet aan te nemen, en de wetten die zijn afgeleid van het Boek van Allah (SWT) en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ. De moslimgemeenschap (Ummah) heeft niet het recht om de kalief te verwijderen; wat hem verwijdert is de sharia; de moslimgemeenschap (Ummah) heeft echter wel het recht om hem te benoemen. Want de islam bepaalt dat de autoriteit aan haar toebehoort en het gezag eveneens aan haar, zodat zij wordt vertegenwoordigd door een kalief die zij selecteert en aan wie zij de eed van trouw (Bay’ah) aflegt.

The Islamic ruling system is not republican either. The republican system is based on the democratic regime, where the supremacy is to the people. The people have the right to rule and legislate, they reserve the right to appoint the ruler and depose him. They reserve the right to adopt a constitution and enact new laws, to abolish, alter or modify the rules. Whereas the Islamic ruling system is based on the Islamic Aqeeda and on the Shari’ah laws. The supremacy is to the Shari’ah of Allah and not to people (Ummah), the Ummah has not the right to legislate, nor does the Khaleefah. The sole legislator is Allah (swt), the Khaleefah has only the right to adopt the rules for the constitution, and the laws that are derived from the Book of Allah (swt) and the Sunnah of His messenger. The Ummah does not have the right to remove the Khaleefah; what removes him is the Shari’ah; however the Ummah has the right to appoint him. For Islam has that the authority belongs to her and the rule belongs to her as well, so she is represented by a Khaleefah whom she selects and give the Bay’ah.

In het presidentiële kader van het republikeinse systeem neemt de president van de republiek de verplichte bevoegdheden van het staatshoofd en de premier op zich; hij heeft geen premier in zijn kabinet, maar staatssecretarissen, zoals in de VS. In het parlementaire kader heeft de president een premier, en liggen de verplichte bestuurlijke bevoegdheden in handen van het ministeriële kabinet en niet bij de president van de republiek, zoals in Frankrijk en Duitsland.

In the presidential framework of the republican system, the president of the republic takes up the mandatory powers of the head of state and the prime minister, he does not have in his cabinet a prime minister, but secretaries of state, like in the US. In the parliamentary framework, the president has a prime minister, and the mandatory ruling powers are in the hands of the ministerial cabinet not the president of the republic like in France and Germany.

Het is noch imperiaal, aangezien het imperiale regeringssysteem ver afstaat van het islamitische systeem. Ondanks de verschillen in ras, worden de door de islam bestuurde regio's — hoewel ze worden bestuurd door een enkele administratie in het (centrale kantoor) — niet geregeerd door een imperiaal systeem. Het imperiale systeem behandelt de rassen niet gelijkwaardig in de verschillende regio's van het rijk. De centrale regio van een imperium heeft altijd bepaalde privileges in het bestuur, de financiën en de economie. De islamitische wijze van regeren is om alle onderdanen in alle regio's van de staat gelijk te stellen. De islam verleent niet-moslims die het burgerschap bezitten de volledige rechten die de moslims hebben; zij genieten bovendien dezelfde privileges. Verder geniet elke individuele burger, ongeacht zijn of haar geloofsovertuiging, betere rechten dan in welk ander systeem ook, zelfs beter dan een moslim die in het buitenland woont en geen burgerschap bezit. Met deze gelijkheid verschilt het islamitische systeem volledig van het imperiale systeem. Het islamitische systeem maakt de regio's onder zijn gezag geen koloniën, noch gebieden van exploitatie, noch bronnen van rijkdom die uitsluitend naar de centrale regio stromen, maar het regeert en behandelt alle regio's op dezelfde wijze, want de islam beschouwt alle regio's als één enkel geheel, ongeacht hoe ver ze uit elkaar liggen en ongeacht hoeveel verschillende rassen er zijn. Elke afzonderlijke regio wordt beschouwd als onderdeel van de staat en haar burgers genieten dezelfde rechten als die in de centrale regio. De islam maakt de regerende autoriteit, het systeem en de wetgeving gelijk in alle regio's.

It is neither imperial, since the imperial system of government is far from the Islamic one. Despite the differences of race, the regions ruled by Islam, although governed by a single administration - in (central office) - they are not ruled by an imperial system. The Imperial system does not treat the races equally in the various regions of the empire. The empires central region has always some privileges, in the rule, finance and economy. The Islamic way of ruling is to equate between all the subjects in all the regions of the state. Islam grants non-muslims who hold citizenship, the full rights that the Muslims have, they enjoy also the same privileges furthermore, every single citizen regardless of his or her creed enjoys better rights than in any other system, even better than a Muslim living abroad and holding no citizenship. With this equity, the Islamic system differs completely from the Imperial one. The Islamic system does not make the regions under its rule colonies, nor areas of exploitation, nor sources of wealth pouring into the central region alone, but rules and treats all regions the same, for Islam considers all regions to be one single entity, no matter how far apart they were, and no matter how many different races there are. Every single region is considered to be part of the state and its citizens enjoy the same rights as those in the central region. Islam makes the ruling authority, the system and its legislation the same in all the regions.

Het regeringssysteem in de Islam is niet federaal. De regio's hebben autonomie over hun eigen zaken en genieten een vorm van zelfbestuur, maar verenigen zich in het algemene bestuur, een systeem van eenheid, waarbij Marrakesh in het Westen als hetzelfde wordt beschouwd als Khurasan in het Oosten; de provincie (Wilayah) Al-Fawwoum zou hetzelfde zijn als Cairo als dat de Islamitische hoofdstad was. De financiering en de begroting zijn voor alle regio's één en hetzelfde. Er wordt gelijkmatig uitgegeven aan de zaken van de onderdanen, ongeacht de provincie (Wilayah). Als bijvoorbeeld de belastingen die in één provincie (Wilayah) zijn geïnd het dubbele van de uitgaven bedragen, dan zal het uitgegeven geld worden gebruikt om de behoeften van de provincie (Wilayah) te dekken, maar niet op basis van de hoeveelheid belasting die is opgebracht. Als de belastingen van een andere provincie (Wilayah) tekortschieten ten opzichte van de uitgaven, dan wordt dit niet in overweging genomen, maar terzijde geschoven, en zal er geld worden uitgegeven om aan de behoeften van de provincie (Wilayah) te voldoen vanuit de algemene begroting, of er nu voldoende belasting is geïnd of niet.

The ruling system in Islam is not federal. Its regions have autonomy over their own affairs and enjoy some kind of self rule, but unite in the general rule, a system of unity, where Marrakesh in the West is considered to be the same as Khurasan in the East, the province of Al-Fawwoum would be the same of Cairo if it were the Islamic capital. The financing and the budget is one and the same for all the regions. Money is spent equally on the affairs of the subjects, regardless of the Wilayah. If for instance, the taxes collected in one Wilayah were double its expenditure, the money spent will be to cover the Wilayah’s needs but not according to how much tax it raised. If another Wilayah’s taxes fell short of its expenditure, this would not be considered, but dismissed and money will be spent to satisfy the Wilayah’s needs from the general budget whether it raised enough taxes or not.

Daarom is het regeringssysteem unitair en geen federatie. Dat is de reden waarom het islamitische regeringssysteem onderscheidt van andere bekende systemen, zowel in de oorsprong als in de fundamenten, zelfs als sommige aspecten vergelijkbaar zouden zijn met andere systemen. In het licht van wat we tot nu toe hebben opgesomd, concluderen we dat het islamitische systeem centraal is in zijn bestuur, waarbij de hoogste autoriteit zich in het hoofdkantoor bevindt, en waarbij de autoriteit en hegemonie elk afzonderlijk deel van de staat omvat, hoe afgelegen ook. Onafhankelijkheid van welk deel dan ook is niet toegestaan, om te waarborgen dat de staat niet uiteenvalt. De hoogste autoriteit is het lichaam dat de legercommandanten, de Walis, heersers en functionarissen van financiën en economie benoemt. Het benoemt rechters in alle regio's en degenen wiens taak het is om te regeren; het is de initiator van alle regels in het hele land.

De verplichte bevoegdheden van de kalief:- De kalief is de staat. Hij bezit de volledige verplichte bevoegdheden die aan de staat zijn toegekend, en zij zijn:- A - Hij is degene die de goddelijke wetten die hij aanneemt, bindend maakt. Zij zouden dan wetten worden die gehoorzaamd moeten worden en de schending ervan zou verboden zijn.

The mandatory powers of the Khaleefah:- The Khaleefah is the state. He possesses full mandatory powers given to the state and they are:- A - It is he who makes the divine laws that he adopts binding. They would then become laws that have to be obeyed and their violation would be forbidden.

B - Hij is verantwoordelijk voor het binnenlandse en buitenlandse beleid van de staat; hij is de opperbevelhebber van alle strijdkrachten en hij heeft de volledige bevoegdheid om oorlog te verklaren, vredesverdragen, wapenstilstanden en alle andere verdragen te sluiten.

B - He is responsible about the internal and foreign policies of the state; he is the high commander in chief of all the armed forces and he has full powers to declare war, hold peace treaties, truces and all other treaties.

C - Hij heeft de bevoegdheid om (buitenlandse) ambassadeurs te accepteren of te weigeren, evenals de macht om moslimambassadeurs aan te stellen en te ontslaan.

C - He has the powers to accept (foreign) ambassador’s and to refuse them, as well as the power to appoint Muslim ambassadors and to remove them.

Het is de kalief die de assistenten en Walis benoemt en ontslaat; zij zijn allen verantwoordelijk tegenover hem en tegenover de raad van de moslimgemeenschap (Ummah).

D - It is the Khaleefah who appoints and removes the assistants and Walis; they are all responsible before him and before the council of the Ummah.

E - Hij is Degene die de opperrechter (Qadhil-Qudhat) benoemt en ontslaat, evenals districtbestuurders, legercommandanten, stafchefs en de opperbevelhebbers; zij zijn allen (verantwoordelijk) verantwoording verschuldigd aan Hem en niet aan de Raad van de moslimgemeenschap (Ummah).

E - It is he who appoints and removes the supreme judge (Qadhil-Qudhat), as well as district administrators, army commanders, chiefs of staff, and the commanders in chief; they are all (responsible) answerable to him and not to the Council of the Ummah.

F - Hij is degene die de goddelijke wetten aanneemt, waarop de begroting van de staat wordt opgesteld, en hij beslist over de details van de begroting en de uitgaven van elke afdeling, die wordt toegewezen naar gelang de behoeften, of het nu om inkomsten of uitgaven gaat.